Mahābhārata · Adhyāya 3.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.103.1
किमर्थं सहसा विन्ध्यः प्रवृद्धः क्रोधमूर्च्छितः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महामुने ॥ ३.१०३.१ ॥
Warum schwoll der Vindhya plötzlich an und wurde vor Zorn ohnmächtig? O großer Weiser, ich möchte dies ausführlich hören.
3.103.2
अद्रिराजं महाघोरं रमेरुं कनकपर्वतम् ।
उदयास्तमने भानुः प्रदक्षिणमवर्तत ॥ ३.१०३.२ ॥
Der schrecklichste Bergkönig, Rameru, der goldene Berg — bei Sonnenauf- und -untergang umkreiste ihn die Sonne, ihn zur Rechten haltend.
3.103.3
तं तु दृष्ट्वा तथा विन्ध्य शैलः सूर्यमथाब्रवीत् ।
यथा हि मेरुर्भवता नित्यशः परिगम्यते ॥ ३.१०३.३ ॥
Als er dies sah, sprach der Vindhya-Berg zur Sonne: "Wie du stets den Meru umkreist…"
3.103.4
प्रदक्षिणश्च क्रियते मामेवं करु भास्कर ।
एवमुक्तस्ततः सूर्यः शैलेन्द्रं प्रत्यभापत ॥ ३.१०३.४ ॥
"O Bhāskara, umkreise auch mich auf diese Weise." So angesprochen antwortete die Sonne dem Herrn der Berge.
3.103.5
नाहमात्मेच्छया शैल करोम्येनं प्रदक्षिणम् ।
एष मार्गः प्रदिष्टो मे येनेदं निर्मितं जगत् ॥ ३.१०३.५ ॥
"O Berg, nicht aus eigenem Willen umkreise ich dich so. Dies ist der Pfad, der mir bestimmt ist, durch den diese Welt geschaffen wurde."
3.103.6
एवमुक्तस्ततः क्रोधात्प्रवृद्धः सहसाऽचलः ।
सूर्याचन्द्रमसोर्मार्गं रोद्धुमिच्छन्परंतप ॥ ३.१०३.६ ॥
So angesprochen schwoll der unbewegliche Berg plötzlich vor Zorn an und wollte, o Feindesbezwinger, den Weg von Sonne und Mond versperren.
3.103.7
ततो देवाः सहिताः सर्व एव ।
सेन्द्राः समागम्य महाद्रिराजम्।
निवारयामासुरुपायतस्तं ।
न च स्म तेषां वचनं चकार ॥ ३.१०३.७ ॥
Da versammelten sich alle Götter mit Indra und versuchten, den großen König der Berge auf vielerlei Weise aufzuhalten, doch er befolgte ihre Worte nicht.
3.103.8
अथाभिजग्मुर्मुनिमाश्रमस्थं ।
तपस्विनं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
अगस्त्यमत्यद्भुतवीर्यदीप्तं ।
तं चार्थमूचुः सहिताः सुरास्ते ॥ ३.१०३.८ ॥
Da traten die Götter gemeinsam an den Weisen Agastya heran, der in seiner Einsiedelei weilte, den Asketen, den Vortrefflichsten unter den Hütern des Dharma, strahlend von außergewöhnlicher Kraft, und sie trugen ihm ihr Anliegen vor.
3.103.9
सूर्याचन्दर्मसोर्मार्गं नक्षत्राणां गतिं तथा ।
शैलराजो वृणोत्येप विन्ध्यः क्रोधवशानुगः ॥ ३.१०३.९ ॥
Der Bergkönig Vindhya, dem Zorn gehorchend, versperrt den Weg von Sonne und Mond und den Lauf der Sterne.
3.103.10
तं निवारयितुं शक्तो नान्यः कश्चिद्द्विजोत्तम ।
ऋते त्वां हि महाभाग तस्मादेनं निवारय ॥ ३.१०३.१० ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, niemand außer dir vermag ihn aufzuhalten; darum, o Hochbeglückter, halte du ihn allein zurück.
3.103.11
तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रः सुराणां शैलमभ्यगात् ।
सोभिगम्याब्रवीद्विन्ध्यं सदारः समुपस्थितः ॥ ३.१०३.११ ॥
Als jener Brahmane die Worte der Götter vernommen hatte, ging er zum Berg; mit seiner Gattin herantretend, sprach er zu Vindhya.
3.103.12
मार्गमिच्छाम्यहं दत्तं भवता पर्वतोत्तम ।
दक्षिणामभिगन्तास्मि दिशे कार्येण केनचित् ॥ ३.१०३.१२ ॥
O Bester der Berge, ich wünsche, dass du mir einen Weg gewährst; für eine gewisse Aufgabe will ich nach Süden aufbrechen.
3.103.13
यावदागमनं मह्यं तावत्त्वं प्रतिपालय ।
निवृत्ते मयि शैलेन्द्र ततो वर्धस्व कामतः ॥ ३.१०३.१३ ॥
Warte, bis ich zurückkehre. Wenn ich zurückgekehrt bin, o Herr der Berge, dann wachse nach deinem Wunsch.
3.103.14
एवं स समयं कृत्वाविन्ध्येनामित्रकर्शन ।
अद्यापि दक्षिणाद्देशाद्वारुणिर्न निवर्तते ॥ ३.१०३.१४ ॥
O Bezwinger der Feinde, nachdem er so mit Vindhya einen Pakt geschlossen hat, ist der Sohn Varuṇas bis heute nicht aus dem südlichen Land zurückgekehrt.
3.103.15
विन्ध्योऽपितद्भयाद्राजन्कुञ्चिताङ्गो न वर्धते ।
अगस्त्यस्य प्रभावेण यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१०३.१५ ॥
O König, auch Vindhya wächst aus Furcht vor ihm nicht, sein Körper gebeugt. Dies geschah durch die Macht Agastyas, über die du mich befragst.
3.103.16
कालेयास्तु यथा राजन्सुरैः सर्वैर्निषूदिताः ।
अगस्त्याद्वरमासाद्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३.१०३.१६ ॥
O König, höre von mir, wie die Kālakeya, nachdem sie von Agastya eine Gabe erlangt hatten, von allen Göttern völlig vernichtet wurden.
3.103.17
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा मैत्रावरुणिरब्रवीत् ।
किमर्थमभियाता स्थ वरं मत्तः कमिच्छथ ॥ ३.१०३.१७ ॥
Nachdem er die Worte der Götter gehört hatte, sprach der Sohn Mitras und Varuṇas: 'Aus welchem Grund seid ihr gekommen? Welche Gabe begehrt ihr von mir?'
3.103.18
एवमुक्तास्ततस्तेन देवता मुनिमब्रुवन् ।
सर्वे प्राञ्जलयो भूत्वा पुरन्दरपुरोगमाः ॥ ३.१०३.१८ ॥
So angesprochen, sprachen die Götter, angeführt von Purandara (Indra), alle mit gefalteten Händen zu dem Weisen.
3.103.19
एवं त्वयोच्छाम कृतं हि कार्यं ।
महार्णवं पीयमानं महात्मन्।
ततो वधिष्याम सहानुबन्धा-
न्कालोपसृष्टान्सुरविद्विषस्तान् ॥ ३.१०३.१९ ॥
So ist, da du den großen Ozean getrunken hast, o Großherziger, meine Aufgabe erfüllt. Dann werde ich jene Feinde der Götter, von der Zeit ergriffen, samt ihren Gefolgsleuten erschlagen.
3.103.20
त्रिदशानां वचः श्रुत्वा तथेति मुनिरब्रवीत् ।
करिष्ये भवतां कामं लोकानां च महत्सुखम् ॥ ३.१०३.२० ॥
Als der Weise das Wort der dreißig Götter vernahm, sprach er: „So sei es.“ Ich werde euren Wunsch erfüllen und auch den Welten großes Glück bringen.
3.103.21
एवमुक्त्वा ततोऽगच्छत्समुद्रं सरितांपतिम् ।
ऋषिभिश्च तपःसिद्धै सार्धं देवैश्च सुव्रत ॥ ३.१०३.२१ ॥
So gesprochen, ging er dann zum Ozean, dem Herrn der Flüsse, zusammen mit den durch Askese vollendeten Weisen und den Göttern, o du mit den guten Gelübden.
3.103.22
मनुष्योरगगन्धर्वयक्षकिंपुरुषास्तथा ।
अनुजग्मुर्महात्मानं द्रष्टुकानास्तदद्भुतम् ॥ ३.१०३.२२ ॥
Menschen, Schlangen, Gandharvas, Yakṣas und Kiṃpuruṣas folgten ebenfalls dem Großherzigen, begierig, jenes wunderbare Schauspiel zu sehen.
3.103.23
ततोऽभ्यगच्छन्सहिताः समुद्रं भीमनिःखनम् ।
नृत्यन्तमिव चोर्मीभिर्वल्गन्तमिव वायुना ॥ ३.१०३.२३ ॥
Dann näherten sie sich alle gemeinsam dem Ozean, dessen Brausen furchterregend war, der mit seinen Wellen zu tanzen und im Wind zu springen schien.
3.103.24
हसन्तमिव फेनौघैः स्खलन्तं कन्दरेषु च ।
तानाग्राहसमाकीर्णं नानाद्विजगणान्वितम् ॥ ३.१०३.२४ ॥
Als lachte er mit Schaumgebirgen, stolpernd in seinen Höhlen, überfüllt von den Ungeheuern Tānāgrāha und begleitet von zahlreichen Vogelschwärmen.
3.103.25
अगस्त्यसहिता देवाः सगन्धर्वमहारगाः ।
ऋषयश्च महाभागाः समासेदुर्महोदधिम् ॥ ३.१०३.२५ ॥
Die Götter mit Agastya, die Gandharvas und die großen Schlangen sowie die hochglückseligen Weisen erreichten den großen Ozean.