مهابهاراتا · أدهيايا 3.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.103.1
किमर्थं सहसा विन्ध्यः प्रवृद्धः क्रोधमूर्च्छितः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामुने ॥ ३.१०३.१ ॥
لماذا انتفض الفيندهيا فجأة وأُغمي عليه من الغضب؟ أيها الحكيم العظيم، أريد أن أسمع ذلك بالتفصيل.
3.103.2
अद्रिराजं महाघोरं रमेरुं कनकपर्वतम् ।
उदयास्तमने भानुः प्रदक्षिणमवर्तत ॥ ३.१०३.२ ॥
ملك الجبال الأشد رهبة، رميرو، الجبل الذهبي؛ عند الشروق والغروب كانت الشمس تدور حوله، تبقيه عن يمينها.
3.103.3
तं तु दृष्ट्वा तथा विन्ध्य शैलः सूर्यमथाब्रवीत् ।
यथा हि मेरुर्भवता नित्यशः परिगम्यते ॥ ३.१०३.३ ॥
فلما رأى الفيندهيا ذلك قال للشمس: "كما تدور دائمًا حول الميرو…"
3.103.4
प्रदक्षिणश्च क्रियते मामेवं करु भास्कर ।
एवमुक्तस्ततः सूर्यः शैलेन्द्रं प्रत्यभापत ॥ ३.१०३.४ ॥
"يا بهاسكارا، طُف بي كذلك." فلما خوطب بهذا أجاب الشمسُ ملكَ الجبال.
3.103.5
नाहमात्मेच्छया शैल करोम्येनं प्रदक्षिणम् ।
एष मार्गः प्रदिष्टो मे येनेदं निर्मितं जगत् ॥ ३.१०३.५ ॥
"أيها الجبل، ما أدور حولك هكذا بإرادتي. هذا هو المسار الذي قُدِّر لي، وبه خُلق هذا العالم."
3.103.6
एवमुक्तस्ततः क्रोधात्प्रवृद्धः सहसाऽचलः ।
सूर्याचन्द्रमसोर्मार्गं रोद्धुमिच्छन्परंतप ॥ ३.१०३.६ ॥
فلما قيل له هذا انتفض الجبلُ الساكنُ فجأةً من الغضب، وأراد، أيها المُحرِق للأعداء، أن يسدّ طريق الشمس والقمر.
3.103.7
ततो देवाः सहिताः सर्व एव ।
सेन्द्राः समागम्य महाद्रिराजम्।
निवारयामासुरुपायतस्तं ।
न च स्म तेषां वचनं चकार ॥ ३.१०३.७ ॥
فاجتمعت الآلهة جميعًا مع إندرا وحاولوا كفّه بشتى الوسائل، لكنه لم يصغِ إلى كلامهم.
3.103.8
अथाभिजग्मुर्मुनिमाश्रमस्थं ।
तपस्विनं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
अगस्त्यमत्यद्भुतवीर्यदीप्तं ।
तं चार्थमूचुः सहिताः सुरास्ते ॥ ३.१०३.८ ॥
ثم ذهب الآلهة مجتمعين إلى الحكيم أغاستيا المقيم في ناسكه، الزاهد، أفضل حملة الدهرما، المتوهج بقوة عجيبة، وأخبروه بغايتهم.
3.103.9
सूर्याचन्दर्मसोर्मार्गं नक्षत्राणां गतिं तथा ।
शैलराजो वृणोत्येप विन्ध्यः क्रोधवशानुगः ॥ ३.१०३.९ ॥
إن ملك الجبال فيندهيا، الخاضع لسلطان الغضب، يسدّ طريق الشمس والقمر ومسير النجوم.
3.103.10
तं निवारयितुं शक्तो नान्यः कश्चिद्द्विजोत्तम ।
ऋते त्वां हि महाभाग तस्मादेनं निवारय ॥ ३.१०३.१० ॥
يا خير المولودين مرتين، ليس أحد غيرك قادرًا على كفه؛ فلذلك يا عظيم الحظ، أنت وحدك فاكفه.
3.103.11
तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रः सुराणां शैलमभ्यगात् ।
सोभिगम्याब्रवीद्विन्ध्यं सदारः समुपस्थितः ॥ ३.१०३.११ ॥
فلما سمع ذلك الكلام من الآلهة، توجه البراهمي نحو الجبل؛ ودنا مع زوجته وخاطب فيندهيا.
3.103.12
मार्गमिच्छाम्यहं दत्तं भवता पर्वतोत्तम ।
दक्षिणामभिगन्तास्मि दिशे कार्येण केनचित् ॥ ३.१०३.१२ ॥
يا خير الجبال، أريد أن تمنحني طريقًا؛ فإني ذاهب نحو الجنوب لأمر ما.
3.103.13
यावदागमनं मह्यं तावत्त्वं प्रतिपालय ।
निवृत्ते मयि शैलेन्द्र ततो वर्धस्व कामतः ॥ ३.१०३.१३ ॥
انتظر حتى أعود، فإذا عدت أيها سيد الجبال فانمُ كما تشاء.
3.103.14
एवं स समयं कृत्वाविन्ध्येनामित्रकर्शन ।
अद्यापि दक्षिणाद्देशाद्वारुणिर्न निवर्तते ॥ ३.१०३.१४ ॥
أيها المُخضِع للأعداء، لقد عقد ابن فارونا عهدًا مع فيندهيا، ولم يعد حتى الآن من البلاد الجنوبية.
3.103.15
विन्ध्योऽपितद्भयाद्राजन्कुञ्चिताङ्गो न वर्धते ।
अगस्त्यस्य प्रभावेण यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१०३.१५ ॥
أيها الملك، حتى فيندهيا لا ينمو خوفًا منه، وجسمه منحنٍ. وقد كان ذلك بقوة أغاستيا، وهو ما تسألني عنه.
3.103.16
कालेयास्तु यथा राजन्सुरैः सर्वैर्निषूदिताः ।
अगस्त्याद्वरमासाद्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३.१०३.१६ ॥
أيها الملك، اسمع مني كيف أُبيد الكالاكيون بالكامل على يد جميع الآلهة بعدما نالوا نعمة من أغاستيا.
3.103.17
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा मैत्रावरुणिरब्रवीत् ।
किमर्थमभियाता स्थ वरं मत्तः कमिच्छथ ॥ ३.१०३.१७ ॥
فلما سمع ابن ميترا وفارونا كلام الآلهة قال: «لأي سبب جئتم؟ وأي نعمة تطلبون مني؟»
3.103.18
एवमुक्तास्ततस्तेन देवता मुनिमब्रुवन् ।
सर्वे प्राञ्जलयो भूत्वा पुरन्दरपुरोगमाः ॥ ३.१०३.१८ ॥
فلما خاطبهم بذلك، تكلمت الآلهة، وعلى رأسها بورندارا (إندرا)، وجميعهم مُقلّون أيديهم، مع الحكيم.
3.103.19
एवं त्वयोच्छाम कृतं हि कार्यं ।
महार्णवं पीयमानं महात्मन्।
ततो वधिष्याम सहानुबन्धा-
न्कालोपसृष्टान्सुरविद्विषस्तान् ॥ ३.१०३.१९ ॥
وهكذا، بعد أن شربتَ المحيط العظيم أيها العظيم النفس، قد أنجز عملي. ثم سأقتل أعداء الآلهة المأخوذين بالزمن مع أتباعهم.
3.103.20
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा तथेति मुनिरब्रवीत् ।
करिष्ये भवतां कामं लोकानां च महत्सुखम् ॥ ३.१०३.२० ॥
ولما سمع المُنِي كلمة الآلهة الثلاثين قال: «ليكن ذلك». سأحقق رغبتكم، وأجلب أيضاً سعادة عظيمة للعوالم.
3.103.21
एवमुक्त्वा ततोऽगच्छत्समुद्रं सरितांपतिम् ।
ऋषिभिश्च तपःसिद्धै सार्धं देवैश्च सुव्रत ॥ ३.१०३.२१ ॥
وبعد أن قال هذا مضى نحو المحيط، سيد الأنهار، مع الحكماء الذين بلغوا الكمال بالتقشف ومع الآلهة، أيها التقي الملتزم بالنذور.
3.103.22
मनुष्योरगगन्धर्वयक्षकिंपुरुषास्तथा ।
अनुजग्मुर्महात्मानं द्रष्टुकानास्तदद्भुतम् ॥ ३.१०३.२२ ॥
وتبعه البشر والأفاعي والغاندهاربا والياكشا والكيمبوروشا أيضاً، راغبين في رؤية ذلك المشهد العجيب.
3.103.23
ततोऽभ्यगच्छन्सहिताः समुद्रं भीमनिःखनम् ।
नृत्यन्तमिव चोर्मीभिर्वल्गन्तमिव वायुना ॥ ३.१०३.२३ ॥
ثم توجهوا جميعاً إلى المحيط الذي كان هديره مرعباً، وكأنه يرقص بأمواجه ويقفز مع الريح.
3.103.24
हसन्तमिव फेनौघैः स्खलन्तं कन्दरेषु च ।
तानाग्राहसमाकीर्णं नानाद्विजगणान्वितम् ॥ ३.१०३.२४ ॥
كأنه يضحك بكتل من الزبد، يتعثر بين كهوفه، مزدحم بوحوش التاناغراها، ومصحوب بأسراب شتى من الطيور.
3.103.25
अगस्त्यसहिता देवाः सगन्धर्वमहारगाः ।
ऋषयश्च महाभागाः समासेदुर्महोदधिम् ॥ ३.१०३.२५ ॥
وصل الآلهة مع أغاستيا، والغاندهارفا والحيات العظيمة، والحكماء ذوو الحظ العظيم، إلى المحيط العظيم.