Mahābhārata · Adhyāya 3.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.106.1
एतच्छ्रुत्वान्तरिक्षाच्च स राजा राजसत्तमः ।
यथोक्तं तच्चराकाथ श्रद्दधद्भरतर्षभ ॥ ३.१०६.१ ॥
Habiendo oído esto desde el cielo, aquel rey, el mejor de los reyes, creyendo, tal como se había dicho, en todo lo móvil e inmóvil, oh toro de los Bharatas.
3.106.2
एकैकशस्ततः कृत्वा बीजं बीजं नराधिपः ।
घृतपूर्णेषु कुम्भेषु तान्भागान्विदधे ततः ॥ ३.१०६.२ ॥
Entonces, uno a uno, semilla a semilla, el señor de los hombres colocó aquellas porciones en vasijas llenas de manteca clarificada.
3.106.3
धात्रीश्चैकैकशः प्रादात्पुत्ररक्षणतत्परः ।
ततः कालेन महता समुत्तस्थुर्महाबलाः ॥ ३.१०६.३ ॥
Y, dedicado a proteger a los hijos, dio a cada uno una nodriza. Luego, tras mucho tiempo, surgieron los poderosos.
3.106.4
षष्टिः पुत्रसहस्रणि तस्याप्रतिमतेजसः ।
रुद्रप्रसादाद्राजर्षेः समजायन्त पार्थिव ॥ ३.१०६.४ ॥
Sesenta mil hijos de aquel rey-sabio de esplendor incomparable nacieron, oh rey, por la gracia de Rudra.
3.106.5
ते घोराः क्रूरकर्माण आकाशपरिसर्पिणः ।
बहुत्वाच्चावजानन्तः सर्वाल्लोँकान्सहामरान् ॥ ३.१०६.५ ॥
Eran terribles, de obras crueles, que se movían por el cielo; por su número despreciaban a todos los mundos junto con los inmortales.
3.106.6
त्रिदशांश्चाप्यबाधन्त तथा गन्धर्वराक्षसान् ।
सर्वाणि चैव भूतानि शूरा समरशालिनः ॥ ३.१०६.६ ॥
También oprimían a los treinta dioses, igualmente a los gandharvas y rakshasas, y a todos los seres; héroes orgullosos de la batalla.
3.106.7
वध्यमानास्तदा लोकाः सागरैर्मन्दबुद्धिभिः ।
ब्रह्माणं शरणं जग्मुः सहिताः सर्वदैवतैः ॥ ३.१०६.७ ॥
Entonces los mundos, atormentados por los hijos de Sāgara de mente torpe, acudieron junto con todos los dioses a Brahmā en busca de refugio.
3.106.8
तानुवाच महाभागः सर्वलोकपितामहः ।
गच्छध्वं त्रिदशाः सर्वे लोकैः सार्धं यथागतम् ॥ ३.१०६.८ ॥
El venerable abuelo de todos los mundos les dijo: «Volved, oh dioses, junto con los mundos, tal como vinisteis.»
3.106.9
नातिदीर्घेण कालेन सागराणां क्षयो महान् ।
विष्यति महाघोरः स्वकृतैः कर्मभिः सुराः ॥ ३.१०६.९ ॥
«Antes de mucho tiempo, oh dioses, los hijos de Sāgara sufrirán una gran y terrible destrucción causada por sus propios actos.»
3.106.10
एवमुक्तास्तु ते देवा लोकाश् मनुजेश्वर ।
पितामहमनुज्ञाप्य विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.१०६.१० ॥
Así dirigidos, oh señor de los hombres, aquellos dioses y mundos se despidieron del abuelo y partieron tal como habían venido.
3.106.11
ततः काले बहुतिथे व्यतीते भरतर्षभ ।
दीक्षितः सगरो राजा हयमेधेन वीर्यवान् ॥ ३.१०६.११ ॥
Entonces, oh toro de los Bharatas, tras transcurrir muchos días, el poderoso rey Sagara fue consagrado para el sacrificio del caballo.
3.106.12
तस्याश्वो व्यचरद्भूमिं पुत्रैः सुपरिरक्षितः ।
सर्वैरेव महोत्साहैः स्वच्छन्दप्रचरो नृप ॥ ३.१०६.१२ ॥
Su caballo recorrió la tierra, bien custodiado por sus hijos, todos ellos llenos de gran ardor; oh rey, vagaba libremente a su antojo.
3.106.13
समुद्रं स समासाद्य निस्तोयं भीमदर्शनम् ।
रक्ष्यमाणः प्रयत्नेन तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१०६.१३ ॥
Habiendo llegado al océano, sin agua y de aspecto terrible, desapareció allí mismo, aunque era custodiado con gran cuidado.
3.106.14
ततस्ते सागरास्तात हृतं मत्वा हयोत्तमम् ।
आगम्य पितुराचख्युरदृश्यं तुरगं हृतम्।
तेनोक्ता दिक्षु सर्वासु पुत्रा मार्गत वाजिनम् ॥ ३.१०६.१४ ॥
Entonces los hijos de Sagara, creyendo que el excelente caballo había sido robado, acudieron a su padre y le informaron de que el caballo había sido robado sin ser visto. Instructos por él, los hijos buscaron el caballo en todas las direcciones.
3.106.15
ततस्ते पितुराज्ञाय दिक्षु सर्वासु तं हयम् ।
अमार्गन्त महाराज सर्वंच पृथिवीतलम् ॥ ३.१०६.१५ ॥
Entonces, al conocer la orden de su padre, buscaron aquel caballo en todas las direcciones. Gran rey, recorrieron toda la superficie de la tierra.
3.106.16
ततस्ते सागराः सर्वे समुपेत्य परस्परम् ।
नाध्यगच्छन्त तुरगमश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१६ ॥
Entonces todos los hijos de Sagara se reunieron entre sí, pero no encontraron ni el caballo ni al ladrón del caballo.
3.106.17
आगम्य पितरं चोचुस्ततः प्राञ्जलयोऽग्रतः ॥ ३.१०६.१७ ॥
Volviendo a su padre, le hablaron, de pie ante él con las palmas unidas.
3.106.18
ससमुद्रवनद्वीपा सनदीनदकन्दरा ।
सपर्वतवनोद्देशा निखिलेन मही नृप ॥ ३.१०६.१८ ॥
Oh rey, toda la tierra, con sus océanos, bosques e islas, sus ríos, arroyos y cuevas, sus montañas y regiones boscosas, la hemos registrado.
3.106.19
अस्माभिर्विचिता राजञ्शासनात्तव पार्थिव ।
न चाश्वमधिगच्छामो नाश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१९ ॥
Oh rey, por tu orden hemos buscado, oh señor de la tierra; no hallamos el caballo ni al ladrón del caballo.
3.106.20
श्रुत्वा तु वचनं तेषां स राजा क्रोधमूर्चितः ।
उवाच वचनं सर्वांस्तदा दैववशान्नृप ॥ ३.१०६.२० ॥
Al oír sus palabras, el rey, dominado por la cólera, entonces bajo el poder del destino, oh rey, les habló a todos estas palabras.
3.106.21
अनागमाय गच्छध्वं भूयो मार्गत वाजिनम् ।
याज्ञीयं तं विनाह्यश्वं नागन्तव्यं हि पुत्रकाः ॥ ३.१०६.२१ ॥
Id, hijos míos, y buscad de nuevo el caballo; no volváis sin aquel caballo destinado al sacrificio.
3.106.22
प्रतिगृह्य तु संदेशं पितुस्ते सगरात्मजाः ।
भूय एव महीं कृत्स्नां विचेतुमुपचक्रमुः ॥ ३.१०६.२२ ॥
Tras recibir el mensaje de su padre, los hijos de Sagara volvieron a emprender la búsqueda de toda la tierra.
3.106.23
अथापश्यन्त ते वीराः पृथिवीमवदारिताम् ।
समुद्रे पृथिवीपाल पदं मार्गं च वाजिनः ॥ ३.१०६.२३ ॥
Entonces aquellos héroes vieron la tierra abierta; oh protector de la tierra, en el océano vieron la huella y el rastro del caballo.
3.106.24
समासाद्य बिलं तच्चाप्यखनन्सगरात्मजाः ।
कुद्दालैर्मुसलैश्चैव समुद्रं यत्नमास्थिताः ॥ ३.१०६.२४ ॥
Llegados a aquella cavidad, los hijos de Sagara se pusieron a excavar el océano con azadones y mazos, empeñados en el esfuerzo.
3.106.25
स खन्यमानः सहितैः सागरैर्वरुणालयः ।
अगच्छत्परमामार्तिं दीर्यमाणः समन्ततः ॥ ३.१०६.२५ ॥
Excavado por los hijos de Sagara a la vez, el océano, morada de Varuṇa, desgarrado por todas partes, sufrió una angustia suprema.
3.106.26
असुरोरगरक्षांसि सत्वानि विविधानि च ।
आर्तनादमकुर्वन्त वध्यमानानि सागरैः ॥ ३.१०६.२६ ॥
Asuras, serpientes, rākṣasas y diversas criaturas, golpeados por los hijos de Sagara, lanzaron gritos de angustia.
3.106.27
छिन्नशीर्षा विदेहाश्च भिन्नजान्वस्थिमस्तकाः ।
प्राणिनः समदृश्यन्त शतशोथ सहस्रशः ॥ ३.१०६.२७ ॥
Seres con cabezas cortadas, cuerpos separados, rodillas, huesos y cráneos rotos se veían por centenares y millares.
3.106.28
एवं हि खनतां तेषां समुद्रं वरुणालयम् ।
व्यतीतः सुमहान्कालो न चाश्वः समदृश्यत ॥ ३.१०६.२८ ॥
Así, mientras excavaban el océano, morada de Varuṇa, pasó mucho tiempo, y el caballo no se veía.
3.106.29
ततः पूर्वोत्तरे देशे समुद्रस्य महीपते ।
विदार्य पातालमथ संक्रुद्धाः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.२९ ॥
Entonces, oh señor de la tierra, en la región nororiental del océano, los hijos enfurecidos de Sagara, tras abrir el inframundo...
3.106.30
अपश्यन्त हयं यत्र विचरन्तं महीतले ।
कपिलं च महात्मानं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ ३.१०६.३० ॥
Allí vieron el caballo errando sobre la tierra, y al magnánimo Kapila, masa de esplendor incomparable.
3.106.31
तेजसा दीप्यमानं तु ज्वालाभिरिव पावकम् ।
दृष्ट्वा हि विस्मिताः सर्वे बभूवुः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.३१ ॥
Al verlo resplandecer con esplendor, como el fuego con sus llamas, todos los hijos de Sagara quedaron asombrados.