മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.98.1
ततो व्यध्वगतं पार्थं प्रातिकामी युधिष्ठिरम् ।
उवाच वचनाद्राज्ञो धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ २.९८.१ ॥
അപ്പോൾ ബുദ്ധിമാനായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം പ്രാതികാമി വഴിയിൽ വന്ന പാർത്ഥൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു.
2.98.2
उपास्तीर्णा सभा राजन्नक्षानुप्त्वा युधिष्ठिर ।
एहि पाण्डव दीव्येति पिता त्वाह नराधिपः ॥ २.९८.२ ॥
രാജാവേ യുധിഷ്ഠിരാ, സഭ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു, പകിടകൾ എറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. 'പാണ്ഡവാ, വരൂ, കളിക്കൂ' എന്ന് നരാധിപനായ നിന്റെ പിതാവ് നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
2.98.3
धातुर्नियोगाद्भूतानि प्राप्नुवन्ति शुभाशुभम् ।
न निवृत्तिस्तयोरस्ति देवतव्यं पुनर्यदि ॥ २.९८.३ ॥
സ്രഷ്ടാവിന്റെ നിയോഗത്താൽ ജീവികൾ ശുഭാശുഭങ്ങൾ നേടുന്നു. അവയിൽ നിന്ന് മോചനമില്ല; ദൈവം അങ്ങനെ വിധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ.
2.98.4
अक्षद्यूते समाह्वानं नियोगात्स्थविरस्य च ।
जानन्नपि क्षयकरं नातिक्रमितुमुत्सहे ॥ २.९८.४ ॥
പകിടകളിയിലേക്കുള്ള ക്ഷണവും മൂത്തവന്റെ കല്പനയും നാശകരമെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ലംഘിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല.
2.98.5
असम्भवो हेममयस्य जन्तो-
स्तथापि रामो लुलुभे मृगाय।
प्रायः समासन्नपराभवाणां ।
धियो विपर्यस्ततरा भवन्ति ॥ २.९८.५ ॥
സ്വർണ്ണമയമായ ജീവി അസാധ്യം; എങ്കിലും രാമൻ ആ മാനിൽ മോഹിച്ചു. പരാജയം അടുത്തവരുടെ ബുദ്ധി പലപ്പോഴും വളരെ വിപരീതമാകുന്നു.
2.98.6
इति ब्रुवन्निववृते भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
जानांश्च शकुनेर्मायां पार्थो द्यूतमियात्पुनः ॥ २.९८.६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പാണ്ഡവൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം മടങ്ങി. ശകുനിയുടെ മായ അറിഞ്ഞിട്ടും പാർത്ഥൻ വീണ്ടും പകിടകളിക്ക് പോകുന്നു.
2.98.7
विविशुस्ते सभां तां तु पुनरेव महारथाः ।
व्यथयन्ति स्म चेतांसि मुहृदां भरतर्षभाः ॥ २.९८.७ ॥
ആ മഹാരഥന്മാർ വീണ്ടും ആ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഭരതശ്രേഷ്ഠന്മാർ സുഹൃത്തുക്കളുടെ മനസ്സുകളെ വേദനിപ്പിച്ചു.
2.98.8
यथोपजोषमासीनाः पुनर्द्यूतप्रवृत्तये ।
सर्वलोकविनाशाय दैवेनोपनिपीडिताः ॥ २.९८.८ ॥
ഇഷ്ടപ്രകാരം ഇരുന്ന്, വീണ്ടും ചൂതാട്ടം തുടങ്ങുന്നതിനായി, സർവലോകനാശത്തിനായി, ദൈവത്താൽ പീഡിതരായി അവർ ഇരുന്നു.
2.98.9
अमुञ्चत्स्थविरो यद्वो धनं पूजितमेव तत् ।
महाधनं ग्लहं त्वेकं शृणु भो भरतर्षभ ॥ २.९८.९ ॥
മൂത്തവൻ നിങ്ങളുടെ പൂജിതമായ ധനം ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഓ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഒരു മഹാധനപണയം കേൾക്കൂ.
2.98.10
वयं वा द्वादशाब्दानि युष्माभिर्द्यूतनिर्जिताः ।
प्रविशेम महारण्यं रौरवाजिनवाससः ॥ २.९८.१० ॥
നിങ്ങളാൽ ചൂതിൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ഞങ്ങളോ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളോ, രുരുമാനിന്റെ തോൽ ഉടുത്ത് പന്ത്രണ്ട് വർഷം മഹാവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം.
2.98.11
त्रयोदशं च स्वजनैरज्ञाताः परिवत्सरम् ।
ज्ञाताश्च पुनरन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ २.९८.११ ॥
പതിമൂന്നാം വർഷം സ്വജനങ്ങൾക്ക് അറിയാതെ ഒരു വർഷം കഴിക്കണം; അറിയപ്പെട്ടാൽ വീണ്ടും വനത്തിൽ പന്ത്രണ്ട് വർഷം.
2.98.12
अस्माभिर्निर्जिता यूयं वने द्वादश वत्सरान् ।
वसध्वं कृष्णया सार्धमजिनैः प्रतिवासिताः ॥ २.९८.१२ ॥
ഞങ്ങളാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട നിങ്ങൾ, പന്ത്രണ്ട് വർഷം കാട്ടിൽ കൃഷ്ണയോടൊപ്പം തോൽ ഉടുത്ത് വസിക്കുക.
2.98.13
त्रयोदशं च स्वजनैरज्ञाताः पिरवत्सरम् ।
ज्ञाताश्च पुनरन्यानि वने वर्षाणि द्वादश ॥ २.९८.१३ ॥
പതിമൂന്നാം വർഷം സ്വജനങ്ങൾക്ക് അറിയപ്പെടാതെ ഒരു പൂർണ്ണ വർഷം കഴിക്കണം; തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടാൽ കാട്ടിൽ മറ്റ് പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾ.
2.98.14
त्रयोदशे च निर्वृत्ते पुनरेव यथोचितम् ।
स्वराज्यं प्रतिपत्तव्यमितरैरथवेतरैः ॥ २.९८.१४ ॥
പതിമൂന്നാം വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ, യഥോചിതമായി സ്വന്തം രാജ്യം വീണ്ടും നേടണം; അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവരാൽ.
2.98.15
अनेन व्यवसायेन सहास्माभिर्युधिष्ठिर ।
अक्षानुप्त्वा पुनर्द्यूतमेहि दीव्यस्व भारत ॥ २.९८.१५ ॥
ഈ ധാരണയോടെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം, യുധിഷ്ഠിരാ, ചൂതുകളെറിഞ്ഞ് വീണ്ടും ചൂതാടുക; വരൂ, കളിക്കൂ, ഭാരതാ.
2.98.16
अथ सभ्याः सभामध्ये समुच्छ्रितकरास्तदा ।
ऊचुरुद्विग्नमनसः संवेगात्सर्व एव हि ॥ २.९८.१६ ॥
അപ്പോൾ സഭയുടെ നടുവിൽ, കൈകൾ ഉയർത്തി, ഉദ്വേഗമുള്ള മനസ്സോടെ, ക്ഷോഭത്താൽ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.
2.98.17
अहो धिग्बान्धवा नैनं बोधयन्ति महद्भयम् ।
बुद्ध्या बुद्ध्येन्न वा बुद्ध्येदयं वै भरतर्षभ ॥ २.९८.१७ ॥
അയ്യോ, ഛേ! ബന്ധുക്കൾ ഇവനെ ഈ വലിയ അപകടം ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നില്ല; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇവൻ ബുദ്ധികൊണ്ട് അറിയുമോ ഇല്ലയോ?
2.98.18
जनप्रवादान्सुबहूञ्शृण्वन्नपि नराधिपः ।
ह्रिया च धर्मसंयोगात्पार्थो द्यूतमियात्पुनः ॥ २.९८.१८ ॥
ജനങ്ങളുടെ ഏറെ അപവാദങ്ങൾ കേട്ടിട്ടും, ആ രാജാവ് ലജ്ജയാലും ധർമബന്ധത്താലും പാർത്ഥൻ (യുധിഷ്ഠിരൻ) വീണ്ടും ചൂതിലേക്ക് പോകും.
2.98.19
जानन्नापि महाबुद्धिः पुनर्द्यूतमवर्तयत् ।
अप्यासन्नो विनाशः स्यात्कुरूणामितिचिन्तयन् ॥ २.९८.१९ ॥
മഹാബുദ്ധിമാനായവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നിട്ടും, കൗരവരുടെ നാശം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ചൂതുകളി തുടങ്ങി.
2.98.20
कथं वै मद्विधो राजा स्वधर्ममनुपालयन् ।
आहूतो विनिवर्तेत दीव्यामि शकुने त्वया ॥ २.९८.२० ॥
എന്നെപ്പോലൊരു രാജാവ് തന്റെ ധർമ്മം പാലിക്കുമ്പോൾ, ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടാൽ എങ്ങനെ പിന്മാറും? ശകുനീ, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം കളിക്കുന്നു.
2.98.21
गवाश्वं बहुधेनुकमपर्यन्तमजाविकम् ।
गजाः कोशो हिरण्यं च दासीदासाश्च सर्वशः ॥ २.९८.२१ ॥
പശുക്കളും കുതിരകളും, പാൽ തരുന്ന പല പശുക്കളും, അതിരില്ലാത്ത ആടുകളും ചെമ്മരിയാടുകളും, ആനകളും, ഖജനാവും, സ്വർണ്ണവും, എല്ലാവിധ ദാസീദാസന്മാരും.
2.98.22
हित्वा नो ग्लह एवैको वनवासाय पाण्डवाः ।
यूयं वयं वा विजिता वसेम वनमाश्रिताः ॥ २.९८.२२ ॥
പാണ്ഡവരേ, നമ്മുടെ പന്തയം ഒന്നുമാത്രം—വനവാസത്തിനായി. നിങ്ങളോ ഞങ്ങളോ തോറ്റാൽ കാട്ടിൽ വസിക്കാം.
2.98.23
त्रयोदशं च वै वर्णमज्ञाताः स्वजनैस्तथा ।
अनेन व्यवसायेन दीव्याम पुरुषर्षभाः। ॥ २.९८.२३ ॥
പതിമൂന്നാം വർഷം സ്വന്തം ജനങ്ങൾക്ക് അറിയാതെ കഴിക്കണം. ഈ നിശ്ചയത്തോടെ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠരേ, നമുക്ക് കളിക്കാം.
2.98.24
समुत्क्षेपेण चैकेन वनवासाय भारत ।
एवं दैवबलाविष्टो धर्मराजो युधिष्ठिरः।
भीष्मद्रोणाऽऽवार्यमाणो विदुरेण च धीमता ॥ २.९८.२४ ॥
ഭാരതാ, ഒറ്റ എറിയലിൽ വനവാസത്തിനായി—ഇങ്ങനെ ദൈവബലത്താൽ ബാധിതനായ ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരനെ ഭീഷ്മരും ദ്രോണരും ബുദ്ധിമാനായ വിദുരരും തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും.
2.98.25
युयुत्सुना कृपेणाथ सञ्जयेन च भारत ।
गान्धार्या पृथया चैव भीमार्जुनयमैस्तथा ॥ २.९८.२५ ॥
ഭാരതാ, യുയുത്സു, കൃപൻ, സഞ്ജയൻ, ഗാന്ധാരി, പൃഥ, ഭീമ-അർജുന-യമന്മാർ എന്നിവരും അങ്ങനെതന്നെ (തടഞ്ഞു).
2.98.26
विकर्णेन च वीरेण द्रौपद्या द्रौणिना तथा ।
सोमदत्तेन च तथा बाह्लीकेन च धीमता ॥ २.९८.२६ ॥
വീരനായ വികർണ്ണൻ, ദ്രൗപദി, ദ്രോണപുത്രൻ, സോമദത്തൻ, ബുദ്ധിമാനായ ബാഹ്ലീകൻ എന്നിവരും (തടഞ്ഞു).
2.98.27
वार्यमाणोपि सततं न च राजन्नियच्छति ।
एवं संवार्यमाणोपि कौन्तेयो हितकाम्यया ॥ २.९८.२७ ॥
രാജാവേ, നിരന്തരം തടയപ്പെട്ടിട്ടും അവൻ അടങ്ങുന്നില്ല; നന്മ ആഗ്രഹിച്ച് ഇങ്ങനെ തടയപ്പെട്ടിട്ടും കൗന്തേയൻ (നിന്നില്ല).
2.98.28
देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थं मुहूर्तं कलिमाविशत् ।
अविष्टः कलिना राजञ्छकुनिं प्रत्यभाषत ॥ २.९८.२८ ॥
ദേവകാര്യം സിദ്ധിക്കുവാൻ അവൻ ഒരു നിമിഷം കലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; രാജാവേ, കലിയാൽ ആവിഷ്ടനായി അവൻ ശകുനിയോട് പറഞ്ഞു.
2.98.29
एवं भवत्विति तदा वनवासाय दीव्यति ।
प्रतिजग्राह तं पार्थो ग्लहं जग्राह सौबलः
जितमित्येव शकुनिर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.९८.२९ ॥
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ വനവാസത്തിനായി ചൂതാടി; പാർത്ഥൻ ആ പന്തയം സ്വീകരിച്ചു; സൗബലൻ (ശകുനി) കരു എടുത്ത് 'ജയിച്ചു' എന്ന് യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു.