ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.101.1
समुद्रं ते समाश्रित्य वरुणं निधमम्भसः ।
कालेयाः संप्रवर्तन्त त्रैलोक्यस्य विनाशने ॥ ३.१०१.१ ॥
ଜଳନିଧି ବରୁଣଙ୍କ ସମୁଦ୍ରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ତ୍ରିଲୋକ ବିନାଶ ପାଇଁ କାଳେୟମାନେ ବାହାରିଲେ।
3.101.2
ते रात्रौ समभिक्रुद्धा भक्षयन्ति सदा मुनीन् ।
आश्रमेषु च ये सन्ति पुण्येष्वायतनेषु च ॥ ३.१०१.२ ॥
ରାତିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ସେମାନେ ସର୍ବଦା ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଖାଉଥିଲେ; ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ଓ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳୀରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
3.101.3
वसिष्ठस्याश्रमे विप्रा भक्षितास्तैर्दुरात्मभिः ।
अशीतिः शतमष्टौ च नव चान्ये तपस्विनः ॥ ३.१०१.३ ॥
ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ସେଇ ଦୁରାତ୍ମାମାନେ ଅଶୀ, ଆଠ, ନଅ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ତପସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଖାଇଗଲେ।
3.101.4
च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम् ।
फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम् ॥ ३.१०१.४ ॥
ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ — ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେବା କରନ୍ତି — ଫଳମୂଳ ଖାଉଥିବା ଶହେ ମୁନିଙ୍କୁ ସେମାନେ ଖାଇଗଲେ।
3.101.5
एवं रात्रौ स्म कुर्वन्ति विविशुश्चार्णवं दिवा ।
कालेयास्ते दुरात्मानो भक्षयन्तस्तपोधनान् ॥ ३.१०१.५ ॥
ଏହିପରି ସେମାନେ ରାତିରେ କରୁଥିଲେ; ଦିନରେ ସମୁଦ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ। ସେଇ ଦୁରାତ୍ମା କାଳେୟମାନେ ତପୋଧନ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଖାଉଥିଲେ।
3.101.6
भरद्वाजाश्रमे चैव नियता ब्र्हमचारिणः ।
वाय्वाहाराम्बुभक्षाश्च विंशतिः संनिषूदिताः ॥ ३.१०१.६ ॥
ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ, ନିୟମନିଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ — ବାୟୁ ଓ ଜଳ ଆହାରକାରୀ — ବିଂଶତି ଜଣ ନିହତ ହେଲେ।
3.101.7
एवं क्रमेण सर्वांस्तानाश्रमान्दानवास्तदा ।
निशायां परिबाधन्ते समुद्राम्बुबलाश्रयात्।
कालोपसृष्टाः कालेया घ्नन्तो द्विजगणान्बहून् ॥ ३.१०१.७ ॥
ଏହିପରି ସେତେବେଳେ ଦାନବମାନେ ସମୁଦ୍ରଜଳର ବଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରାତ୍ରିରେ କ୍ରମଶଃ ସେହି ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଥିଲେ। କାଳପ୍ରେରିତ କାଳେୟମାନେ ବହୁ ଦ୍ୱିଜଗଣଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିଲେ।
3.101.8
न चैनानन्वबुध्यन्त मनुजा मनुजोत्तम ।
एवं प्रवृत्तान्दैत्यांस्तांस्तापसेषु तपस्विषु ॥ ३.१०१.८ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟଶ୍ରେଷ୍ଠ! ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସକ୍ରିୟ ସେହି ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
3.101.9
क्षयाय जगतः क्रूराः पर्यटन्ति स्म मेदिनीम् ॥ ३.१०१.९ ॥
ଜଗତର ବିନାଶ ପାଇଁ କ୍ରୂର ଲୋକମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବୁଲୁଥିଲେ।
3.101.10
प्रभाते समदृश्यन्त नियताहारकर्शिताः ।
महीतलस्था मुनयः शरीरैर्गतजीवितैः ॥ ३.१०१.१० ॥
ପ୍ରଭାତରେ ନିୟମିତ ଆହାରରେ କୃଶ ହୋଇଥିବା ମୁନିମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖାଗଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ପ୍ରାଣହୀନ ଥିଲା।
3.101.11
क्षीणमांसैर्विरुधिरैर्विमज्जान्त्रैर्विसन्धिभिः ।
आकीर्णैराचिता भूमिः शङ्खानामिव राशिभिः ॥ ३.१०१.११ ॥
ମାଂସ କ୍ଷୀଣ, ରକ୍ତହୀନ, ମଜ୍ଜା ଓ ଅନ୍ତ୍ରହୀନ, ସନ୍ଧି ଛିନ୍ନ ଶବରେ ବିଛାଯାଇ ଢକା ହୋଇଥିବା ଭୂମି ଶଙ୍ଖର ରାଶି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
3.101.12
लशैर्विप्रविद्धैश्च स्रुवैर्भग्नैस्तथैव च ।
विकीर्णैरग्निहोत्रैश्च भूर्बभूव समावृता ॥ ३.१०१.१२ ॥
ଲଶ, ଫିଙ୍ଗାଯାଇଥିବା, ଭଙ୍ଗା ସ୍ରୁବ ଓ ବିଛାଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରର ଉପକରଣରେ ଭୂମି ଆବୃତ ହୋଇଗଲା।
3.101.13
निःस्वाध्यायवपट्कारं नष्टयज्ञोत्सवक्रियम् ।
जगदासीन्निरुत्साहं कालेयभयपीडितम् ॥ ३.१०१.१३ ॥
ବେଦପାଠ ଓ ବଷଟ୍କାର ବିନା, ଯଜ୍ଞ ଓ ଉତ୍ସବକ୍ରିୟା ନଷ୍ଟ ହୋଇ, କାଳେୟଙ୍କ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ଜଗତ ଉତ୍ସାହହୀନ ଥିଲା।
3.101.14
एवं संक्षीयमाणाश्च मानवा मनुजेश्वर ।
आत्मत्राणपपा भीताः प्राद्रवन्त दिशो भयात् ॥ ३.१०१.१४ ॥
ଏହିପରି କ୍ଷୀଣ ହେଉଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ହେ ମନୁଜେଶ୍ୱର, ଆତ୍ମରକ୍ଷା ପାଇଁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଭୟରେ ଦିଗ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ।
3.101.15
केचिद्गुहाः प्रविविशुर्निर्भरांश्चापरे श्रिताः ।
अपरे मरणोद्विग्ना भयात्प्राणान्समुत्सृजन् ॥ ३.१०१.१५ ॥
କେହି ଗୁମ୍ଫାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କେହି ଝରଣାର ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ; ଅନ୍ୟେ ମୃତ୍ୟୁଭୟରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ଭୟରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
3.101.16
केचिदत्रमहेष्वासाः शूराः परमहर्षिताः ।
मार्गमाणआः परं यत्नं दानवानां प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१६ ॥
ଏଠାରେ କେତେକ ମହାଧନୁର୍ଧର ବୀର ପରମ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ଦାନବଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପରମ ଯତ୍ନ କଲେ।
3.101.17
न चैतानधिजग्मुस्ते समुद्रं समुपाश्रितान् ।
श्रमं जग्मुश्च परममाजग्मुः क्षयमेव च ॥ ३.१०१.१७ ॥
କିନ୍ତୁ ସମୁଦ୍ରର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଖୋଜି ପାଇଲେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ପରମ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ବିନାଶ ପାଇଲେ।
3.101.18
जगत्युपशमं याते नष्टयज्ञोत्सवक्रिये ।
आजग्मुः परमामार्तिं त्रिदशा मनुजेश्वर ॥ ३.१०१.१८ ॥
ହେ ମନୁଜେଶ୍ୱର, ଜଗତରେ ଶାନ୍ତି ଲୋପ ପାଇ ଯଜ୍ଞ ଓ ଉତ୍ସବକ୍ରିୟା ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ପରମ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇଲେ।
3.101.19
समेत्य समहेन्द्राश्च भयान्मन्त्रं प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ।
3.101.20
शरण्यं शरणं देवं नारायणमजं विभुम् ।
तेऽभिगम्य नमस्कृत्य वैकुण्ठमपराजितम्।
ततो देवाः समस्तास्ते तदोचुर्मधुसूदनम् ॥ ३.१०१.२० ॥
ଶରଣଯୋଗ୍ୟ, ଶରଣସ୍ୱରୂପ, ଅଜ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଦେବ ନାରାୟଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଣାମ କରି, ଅପରାଜିତ ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାପରେ ସେହି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.101.21
त्वंनः स्रष्टा च भर्ता च हर्ता च जगतः प्रभो ।
त्वया सृष्टमिदं विश्वं यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति।
त्वय्येव पुण्डरीकाक्ष पुनस्तत्प्रविलीयते ॥ ३.१०१.२१ ॥
ହେ ପ୍ରଭୋ, ଆପଣ ହିଁ ଆମ ଓ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଳକ ଓ ସଂହାରକ। ଚଳନ୍ତି ଓ ଅଚଳ ଏ ବିଶ୍ୱ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ। ହେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ତାହା ପୁଣି ଆପଣଙ୍କଠାରେ ହିଁ ଲୀନ ହୁଏ।
3.101.22
त्वया भूमिः पुरा नष्टा समुद्रात्पुष्करेक्षण ।
वाराहं वपुराश्रित्यजगदर्थे समुद्धृता ॥ ३.१०१.२२ ॥
ହେ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣ, ପୂର୍ବେ ପୃଥିବୀ ସମୁଦ୍ରରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା। ଜଗତ ପାଇଁ ଆପଣ ବରାହ ରୂପ ଧରି ତାହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
3.101.23
आदिदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुः पुरा ।
नारसिंहं वपुः कृत्वा सूदितः पुरुषोत्तम ॥ ३.१०१.२३ ॥
ପୂର୍ବେ ଆଦିଦୈତ୍ୟ, ମହାବଳୀ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଆପଣ ନରସିଂହ ରୂପ ଧରି ତାହାକୁ ବଧ କଲେ।
3.101.24
अवध्यः सर्वभूतानां बलिश्चापि महासुरः ।
वामनं वपुराश्रित्य त्रैलोक्याद्धंशितस्त्वया ॥ ३.१०१.२४ ॥
ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଅବଧ୍ୟ ମହାସୁର ବଳି ମଧ୍ୟ ବାମନ ରୂପ ଧରିଥିବା ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିଲୋକରୁ ପତିତ ହେଲେ।
3.101.25
असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः ।
यज्ञक्षोभकरः क्रूरस्त्वयैव विनिपातितः ॥ ३.१०१.२५ ॥
ଜମ୍ଭ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାଧନୁର୍ଧର ଅସୁର, ଯଜ୍ଞବିଘ୍ନକାରୀ କ୍ରୂର; ତାକୁ ତୁମେ ହିଁ ପାଡ଼ି ଦେଇଥିଲ।
3.101.26
एवमादीनि कर्माणि येषां संख्या न विद्यते ।
अस्माकं भयभीतानां त्वं गतिर्मधुसूदन ॥ ३.१०१.२६ ॥
ଏପରି କର୍ମ ଅସଂଖ୍ୟ; ଭୟଭୀତ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ମଧୁସୂଦନ, ତୁମେ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ।
3.101.27
तस्मात्त्वां देवदेवेश लोकार्थं ज्ञापयामहे ।
रक्ष लोकांश्च देवांश्च शक्रं च महतो भयात्।
शरणागतसंत्राणे त्वमेकोऽसि दृढव्रतः ॥ ३.१०१.२७ ॥
ତେଣୁ, ହେ ଦେବଦେବେଶ, ଲୋକହିତ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଜଣାଉଛୁ: ମହାଭୟରୁ ଲୋକ, ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଶରଣାଗତଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ତୁମେ ଏକା ଦୃଢ଼ବ୍ରତୀ।