Mahābhārata · Adhyāya 2.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.97.1
शृणु राजन्पुराऽचिन्त्यानर्जुनस्य च साहसान् ।
अर्जुनो धन्विनां श्रेष्ठो दुष्करं कृतवान्पुरा ॥ २.९७.१ ॥
Höre, o König, von Arjunas einst undenkbaren Wagnissen. Arjuna, der Beste unter den Bogenschützen, vollbrachte einst eine schwere Tat.
2.97.2
द्रुपदस्य पुरे राजन्द्रौपद्याश्च स्वयंवर ।
आबालवृद्धसङ्क्षोभे सर्वक्षत्रसमागमे।
क्षिप्रकारी जले मत्स्यं दुर्निरीक्ष्यं ससर्ज ह ॥ २.९७.२ ॥
O König, in der Stadt Drupadas fand Draupadīs Svayaṃvara statt; Junge und Alte waren erregt, und alle Krieger waren versammelt. Der schnell Handelnde durchbohrte den im Wasser kaum sichtbaren Fisch.
2.97.3
सर्वैर्नृपैरसाध्यं तत्कार्मुकप्रवरं च वै ।
क्षणेन सज्यमकरोत्सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ २.९७.३ ॥
Diesen besten aller Bögen, für alle Könige unerreichbar, spannte er im Nu, während alle Krieger zusahen.
2.97.4
ततो यन्त्रमयं विध्वा विसारं फल्गुनो बली ।
कृष्णया हेममाल्येन स्कन्धे स परिवेष्टितः ॥ २.९७.४ ॥
Darauf durchbohrte der mächtige Phalguna das künstlich drehende Ziel, und Kṛṣṇā legte ihm eine goldene Girlande um die Schulter.
2.97.5
ततस्तया वृतं पार्थं दृष्ट्वा सर्वे नृपास्तदा ।
रोषात्सर्वायुधान्गृह्य क्रुद्धा वीरा महौजसः।
वैकर्तनं पुरस्कृत्य सर्वे पार्थमुपाद्रवन् ॥ २.९७.५ ॥
Als sie Pārtha erwählt sah, ergriffen alle Könige in ihrem Zorn sämtliche Waffen; die zornigen Helden von großer Kraft stellten Vaikartana (Karṇa) voran und stürzten sich alle auf Pārtha.
2.97.6
स सर्वान्पार्थिवान्दृष्ट्वा क्रुद्धान्पार्थो महाबलः ।
वारयित्वा शरैस्तीक्ष्णैरजयत्तत्र स स्वयम् ॥ २.९७.६ ॥
Als er alle erzürnten Könige sah, hielt Pārtha von großer Stärke sie mit scharfen Pfeilen zurück und errang dort selbst den Sieg.
2.97.7
जित्वा तु तान्महीपालान्सर्वान्कर्णपुरोगमान् ।
लेभे कृष्णां शुभां पार्थो युध्वा वीर्यबलात्तदा ॥ २.९७.७ ॥
Nachdem er alle jene von Karṇa angeführten Könige besiegt hatte, gewann Pārtha damals die glückverheißende Kṛṣṇā durch Tapferkeit und Kraft im Kampf.
2.97.8
सर्वक्षत्रसमूहेषु अम्बां भीष्मो यथा पुरा ।
ततः कदाचिद्बीभत्सुस्तीर्ययात्रां ययौ स्वयम् ॥ २.९७.८ ॥
Wie einst Bhīṣma Ambā unter den Scharen der Krieger gewann, so machte sich Bībhatsu eines Tages selbst auf die Pilgerfahrt.
2.97.9
अथोलूपीं शुभां तात नागराजसतां तदा ।
नागेष्वाप वराग्र्येषु प्रार्थितोऽथ यथा तथा ॥ २.९७.९ ॥
Dann, o Vater, gewann er die glückverheißende Ulūpī, Tochter des Nāga-Königs, unter den vornehmsten Nāgas, als er um sie gebeten wurde, wie es sich eben fügte.
2.97.10
ततो गोदावरीं कृष्णां कावेरीं चावगाहत ।
तत्र पाण्ड्यं समासाद्य तस्य कन्यामवाप सः ॥ २.९७.१० ॥
Dann badete er in der Godāvarī, der Kṛṣṇā und der Kāverī; dort, zum Pāṇḍya-König tretend, gewann er dessen Tochter.
2.97.11
लब्ध्वा जिष्णुर्मुदं तत्र ततो याम्यां दिशं ययौ ॥ २.९७.११ ॥
Nachdem er dort Freude gefunden hatte, zog Arjuna, der Sieger, dann in die südliche Richtung.
2.97.12
स दक्षिणं समुद्रान्तं गत्वा चाप्सरसां च वै ।
कुमारतीर्थमासाद्य मोक्षयामास चार्जुनः ॥ २.९७.१२ ॥
Nachdem er bis zum südlichen Ende des Ozeans gegangen und die Kumāra-Furt der Apsaras erreicht hatte, befreite Arjuna sie.
2.97.13
ग्राहरूपाश्च ताः पञ्च अतिशौर्येण वै बलात् ।
कन्यातीर्थं समभ्येत्य ततो द्वारवतीं ययौ॥। ॥ २.९७.१३ ॥
Nachdem er jene fünf, die die Gestalt von Krokodilen angenommen hatten, mit großer Tapferkeit und Gewalt befreit und die Mädchenfurt erreicht hatte, zog er weiter nach Dvārakā.
2.97.14
तत्र कृष्णनिदेशात्स सुभद्रां प्राप्य फल्गुनः ।
तामारोप्य रथोपस्थे प्रययौ स्वपुरीं प्रति ॥ २.९७.१४ ॥
Dort erhielt er auf Kṛṣṇas Weisung Subhadrā, setzte sie auf den Wagensitz und brach auf in Richtung seiner eigenen Stadt.
2.97.15
अथादाय गते पार्थे ते श्रुत्वा सर्वयादवाः ।
तमभ्यधावन्त्सङ्क्रुद्धाः सिंहव्याघ्रगणा इव ॥ २.९७.१५ ॥
Als Pārtha sie mitgenommen hatte und fortgegangen war, hörten dies alle Yādavas, und zornig stürzten sie sich auf ihn wie Herden von Löwen und Tigern.
2.97.16
प्रद्युम्नः कृतवर्मा च गदः सारणसात्यकी ।
आहुकश्चैव साम्बश्च चारुदेष्णो विदूरथः ॥ २.९७.१६ ॥
Pradyumna, Kṛtavarman, Gada, Sāraṇa und Sātyaki, Āhuka, Sāmba, Cārudeṣṇa und Vidūratha.
2.97.17
अन्ये च यादवाः सर्वे बलदेवपुरोगमाः ।
एकमेव परे कृष्णं गजवाजिरथैर्युताः ॥ २.९७.१७ ॥
Und alle übrigen Yādavas, angeführt von Balarāma, mit Elefanten, Pferden und Wagen ausgerüstet, stellten sich gegen Kṛṣṇa allein.
2.97.18
अथासाद्य वने यान्तं परिवार्य धनञ्जयम् ।
चक्रुर्युद्धं सुसङ्क्रुद्धा बहुकोट्यश्च यादवाः ॥ २.९७.१८ ॥
Dann umzingelten die Yādavas, viele zehn Millionen und tief erzürnt, den Dhanañjaya, der durch den Wald zog, und kämpften gegen ihn.
2.97.19
एक एव तु पार्थस्तैर्युद्धं चक्रे सुदारुणम् ।
तेन तेषां समं युद्धं मुहूर्तं प्रबभूव ह ॥ २.९७.१९ ॥
Doch Pārtha allein kämpfte gegen sie in einem äußerst grimmigen Gefecht; so war ihr Kampf für einen Augenblick ausgeglichen.
2.97.20
ततः पार्थो रणे सर्वान्वारयित्वा शितैः शरैः ।
बलाद्विजित्य राजेन्द्र वीरस्तान्सर्वयादवान्।
तां सुभद्रामथादाय शक्रप्रस्थं विवेश ह ॥ २.९७.२० ॥
Dann hielt der Held Pārtha sie alle im Kampf mit scharfen Pfeilen auf, besiegte jene Yādavas mit Gewalt, o Herr der Könige, nahm Subhadrā mit sich und zog in Indraprastha ein.
2.97.21
भूयः शृणु महाराज फल्गुनस्य च साहसम् ।
ददौ स वह्नेर्बिभत्सुः प्रार्थितं खाण्डवं वनम् ॥ २.९७.२१ ॥
Höre noch einmal, großer König, von der kühnen Tat des Phalguna. Bībhatsu gab dem Agni den Khāṇḍava-Wald, der erbeten worden war.
2.97.22
लब्धमात्रे तु तेनाथ भगवान्हव्यवाहनः ।
भक्षितुं खाण्डवं राजंस्तत्रस्थानुपचक्रमे ॥ २.९७.२२ ॥
Sobald er es erlangt hatte, o König, begann der ehrwürdige Havyavāhana (Agni), den Khāṇḍava-Wald zu verschlingen, und griff die dort Wohnenden an.
2.97.23
ततस्तं भक्षयन्तं वै सव्यसाची विभावसुम् ।
रथा धन्वी शरान्गृह्य स कलापयुतः प्रभुः।
पालयामास राजेन्द्र स्ववीर्येण महाबलः ॥ २.९७.२३ ॥
Als er sah, wie Vibhāvasu (Agni) ihn verschlang, nahm Savyasācin (Arjuna), auf seinem Wagen stehend als Bogenschütze, Pfeile zur Hand und, mit dem Köcher versehen, o Herr der Könige, schützte jener mächtige Herr sie durch seine eigene Tapferkeit.
2.97.24
ततः श्रुत्वा महेनद्रस्तु मेघांस्तान्सन्दिदेश ह ।
तेनोक्ता मेघसङ्घास्ते ववर्षुरतिवृष्टिभिः ॥ २.९७.२४ ॥
Da gab Mahendra, als er dies hörte, jenen Wolken Befehl. Von ihm angewiesen, ergossen sich die Wolkenscharen in gewaltigen Regengüssen.
2.97.25
ततो मेघगाणान्पार्थः शरव्रातैः समान्ततः ।
खगमैर्वारयामास तदाश्चर्यमिवाभवत् ॥ २.९७.२५ ॥
Da hielt Pārtha von allen Seiten die Wolkenscharen mit Pfeilsalven auf geflügelten Pfeilen zurück, und es war wie ein Wunder.
2.97.26
वारितान्मेघसङ्घांश्च श्रुत्वा क्रुद्धः पुरन्दरः ।
पाण्डरं गजमास्थाय सर्वदेवगणैर्वृतः।
ययौ पार्थेन संयोद्धुं रक्षार्थं खाण्डवस्य च ॥ २.९७.२६ ॥
Als Purandara hörte, dass die Wolkenscharen aufgehalten worden waren, wurde er zornig. Er bestieg den weißen Elefanten, umgeben von allen Scharen der Götter, und zog aus, um gegen Pārtha zu kämpfen und Khāṇḍava zu schützen.
2.97.27
रुद्राश्च मरुतश्चैव वसवश्चाश्विनौ तदा ।
आदित्याश्चैव साध्याश्च निश्वेदेवाश्च भारत।
गन्धर्वाश्चैव सहिता अन्ये देवगणाश्च ये ॥ २.९७.२७ ॥
Da kamen die Rudras, die Maruts, die Vasus, die beiden Aśvins, die Ādityas, die Sādhyas und die Viśvedevas, o Bhārata, zusammen mit den Gandharvas und den übrigen Scharen der Götter, alle.
2.97.28
ते सर्वे शस्त्रसम्पन्ना दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
धनञ्जयं जिघांसन्तः प्रपेतुर्विबुधाधिपाः ॥ २.९७.२८ ॥
Alle, mit Waffen ausgerüstet, strahlend in ihrem eigenen Glanz, begierig, Dhanañjaya zu töten, stürzten sich die Herren der Götter vor.
2.97.29
युगान्ते यानि दृश्यन्ते निमित्तानि महान्त्यपि ।
सर्वाणि तत्र दृश्यन्ते निमित्तानि महीपते ॥ २.९७.२९ ॥
Alle großen Vorzeichen, die am Ende eines Weltzeitalters erscheinen, wurden dort gesehen, o Herr der Erde.
2.97.30
ततो देवगमाः सर्वे पार्थं समभिदुद्रुवुः ।
असम्भ्रान्तस्तु तान्दृष्ट्वा स तां देवमयीं चमूम् ॥ २.९७.३० ॥
Da stürmten alle Gefährten der Götter gegen Pārtha los. Doch als er sie und jenes aus Göttern bestehende Heer sah, blieb er ungerührt.
2.97.31
त्वरितः फल्गुनो गृह्य तीक्ष्णांस्तानाशुगांस्तदा ।
इन्द्रं देवांश्च सम्प्रेक्ष्य तस्थौ काल इवात्यये ॥ २.९७.३१ ॥
Da ergriff Phalguna eilig jene scharfen, schnellen Pfeile. Als er Indra und die Götter erblickte, stand er da wie die Zeit am Ende eines Weltalters.
2.97.32
ततो देवगणाः सर्वे बीभत्सुं सपुरन्दराः ।
अवाकिरञ्छरव्रातैर्मानुषं तं महीपते ॥ २.९७.३२ ॥
Da überschütteten alle Scharen der Götter zusammen mit Purandara Bībhatsu, jenen Sterblichen, o Herr der Erde, mit Pfeilsalven.
2.97.33
ततः पार्थो महातेजा गाण्डिवं गृह्य सत्वरः ।
वारयामास देवानां शरव्रातैः शरांस्तदा ॥ २.९७.३३ ॥
Da ergriff Pārtha von großem Glanz eilig den Gāṇḍīva und wehrte sogleich die Pfeile der Götter mit Pfeilsalven ab.
2.97.34
पुनः क्रुद्धाः सुराः सर्वे मर्त्यं तं सुभहाबलाः ।
नानाशस्त्रैर्ववर्षुस्तं सव्यसाची महीपते ॥ २.९७.३४ ॥
Wieder schütteten alle Götter, zornig und sehr mächtig, verschiedenste Waffen auf jenen Sterblichen herab, Savyasācin, o Herr der Erde.
2.97.35
तान्पार्थः शस्त्रवर्षान्वै विसृष्टान्विबुधैस्तदा ।
द्विधा त्रिधा स चिच्छेद स एव निशितैः शरैः ॥ २.९७.३५ ॥
Jene von den Göttern geschleuderten Waffenschauer zerschnitt Pārtha sogleich mit eben diesen scharfen Pfeilen in zwei und drei Stücke.
2.97.36
पुनश्च पार्थः सङ्क्रुद्धो मण्डलीकृतकार्मुकः ।
देवसङ्घाञ्छरैस्तीक्ष्णैरर्पयन्वै समन्ततः ॥ २.९७.३६ ॥
Wieder, der zornentbrannte Pārtha, den Bogen kreisförmig gespannt, durchbohrte die Scharen der Götter von allen Seiten mit scharfen Pfeilen.
2.97.37
ततो देवगणाः सर्वे युध्वा पार्थेन वै मुहुः ।
रणे जेतुमशक्यं तं ज्ञात्वा ते भरतर्षभ ॥ २.९७.३७ ॥
Da erkannten alle Götterscharen, nachdem sie wiederholt mit Pārtha gekämpft hatten, o Stier der Bharatas, dass er im Kampf nicht zu besiegen war.
2.97.38
शान्तास्ते विबुधाः सर्वे पार्थबाणाभिपीडिताः ।
सद्विपं वासवं त्यक्त्वा दुद्रुवुः सर्वतो दिशम् ॥ २.९७.३८ ॥
Alle jene Götter, von Pārthas Pfeilen bedrängt und gedemütigt, verließen Vāsava samt seinem Elefanten und flohen nach allen Richtungen.
2.97.39
प्राचीं रुद्राः सगन्धर्वा दक्षिणां मरुतो ययुः ।
दिशं प्रतीचीं भीतास्ते वसवश्च तथाऽश्विनौ ॥ २.९७.३९ ॥
Die Rudras mit den Gandharvas zogen nach Osten, die Maruts nach Süden; und die verängstigten Vasus sowie ebenso die beiden Aśvins zogen nach Westen.
2.97.40
आदित्याश्चैव विश्वे च दुद्रुवुर्वा उदङ्मुखाः ।
साध्याश्चोर्ध्वमुखा भीताश्चिन्तयन्तोऽस्य सायकान् ॥ २.९७.४० ॥
Die Ādityas und die Viśvedevas flohen nach Norden gewandt; und die Sādhyas flohen, verängstigt, mit nach oben gerichtetem Antlitz, seine Pfeile bedenkend.
2.97.41
एवं सुरगणाः सर्वे प्राद्रवन्त्सर्वतो दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणाः पार्थमेव सकार्मुकम् ॥ २.९७.४१ ॥
So flohen alle Götterscharen nach allen Richtungen und blickten immer wieder auf Pārtha mit seinem Bogen.
2.97.42
विद्रुतान्देवसङ्घांस्तान्रणे दृष्ट्वा पुरन्दरः ।
ततः क्रुद्धो महातेजाः पार्थं बाणैरवाकिरत् ॥ २.९७.४२ ॥
Als Purandara die Scharen der Götter im Kampf fliehen sah, zornig und von großem Glanz, überschüttete er Pārtha mit Pfeilen.
2.97.43
पार्थोऽपि शक्रं विव्याथ मानुषो विबुधाधिपम् ॥ २.९७.४३ ॥
Auch Pārtha, obwohl ein Sterblicher, durchbohrte Śakra, den Herrn der Götter.
2.97.44
ततः सोऽश्ममयं वर्षं व्यसृजद्विबुधाधिपः ।
तच्छरैरर्जुनो वर्षं प्रतिजाघ्नेऽत्यमर्षणः ॥ २.९७.४४ ॥
Da ließ der Herr der Götter einen Steinregen niedergehen; Arjuna, unduldsam gegen Schmach, wehrte ihn mit seinen Pfeilen ab.
2.97.45
अथ संवर्धयामास तद्वर्षं देवराडपि ।
भूय एव महावीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ॥ २.९७.४५ ॥
Da verstärkte der König der Götter jenen Regen erneut, begierig, die große Macht des Savyasācin noch einmal zu erproben.
2.97.46
सोऽश्मवर्षं महावेगमिषुभिः पाण्डवोऽपि च ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पाकशासनम् ॥ २.९७.४६ ॥
Auch der Pāṇḍava löste jenen Steinregen von gewaltigem Ansturm durch seine Pfeile auf und erfreute Indra, den Bezwinger des Paka.
2.97.47
उपादाय तु पाणिभ्यामङ्गदं नाम पर्वतम् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः श्वेतवाहनम् ॥ २.९७.४७ ॥
Da ergriff Śakra, begierig, den Weißrossigen zu erschlagen, mit beiden Händen einen Berg namens Aṅgada samt seinen Bäumen und schleuderte ihn.
2.97.48
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलमानैरजिह्यगैः ।
बाणैर्विध्वंसयामास गिरिराजं सहस्रधा ॥ २.९७.४८ ॥
Dann zerschmetterte Arjuna mit schnellen, lodernden, geradeaus fliegenden Pfeilen jenen Bergkönig in tausend Stücke.
2.97.49
शक्रं च पातयामास शरैः पार्थो महान्युधि ।
ततः शक्रो महाराज रणे वीरं धनञ्जयम् ॥ २.९७.४९ ॥
Der große Sohn der Pṛthā streckte im Kampf mit seinen Pfeilen sogar Indra nieder. Dann, großer König, im Gefecht, Indra, den Helden Dhanañjaya—
2.97.50
ज्ञात्वा जेतुमशक्यं तं तेजोबलसमन्वितम् ।
परां प्रीति ययौ तत्र पुत्रशौर्येण वासवः ॥ २.९७.५० ॥
Da er wusste, dass er unbezwingbar war, mit Glanz und Kraft begabt, empfand Vāsava dort höchste Freude über die Tapferkeit seines Sohnes.
2.97.51
तदा तत्र न तस्यास्ति दिवि कश्चिन्महायशाः ।
समर्थो निर्जये राजन्नपि साक्षात्प्रजापतिः ॥ २.९७.५१ ॥
Da war im Himmel niemand von großem Ruhm, der ihn besiegen konnte, o König, nicht einmal Prajāpati selbst.
2.97.52
ततः पार्थः शरैर्हत्वा यक्षराक्षसपन्नगान् ।
दीप्ते चाग्नौ महातेजाः पातयामास सन्ततम् ॥ २.९७.५२ ॥
Dann warf der Sohn der Pṛthā von großem Glanz, nachdem er Yakṣas, Rākṣasas und Schlangen mit seinen Pfeilen erschlagen hatte, sie unablässig ins lodernde Feuer.
2.97.53
प्रतिषेधयितुं पार्थं न शेकुस्तत्र केचन ।
दृष्ट्वा निवारितं शक्रं दिवि देवगणैः सह ॥ २.९७.५३ ॥
Niemand dort konnte Pārtha aufhalten. Als man Indra im Himmel zusammen mit der Schar der Götter zurückgehalten sah—
2.97.54
यथा सुपर्णः सोमार्थं विबुधानजयत्पुरा ।
तथा जित्वा सुरान्पार्थस्तर्पयामास पावकम् ॥ २.९७.५४ ॥
So wie Suparṇa einst die Götter um des Soma willen besiegte, so befriedigte Pārtha, nachdem er die Götter besiegt hatte, das Feuer.
2.97.55
ततोऽर्जुनः स्ववीर्येण तर्पयित्वा विभावसुम् ।
रथं ध्वजं च सहयं दिव्यानस्त्रांश्च पाण्डवः ॥ २.९७.५५ ॥
Dann befriedigte Arjuna, der Sohn Pāṇḍus, durch seine eigene Tapferkeit das Feuer Vibhāvasu und erhielt Wagen, Banner, Pferde und die göttlichen Waffen.
2.97.56
गाण्डीवं च धनुः श्रेष्ठं तूणी चाक्षयसायकौ ।
एतान्यपि च बीभत्सुर्लेभे कीर्ति च भारत ॥ २.९७.५६ ॥
O Nachkomme Bharatas, Bībhatsu erhielt den vortrefflichen Bogen namens Gāṇḍīva, zwei Köcher mit unerschöpflichen Pfeilen, auch diese Dinge, und gewann Ruhm.
2.97.57
भूयोऽपि शृणु राजेन्द्र पार्थो गत्वोत्तरां दिशम् ।
विजित्य नववर्षांश्च सपुरांश्च सपर्वतान् ॥ २.९७.५७ ॥
O König der Könige, höre weiter: Pārtha ging in die nördliche Richtung und besiegte die neun Varṣas samt ihren Städten und Bergen,
2.97.58
जम्बुद्वीपं वशे कृत्वा सर्वं तद्भरतर्षभ ।
बलाज्जित्वा नृपान्सर्वान्करे चविनिवेश्य च ॥ २.९७.५८ ॥
O Stier der Bharatas, er brachte ganz Jambudvīpa unter seine Herrschaft, indem er alle Könige mit Gewalt besiegte und sie unter seine Hand stellte.
2.97.59
रत्नान्यादाय सर्वाणि गत्वा चैव पुनः पुरीम् ।
ततो ज्येष्ठं महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठं कारयामास भारत ॥ २.९७.५९ ॥
Nachdem er alle Juwelen genommen und in die Stadt zurückgekehrt war, o Bhārata, ließ er den Ältesten, den großherzigen König des Dharma Yudhiṣṭhira, das Rājasūya, das beste der Opfer, vollziehen.
2.97.60
स तान्यन्यानि कर्माणि कृतवानर्जुनः पुरा ।
अर्जुनेन समो वीर्ये त्रिषु लोकेषु न क्वचित् ॥ २.९७.६० ॥
Arjuna hat einst jene anderen Taten vollbracht; an Tapferkeit ist niemand in den drei Welten Arjuna gleich.
2.97.61
देवदानवयक्षाश्च पिशाचोरगराक्षसाः ।
भीष्मद्रोणादयः सर्वे कुरवश्च महारथाः ॥ २.९७.६१ ॥
Götter, Dānavas, Yakṣas, Piśācas, Schlangen und Rākṣasas, und alle Kurus mit Bhīṣma, Droṇa und den anderen, die großen Wagenkämpfer.
2.97.62
लोके सर्वनृपाश्चैव वीराश्चान्ये धनुर्धराः ।
एते पार्थं रणे युक्ताः प्रतियोद्धुं न शक्नुयुः ॥ २.९७.६२ ॥
Alle Könige der Welt und die anderen bogenführenden Helden, selbst im Kampf vereint, könnten Pārtha nicht standhalten.
2.97.63
अहं हि नित्यं कौरव्य फल्गुनं हृदि संस्थितम् ।
अपश्यं चिन्तयित्वा तं समुद्विग्नोऽस्मि तद्भयात् ॥ २.९७.६३ ॥
O Nachkomme der Kurus, ich sehe Phalguna ständig in meinem Herzen; wenn ich an ihn denke, bin ich aus Furcht vor ihm tief erregt.
2.97.64
गृहे गृहे च पश्यामि तात पार्थमहं सदा ।
शरगाण्डीवसंयुक्तं पाशहस्तमिवान्तकम् ॥ २.९७.६४ ॥
Lieber Vater, ich sehe Pārtha immer in jedem Haus, bewaffnet mit Pfeilen und dem Gāṇḍīva, wie der Tod mit der Schlinge in der Hand.
2.97.65
अपि पार्थसहस्राणि भीतः पश्यामि भारत ।
पार्थभूतमिदं सर्वं नगरं प्रतिभाति मे ॥ २.९७.६५ ॥
O Bhārata, in Furcht sehe ich Tausende von Pārthas; diese ganze Stadt erscheint mir voller Pārthas.
2.97.66
पार्थमेव हि पश्यामि रहिते तात भारत ।
दृष्ट्वा स्वप्नगतं पार्थमुद्धमामि विचेतनः ॥ २.९७.६६ ॥
Vater, Nachkomme Bharatas, in der Einsamkeit sehe ich nur Pārtha. Nachdem ich Pārtha im Traum gesehen habe, fahre ich verwirrt auf.
2.97.67
अकारादीनि नामानि अर्जुनग्रस्तचेतसः ।
अश्वाक्षराम्बुजाश्चैव त्रासं सञ्जनयन्ति मे ॥ २.९७.६७ ॥
Namen, die mit dem Buchstaben a beginnen, die Silben von aśva und der Lotus erzeugen in mir Schrecken, dessen Geist von Arjuna ergriffen ist.
2.97.68
नास्ति पार्थादृते तात परवीराद्भयं मम ।
प्रह्लादं वा बलिं वापि हन्याद्धि विजयो रणे ॥ २.९७.६८ ॥
Vater, außer Pārtha fürchte ich keinen feindlichen Helden. Im Kampf könnte der Sieger sogar Prahlāda oder Bali erschlagen.
2.97.69
तस्मात्तेन महाराज युद्धं नस्तात न क्षमम् ।
अहं तस्य प्रभावज्ञो नित्यं दुःखं वहामि च ॥ २.९७.६९ ॥
Darum, großer König, ist Krieg mit ihm für uns nicht angemessen, Vater. Da ich seine Macht kenne, trage ich ständig Kummer.
2.97.70
पुरा हि दण्डकारण्ये मारीचस्य यथा भयम् ।
भवेद्रामे महावीर्ये तथा पार्थे भयं मम ॥ २.९७.७० ॥
Einst im Daṇḍaka-Wald fürchtete Mārīca den tapferen Rāma; so fürchte ich Pārtha.
2.97.71
जानाम्येव महद्वीयं जिष्णोरेतद्दुरासदम् ।
एतद्वीरस्य पार्थस्य कार्षीस्त्वं तु विप्रियम् ॥ २.९७.७१ ॥
Ich weiß wohl, dass die große Macht des Siegers Jiṣṇu (Arjuna) unbezwingbar ist. Doch du solltest diesen Helden Pārtha nicht kränken.
2.97.72
द्यूतं वा शस्त्रयुद्धं वा दुवाक्यं वा कथञ्चन ।
एतेष्वेवं कृते तस्य विग्रहश्चैव वो भवेत् ॥ २.९७.७२ ॥
Wenn dies durch Würfelspiel, Waffenkampf oder harte Worte auf irgendeine Weise geschieht, wird sicherlich ein Streit zwischen euch und ihm entstehen.
2.97.73
तस्मात्त्वं पुत्र पार्थेन नित्यं स्नेहेन वर्तय ।
यश्च पार्थेन सम्बन्धो वर्तते चेन्नरो भुवि ॥ २.९७.७३ ॥
Darum, mein Sohn, behandle Pārtha stets mit Zuneigung und jeden Menschen auf Erden, der eine Beziehung zu Pārtha hat.
2.97.74
तस्य नास्ति भयं किञ्चित्रिषु लोकेषु भारत ।
तस्मात्त्वं जिष्णुना वत्स नित्यं स्नेहेन वर्तय ॥ २.९७.७४ ॥
Er hat keine Furcht in den drei Welten, Bhārata. Darum, liebes Kind, behandle Jiṣṇu stets mit Zuneigung.
2.97.75
द्यूते पार्थस्य कौरव्य मायया निकृतिः कृता ।
तस्माद्वि नो जयस्तात अन्योपायेन नो भवेत् ॥ २.९७.७५ ॥
Beim Würfelspiel, o Kaurava, wurde Pārtha durch List betrogen. Darum, lieber Vater, kann unser Sieg nur durch ein anderes Mittel kommen.
2.97.76
उपायश्च न कर्तव्यः पाण्डवान्प्रति भारत ।
पार्थान्प्रति पुरा वत्स बहूपायाः कृतास्त्वया ॥ २.९७.७६ ॥
Und gegen die Pāṇḍavas darf kein Mittel angewandt werden, Bhārata. Lieber Sohn, schon früher hast du viele Mittel gegen die Pārthas versucht.
2.97.77
तानुपायान्हि कौन्तेया बहुशो व्यतिचक्रमुः ।
तस्माद्वितं जीविताय नः कुलस्य जनस्य च ॥ २.९७.७७ ॥
Die Söhne Kuntīs haben jene Pläne schon oft durchkreuzt. Darum, was für unser Leben, für die Familie und für das Volk heilsam ist.
2.97.78
त्वं चिकीर्षसि चेद्वत्स समित्रः सहबान्धवः ।
सभ्रातृकस्त्वं पार्थेन नित्यं स्नेहेन वर्तय ॥ २.९७.७८ ॥
Lieber Sohn, wenn du mit Freunden, Verwandten und Brüdern stets in Zuneigung gegenüber Pārtha handeln willst…
2.97.79
धृतराष्ट्रवचः श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु विधिना चोदितोऽब्रवीत् ॥ २.९७.७९ ॥
Als er Dhṛtarāṣṭras Worte hörte, überlegte König Duryodhana einen Augenblick und sprach, vom Schicksal getrieben.
2.97.80
पुनर्दीव्याम भद्रं ते वनवासाय पाण्डवैः ।
एवमेतान्वशे कर्तुं शक्ष्यामः पुरुषर्षभ॥ष ॥ २.९७.८० ॥
Lass uns wieder würfeln — möge es dir wohl ergehen — für die Verbannung der Pāṇḍavas. So, Stier unter den Männern, werden wir sie in unsere Gewalt bringen können.
2.97.81
ते वा द्वादश वर्षाणि वयं वा द्यूतनिर्जिताः ।
प्रविशेम महारण्यमजिनैः प्रतिवासिताः ॥ २.९७.८१ ॥
Sie sollen zwölf Jahre in den großen Wald ziehen — oder wir, im Würfelspiel besiegt — in Hirschfelle gekleidet.
2.97.82
त्रयोदशं च स्वजनैरज्ञाताः परिवत्सरम् ।
ज्ञाताश्च पुनरन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ २.९७.८२ ॥
Und im dreizehnten Jahr, ein Jahr lang unbekannt den Ihren; und wenn sie erkannt werden, dann noch zwölf Jahre im Wald.
2.97.83
निवसेम वयं ते वा तथा द्यूतं प्रवर्तताम् ।
अक्षानुप्त्वा पुनर्द्यूतमिदं कुर्वन्तु पाण्डवः ॥ २.९७.८३ ॥
Mögen wir oder sie so wohnen; das Würfelspiel gehe weiter. Nach dem Werfen der Würfel sollen die Pāṇḍavas dieses Spiel wieder spielen.
2.97.84
एतत्कृत्यतमं राजन्नस्माकं भरतर्षभ ।
अयं हि शकुनिर्वेद सविद्यामक्षसम्पदम् ॥ २.९७.८४ ॥
O König, Stier der Bharatas, dies ist unsere angemessenste Pflicht. Denn dieser Śakuni kennt die Kunst des Würfelspiels und seinen Reichtum gut.
2.97.85
दृढमूलं वयं राज्ये मित्राणि परिगृह्य च ।
सारवद्विपुलं सैन्यं सत्कृत्य च दुरासदम् ॥ २.९७.८५ ॥
Wir sind im Reich fest verwurzelt; nachdem wir Verbündete gewonnen und geehrt haben, ist unser Heer stark, gewaltig und schwer anzugreifen.
2.97.86
ते च त्रयोदशं वर्षं पारयिष्यन्ति चेद्व्रतम् ।
जेष्यामस्तान्वयं राजत्रोचतां ते परन्तप ॥ २.९७.८६ ॥
Wenn sie das dreizehnte Jahr in ihrem Gelübde vollenden, werden wir sie besiegen. O König, Verbrenner der Feinde, möge es dir gefallen.
2.97.87
तूर्णं प्रत्यानयस्वैतान्कामं व्यध्वगतानपि ।
आगच्छन्तु पुनर्द्यूतमिदं कुर्वन्तु पाण्डवः ॥ २.९७.८७ ॥
Holt sie schnell zurück, auch wenn sie auf fernen Wegen gezogen sind. Mögen die Pāṇḍavas kommen und dieses Würfelspiel erneut spielen.
2.97.88
ततो द्रोणः सोमदत्तो बाह्लीकश्चैव गौतमः ।
विदुरो द्रोणपुत्रश्च वैश्यापुत्रश्च वीर्यवान् ॥ २.९७.८८ ॥
Dann Droṇa, Somadatta, Bāhlīka, Gautama (Kṛpa), Vidura, Droṇas Sohn und der mächtige Sohn einer Vaiśya-Frau.
2.97.89
भूरिश्रवाः शान्तनवो विकर्णश्च महारथः ।
मा द्यूतमित्यभाषन्त शमोऽस्त्विति च सर्वशः ॥ २.९७.८९ ॥
Bhūriśravas, der Sohn Śantanus (Bhīṣma), und der große Wagenkämpfer Vikarṇa sagten: »Spielt nicht Würfel.« Und alle sagten: »Es sei Friede.«
2.97.90
अकामानां च सर्वेषां सुहृदामर्थदर्शिनाम् ।
अकरोत्पाण्डवाह्वानं धृतराष्ट्रः सुतप्रियः ॥ २.९७.९० ॥
Obwohl alle wohlmeinenden Freunde, die das Rechte sahen, es nicht wollten, ließ Dhṛtarāṣṭra, der seine Söhne liebte, die Pāṇḍavas herbeirufen.
2.97.91
अथाब्रवीन्महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
पुत्रहार्दाद्धर्मयुक्ता गान्धारी शोककर्शिता ॥ २.९७.९१ ॥
Da sprach Gāndhārī, voll des Dharma und doch von Kummer gezehrt, aus Liebe zu ihrem Sohn zu Dhṛtarāṣṭra, dem großen König, Herrn der Menschen.
2.97.92
जाते दुर्योधने क्षत्ता महामतिरभाषत ।
नीयतां परलोकाय साध्वयं कुलपांसनः ॥ २.९७.९२ ॥
Als Duryodhana geboren wurde, sprach der weise Verwalter (Vidura): »Man sollte diesen Schänder der Sippe ins Jenseits schicken — das ist gut so.«
2.97.93
व्यनदज्जातमात्रो हि गोमायुरिव भारत ।
अन्तो नूनं कुलस्यास्य कुरवस्तन्निबोधत ॥ २.९७.९३ ॥
O Bhārata, kaum geboren heulte er wie ein Schakal. Gewiss ist dies das Ende dieser Sippe — ihr Kuru, merkt euch das.
2.97.94
मा निमज्जीः स्वदोषेण महाप्सु त्वं हि भारत ।
मा बालानामशिष्टानामभिमंस्था मतिं प्रभो ॥ २.९७.९४ ॥
Versinke nicht, o Bhārata, durch deine eigene Schuld in den großen Wassern. O Herr, nimm den Rat von Kindern und Ungezügelten nicht zu Herzen.
2.97.95
मा कुलस्य क्षये घोरे कारणं त्वं भविष्यसि ।
बद्धं सेतुं को नु भिन्द्याद्धमेच्छान्तं च पावकम् ॥ २.९७.९५ ॥
Werde nicht die Ursache für den schrecklichen Untergang der Sippe. Wer würde einen erbauten Damm brechen oder ein erloschenes Feuer wieder anfachen?
2.97.96
शमे स्थितान्को नु पार्थान्कोपयेद्भरतर्षभ ।
स्मरन्तं त्वामाजमीढं स्मारयिष्याम्यहं पुनः ॥ २.९७.९६ ॥
O Stier der Bharatas, wer würde die in Frieden verharrenden Pārthas erzürnen? Nachkomme Ajamīḍhas, dich in Erinnerung, werde ich dich erneut daran erinnern.
2.97.97
शास्त्रं न शास्ति दुर्बुद्धिं श्रेयसे चेतराय च ।
न वै वृद्धो बालमतिर्भवेद्राजन्कथञ्चन ॥ २.९७.९७ ॥
Die Lehre belehrt den Übelgesinnten weder zum Heil noch zu anderem. O König, ein Älterer wird keineswegs kindlich im Geiste.
2.97.98
त्वन्नेत्राः सन्तु ते पुत्रा मा त्वां दीर्णाः प्रहासिषुः ।
तस्मादयं मद्वचनात्त्यज्यतां कुलपांसनः ॥ २.९७.९८ ॥
Mögen deine Söhne dich als ihre Augen betrachten, damit sie dich nicht verlassen und zerreißen. Darum werde auf mein Wort hin dieser Schänder der Sippe fortgeschickt.
2.97.99
तथा ते न कृतं राजन्पुत्रस्नेहान्नराधिप ।
तस्य प्राप्तं फलं विद्धि कुलान्तकरणाय यत् ॥ २.९७.९९ ॥
O König, o Herr der Menschen, du hast nicht aus Liebe zu deinen Söhnen so gehandelt. Erkenne die Frucht, die ihm zur Vernichtung der Sippe zuteilwurde.
2.97.100
शमेन धर्मेण नयेन युक्ता ।
या ते बुद्धिः साऽस्तु ते मा प्रमादीः।
प्रध्वंसिनी क्रूरसमाहिता श्री-
र्मृदुप्रौढा गच्छति पुत्रपौत्रान् ॥ २.९७.१०० ॥
Möge jener Verstand, der mit Ruhe, Dharma und guter Politik verbunden ist, dein eigen sein; sei nicht achtlos. Das Glück, zerstörerisch und durch Grausamkeit gebündelt, wird sanft und doch reif und geht auf Söhne und Enkel über.
2.97.101
अथाब्रवीन्महाराजो गान्धारीं धर्मदर्शिनीम् ।
अन्तः कामं कुलस्यास्तु न शक्नोमि निवारितुम् ॥ २.९७.१०१ ॥
Da sprach der große König zu Gāndhārī, die das Dharma sieht: Welches innere Verlangen die Sippe auch haben mag, ich vermag es nicht zu hemmen.
2.97.102
यथेच्छन्ति तथैवास्तु प्रत्यागच्छन्तु पाण्डवाः ।
पुनर्द्यूतं च कुर्वन्तु मामकाः पाण्डवैः सह ॥ २.९७.१०२ ॥
Wie sie es wünschen, so soll es sein. Die Pāṇḍavas sollen zurückkehren, und meine Söhne sollen wieder mit den Pāṇḍavas würfeln.