Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.98

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

2.98.1

ततो व्यध्वगतं पार्थं प्रातिकामी युधिष्ठिरम् ।
उवाच वचनाद्राज्ञो धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ २.९८.१ ॥

ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರಾತಿಕಾಮಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪಾರ್ಥ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

2.98.2

उपास्तीर्णा सभा राजन्नक्षानुप्त्वा युधिष्ठिर ।
एहि पाण्डव दीव्येति पिता त्वाह नराधिपः ॥ २.९८.२ ॥

ರಾಜನೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಸಭೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ದಾಳಗಳನ್ನು ಎಸೆಯಲಾಗಿದೆ. 'ಪಾಂಡವ, ಬಾ, ಆಡು' ಎಂದು ನರಾಧಿಪನಾದ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

2.98.3

धातुर्नियोगाद्भूतानि प्राप्नुवन्ति शुभाशुभम् ।
न निवृत्तिस्तयोरस्ति देवतव्यं पुनर्यदि ॥ २.९८.३ ॥

ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ನಿಯಮದಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಶುಭಾಶುಭಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ದೈವ ಹಾಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರೆ.

2.98.4

अक्षद्यूते समाह्वानं नियोगात्स्थविरस्य च ।
जानन्नपि क्षयकरं नातिक्रमितुमुत्सहे ॥ २.९८.४ ॥

ದಾಳದ ಆಟದ ಕರೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ವಿನಾಶಕಾರಿ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಮೀರಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧನಿಲ್ಲ.

2.98.5

असम्भवो हेममयस्य जन्तो-
स्तथापि रामो लुलुभे मृगाय।
प्रायः समासन्नपराभवाणां ।
धियो विपर्यस्ततरा भवन्ति ॥ २.९८.५ ॥

ಚಿನ್ನದ ಜೀವಿ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ; ಆದರೂ ರಾಮ ಆ ಜಿಂಕೆಗೆ ಮರುಳಾದನು. ಸೋಲು ಸಮೀಪಿಸಿದವರ ಬುದ್ಧಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಹಳ ವಿಪರೀತವಾಗುತ್ತದೆ.

2.98.6

इति ब्रुवन्निववृते भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
जानांश्च शकुनेर्मायां पार्थो द्यूतमियात्पुनः ॥ २.९८.६ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪಾಂಡವನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಶಕುನಿಯ ಮಾಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತೆ ದಾಳದ ಆಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

2.98.7

विविशुस्ते सभां तां तु पुनरेव महारथाः ।
व्यथयन्ति स्म चेतांसि मुहृदां भरतर्षभाः ॥ २.९८.७ ॥

ಆ ಮಹಾರಥರು ಮತ್ತೆ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಭರತರ ವೃಷಭರು ಮಿತ್ರರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕಲಕಿದರು.

2.98.8

यथोपजोषमासीनाः पुनर्द्यूतप्रवृत्तये ।
सर्वलोकविनाशाय दैवेनोपनिपीडिताः ॥ २.९८.८ ॥

ಇಷ್ಟಬಂದಂತೆ ಕುಳಿತು, ಮತ್ತೆ ಜೂಜು ಆರಂಭಿಸಲು, ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ದೈವದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅವರು ಕುಳಿತರು.

2.98.9

अमुञ्चत्स्थविरो यद्वो धनं पूजितमेव तत् ।
महाधनं ग्लहं त्वेकं शृणु भो भरतर्षभ ॥ २.९८.९ ॥

ಹಿರಿಯನು ನಿಮ್ಮ ಪೂಜಿತ ಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಓ ಭರತವೃಷಭ, ಒಂದು ಮಹಾಧನದ ಪಣವನ್ನು ಕೇಳು.

2.98.10

वयं वा द्वादशाब्दानि युष्माभिर्द्यूतनिर्जिताः ।
प्रविशेम महारण्यं रौरवाजिनवाससः ॥ २.९८.१० ॥

ನಿಮ್ಮಿಂದ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸೋತವರಾದ ನಾವು, ಅಥವಾ ನೀವು, ರುರು ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಹಾರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು.

2.98.11

त्रयोदशं च स्वजनैरज्ञाताः परिवत्सरम् ।
ज्ञाताश्च पुनरन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ २.९८.११ ॥

ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷ ಸ್ವಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯಬೇಕು; ತಿಳಿದುಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು.

2.98.12

अस्माभिर्निर्जिता यूयं वने द्वादश वत्सरान् ।
वसध्वं कृष्णया सार्धमजिनैः प्रतिवासिताः ॥ २.९८.१२ ॥

ನಮ್ಮಿಂದ ಸೋತ ನೀವು, ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ವಾಸಿಸಿರಿ.

2.98.13

त्रयोदशं च स्वजनैरज्ञाताः पिरवत्सरम् ।
ज्ञाताश्च पुनरन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ २.९८.१३ ॥

ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷವನ್ನು ಸ್ವಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ ಕಳೆಯಬೇಕು; ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು.

2.98.14

त्रयोदशे च निर्वृत्ते पुनरेव यथोचितम् ।
स्वराज्यं प्रतिपत्तव्यमितरैरथवेतरैः ॥ २.९८.१४ ॥

ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಬೇಕು; ಅಥವಾ ಇತರರ ಮೂಲಕ.

2.98.15

अनेन व्यवसायेन सहास्माभिर्युधिष्ठिर ।
अक्षानुप्त्वा पुनर्द्यूतमेहि दीव्यस्व भारत ॥ २.९८.१५ ॥

ಈ ಒಪ್ಪಂದದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ದಾಳ ಉರುಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಜೂಜಾಡು; ಬಾ, ಆಡು, ಭಾರತ.

2.98.16

अथ सभ्याः सभामध्ये समुच्छ्रितकरास्तदा ।
ऊचुरुद्विग्नमनसः संवेगात्सर्व एव हि ॥ २.९८.१६ ॥

ಆಗ ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಕಲಕಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಆತಂಕದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದರು.

2.98.17

अहो धिग्बान्धवा नैनं बोधयन्ति महद्भयम् ।
बुद्ध्या बुद्ध्येन्न वा बुद्ध्येदयं वै भरतर्षभ ॥ २.९८.१७ ॥

ಅಯ್ಯೋ, ಛೀ! ಬಂಧುಗಳು ಇವನಿಗೆ ಈ ಮಹಾ ಭಯವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಭರತರ್ಷಭ, ಇವನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅರಿಯುವನೋ ಇಲ್ಲವೋ?

2.98.18

जनप्रवादान्सुबहूञ्शृण्वन्नपि नराधिपः ।
ह्रिया च धर्मसंयोगात्पार्थो द्यूतमियात्पुनः ॥ २.९८.१८ ॥

ಜನರ ಅನೇಕ ನಿಂದೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆ ರಾಜನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಬಂಧನದಿಂದ ಪಾರ್ಥ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ಮತ್ತೆ ಜೂಜಿಗೆ ಹೋಗುವನು.

2.98.19

जानन्नापि महाबुद्धिः पुनर्द्यूतमवर्तयत् ।
अप्यासन्नो विनाशः स्यात्कुरूणामितिचिन्तयन् ॥ २.९८.१९ ॥

ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಕೌರವರ ವಿನಾಶ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಜೂಜನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

2.98.20

कथं वै मद्विधो राजा स्वधर्ममनुपालयन् ।
आहूतो विनिवर्तेत दीव्यामि शकुने त्वया ॥ २.९८.२० ॥

ನನ್ನಂತಹ ರಾಜನು ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆಹ್ವಾನಿತನಾದ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬಲ್ಲನು? ಶಕುನೀ, ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತೇನೆ.

2.98.21

गवाश्वं बहुधेनुकमपर्यन्तमजाविकम् ।
गजाः कोशो हिरण्यं च दासीदासाश्च सर्वशः ॥ २.९८.२१ ॥

ಹಸುಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಅನೇಕ ಹಸುಗಳು, ಎಣಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದ ಮೇಕೆ-ಕುರಿಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಖಜಾನೆ, ಚಿನ್ನ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ದಾಸ-ದಾಸಿಯರು.

2.98.22

हित्वा नो ग्लह एवैको वनवासाय पाण्डवाः ।
यूयं वयं वा विजिता वसेम वनमाश्रिताः ॥ २.९८.२२ ॥

ಪಾಂಡವರೇ, ನಮ್ಮ ಪಣವು ಒಂದೇ ಮಾತ್ರ—ವನವಾಸಕ್ಕಾಗಿ. ನೀವು ಅಥವಾ ನಾವು ಸೋತವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸೋಣ.

2.98.23

त्रयोदशं च वै वर्णमज्ञाताः स्वजनैस्तथा ।
अनेन व्यवसायेन दीव्याम पुरुषर्षभाः। ॥ २.९८.२३ ॥

ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷವನ್ನು ತಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಕಳೆಯಬೇಕು. ಈ ನಿರ್ಧಾರದೊಂದಿಗೆ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾವು ಆಡೋಣ.

2.98.24

समुत्क्षेपेण चैकेन वनवासाय भारत ।
एवं दैवबलाविष्टो धर्मराजो युधिष्ठिरः।
भीष्मद्रोणाऽऽवार्यमाणो विदुरेण च धीमता ॥ २.९८.२४ ॥

ಭರತನ ವಂಶಜನೇ, ಒಂದೇ ಎಸೆತದಲ್ಲಿ ವನವಾಸಕ್ಕಾಗಿ—ಹೀಗೆ ದೈವಬಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದುರರು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ.

2.98.25

युयुत्सुना कृपेणाथ सञ्जयेन च भारत ।
गान्धार्या पृथया चैव भीमार्जुनयमैस्तथा ॥ २.९८.२५ ॥

ಭಾರತ, ಯುಯುತ್ಸು, ಕೃಪ, ಸಂಜಯ, ಗಾಂಧಾರಿ, ಪೃಥೆ, ಭೀಮ-ಅರ್ಜುನ-ಯಮರು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ (ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು).

2.98.26

विकर्णेन च वीरेण द्रौपद्या द्रौणिना तथा ।
सोमदत्तेन च तथा बाह्लीकेन च धीमता ॥ २.९८.२६ ॥

ವೀರ ವಿಕರ್ಣ, ದ್ರೌಪದಿ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರ, ಸೋಮದತ್ತ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬಾಹ್ಲೀಕ ಕೂಡ (ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು).

2.98.27

वार्यमाणोपि सततं न च राजन्नियच्छति ।
एवं संवार्यमाणोपि कौन्तेयो हितकाम्यया ॥ २.९८.२७ ॥

ರಾಜನೇ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವನು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಹಿತಕಾಮನೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಕೌಂತೇಯ (ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ).

2.98.28

देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थं मुहूर्तं कलिमाविशत् ।
अविष्टः कलिना राजञ्छकुनिं प्रत्यभाषत ॥ २.९८.२८ ॥

ದೇವತಾ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಲಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ರಾಜನೇ, ಕಲಿಯಿಂದ ಆವೇಶಗೊಂಡು ಶಕುನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

2.98.29

एवं भवत्विति तदा वनवासाय दीव्यति ।
प्रतिजग्राह तं पार्थो ग्लहं जग्राह सौबलः
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.९८.२९ ॥

'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ವನವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಜೂಜಾಡಿದನು; ಪಾರ್ಥನು ಆ ಪಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಸೌಬಲನು (ಶಕುನಿ) ದಾಳವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, 'ಗೆದ್ದೆ' ಎಂದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.