மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.103.1
किमर्थं सहसा विन्ध्यः प्रवृद्धः क्रोधमूर्च्छितः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामुने ॥ ३.१०३.१ ॥
விந்தியன் எதற்காக திடீரென வளர்ந்து கோபத்தால் மூர்ச்சையடைந்தான்? மகாமுனியே, இதை விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
3.103.2
अद्रिराजं महाघोरं रमेरुं कनकपर्वतम् ।
उदयास्तमने भानुः प्रदक्षिणमवर्तत ॥ ३.१०३.२ ॥
மிகவும் பயங்கரமான மலைகளின் அரசனான ரமேரு, பொன்மலையைச் சுற்றி உதயத்திலும் அஸ்தமனத்திலும் சூரியன் வலம் வந்தான்.
3.103.3
तं तु दृष्ट्वा तथा विन्ध्य शैलः सूर्यमथाब्रवीत् ।
यथा हि मेरुर्भवता नित्यशः परिगम्यते ॥ ३.१०३.३ ॥
அதைக் கண்ட விந்திய மலை சூரியனிடம் கூறியது: "நீ எப்போதும் மேருவை வலம் வருவது போல்…"
3.103.4
प्रदक्षिणश्च क्रियते मामेवं करु भास्कर ।
एवमुक्तस्ततः सूर्यः शैलेन्द्रं प्रत्यभापत ॥ ३.१०३.४ ॥
"ஓ சூரியனே, என்னையும் இவ்வாறே வலம் வா." இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் சூரியன் மலைகளின் அரசனுக்கு மறுமொழி கூறினான்.
3.103.5
नाहमात्मेच्छया शैल करोम्येनं प्रदक्षिणम् ।
एष मार्गः प्रदिष्टो मे येनेदं निर्मितं जगत् ॥ ३.१०३.५ ॥
"ஓ மலையே, என் விருப்பப்படி நான் இவ்வாறு வலம் வருவதில்லை. இந்த உலகம் படைக்கப்பட்ட இந்த பாதையே எனக்கு விதிக்கப்பட்டது."
3.103.6
एवमुक्तस्ततः क्रोधात्प्रवृद्धः सहसाऽचलः ।
सूर्याचन्द्रमसोर्मार्गं रोद्धुमिच्छन्परंतप ॥ ३.१०३.६ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அசையாத அந்த மலை கோபத்தால் திடீரென வளர்ந்து, ஓ பரந்தபனே, சூரியன் மற்றும் சந்திரனின் பாதையைத் தடுக்க விரும்பியது.
3.103.7
ततो देवाः सहिताः सर्व एव ।
सेन्द्राः समागम्य महाद्रिराजम्।
निवारयामासुरुपायतस्तं ।
न च स्म तेषां वचनं चकार ॥ ३.१०३.७ ॥
பின்னர் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி, அந்த மகா மலைகளின் அரசனை பல உபாயங்களால் தடுக்க முயன்றனர்; ஆனால் அவன் அவர்களின் சொல்லைக் கேட்கவில்லை.
3.103.8
अथाभिजग्मुर्मुनिमाश्रमस्थं ।
तपस्विनं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
अगस्त्यमत्यद्भुतवीर्यदीप्तं ।
तं चार्थमूचुः सहिताः सुरास्ते ॥ ३.१०३.८ ॥
பின்னர் தேவர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து, ஆசிரமத்தில் வசித்த, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்தவரும், அற்புத வீரியத்தால் ஒளிர்பவருமான தவசியான அகஸ்தியர் முனிவரை அணுகி, தங்கள் நோக்கத்தை அவரிடம் கூறினர்.
3.103.9
सूर्याचन्दर्मसोर्मार्गं नक्षत्राणां गतिं तथा ।
शैलराजो वृणोत्येप विन्ध्यः क्रोधवशानुगः ॥ ३.१०३.९ ॥
கோபத்தின் வசப்பட்ட இந்த மலைகளின் அரசன் விந்தியன், சூரியனும் சந்திரனும் செல்லும் வழியையும், நட்சத்திரங்களின் இயக்கத்தையும் தடுக்கிறான்.
3.103.10
तं निवारयितुं शक्तो नान्यः कश्चिद्द्विजोत्तम ।
ऋते त्वां हि महाभाग तस्मादेनं निवारय ॥ ३.१०३.१० ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, உம்மைத் தவிர வேறு எவரும் அவனைத் தடுக்க வல்லவர் அல்லர்; ஆகையால் மகாபாக்கியவானே, நீரே அவனைத் தடுத்தருள்வீர்.
3.103.11
तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रः सुराणां शैलमभ्यगात् ।
सोभिगम्याब्रवीद्विन्ध्यं सदारः समुपस्थितः ॥ ३.१०३.११ ॥
தேவர்களின் அந்த சொல்லைக் கேட்ட அந்த பிராமணர் மலையை நோக்கிச் சென்றார்; மனைவியுடன் அருகில் வந்து விந்தியனிடம் கூறினார்.
3.103.12
मार्गमिच्छाम्यहं दत्तं भवता पर्वतोत्तम ।
दक्षिणामभिगन्तास्मि दिशे कार्येण केनचित् ॥ ३.१०३.१२ ॥
மலைகளில் சிறந்தவனே, நீ எனக்கு வழி அளிக்க விரும்புகிறேன்; ஏதோ ஒரு காரியத்திற்காக நான் தெற்குத் திசையை நோக்கிச் செல்லவிருக்கிறேன்.
3.103.13
यावदागमनं मह्यं तावत्त्वं प्रतिपालय ।
निवृत्ते मयि शैलेन्द्र ततो वर्धस्व कामतः ॥ ३.१०३.१३ ॥
நான் திரும்பி வரும்வரை நீ காத்திரு. ஓ மலைகளின் தலைவனே, நான் திரும்பியதும் உன் விருப்பப்படி வளர்ந்துகொள்.
3.103.14
एवं स समयं कृत्वाविन्ध्येनामित्रकर्शन ।
अद्यापि दक्षिणाद्देशाद्वारुणिर्न निवर्तते ॥ ३.१०३.१४ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, இவ்வாறு விந்தியனுடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு, வருணனின் மகன் இன்றும் தெற்குத் தேசத்திலிருந்து திரும்பவில்லை.
3.103.15
विन्ध्योऽपितद्भयाद्राजन्कुञ्चिताङ्गो न वर्धते ।
अगस्त्यस्य प्रभावेण यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१०३.१५ ॥
அரசே, அவருடைய அச்சத்தினால் விந்தியனும் குனிந்த உடலுடன் வளராமல் இருக்கிறான். அகஸ்தியனின் சக்தியால் இப்படி நடந்தது; அதைப் பற்றித்தான் நீ என்னிடம் கேட்கிறாய்.
3.103.16
कालेयास्तु यथा राजन्सुरैः सर्वैर्निषूदिताः ।
अगस्त्याद्वरमासाद्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३.१०३.१६ ॥
அரசே, அகஸ்தியரிடம் வரம் பெற்ற பின் காலேயர்கள் எவ்வாறு தேவர்களால் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டனர் என்பதை நான் சொல்வதைக் கேள்.
3.103.17
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा मैत्रावरुणिरब्रवीत् ।
किमर्थमभियाता स्थ वरं मत्तः कमिच्छथ ॥ ३.१०३.१७ ॥
தேவர்களின் சொற்களைக் கேட்ட மைத்ராவருணி, 'நீங்கள் எதற்காக வந்தீர்கள்? என்னிடம் எந்த வரத்தை விரும்புகிறீர்கள்?' என்றார்.
3.103.18
एवमुक्तास्ततस्तेन देवता मुनिमब्रुवन् ।
सर्वे प्राञ्जलयो भूत्वा पुरन्दरपुरोगमाः ॥ ३.१०३.१८ ॥
அவர் இவ்வாறு கூறியதும், இந்திரனை முன்னிட்டு நின்ற அனைத்து தேவர்களும் கைகூப்பி அந்த முனிவரிடம் பேசினர்.
3.103.19
एवं त्वयोच्छाम कृतं हि कार्यं ।
महार्णवं पीयमानं महात्मन्।
ततो वधिष्याम सहानुबन्धा-
न्कालोपसृष्टान्सुरविद्विषस्तान् ॥ ३.१०३.१९ ॥
இவ்வாறு நீங்கள் மகார்ணவத்தைக் குடித்ததால் என் பணி நிறைவேறிவிட்டது, ஓ மகாத்மனே. அப்பொழுது காலத்தால் பிடிக்கப்பட்ட தேவர்களின் எதிரிகளை, அவர்களின் பின்தொடர்வோருடன் சேர்த்து நான் அழிப்பேன்.
3.103.20
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा तथेति मुनिरब्रवीत् ।
करिष्ये भवतां कामं लोकानां च महत्सुखम् ॥ ३.१०३.२० ॥
முப்பத்துமூவர் தேவர்களின் சொல்லைக் கேட்டு முனிவர், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றார். உங்கள் விருப்பத்தையும் உலகங்களின் பெரும் நன்மையையும் நான் நிறைவேற்றுவேன்.
3.103.21
एवमुक्त्वा ततोऽगच्छत्समुद्रं सरितांपतिम् ।
ऋषिभिश्च तपःसिद्धै सार्धं देवैश्च सुव्रत ॥ ३.१०३.२१ ॥
இவ்வாறு சொல்லி அவர் நதிகளின் தலைவனான கடலை நோக்கிச் சென்றார், தவத்தால் சித்தியடைந்த ரிஷிகளுடனும் தேவர்களுடனும் சேர்ந்து, ஓ சுவிரதனே.
3.103.22
मनुष्योरगगन्धर्वयक्षकिंपुरुषास्तथा ।
अनुजग्मुर्महात्मानं द्रष्टुकानास्तदद्भुतम् ॥ ३.१०३.२२ ॥
மனிதர்கள், பாம்புகள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், கிம்புருஷர்கள் ஆகியோரும் அந்த அற்புதத்தைக் காண விரும்பி மகாத்மாவைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.103.23
ततोऽभ्यगच्छन्सहिताः समुद्रं भीमनिःखनम् ।
नृत्यन्तमिव चोर्मीभिर्वल्गन्तमिव वायुना ॥ ३.१०३.२३ ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து அந்த பயங்கரமாக முழங்கும் கடலை அடைந்தனர். அது அலைகளால் நடனமாடுவது போலும், காற்றால் துள்ளிக்குதிப்பது போலும் இருந்தது.
3.103.24
हसन्तमिव फेनौघैः स्खलन्तं कन्दरेषु च ।
तानाग्राहसमाकीर्णं नानाद्विजगणान्वितम् ॥ ३.१०३.२४ ॥
நுரைக் கூட்டங்களால் சிரிப்பது போலும், குகைகளில் தடுமாறுவது போலும், தானாக்ராஹங்களால் நிறைந்து, பல்வேறு பறவைக் கூட்டங்களுடன் கூடியதாக இருந்தது.
3.103.25
अगस्त्यसहिता देवाः सगन्धर्वमहारगाः ।
ऋषयश्च महाभागाः समासेदुर्महोदधिम् ॥ ३.१०३.२५ ॥
அகஸ்தியருடன் கூடிய தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், பெரிய நாகங்களும், மகாபாக்கியம் கொண்ட ரிஷிகளும் பெருங்கடலை அடைந்தனர்.