ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.102.1
तव प्रसादाद्वर्धन्ते प्रजाः सर्वाश्चतुर्विधाः ।
ता भाविता भावयनति हव्यकव्यैर्दिवौकसः ॥ ३.१०२.१ ॥
ଆପଣଙ୍କ କୃପାରୁ ଚାରି ପ୍ରକାରର ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ବଢ଼ନ୍ତି। ପୋଷିତ ହୋଇ ସେମାନେ ହବ୍ୟ-କବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗବାସୀଙ୍କୁ ପୋଷନ୍ତି।
3.102.2
लोका ह्येवं विवर्धन्ते ह्यन्योन्यं समुपाश्रिताः ।
त्वत्प्रसादान्निरुद्विग्नास्त्वयैव परिरक्षिताः ॥ ३.१०२.२ ॥
ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ବଢ଼ନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ।
3.102.3
इदं च समनुप्राप्तं लोकानां भयमुत्तमम् ।
न च जानीम केनेति रात्रौ वध्यन्ति ब्राह्मणाः ॥ ३.१०२.३ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ମହା ଭୟ ଆସିଛି। ରାତ୍ରିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କାହା ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଛନ୍ତି, ଆମେ ଜାଣୁନାହୁଁ।
3.102.4
क्षीणेषु च ब्राह्मणेषु पृथिवी क्षयमेष्यति ।
तत पृथिव्यां क्षीणायां त्रिदिवं क्षयमेष्यति ॥ ३.१०२.४ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ପୃଥିବୀ କ୍ଷୟ ପାଇବ। ତାପରେ ପୃଥିବୀ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ତ୍ରିଦିବ (ସ୍ୱର୍ଗ) କ୍ଷୟ ପାଇବ।
3.102.5
त्वत्प्रसादान्महाबाहो लोकाः सर्वे जगत्पते ।
विनाशं नाधिगच्छेयुस्त्वया वै परिरक्षिताः ॥ ३.१०२.५ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ହେ ଜଗତ୍ପତି! ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ବିନାଶ ନ ପାଆନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ।
3.102.6
विदितं मे सुराः सर्वं प्रजानां क्षयकारणम् ।
भवतां चापि वक्ष्यामि शृणुध्वं विगतज्वराः ॥ ३.१०२.६ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ପ୍ରଜାଙ୍କ କ୍ଷୟର ସମସ୍ତ କାରଣ ମୋର ଜଣା ଅଛି। ଆପଣମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିବି; ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଶୁଣନ୍ତୁ।
3.102.7
कालेया इति विख्याता गणाः परमदारुणाः ।
तैश्च वृत्रं समाश्रित्य जगत्सर्वं प्रमाथितम् ॥ ३.१०२.७ ॥
କାଳେୟ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗଣମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ। ସେମାନେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
3.102.8
ते वृत्रं निहतं दृष्ट्वा सहस्राक्षेण धीमता ।
जीवितं परिरक्षन्तः प्रविष्टा वरुणालयम् ॥ ३.१०२.८ ॥
ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସହସ୍ରାକ୍ଷ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଦ୍ୱାରା ନିହତ ଦେଖି, ନିଜ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ସେମାନେ ବରୁଣାଳୟ ସମୁଦ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.102.9
ते प्रविश्योदधिं घोरं नक्रग्राहसमाकुलम् ।
उत्सादार्थं लोकानां रात्रौ घ्नन्ति ऋषीनिह ॥ ३.१०२.९ ॥
କୁମ୍ଭୀର ଓ ଗ୍ରାହରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୟଙ୍କର ସମୁଦ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଲୋକମାନଙ୍କର ବିନାଶ ପାଇଁ ସେମାନେ ରାତିରେ ଏଠାରେ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି।
3.102.10
न तु शक्याः क्षयं नेतुं समुद्राश्रयिणो हि ते ।
समुद्रस्य क्षये बुद्धिर्भवद्भिः संप्रधार्यताम् ॥ ३.१०२.१० ॥
କିନ୍ତୁ ସମୁଦ୍ରରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ସମୁଦ୍ରର ବିନାଶ ବିଷୟରେ ଆପଣମାନେ ଚିନ୍ତା କରି ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ।
3.102.11
एतच्छ्रुत्वा वचो देवा विष्णुना समुदीरितम् ।
विष्णुमेव पुरस्कृत्यब्रह्माणं समुपस्थिताः ॥ ३.१०२.११ ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କହିଥିବା ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
3.102.12
ततस्ते प्रणता भूत्वा तमेवार्धं न्यवेदयन् ।
सर्वलोकविनाशार्थं कालेया कृतनिश्चयाः ॥ ३.१०२.१२ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ପ୍ରଣାମ କରି ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଜଣାଇଲେ ଯେ କାଳେୟମାନେ ସର୍ବଲୋକ ବିନାଶର ସଂକଳ୍ପ କରିଛନ୍ତି।
3.102.13
एषां तद्वचनं श्रुत्वा पद्मयोनिः सनातनः ।
उवाच परमप्रीतस्त्रिदशानर्थवद्वचः ॥ ३.१०२.१३ ॥
ଏମାନଙ୍କ ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ପଦ୍ମଯୋନି ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.102.14
विदितं मे सुराः सर्वे दानवानां विवेष्टितम् ।
मनुष्यादेश्च निधनं कालेयैः कालचोदितैः ॥ ३.१०२.१४ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଦାନବମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ମୋ ଜଣାଥିଲା; କାଳପ୍ରେରିତ କାଳେୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟାଦିଙ୍କ ବିନାଶ ମଧ୍ୟ ମୋ ଜଣାଥିଲା।
3.102.15
क्षयस्तेपामनुप्राप्तः कालेनोपहताश्च ये ।
उपायं संप्रवक्ष्यामि समुद्रस्य विशोषणे ॥ ३.१०२.१५ ॥
କାଳଦ୍ୱାରା ଆହତ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ବିନାଶ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି; ସମୁଦ୍ର ଶୋଷଣର ଉପାୟ ମୁଁ ଏବେ କହିବି।
3.102.16
अगस्त्य इतिविग्व्यातो वारुणिः सुसमाहितः ।
तमुपागम्य सहिता इममर्थं प्रयाचत ॥ ३.१०२.१६ ॥
ଅଗସ୍ତ୍ୟ ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ, ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମାହିତ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଯାଇ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କର।
3.102.17
स हि शक्तो महातेजाः क्षणात्पातुं महोदधिम् ।
अगस्त्येन विना को हि शक्तोऽन्योऽर्णवशोपणे ॥ ३.१०२.१७ ॥
ସେହି ମହାତେଜସ୍ୱୀ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ମହାସମୁଦ୍ର ପାନ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ। ଅଗସ୍ତ୍ୟ ବିନା ସମୁଦ୍ର ଶୋଷଣ କରିବାକୁ ଆଉ କିଏ ସମର୍ଥ?
3.102.18
अन्यथा हि न शक्यास्ते विना सागरशोपणम् ।
समुद्रे च क्षयं नीते कालेयान्निहनिष्यथ ॥ ३.१०२.१८ ॥
ନଚେତ୍ ସମୁଦ୍ର ଶୋଷଣ ବିନା ସେମାନଙ୍କୁ ଜିତିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ସମୁଦ୍ର ନଷ୍ଟ ହେଲେ ତୁମେ କାଳେୟମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବ।
3.102.19
एवं श्रुत्वा वचो देवा ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ।
परमेष्ठिनमाज्ञाप्यअगस्त्यस्याश्रमं ययुः ॥ ३.१०२.१९ ॥
ପରମେଷ୍ଠୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏହି ବଚନ ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
3.102.20
तत्रापश्यन्महात्मानं वारुणिं दीप्ततेजसम् ।
उपास्यमानमृपिभिर्देवैरिव पितामहम् ॥ ३.१०२.२० ॥
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦୀପ୍ତ ତେଜବିଶିଷ୍ଟ ମହାତ୍ମା ବାରୁଣିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତାମହ ସେବିତ ହେଉଥିବା ପରି ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେବିତ ହେଉଥିଲେ।
3.102.21
तेऽभिगम्य महात्मानं मैत्रावरुणिमच्युतम् ।
आश्रमश्थं तपोराशिं कर्मभिः स्वैस्तु तुष्टुवुः ॥ ३.१०२.२१ ॥
ସେମାନେ ମହାତ୍ମା, ମୈତ୍ରାବରୁଣି, ଅଚ୍ୟୁତ, ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ତପଃରାଶି ନିକଟକୁ ଯାଇ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କଲେ।
3.102.22
नहुपेणाभितप्तानां त्वं लोकानां गतिः पुरा ।
भ्रंशितश्च सुरैश्वर्याल्लोकार्थं लोककण्टकः ॥ ३.१०२.२२ ॥
ନହୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଲୋକମାନଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ ଥିଲ; ଲୋକକଣ୍ଟକ ତାଙ୍କୁ ଲୋକହିତ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରୁ ଚ୍ୟୁତ କରିଥିଲେ।
3.102.23
क्रोधात्प्रवृद्धस्तरणं भास्करस्य नभोगतः ।
वचस्तवानतिक्रामन्विन्ध्यः शैलो न वर्धते ॥ ३.१०२.२३ ॥
କ୍ରୋଧରେ ବଢ଼ିଥିବା ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ଆକାଶକୁ ଯାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମାର୍ଗ ରୋକିଲା; ତୁମ ବଚନ ଲଙ୍ଘନ କରି ସେ ଏବେ ବଢ଼ୁ ନାହିଁ।
3.102.24
तमसा चावृतेलोके मृत्युनाऽभ्यर्दिताः प्रजाः ।
त्वामेव नाथमासाद्य निर्वृतिं परमां गताः ॥ ३.१०२.२४ ॥
ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ ଓ ପ୍ରଜାମାନେ ମୃତ୍ୟୁରେ ପୀଡ଼ିତ ଥିବାବେଳେ, ତୁମକୁ ହିଁ ନାଥ ରୂପେ ପାଇ ସେମାନେ ପରମ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ।
3.102.25
अस्माकं भयभीतानां नित्यशो भगवान्गतिः ।
ततस्त्वार्ताः प्रयाचामो वरं त्वां वरदो ह्यसि ॥ ३.१०२.२५ ॥
ଭୟଭୀତ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ଭଗବାନ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ। ତେଣୁ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଆମେ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ବର ମାଗୁଛୁ, କାରଣ ଆପଣ ହିଁ ବରଦାତା।