Mahābhārata · Adhyāya 3.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.103.1
किमर्थं सहसा विन्ध्यः प्रवृद्धः क्रोधमूर्च्छितः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामुने ॥ ३.१०३.१ ॥
¿Por qué el Vindhya de pronto se hinchó y quedó desvanecido de ira? Oh gran sabio, deseo oírlo con detalle.
3.103.2
अद्रिराजं महाघोरं रमेरुं कनकपर्वतम् ।
उदयास्तमने भानुः प्रदक्षिणमवर्तत ॥ ३.१०३.२ ॥
El más temible rey de las montañas, Rameru, la montaña dorada: al amanecer y al atardecer el sol la rodeaba, manteniéndola a su derecha.
3.103.3
तं तु दृष्ट्वा तथा विन्ध्य शैलः सूर्यमथाब्रवीत् ।
यथा हि मेरुर्भवता नित्यशः परिगम्यते ॥ ३.१०३.३ ॥
Al verlo, la montaña Vindhya habló al sol: "Así como siempre das vueltas al Meru…"
3.103.4
प्रदक्षिणश्च क्रियते मामेवं करु भास्कर ।
एवमुक्तस्ततः सूर्यः शैलेन्द्रं प्रत्यभापत ॥ ३.१०३.४ ॥
"Oh Bhāskara, rodéame de la misma manera." Así interpelado, el sol respondió al señor de las montañas.
3.103.5
नाहमात्मेच्छया शैल करोम्येनं प्रदक्षिणम् ।
एष मार्गः प्रदिष्टो मे येनेदं निर्मितं जगत् ॥ ३.१०३.५ ॥
"Oh montaña, no es por mi propia voluntad que te doy vueltas así. Este es el camino que me ha sido prescrito, con el que este mundo fue creado."
3.103.6
एवमुक्तस्ततः क्रोधात्प्रवृद्धः सहसाऽचलः ।
सूर्याचन्द्रमसोर्मार्गं रोद्धुमिच्छन्परंतप ॥ ३.१०३.६ ॥
Así interpelada, la montaña inmóvil se hinchó de repente de ira y, oh abrasador de enemigos, quiso bloquear el camino del sol y la luna.
3.103.7
ततो देवाः सहिताः सर्व एव ।
सेन्द्राः समागम्य महाद्रिराजम्।
निवारयामासुरुपायतस्तं ।
न च स्म तेषां वचनं चकार ॥ ३.१०३.७ ॥
Entonces todos los dioses, junto con Indra, se reunieron e intentaron contenerlo por muchos medios, pero él no escuchó sus palabras.
3.103.8
अथाभिजग्मुर्मुनिमाश्रमस्थं ।
तपस्विनं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
अगस्त्यमत्यद्भुतवीर्यदीप्तं ।
तं चार्थमूचुः सहिताः सुरास्ते ॥ ३.१०३.८ ॥
Entonces los dioses se acercaron juntos al sabio Agastya, que habitaba en su ermita, asceta, el mejor de los que sostienen el dharma, resplandeciente de poder extraordinario, y le expusieron su propósito.
3.103.9
सूर्याचन्दर्मसोर्मार्गं नक्षत्राणां गतिं तथा ।
शैलराजो वृणोत्येप विन्ध्यः क्रोधवशानुगः ॥ ३.१०३.९ ॥
El rey de las montañas Vindhya, dejándose llevar por la ira, obstruye el camino del sol y la luna y el curso de las estrellas.
3.103.10
तं निवारयितुं शक्तो नान्यः कश्चिद्द्विजोत्तम ।
ऋते त्वां हि महाभाग तस्मादेनं निवारय ॥ ३.१०३.१० ॥
Oh, el mejor de los nacidos dos veces, nadie más es capaz de contenerlo salvo tú; por eso, oh bienaventurado, solo tú debes detenerlo.
3.103.11
तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रः सुराणां शैलमभ्यगात् ।
सोभिगम्याब्रवीद्विन्ध्यं सदारः समुपस्थितः ॥ ३.१०३.११ ॥
Al escuchar las palabras de los dioses, aquel brahmín se dirigió a la montaña; acercándose junto con su esposa, habló a Vindhya.
3.103.12
मार्गमिच्छाम्यहं दत्तं भवता पर्वतोत्तम ।
दक्षिणामभिगन्तास्मि दिशे कार्येण केनचित् ॥ ३.१०३.१२ ॥
Oh, el mejor de las montañas, deseo que me concedas un camino; por cierta tarea estoy a punto de ir hacia el sur.
3.103.13
यावदागमनं मह्यं तावत्त्वं प्रतिपालय ।
निवृत्ते मयि शैलेन्द्र ततो वर्धस्व कामतः ॥ ३.१०३.१३ ॥
Espera hasta que yo regrese. Cuando haya vuelto, oh señor de las montañas, entonces crece según tu deseo.
3.103.14
एवं स समयं कृत्वाविन्ध्येनामित्रकर्शन ।
अद्यापि दक्षिणाद्देशाद्वारुणिर्न निवर्तते ॥ ३.१०३.१४ ॥
Oh domador de enemigos, tras haber hecho así un pacto con Vindhya, el hijo de Varuṇa aún no ha regresado de la región del sur.
3.103.15
विन्ध्योऽपितद्भयाद्राजन्कुञ्चिताङ्गो न वर्धते ।
अगस्त्यस्य प्रभावेण यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१०३.१५ ॥
Oh rey, incluso Vindhya, por temor a él, no crece, con el cuerpo doblado. Esto ocurrió por el poder de Agastya, sobre el cual me preguntas.
3.103.16
कालेयास्तु यथा राजन्सुरैः सर्वैर्निषूदिताः ।
अगस्त्याद्वरमासाद्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३.१०३.१६ ॥
Oh rey, escucha de mí cómo los Kālakeyas, habiendo obtenido un don de Agastya, fueron completamente destruidos por todos los dioses.
3.103.17
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा मैत्रावरुणिरब्रवीत् ।
किमर्थमभियाता स्थ वरं मत्तः कमिच्छथ ॥ ३.१०३.१७ ॥
Al oír las palabras de los dioses, el hijo de Mitra y Varuṇa dijo: '¿Por qué razón habéis venido? ¿Qué don deseáis de mí?'
3.103.18
एवमुक्तास्ततस्तेन देवता मुनिमब्रुवन् ।
सर्वे प्राञ्जलयो भूत्वा पुरन्दरपुरोगमाः ॥ ३.१०३.१८ ॥
Así interpelados por él, los dioses, encabezados por Purandara (Indra), todos con las manos juntas, hablaron al sabio.
3.103.19
एवं त्वयोच्छाम कृतं हि कार्यं ।
महार्णवं पीयमानं महात्मन्।
ततो वधिष्याम सहानुबन्धा-
न्कालोपसृष्टान्सुरविद्विषस्तान् ॥ ३.१०३.१९ ॥
Así, habiendo bebido usted el gran océano, oh magnánimo, mi tarea está cumplida. Entonces mataré a esos enemigos de los dioses, atrapados por el tiempo, junto con sus seguidores.
3.103.20
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा तथेति मुनिरब्रवीत् ।
करिष्ये भवतां कामं लोकानां च महत्सुखम् ॥ ३.१०३.२० ॥
Al escuchar la palabra de los treinta dioses, el sabio dijo: 'Así sea.' Cumpliré vuestro deseo y traeré también gran felicidad a los mundos.
3.103.21
एवमुक्त्वा ततोऽगच्छत्समुद्रं सरितांपतिम् ।
ऋषिभिश्च तपःसिद्धै सार्धं देवैश्च सुव्रत ॥ ३.१०३.२१ ॥
Dicho esto, se dirigió entonces hacia el océano, señor de los ríos, junto con los sabios perfeccionados por la austeridad y con los dioses, oh tú de votos firmes.
3.103.22
मनुष्योरगगन्धर्वयक्षकिंपुरुषास्तथा ।
अनुजग्मुर्महात्मानं द्रष्टुकानास्तदद्भुतम् ॥ ३.१०३.२२ ॥
Humanos, serpientes, gandharvas, yakṣas y kiṃpuruṣas también siguieron al magnánimo, deseosos de contemplar aquel prodigio.
3.103.23
ततोऽभ्यगच्छन्सहिताः समुद्रं भीमनिःखनम् ।
नृत्यन्तमिव चोर्मीभिर्वल्गन्तमिव वायुना ॥ ३.१०३.२३ ॥
Entonces todos juntos se acercaron al océano, cuyo estruendo era aterrador, que parecía danzar con sus olas y saltar con el viento.
3.103.24
हसन्तमिव फेनौघैः स्खलन्तं कन्दरेषु च ।
तानाग्राहसमाकीर्णं नानाद्विजगणान्वितम् ॥ ३.१०३.२४ ॥
Como si riera con masas de espuma, tropezando en sus cavernas, abarrotado de los monstruos tanāgrāha y acompañado por numerosas bandadas de aves.
3.103.25
अगस्त्यसहिता देवाः सगन्धर्वमहारगाः ।
ऋषयश्च महाभागाः समासेदुर्महोदधिम् ॥ ३.१०३.२५ ॥
Los dioses, junto con Agastya, los gandharvas y las grandes serpientes, y los sabios de gran fortuna, llegaron al gran océano.