Mahābhārata · Adhyāya 3.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.102.1
तव प्रसादाद्वर्धन्ते प्रजाः सर्वाश्चतुर्विधाः ।
ता भाविता भावयनति हव्यकव्यैर्दिवौकसः ॥ ३.१०२.१ ॥
Pela tua graça prosperam todas as criaturas das quatro espécies; alimentadas, por sua vez alimentam os habitantes do céu com oblações havya e kavya.
3.102.2
लोका ह्येवं विवर्धन्ते ह्यन्योन्यं समुपाश्रिताः ।
त्वत्प्रसादान्निरुद्विग्नास्त्वयैव परिरक्षिताः ॥ ३.१०२.२ ॥
Assim crescem os mundos, apoiando-se uns nos outros; pela tua graça estão livres do medo, e somente por ti são protegidos.
3.102.3
इदं च समनुप्राप्तं लोकानां भयमुत्तमम् ।
न च जानीम केनेति रात्रौ वध्यन्ति ब्राह्मणाः ॥ ३.१०२.३ ॥
Este grande perigo abateu-se sobre os mundos, e não sabemos por quem os brâmanes são mortos à noite.
3.102.4
क्षीणेषु च ब्राह्मणेषु पृथिवी क्षयमेष्यति ।
तत पृथिव्यां क्षीणायां त्रिदिवं क्षयमेष्यति ॥ ३.१०२.४ ॥
Quando os brâmanes diminuírem, a terra perecerá; e quando a terra perecer, o céu triplo perecerá.
3.102.5
त्वत्प्रसादान्महाबाहो लोकाः सर्वे जगत्पते ।
विनाशं नाधिगच्छेयुस्त्वया वै परिरक्षिताः ॥ ३.१०२.५ ॥
Ó de braços poderosos, senhor do universo! Pela tua graça, que todos os mundos não encontrem a destruição, pois somente por ti são protegidos.
3.102.6
विदितं मे सुराः सर्वं प्रजानां क्षयकारणम् ।
भवतां चापि वक्ष्यामि शृणुध्वं विगतज्वराः ॥ ३.१०२.६ ॥
Ó deuses, conheço toda a causa da destruição das criaturas; também vo-la direi. Ouvi, libertos da inquietação.
3.102.7
कालेया इति विख्याता गणाः परमदारुणाः ।
तैश्च वृत्रं समाश्रित्य जगत्सर्वं प्रमाथितम् ॥ ३.१०२.७ ॥
As hostes famosas como os Kāleya eram extremamente terríveis; apoiando-se em Vṛtra, atormentaram o mundo inteiro.
3.102.8
ते वृत्रं निहतं दृष्ट्वा सहस्राक्षेण धीमता ।
जीवितं परिरक्षन्तः प्रविष्टा वरुणालयम् ॥ ३.१०२.८ ॥
Ao verem Vṛtra morto pelo sábio de mil olhos, eles, protegendo a própria vida, entraram na morada de Varuṇa.
3.102.9
ते प्रविश्योदधिं घोरं नक्रग्राहसमाकुलम् ।
उत्सादार्थं लोकानां रात्रौ घ्नन्ति ऋषीनिह ॥ ३.१०२.९ ॥
Tendo entrado no oceano terrível, cheio de crocodilos e tubarões, matam aqui os sábios à noite, para a destruição dos mundos.
3.102.10
न तु शक्याः क्षयं नेतुं समुद्राश्रयिणो हि ते ।
समुद्रस्य क्षये बुद्धिर्भवद्भिः संप्रधार्यताम् ॥ ३.१०२.१० ॥
Mas eles, que habitam no oceano, não podem ser levados à destruição. Que vossa decisão se fixe na destruição do oceano.
3.102.11
एतच्छ्रुत्वा वचो देवा विष्णुना समुदीरितम् ।
विष्णुमेव पुरस्कृत्यब्रह्माणं समुपस्थिताः ॥ ३.१०२.११ ॥
Ao ouvirem estas palavras proferidas por Viṣṇu, os deuses, colocando Viṣṇu à frente, apresentaram-se a Brahmā.
3.102.12
ततस्ते प्रणता भूत्वा तमेवार्धं न्यवेदयन् ।
सर्वलोकविनाशार्थं कालेया कृतनिश्चयाः ॥ ३.१०२.१२ ॥
Então, curvando-se profundamente, relataram-lhe que os Kāleya haviam resolvido a destruição de todos os mundos.
3.102.13
एषां तद्वचनं श्रुत्वा पद्मयोनिः सनातनः ।
उवाच परमप्रीतस्त्रिदशानर्थवद्वचः ॥ ३.१०२.१३ ॥
Ao ouvir as palavras deles, o eterno nascido do lótus, muito satisfeito, falou palavras significativas aos deuses.
3.102.14
विदितं मे सुराः सर्वे दानवानां विवेष्टितम् ।
मनुष्यादेश्च निधनं कालेयैः कालचोदितैः ॥ ३.१०२.१४ ॥
Ó deuses, conheço toda a trama dos Dānavas e a destruição dos homens e de outros pelos Kālakeyas, impelidos pelo tempo.
3.102.15
क्षयस्तेपामनुप्राप्तः कालेनोपहताश्च ये ।
उपायं संप्रवक्ष्यामि समुद्रस्य विशोषणे ॥ ३.१०२.१५ ॥
A ruína alcançou aqueles atingidos pelo tempo. Agora declararei o meio de secar o oceano.
3.102.16
अगस्त्य इतिविग्व्यातो वारुणिः सुसमाहितः ।
तमुपागम्य सहिता इममर्थं प्रयाचत ॥ ३.१०२.१६ ॥
Ide juntos a Agastya, renomado como filho de Varuṇa e de mente bem recolhida, e pedi-lhe isto.
3.102.17
स हि शक्तो महातेजाः क्षणात्पातुं महोदधिम् ।
अगस्त्येन विना को हि शक्तोऽन्योऽर्णवशोपणे ॥ ३.१०२.१७ ॥
Ele, de grande brilho, é capaz num instante de beber o grande oceano. Sem Agastya, quem mais é capaz de secar o mar?
3.102.18
अन्यथा हि न शक्यास्ते विना सागरशोपणम् ।
समुद्रे च क्षयं नीते कालेयान्निहनिष्यथ ॥ ३.१०२.१८ ॥
Caso contrário, sem secar o oceano, não podem ser vencidos; e quando o mar for levado à ruína, matareis os Kālakeyas.
3.102.19
एवं श्रुत्वा वचो देवा ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ।
परमेष्ठिनमाज्ञाप्यअगस्त्यस्याश्रमं ययुः ॥ ३.१०२.१९ ॥
Tendo ouvido essas palavras de Brahmā, o supremo, os deuses foram ao eremitério de Agastya.
3.102.20
तत्रापश्यन्महात्मानं वारुणिं दीप्ततेजसम् ।
उपास्यमानमृपिभिर्देवैरिव पितामहम् ॥ ३.१०२.२० ॥
Ali viram o magnânimo filho de Varuṇa, de esplendor fulgurante, servido pelos sábios como o avô o é pelos deuses.
3.102.21
तेऽभिगम्य महात्मानं मैत्रावरुणिमच्युतम् ।
आश्रमश्थं तपोराशिं कर्मभिः स्वैस्तु तुष्टुवुः ॥ ३.१०२.२१ ॥
Aproximando-se do magnânimo filho de Mitra e Varuṇa, o imutável, montanha de ascetismo que habita o eremitério, louvaram-no com seus próprios atos.
3.102.22
नहुपेणाभितप्तानां त्वं लोकानां गतिः पुरा ।
भ्रंशितश्च सुरैश्वर्याल्लोकार्थं लोककण्टकः ॥ ३.१०२.२२ ॥
Tu foste outrora o refúgio dos mundos atormentados por Nahuṣa; e ele, espinho dos mundos, foi derrubado de seu domínio pelos deuses para o bem dos mundos.
3.102.23
क्रोधात्प्रवृद्धस्तरणं भास्करस्य नभोगतः ।
वचस्तवानतिक्रामन्विन्ध्यः शैलो न वर्धते ॥ ३.१०२.२३ ॥
Crescido pela ira, o monte Vindhya ergueu-se ao céu e bloqueou o curso do sol; mas, transgredindo a tua palavra, já não cresce.
3.102.24
तमसा चावृतेलोके मृत्युनाऽभ्यर्दिताः प्रजाः ।
त्वामेव नाथमासाद्य निर्वृतिं परमां गताः ॥ ३.१०२.२४ ॥
Quando o mundo estava coberto de trevas e as criaturas oprimidas pela morte, tendo encontrado somente em ti o senhor, alcançaram a paz suprema.
3.102.25
अस्माकं भयभीतानां नित्यशो भगवान्गतिः ।
ततस्त्वार्ताः प्रयाचामो वरं त्वां वरदो ह्यसि ॥ ३.१०२.२५ ॥
Para nós, aterrorizados pelo medo, o Senhor bendito é sempre o refúgio. Por isso, aflitos, suplicamos-te uma dádiva, pois tu és o doador de dádivas.