Mahābhārata · Adhyāya 3.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.101.1
समुद्रं ते समाश्रित्य वरुणं निधमम्भसः ।
कालेयाः संप्रवर्तन्त त्रैलोक्यस्य विनाशने ॥ ३.१०१.१ ॥
Im Ozean Zuflucht nehmend, der Wohnstätte Varuṇas und seiner Wasser, brachen die Kāleyas auf, um die drei Welten zu vernichten.
3.101.2
ते रात्रौ समभिक्रुद्धा भक्षयन्ति सदा मुनीन् ।
आश्रमेषु च ये सन्ति पुण्येष्वायतनेषु च ॥ ३.१०१.२ ॥
Nachts, von heftigem Zorn erfüllt, verschlangen sie immer die Weisen und jene, die in den heiligen Einsiedeleien und Stätten wohnten.
3.101.3
वसिष्ठस्याश्रमे विप्रा भक्षितास्तैर्दुरात्मभिः ।
अशीतिः शतमष्टौ च नव चान्ये तपस्विनः ॥ ३.१०१.३ ॥
In der Einsiedelei Vasiṣṭhas verschlangen jene Bösgesinnten Brahmanen — achtzig, acht und neun, und andere Asketen.
3.101.4
च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम् ।
फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम् ॥ ३.१०१.४ ॥
Sie gingen zur heiligen Einsiedelei Cyavanas, die von den Zweimalgeborenen besucht wird, und verschlangen hundert Weise, die von Früchten und Wurzeln lebten.
3.101.5
एवं रात्रौ स्म कुर्वन्ति विविशुश्चार्णवं दिवा ।
कालेयास्ते दुरात्मानो भक्षयन्तस्तपोधनान् ॥ ३.१०१.५ ॥
So taten sie es nachts, und am Tag zogen sie sich in den Ozean zurück — jene bösen Kāleyas, die die Asketen verschlangen, den Reichtum der Askese.
3.101.6
भरद्वाजाश्रमे चैव नियता ब्र्हमचारिणः ।
वाय्वाहाराम्बुभक्षाश्च विंशतिः संनिषूदिताः ॥ ३.१०१.६ ॥
Auch in der Einsiedelei Bharadvājas wurden zwanzig gezügelte Brahmacārins — von Luft und Wasser lebend — erschlagen.
3.101.7
एवं क्रमेण सर्वांस्तानाश्रमान्दानवास्तदा ।
निशायां परिबाधन्ते समुद्राम्बुबलाश्रयात्।
कालोपसृष्टाः कालेया घ्नन्तो द्विजगणान्बहून् ॥ ३.१०१.७ ॥
So bedrängten die Dānavas damals der Reihe nach alle diese Einsiedeleien in der Nacht, sich auf die Kraft der Meereswasser stützend. Vom Schicksal getrieben, erschlugen die Kāleyas viele Scharen der Zweimalgeborenen.
3.101.8
न चैनानन्वबुध्यन्त मनुजा मनुजोत्तम ।
एवं प्रवृत्तान्दैत्यांस्तांस्तापसेषु तपस्विषु ॥ ३.१०१.८ ॥
Und die Menschen bemerkten sie nicht, o Bester der Menschen. So waren jene Daityas unter den Asketen, den Bußübenden, am Werk.
3.101.9
क्षयाय जगतः क्रूराः पर्यटन्ति स्म मेदिनीम् ॥ ३.१०१.९ ॥
Zur Vernichtung der Welt streiften die Grausamen über die Erde.
3.101.10
प्रभाते समदृश्यन्त नियताहारकर्शिताः ।
महीतलस्था मुनयः शरीरैर्गतजीवितैः ॥ ३.१०१.१० ॥
Im Morgengrauen sah man die Weisen auf dem Boden liegen, abgemagert von ihrer strengen Lebensweise, ihre Körper leblos.
3.101.11
क्षीणमांसैर्विरुधिरैर्विमज्जान्त्रैर्विसन्धिभिः ।
आकीर्णैराचिता भूमिः शङ्खानामिव राशिभिः ॥ ३.१०१.११ ॥
Die Erde war bedeckt und übersät mit fleischlosen, blutleeren Leibern, ohne Mark und Eingeweide, die Gelenke zerrissen, wie Haufen von Muscheln.
3.101.12
लशैर्विप्रविद्धैश्च स्रुवैर्भग्नैस्तथैव च ।
विकीर्णैरग्निहोत्रैश्च भूर्बभूव समावृता ॥ ३.१०१.१२ ॥
Die Erde wurde bedeckt von Schöpflöffeln, weggeworfenen, zerbrochenen Opferlöffeln und verstreuten Geräten des Feueropfers.
3.101.13
निःस्वाध्यायवपट्कारं नष्टयज्ञोत्सवक्रियम् ।
जगदासीन्निरुत्साहं कालेयभयपीडितम् ॥ ३.१०१.१३ ॥
Ohne Veda-Rezitation und vaṣaṭ-Opfer, mit zerstörten Opfern und Festriten, war die Welt ohne Eifer, von der Furcht vor den Kāleyas gequält.
3.101.14
एवं संक्षीयमाणाश्च मानवा मनुजेश्वर ।
आत्मत्राणपपा भीताः प्राद्रवन्त दिशो भयात् ॥ ३.१०१.१४ ॥
So dezimiert, flohen die Menschen, o Herr der Menschen, verängstigt und auf ihre Rettung bedacht, aus Furcht in alle Richtungen.
3.101.15
केचिद्गुहाः प्रविविशुर्निर्भरांश्चापरे श्रिताः ।
अपरे मरणोद्विग्ना भयात्प्राणान्समुत्सृजन् ॥ ३.१०१.१५ ॥
Einige drangen in Höhlen ein, andere suchten Zuflucht bei Bergbächen; andere, von der Todesangst bedrängt, gaben vor Furcht ihr Leben auf.
3.101.16
केचिदत्रमहेष्वासाः शूराः परमहर्षिताः ।
मार्गमाणआः परं यत्नं दानवानां प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१६ ॥
Hier unternahmen einige große Bogenschützen und Helden, hoch erfreut, größte Anstrengungen, die Dānavas aufzuspüren.
3.101.17
न चैतानधिजग्मुस्ते समुद्रं समुपाश्रितान् ।
श्रमं जग्मुश्च परममाजग्मुः क्षयमेव च ॥ ३.१०१.१७ ॥
Doch sie fanden jene nicht, die sich im Ozean geborgen hatten; sie gerieten in große Erschöpfung und gelangten gewiss zum Untergang.
3.101.18
जगत्युपशमं याते नष्टयज्ञोत्सवक्रिये ।
आजग्मुः परमामार्तिं त्रिदशा मनुजेश्वर ॥ ३.१०१.१८ ॥
Als der Friede aus der Welt gewichen und die Riten von Opfer und Fest zerstört waren, befiel die Götter, o Herr der Menschen, das größte Leid.
3.101.19
समेत्य समहेन्द्राश्च भयान्मन्त्रं प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१९ ॥
Zusammengekommen mit Indra berieten die Götter aus Furcht.
3.101.20
शरण्यं शरणं देवं नारायणमजं विभुम् ।
तेऽभिगम्य नमस्कृत्य वैकुण्ठमपराजितम्।
ततो देवाः समस्तास्ते तदोचुर्मधुसूदनम् ॥ ३.१०१.२० ॥
Sie traten zu dem Gott Nārāyaṇa, würdig der Zuflucht, Zuflucht selbst, ungeboren und allgegenwärtig, und verneigten sich vor dem unbesiegten Vaikuṇṭha; dann sprachen alle Götter zu Madhusūdana.
3.101.21
त्वंनः स्रष्टा च भर्ता च हर्ता च जगतः प्रभो ।
त्वया सृष्टमिदं विश्वं यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति।
त्वय्येव पुण्डरीकाक्ष पुनस्तत्प्रविलीयते ॥ ३.१०१.२१ ॥
O Herr, du bist unser Schöpfer, Erhalter und Zerstörer und der der Welt. Dieses Weltall, was sich bewegt und was sich nicht bewegt, wurde von dir geschaffen; o Lotusäugiger, es löst sich wieder in dir auf.
3.101.22
त्वया भूमिः पुरा नष्टा समुद्रात्पुष्करेक्षण ।
वाराहं वपुराश्रित्यजगदर्थे समुद्धृता ॥ ३.१०१.२२ ॥
O Lotusäugiger, einst ging die Erde im Ozean verloren; in der Gestalt des Ebers hobst du sie empor um der Welt willen.
3.101.23
आदिदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुः पुरा ।
नारसिंहं वपुः कृत्वा सूदितः पुरुषोत्तम ॥ ३.१०१.२३ ॥
Einst wurde der erste Dämon, Hiraṇyakaśipu von großer Tapferkeit, o bester der Menschen, von dir getötet, nachdem du die Gestalt des Mannlöwen angenommen hattest.
3.101.24
अवध्यः सर्वभूतानां बलिश्चापि महासुरः ।
वामनं वपुराश्रित्य त्रैलोक्याद्धंशितस्त्वया ॥ ३.१०१.२४ ॥
Auch Bali, der große Asura, der von keinem Wesen getötet werden konnte, wurde von dir aus den drei Welten gestürzt, nachdem du die Gestalt des Zwerges angenommen hattest.
3.101.25
असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः ।
यज्ञक्षोभकरः क्रूरस्त्वयैव विनिपातितः ॥ ३.१०१.२५ ॥
Der Dämon Jambha, der große Bogenschütze, berühmt und grausamer Störer der Opfer, wurde von dir niedergestreckt.
3.101.26
एवमादीनि कर्माणि येषां संख्या न विद्यते ।
अस्माकं भयभीतानां त्वं गतिर्मधुसूदन ॥ ३.१०१.२६ ॥
Solche Taten sind unzählbar; für uns Verängstigte bist du die Zuflucht, o Madhusūdana.
3.101.27
तस्मात्त्वां देवदेवेश लोकार्थं ज्ञापयामहे ।
रक्ष लोकांश्च देवांश्च शक्रं च महतो भयात्।
शरणागतसंत्राणे त्वमेकोऽसि दृढव्रतः ॥ ३.१०१.२७ ॥
Darum, o Gott der Götter, verkünden wir dir zum Wohl der Welten: Schütze die Welten, die Götter und Indra vor großer Furcht. Du allein bist fest in deinem Gelübde, Zuflucht Suchende zu schützen.