ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.101.1
समुद्रं ते समाश्रित्य वरुणं निधमम्भसः ।
कालेयाः संप्रवर्तन्त त्रैलोक्यस्य विनाशने ॥ ३.१०१.१ ॥
ಜಲನಿಧಿ ವರುಣನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಲೇಯರು ಹೊರಟರು.
3.101.2
ते रात्रौ समभिक्रुद्धा भक्षयन्ति सदा मुनीन् ।
आश्रमेषु च ये सन्ति पुण्येष्वायतनेषु च ॥ ३.१०१.२ ॥
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಅವರು ಸದಾ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಪುಣ್ಯಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದವರನ್ನು ಸಹ.
3.101.3
वसिष्ठस्याश्रमे विप्रा भक्षितास्तैर्दुरात्मभिः ।
अशीतिः शतमष्टौ च नव चान्ये तपस्विनः ॥ ३.१०१.३ ॥
ವಸಿಷ್ಠರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆ ದುಷ್ಟರು ಎಂಬತ್ತು, ಎಂಟು ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಇತರ ತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರು.
3.101.4
च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम् ।
फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम् ॥ ३.१०१.४ ॥
ಚ್ಯವನರ ಪುಣ್ಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ದ್ವಿಜರು ವಾಸಿಸುವ ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಫಲಮೂಲಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ನೂರು ಮುನಿಗಳನ್ನು ಅವರು ಭಕ್ಷಿಸಿದರು.
3.101.5
एवं रात्रौ स्म कुर्वन्ति विविशुश्चार्णवं दिवा ।
कालेयास्ते दुरात्मानो भक्षयन्तस्तपोधनान् ॥ ३.१०१.५ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ದುಷ್ಟ ಕಾಲೇಯರು ತಪೋಧನ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ.
3.101.6
भरद्वाजाश्रमे चैव नियता ब्र्हमचारिणः ।
वाय्वाहाराम्बुभक्षाश्च विंशतिः संनिषूदिताः ॥ ३.१०१.६ ॥
ಭಾರದ್ವಾಜರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿಯೂ, ನಿಯಮನಿಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು — ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿಸುವವರು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನೇ ಸೇವಿಸುವವರು — ಇಪ್ಪತ್ತು ಮಂದಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು.
3.101.7
एवं क्रमेण सर्वांस्तानाश्रमान्दानवास्तदा ।
निशायां परिबाधन्ते समुद्राम्बुबलाश्रयात्।
कालोपसृष्टाः कालेया घ्नन्तो द्विजगणान्बहून् ॥ ३.१०१.७ ॥
ಹೀಗೆ ಆಗ ದಾನವರು ಸಮುದ್ರದ ಜಲಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದರು. ಕಾಲದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಕಾಲೇಯರು ಅನೇಕ ದ್ವಿಜ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು.
3.101.8
न चैनानन्वबुध्यन्त मनुजा मनुजोत्तम ।
एवं प्रवृत्तान्दैत्यांस्तांस्तापसेषु तपस्विषु ॥ ३.१०१.८ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಮನುಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ತಪಸ್ವಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದ ಆ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
3.101.9
क्षयाय जगतः क्रूराः पर्यटन्ति स्म मेदिनीम् ॥ ३.१०१.९ ॥
ಜಗತ್ತಿನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರೂರರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
3.101.10
प्रभाते समदृश्यन्त नियताहारकर्शिताः ।
महीतलस्था मुनयः शरीरैर्गतजीवितैः ॥ ३.१०१.१० ॥
ಬೆಳಗಾದಾಗ ನಿಯಮಿತ ಆಹಾರದಿಂದ ಕೃಶರಾದ ಮುನಿಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು; ಅವರ ದೇಹಗಳು ಪ್ರಾಣರಹಿತವಾಗಿದ್ದವು.
3.101.11
क्षीणमांसैर्विरुधिरैर्विमज्जान्त्रैर्विसन्धिभिः ।
आकीर्णैराचिता भूमिः शङ्खानामिव राशिभिः ॥ ३.१०१.११ ॥
ಮಾಂಸ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ರಕ್ತವಿಲ್ಲದೆ, ಮಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಕರುಳು ಇಲ್ಲದೆ, ಕೀಲುಗಳು ಬಿಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶವಗಳಿಂದ ಚದುರಿ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿ ಶಂಖದ ರಾಶಿಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
3.101.12
लशैर्विप्रविद्धैश्च स्रुवैर्भग्नैस्तथैव च ।
विकीर्णैरग्निहोत्रैश्च भूर्बभूव समावृता ॥ ३.१०१.१२ ॥
ಲಶಗಳು, ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು, ಮುರಿದ ಸ್ರುವಗಳು, ಚದುರಿದ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಆವೃತವಾಯಿತು.
3.101.13
निःस्वाध्यायवपट्कारं नष्टयज्ञोत्सवक्रियम् ।
जगदासीन्निरुत्साहं कालेयभयपीडितम् ॥ ३.१०१.१३ ॥
ವೇದಪಠನ ಮತ್ತು ವಷಟ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಉತ್ಸವ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಷ್ಟವಾಗಿ, ಕಾಲೇಯರ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಜಗತ್ತು ಉತ್ಸಾಹರಹಿತವಾಯಿತು.
3.101.14
एवं संक्षीयमाणाश्च मानवा मनुजेश्वर ।
आत्मत्राणपपा भीताः प्राद्रवन्त दिशो भयात् ॥ ३.१०१.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯರು, ಓ ಮನುಜೇಶ್ವರನೇ, ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಭಯದಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿದರು.
3.101.15
केचिद्गुहाः प्रविविशुर्निर्भरांश्चापरे श्रिताः ।
अपरे मरणोद्विग्ना भयात्प्राणान्समुत्सृजन् ॥ ३.१०१.१५ ॥
ಕೆಲವರು ಗುಹೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ಝರಿಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು; ಇತರರು ಮರಣಭಯದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು.
3.101.16
केचिदत्रमहेष्वासाः शूराः परमहर्षिताः ।
मार्गमाणआः परं यत्नं दानवानां प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು ಮತ್ತು ಶೂರರು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ದಾನವರ ವಿರುದ್ಧ ಪರಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು.
3.101.17
न चैतानधिजग्मुस्ते समुद्रं समुपाश्रितान् ।
श्रमं जग्मुश्च परममाजग्मुः क्षयमेव च ॥ ३.१०१.१७ ॥
ಆದರೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಅವರನ್ನು ಅವರು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಪರಮ ಆಯಾಸಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ನಾಶವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದರು.
3.101.18
जगत्युपशमं याते नष्टयज्ञोत्सवक्रिये ।
आजग्मुः परमामार्तिं त्रिदशा मनुजेश्वर ॥ ३.१०१.१८ ॥
ಓ ಮನುಜೇಶ್ವರನೇ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಕಳೆದು ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಉತ್ಸವ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಷ್ಟವಾದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಪರಮ ವ್ಯಥೆಗೆ ಒಳಗಾದರು.
3.101.19
समेत्य समहेन्द्राश्च भयान्मन्त्रं प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१९ ॥
ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದರು.
3.101.20
शरण्यं शरणं देवं नारायणमजं विभुम् ।
तेऽभिगम्य नमस्कृत्य वैकुण्ठमपराजितम्।
ततो देवाः समस्तास्ते तदोचुर्मधुसूदनम् ॥ ३.१०१.२० ॥
ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದ, ಅಜನೂ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೂ ಆದ ನಾರಾಯಣ ದೇವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಪರಾಜಿತ ವೈಕುಂಠನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಆಗ ಆ ಸಕಲ ದೇವತೆಗಳು ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
3.101.21
त्वंनः स्रष्टा च भर्ता च हर्ता च जगतः प्रभो ।
त्वया सृष्टमिदं विश्वं यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति।
त्वय्येव पुण्डरीकाक्ष पुनस्तत्प्रविलीयते ॥ ३.१०१.२१ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ನಮಗೂ ಜಗತ್ತಿಗೂ ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಪಾಲಕ ಮತ್ತು ಸಂಹಾರಕ. ಚಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಚಲಿಸದಿರುವುದು ಈ ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ಓ ಕಮಲನಯನನೇ, ಅದು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ.
3.101.22
त्वया भूमिः पुरा नष्टा समुद्रात्पुष्करेक्षण ।
वाराहं वपुराश्रित्यजगदर्थे समुद्धृता ॥ ३.१०१.२२ ॥
ಓ ಕಮಲನಯನನೇ, ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ನಾಶವಾಯಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ನೀನು ವರಾಹರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿದೆ.
3.101.23
आदिदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुः पुरा ।
नारसिंहं वपुः कृत्वा सूदितः पुरुषोत्तम ॥ ३.१०१.२३ ॥
ಹಿಂದೆ ಆದಿದೈತ್ಯನೂ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು, ಓ ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ನೀನು ನರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ವಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
3.101.24
अवध्यः सर्वभूतानां बलिश्चापि महासुरः ।
वामनं वपुराश्रित्य त्रैलोक्याद्धंशितस्त्वया ॥ ३.१०१.२४ ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಂದಲೂ ವಧಿಸಲಾಗದ ಮಹಾಸುರ ಬಲಿಯೂ ವಾಮನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಿನ್ನಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟನು.
3.101.25
असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः ।
यज्ञक्षोभकरः क्रूरस्त्वयैव विनिपातितः ॥ ३.१०१.२५ ॥
ಜಂಭ ಎಂಬ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧರ ಅಸುರನು, ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದವನು; ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸಿದ ಕ್ರೂರನನ್ನು ನೀನೇ ಕೆಡವಿದೆ.
3.101.26
एवमादीनि कर्माणि येषां संख्या न विद्यते ।
अस्माकं भयभीतानां त्वं गतिर्मधुसूदन ॥ ३.१०१.२६ ॥
ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳು ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು; ಭಯಭೀತರಾದ ನಮಗೆ, ಓ ಮಧುಸೂದನ, ನೀನೇ ಆಶ್ರಯ.
3.101.27
तस्मात्त्वां देवदेवेश लोकार्थं ज्ञापयामहे ।
रक्ष लोकांश्च देवांश्च शक्रं च महतो भयात्।
शरणागतसंत्राणे त्वमेकोऽसि दृढव्रतः ॥ ३.१०१.२७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವದೇವೇಶನೇ, ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ: ಮಹಾ ಭಯದಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಶರಣಾಗತರನ್ನು ಕಾಯುವುದರಲ್ಲಿ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ದೃಢವ್ರತನು.