มหาภารตะ · อัธยายะ 3.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.101.1
समुद्रं ते समाश्रित्य वरुणं निधमम्भसः ।
कालेयाः संप्रवर्तन्त त्रैलोक्यस्य विनाशने ॥ ३.१०१.१ ॥
พวกกาเลยะ ได้เข้าพึ่งพาสมุทร อันเป็นที่อยู่แห่งน้ำของพระวรุณ แล้วเริ่มดำเนินการเพื่อทำลายไตรโลกา
3.101.2
ते रात्रौ समभिक्रुद्धा भक्षयन्ति सदा मुनीन् ।
आश्रमेषु च ये सन्ति पुण्येष्वायतनेषु च ॥ ३.१०१.२ ॥
ในยามราตรี พวกมันโกรธจัดและกินฤๅษีอยู่เสมอ ทั้งผู้ที่อยู่ในอาศรมอันศักดิ์สิทธิ์และในสถานที่บูชาอันบริสุทธิ์
3.101.3
वसिष्ठस्याश्रमे विप्रा भक्षितास्तैर्दुरात्मभिः ।
अशीतिः शतमष्टौ च नव चान्ये तपस्विनः ॥ ३.१०१.३ ॥
ในอาศรมของวสิษฐ์ ปีศาจชั่วร้ายเหล่านั้นได้กินพราหมณ์ไป แปดสิบ แปดสิบ และเก้า รวมทั้งนักพรตอื่นๆ
3.101.4
च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम् ।
फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम् ॥ ३.१०१.४ ॥
พวกมันไปยังอาศรมอันศักดิ์สิทธิ์ของจยวน ซึ่งพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งมาเยือนเสมอ แล้วกินฤๅษีที่เลี้ยงชีพด้วยผลไม้และรากไม้ไปหนึ่งร้อยองค์
3.101.5
एवं रात्रौ स्म कुर्वन्ति विविशुश्चार्णवं दिवा ।
कालेयास्ते दुरात्मानो भक्षयन्तस्तपोधनान् ॥ ३.१०१.५ ॥
พวกกาเลยะชั่วร้ายเหล่านั้นทำเช่นนี้ทุกคืน ครั้นกลางวันก็เข้าไปหลบในมหาสมุทร พลางกินนักพรตผู้มั่งคั่งด้วยตบะ
3.101.6
भरद्वाजाश्रमे चैव नियता ब्र्हमचारिणः ।
वाय्वाहाराम्बुभक्षाश्च विंशतिः संनिषूदिताः ॥ ३.१०१.६ ॥
และในอาศรมของภรทวาชะ พรหมจารีผู้มีวินัยยี่สิบองค์ ซึ่งดำรงชีพด้วยลมและน้ำ ก็ถูกสังหารเช่นกัน
3.101.7
एवं क्रमेण सर्वांस्तानाश्रमान्दानवास्तदा ।
निशायां परिबाधन्ते समुद्राम्बुबलाश्रयात्।
कालोपसृष्टाः कालेया घ्नन्तो द्विजगणान्बहून् ॥ ३.१०१.७ ॥
ดังนี้ ทีละลำดับ พวกทานพได้ทำร้ายอาศรมเหล่านั้นทั้งหมดในยามราตรี โดยอาศัยกำลังของน้ำในมหาสมุทร พวกกาเลยะถูกชะตากรรมผลักดัน ได้สังหารพราหมณ์จำนวนมากไปเป็นอันมาก
3.101.8
न चैनानन्वबुध्यन्त मनुजा मनुजोत्तम ।
एवं प्रवृत्तान्दैत्यांस्तांस्तापसेषु तपस्विषु ॥ ३.१०१.८ ॥
มนุษย์มิได้รู้เห็นพวกมันเลย โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ ดังนั้น บรรดาไทตยะเหล่านั้นจึงก่อการอยู่ท่ามกลางนักพรตและผู้บำเพ็ญตบะ
3.101.9
क्षयाय जगतः क्रूराः पर्यटन्ति स्म मेदिनीम् ॥ ३.१०१.९ ॥
เพื่อความพินาศของโลก พวกโหดร้ายนั้นท่องเที่ยวไปทั่วแผ่นดิน
3.101.10
प्रभाते समदृश्यन्त नियताहारकर्शिताः ।
महीतलस्था मुनयः शरीरैर्गतजीवितैः ॥ ३.१०१.१० ॥
เมื่อรุ่งอรุณ เห็นฤๅษีนอนอยู่บนพื้นดิน ผอมโซเพราะอาหารที่ควบคุมอย่างเคร่งครัด ร่างกายไร้ชีวิต
3.101.11
क्षीणमांसैर्विरुधिरैर्विमज्जान्त्रैर्विसन्धिभिः ।
आकीर्णैराचिता भूमिः शङ्खानामिव राशिभिः ॥ ३.१०१.११ ॥
แผ่นดินเต็มไปด้วยและถูกปกคลุมด้วยร่างที่เนื้อแห้งหมด ไร้เลือด ปราศจากไขกระดูกและลำไส้ ข้อต่อหลุดออก กองซ้อนกันเหมือนกองหอยสังข์
3.101.12
लशैर्विप्रविद्धैश्च स्रुवैर्भग्नैस्तथैव च ।
विकीर्णैरग्निहोत्रैश्च भूर्बभूव समावृता ॥ ३.१०१.१२ ॥
แผ่นดินถูกปกคลุมด้วยทัพพีตักน้ำ ทัพพีบูชาที่ถูกเหวี่ยงทิ้ง หักเสียหาย และเครื่องมืออัคนิโหตระที่กระจัดกระจายอยู่ทั่ว
3.101.13
निःस्वाध्यायवपट्कारं नष्टयज्ञोत्सवक्रियम् ।
जगदासीन्निरुत्साहं कालेयभयपीडितम् ॥ ३.१०१.१३ ॥
เมื่อการสวดพระเวทและการถวายวษฏ์สิ้นไป พิธียัญญและงานเทศกาลถูกทำลาย โลกก็หมดความกระตือรือร้น ถูกความกลัวพวกกาเลยะบีบคั้น
3.101.14
एवं संक्षीयमाणाश्च मानवा मनुजेश्वर ।
आत्मत्राणपपा भीताः प्राद्रवन्त दिशो भयात् ॥ ३.१०१.१४ ॥
เมื่อมนุษย์ถูกลดจำนวนลงเช่นนี้ โอ เจ้าแห่งมนุษย์ ต่างหวาดกลัวและมุ่งแต่จะรักษาตนเอง จึงหนีกระจัดกระจายไปทุกทิศด้วยความกลัว
3.101.15
केचिद्गुहाः प्रविविशुर्निर्भरांश्चापरे श्रिताः ।
अपरे मरणोद्विग्ना भयात्प्राणान्समुत्सृजन् ॥ ३.१०१.१५ ॥
บางคนเข้าไปในถ้ำ บางคนหลบอยู่ริมลำธารภูเขา ส่วนบางคนก็ทุกข์ใจด้วยความคิดถึงความตาย จึงสละชีวิตด้วยความกลัว
3.101.16
केचिदत्रमहेष्वासाः शूराः परमहर्षिताः ।
मार्गमाणआः परं यत्नं दानवानां प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१६ ॥
ที่นี่มีนักธนูผู้ยิ่งใหญ่และวีรบุรุษบางคน ปีติยินดีอย่างยิ่ง ได้พยายามอย่างยิ่งเพื่อตามหาพวกทานพ
3.101.17
न चैतानधिजग्मुस्ते समुद्रं समुपाश्रितान् ।
श्रमं जग्मुश्च परममाजग्मुः क्षयमेव च ॥ ३.१०१.१७ ॥
แต่พวกเขาไม่อาจพบผู้ที่เข้าพึ่งพาอยู่ในมหาสมุทร พวกเขาเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง และแท้จริงก็ถึงความพินาศ
3.101.18
जगत्युपशमं याते नष्टयज्ञोत्सवक्रिये ।
आजग्मुः परमामार्तिं त्रिदशा मनुजेश्वर ॥ ३.१०१.१८ ॥
เมื่อความสงบได้สิ้นไปจากโลก พิธียัญญและงานเทศกาลถูกทำลาย เหล่าเทพ โอ เจ้าแห่งมนุษย์ ก็ประสบความทุกข์อย่างสุดขีด
3.101.19
समेत्य समहेन्द्राश्च भयान्मन्त्रं प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१९ ॥
เหล่าเทพพร้อมด้วยพระอินทร์มาประชุมกัน ด้วยความกลัวจึงปรึกษาหารือกัน
3.101.20
शरण्यं शरणं देवं नारायणमजं विभुम् ।
तेऽभिगम्य नमस्कृत्य वैकुण्ठमपराजितम्।
ततो देवाः समस्तास्ते तदोचुर्मधुसूदनम् ॥ ३.१०१.२० ॥
เข้าไปเฝ้าพระนารายณ์ ผู้เป็นที่พึ่งอันควรพึ่ง เป็นที่หลบภัย ผู้ไม่มีกำเนิด ผู้แผ่ไปทั่ว และไหว้ด้วยความเคารพต่อพระไวกุณฐ์ผู้ไม่พ่ายแพ้ เหล่าเทพทั้งปวงจึงกราบทูลพระมธุสูทนะ
3.101.21
त्वंनः स्रष्टा च भर्ता च हर्ता च जगतः प्रभो ।
त्वया सृष्टमिदं विश्वं यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति।
त्वय्येव पुण्डरीकाक्ष पुनस्तत्प्रविलीयते ॥ ३.१०१.२१ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เท่านั้นคือผู้สร้าง ผู้ค้ำจุน และผู้ทำลายของเรา และของโลก จักรวาลนี้ซึ่งถูกสร้างโดยพระองค์ ทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว ข้าแต่ผู้มีดวงตาดุจดอกบัว ในที่สุดทุกสิ่งย่อมกลับรวมลงในพระองค์เท่านั้น
3.101.22
त्वया भूमिः पुरा नष्टा समुद्रात्पुष्करेक्षण ।
वाराहं वपुराश्रित्यजगदर्थे समुद्धृता ॥ ३.१०१.२२ ॥
ข้าแต่ผู้มีดวงตาดุจดอกบัว ในกาลก่อน แผ่นดินถูกพระองค์ทำให้หายไปในมหาสมุทร แล้วพระองค์ทรงรับรูปหมูป่าวราหะ ยกแผ่นดินขึ้นเพื่อประโยชน์แก่โลก
3.101.23
आदिदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुः पुरा ।
नारसिंहं वपुः कृत्वा सूदितः पुरुषोत्तम ॥ ३.१०१.२३ ॥
ในกาลก่อน หิรัณยกศิปุ ยักษ์ตนแรกผู้มีพลังยิ่งใหญ่ ข้าแต่บุรุษโดยมเหนือ ถูกพระองค์ปราบลงด้วยการทรงรับรูปนรสิงห์
3.101.24
अवध्यः सर्वभूतानां बलिश्चापि महासुरः ।
वामनं वपुराश्रित्य त्रैलोक्याद्धंशितस्त्वया ॥ ३.१०१.२४ ॥
พลี อสูรผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งไม่มีสัตว์ใดๆ จะฆ่าได้ ก็ถูกพระองค์ขับไล่ออกจากไตรโลก โดยทรงรับรูปวามนะ คนแคระ
3.101.25
असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः ।
यज्ञक्षोभकरः क्रूरस्त्वयैव विनिपातितः ॥ ३.१०१.२५ ॥
อสูรชื่อชัมภะ นักธนูผู้ยิ่งใหญ่ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังและทารุณ ผู้ก่อกวนพิธียัญ ถูกพระองค์เพียงผู้เดียวปราบลง
3.101.26
एवमादीनि कर्माणि येषां संख्या न विद्यते ।
अस्माकं भयभीतानां त्वं गतिर्मधुसूदन ॥ ३.१०१.२६ ॥
การกระทำเช่นนี้และอื่นๆ นับไม่ถ้วน ข้าแต่มธุสูทนะ สำหรับพวกข้าพระองค์ผู้หวาดกลัว พระองค์เท่านั้นคือที่พึ่ง
3.101.27
तस्मात्त्वां देवदेवेश लोकार्थं ज्ञापयामहे ।
रक्ष लोकांश्च देवांश्च शक्रं च महतो भयात्।
शरणागतसंत्राणे त्वमेकोऽसि दृढव्रतः ॥ ३.१०१.२७ ॥
ฉะนั้น ข้าแต่เทพเจ้าแห่งเทพทั้งปวง เพื่อประโยชน์ของโลก พวกข้าพระองค์จึงขอกราบทูลให้ทรงทราบ ขอทรงคุ้มครองโลก เทวดา และพระอินทร์ให้พ้นจากภัยอันยิ่งใหญ่ พระองค์เพียงผู้เดียวทรงมั่นคงในพระวรตในการปกป้องผู้ที่มาพึ่งพิง