Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.101

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

3.101.1

समुद्रं ते समाश्रित्य वरुणं निधमम्भसः ।
कालेयाः संप्रवर्तन्त त्रैलोक्यस्य विनाशने ॥ ३.१०१.१ ॥

ജലനിധിയായ വരുണന്റെ സമുദ്രത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ത്രിലോകങ്ങളുടെ നാശത്തിനായി കാലേയർ പുറപ്പെട്ടു.

3.101.2

ते रात्रौ समभिक्रुद्धा भक्षयन्ति सदा मुनीन् ।
आश्रमेषु च ये सन्ति पुण्येष्वायतनेषु च ॥ ३.१०१.२ ॥

രാത്രിയിൽ അത്യന്തം കോപത്തോടെ അവർ എപ്പോഴും മുനിമാരെ ഭക്ഷിച്ചു; പുണ്യാശ്രമങ്ങളിലും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലുമുള്ളവരെയും.

3.101.3

वसिष्ठस्याश्रमे विप्रा भक्षितास्तैर्दुरात्मभिः ।
अशीतिः शतमष्टौ च नव चान्ये तपस्विनः ॥ ३.१०१.३ ॥

വസിഷ്ഠന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ആ ദുഷ്ടന്മാർ എൺപത്, എട്ട്, ഒൻപത് എന്നിവരെയും മറ്റു തപസ്വികളെയും ഭക്ഷിച്ചു.

3.101.4

च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम् ।
फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम् ॥ ३.१०१.४ ॥

ച്യവനന്റെ പുണ്യാശ്രമത്തിൽ ചെന്ന് — ദ്വിജന്മാർ സേവിക്കുന്ന ആ ആശ്രമത്തിൽ — പഴവും കിഴങ്ങും ഭക്ഷിക്കുന്ന നൂറ് മുനിമാരെ അവർ ഭക്ഷിച്ചു.

3.101.5

एवं रात्रौ स्म कुर्वन्ति विविशुश्चार्णवं दिवा ।
कालेयास्ते दुरात्मानो भक्षयन्तस्तपोधनान् ॥ ३.१०१.५ ॥

ഇപ്രകാരം അവർ രാത്രിയിൽ ചെയ്തു; പകൽ സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ആ ദുഷ്ട കാലേയർ തപോധനരായ മുനിമാരെ ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്.

3.101.6

भरद्वाजाश्रमे चैव नियता ब्र्हमचारिणः ।
वाय्वाहाराम्बुभक्षाश्च विंशतिः संनिषूदिताः ॥ ३.१०१.६ ॥

ഭരദ്വാജന്റെ ആശ്രമത്തിലും, നിയമനിഷ്ഠയുള്ള ബ്രഹ്മചാരികൾ — വായു ആഹാരമാക്കിയവരും വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ചവരുമായി — ഇരുപതുപേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

3.101.7

एवं क्रमेण सर्वांस्तानाश्रमान्दानवास्तदा ।
निशायां परिबाधन्ते समुद्राम्बुबलाश्रयात्।
कालोपसृष्टाः कालेया घ्नन्तो द्विजगणान्बहून् ॥ ३.१०१.७ ॥

ഇങ്ങനെ അന്ന് ദാനവന്മാർ സമുദ്രജലബലത്തെ ആശ്രയിച്ച് രാത്രിയിൽ ആ ആശ്രമങ്ങളെയെല്ലാം ക്രമത്തിൽ പീഡിപ്പിച്ചു. കാലപ്രേരിതരായ കാലേയർ അനേകം ദ്വിജഗണങ്ങളെ കൊന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

3.101.8

न चैनानन्वबुध्यन्त मनुजा मनुजोत्तम ।
एवं प्रवृत्तान्दैत्यांस्तांस्तापसेषु तपस्विषु ॥ ३.१०१.८ ॥

മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമാ! മനുഷ്യർ അവരെ അറിഞ്ഞില്ല. ഇങ്ങനെ തപസ്വികൾക്കിടയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ആ ദൈത്യന്മാരെ അവർ മനസ്സിലാക്കിയില്ല.

3.101.9

क्षयाय जगतः क्रूराः पर्यटन्ति स्म मेदिनीम् ॥ ३.१०१.९ ॥

ലോകനാശത്തിനായി ക്രൂരന്മാർ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നു.

3.101.10

प्रभाते समदृश्यन्त नियताहारकर्शिताः ।
महीतलस्था मुनयः शरीरैर्गतजीवितैः ॥ ३.१०१.१० ॥

പ്രഭാതമായപ്പോൾ നിയതാഹാരത്താൽ ക്ഷീണിച്ച മുനിമാർ ഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു; അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ജീവൻ പോയവയായിരുന്നു.

3.101.11

क्षीणमांसैर्विरुधिरैर्विमज्जान्त्रैर्विसन्धिभिः ।
आकीर्णैराचिता भूमिः शङ्खानामिव राशिभिः ॥ ३.१०१.११ ॥

മാംസം ക്ഷയിച്ച്, രക്തമില്ലാതെ, മജ്ജയും കുടലും നീങ്ങി, സന്ധികൾ വേർപെട്ട ശരീരങ്ങളാൽ ചിതറിയും നിറഞ്ഞും കിടന്ന ഭൂമി ശംഖരാശികൾപോലെ തോന്നി.

3.101.12

लशैर्विप्रविद्धैश्च स्रुवैर्भग्नैस्तथैव च ।
विकीर्णैरग्निहोत्रैश्च भूर्बभूव समावृता ॥ ३.१०१.१२ ॥

ലശങ്ങൾ, എറിയപ്പെട്ടവ, ഒടിഞ്ഞ സ്രുവങ്ങൾ, ചിതറിയ അഗ്നിഹോത്ര ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ഭൂമി മൂടപ്പെട്ടു.

3.101.13

निःस्वाध्यायवपट्कारं नष्टयज्ञोत्सवक्रियम् ।
जगदासीन्निरुत्साहं कालेयभयपीडितम् ॥ ३.१०१.१३ ॥

വേദപാഠവും വഷട്കാരവുമില്ലാതെ, യജ്ഞവും ഉത്സവകർമ്മങ്ങളും നശിച്ച്, കാലേയഭയത്താൽ പീഡിതമായ ലോകം ഉത്സാഹമറ്റതായിരുന്നു.

3.101.14

एवं संक्षीयमाणाश्च मानवा मनुजेश्वर ।
आत्मत्राणपपा भीताः प्राद्रवन्त दिशो भयात् ॥ ३.१०१.१४ ॥

ഇങ്ങനെ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മനുഷ്യർ, മനുജേശ്വരാ, സ്വരക്ഷയ്ക്കായി ഭയന്ന് ഭയത്താൽ ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടി.

3.101.15

केचिद्गुहाः प्रविविशुर्निर्भरांश्चापरे श्रिताः ।
अपरे मरणोद्विग्ना भयात्प्राणान्समुत्सृजन् ॥ ३.१०१.१५ ॥

ചിലർ ഗുഹകളിൽ പ്രവേശിച്ചു, മറ്റു ചിലർ അരുവികളെ ആശ്രയിച്ചു; വേറെ ചിലർ മരണഭയത്താൽ വ്യാകുലരായി ഭയത്താൽ ജീവൻ ത്യജിച്ചു.

3.101.16

केचिदत्रमहेष्वासाः शूराः परमहर्षिताः ।
मार्गमाणआः परं यत्नं दानवानां प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१६ ॥

ഇവിടെ ചിലർ മഹാധനുർധരരും ശൂരരും പരമാനന്ദിതരായി ദാനവരെ ചെറുക്കാൻ പരമമായ പരിശ്രമം ചെയ്തു.

3.101.17

न चैतानधिजग्मुस्ते समुद्रं समुपाश्रितान् ।
श्रमं जग्मुश्च परममाजग्मुः क्षयमेव च ॥ ३.१०१.१७ ॥

കടലിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചവരെ അവർക്ക് കണ്ടെത്താനായില്ല; അവർ പരമമായ ക്ഷീണത്തിലായി, നാശത്തിലുമെത്തി.

3.101.18

जगत्युपशमं याते नष्टयज्ञोत्सवक्रिये ।
आजग्मुः परमामार्तिं त्रिदशा मनुजेश्वर ॥ ३.१०१.१८ ॥

മനുജേശ്വരാ, ലോകത്തിൽ ശാന്തി നശിച്ച്, യജ്ഞവും ഉത്സവകർമ്മങ്ങളും ഇല്ലാതായപ്പോൾ, ദേവന്മാർ പരമമായ ദുഃഖത്തിലായി.

3.101.19

समेत्य समहेन्द्राश्च भयान्मन्त्रं प्रचक्रिरे ॥ ३.१०१.१९ ॥

ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവന്മാർ ഭയത്താൽ ഒന്നിച്ചുകൂടി ആലോചന നടത്തി.

3.101.20

शरण्यं शरणं देवं नारायणमजं विभुम् ।
तेऽभिगम्य नमस्कृत्य वैकुण्ठमपराजितम्।
ततो देवाः समस्तास्ते तदोचुर्मधुसूदनम् ॥ ३.१०१.२० ॥

ശരണ്യനും ശരണവുമായ, ജനനമില്ലാത്ത, സർവ്വവ്യാപിയായ നാരായണദേവനെ സമീപിച്ച് നമസ്കരിച്ച്, അപരാജിതനായ വൈകുണ്ഠനെ വണങ്ങി, അപ്പോൾ ആ ദേവന്മാരെല്ലാം മധുസൂദനനോട് പറഞ്ഞു.

3.101.21

त्वंनः स्रष्टा च भर्ता च हर्ता च जगतः प्रभो ।
त्वया सृष्टमिदं विश्वं यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति।
त्वय्येव पुण्डरीकाक्ष पुनस्तत्प्रविलीयते ॥ ३.१०१.२१ ॥

ഹേ പ്രഭോ, ഞങ്ങൾക്കും ലോകത്തിനും നീ തന്നെയാണ് സൃഷ്ടാവും പാലകനും സംഹർത്താവും. ചലിക്കുന്നതും ചലിക്കാത്തതുമായ ഈ വിശ്വം നിന്നാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്. പുണ്ഡരീകാക്ഷാ, അത് വീണ്ടും നിന്നിൽ തന്നെ ലയിക്കുന്നു.

3.101.22

त्वया भूमिः पुरा नष्टा समुद्रात्पुष्करेक्षण ।
वाराहं वपुराश्रित्यजगदर्थे समुद्धृता ॥ ३.१०१.२२ ॥

പുഷ്കരേക്ഷണാ, പണ്ട് ഭൂമി സമുദ്രത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ലോകത്തിനുവേണ്ടി നീ വരാഹരൂപം സ്വീകരിച്ച് അതിനെ ഉയർത്തി.

3.101.23

आदिदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुः पुरा ।
नारसिंहं वपुः कृत्वा सूदितः पुरुषोत्तम ॥ ३.१०१.२३ ॥

പണ്ട് ആദിദൈത്യനും മഹാവീര്യവാനുമായ ഹിരണ്യകശിപു, പുരുഷോത്തമാ, നീ നരസിംഹരൂപം സ്വീകരിച്ച് വധിക്കപ്പെട്ടു.

3.101.24

अवध्यः सर्वभूतानां बलिश्चापि महासुरः ।
वामनं वपुराश्रित्य त्रैलोक्याद्धंशितस्त्वया ॥ ३.१०१.२४ ॥

സർവഭൂതങ്ങൾക്കും അവധ്യനായ മഹാസുരൻ ബലിയും വാമനരൂപം സ്വീകരിച്ച നിന്നാൽ ത്രൈലോക്യത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറക്കപ്പെട്ടു.

3.101.25

असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः ।
यज्ञक्षोभकरः क्रूरस्त्वयैव विनिपातितः ॥ ३.१०१.२५ ॥

ജംഭൻ എന്ന പ്രസിദ്ധനായ മഹാധനുർധരനായ അസുരൻ; യജ്ഞങ്ങളെ തകർത്ത ക്രൂരനെ നീ തന്നെയാണ് വീഴ്ത്തിയത്.

3.101.26

एवमादीनि कर्माणि येषां संख्या न विद्यते ।
अस्माकं भयभीतानां त्वं गतिर्मधुसूदन ॥ ३.१०१.२६ ॥

ഇത്തരം കർമ്മങ്ങൾ എണ്ണമില്ലാത്തവയാണ്; ഭയപ്പെട്ട ഞങ്ങൾക്ക്, മധുസൂദനാ, നീയാണ് ആശ്രയം.

3.101.27

तस्मात्त्वां देवदेवेश लोकार्थं ज्ञापयामहे ।
रक्ष लोकांश्च देवांश्च शक्रं च महतो भयात्।
शरणागतसंत्राणे त्वमेकोऽसि दृढव्रतः ॥ ३.१०१.२७ ॥

അതിനാൽ, ദേവദേവേശാ, ലോകഹിതത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ അറിയിക്കുന്നു: വലിയ ഭയത്തിൽനിന്ന് ലോകങ്ങളെയും ദേവന്മാരെയും ഇന്ദ്രനെയും രക്ഷിക്കേണമേ; ശരണാഗതരെ കാക്കുന്നതിൽ നീ ഒരുവനേ ദൃഢവ്രതനാണ്.