മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.106.1
एतच्छ्रुत्वान्तरिक्षाच्च स राजा राजसत्तमः ।
यथोक्तं तच्चराकाथ श्रद्दधद्भरतर्षभ ॥ ३.१०६.१ ॥
ആകാശത്തുനിന്ന് ഇത് കേട്ട ആ രാജാവ്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, പറഞ്ഞതുപോലെ, ചരാചരങ്ങളെല്ലാം വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
3.106.2
एकैकशस्ततः कृत्वा बीजं बीजं नराधिपः ।
घृतपूर्णेषु कुम्भेषु तान्भागान्विदधे ततः ॥ ३.१०६.२ ॥
പിന്നെ ഓരോന്നായി, വിത്തു വിത്തായി, നരാധിപൻ നെയ്യ് നിറച്ച കുടങ്ങളിൽ ആ ഭാഗങ്ങൾ വെച്ചു.
3.106.3
धात्रीश्चैकैकशः प्रादात्पुत्ररक्षणतत्परः ।
ततः कालेन महता समुत्तस्थुर्महाबलाः ॥ ३.१०६.३ ॥
മക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയ അദ്ദേഹം ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ ധാത്രിയെ നൽകി. പിന്നെ വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹാബലന്മാർ ഉയർന്നുവന്നു.
3.106.4
षष्टिः पुत्रसहस्रणि तस्याप्रतिमतेजसः ।
रुद्रप्रसादाद्राजर्षेः समजायन्त पार्थिव ॥ ३.१०६.४ ॥
ആ അപ്രതിമ തേജസ്വിയായ രാജർഷിക്ക് അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ, ഹേ പാർത്ഥിവാ, രുദ്രന്റെ പ്രസാദത്താൽ ജനിച്ചു.
3.106.5
ते घोराः क्रूरकर्माण आकाशपरिसर्पिणः ।
बहुत्वाच्चावजानन्तः सर्वाल्लोँकान्सहामरान् ॥ ३.१०६.५ ॥
അവർ ഭയങ്കരന്മാരും ക്രൂരകർമ്മികളും ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു. എണ്ണത്തിന്റെ ബലത്താൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ദേവന്മാരെയും അവർ അവഗണിച്ചു.
3.106.6
त्रिदशांश्चाप्यबाधन्त तथा गन्धर्वराक्षसान् ।
सर्वाणि चैव भूतानि शूरा समरशालिनः ॥ ३.१०६.६ ॥
ത്രിദശന്മാരെയും, അതുപോലെ ഗന്ധർവന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും അവർ പീഡിപ്പിച്ചു. ശൂരന്മാരും യുദ്ധാഭിമാനികളുമായ അവർ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും പീഡിപ്പിച്ചു.
3.106.7
वध्यमानास्तदा लोकाः सागरैर्मन्दबुद्धिभिः ।
ब्रह्माणं शरणं जग्मुः सहिताः सर्वदैवतैः ॥ ३.१०६.७ ॥
അപ്പോൾ മന്ദബുദ്ധികളായ സാഗരപുത്രന്മാരാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട ലോകങ്ങൾ, എല്ലാ ദേവന്മാരോടുമൊപ്പം ബ്രഹ്മാവിനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
3.106.8
तानुवाच महाभागः सर्वलोकपितामहः ।
गच्छध्वं त्रिदशाः सर्वे लोकैः सार्धं यथागतम् ॥ ३.१०६.८ ॥
സർവലോക പിതാമഹനായ മഹാഭാഗൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരേ, ലോകങ്ങളോടൊപ്പം നിങ്ങൾ വന്ന വഴിയേ മടങ്ങിപ്പോകൂ.'
3.106.9
नातिदीर्घेण कालेन सागराणां क्षयो महान् ।
विष्यति महाघोरः स्वकृतैः कर्मभिः सुराः ॥ ३.१०६.९ ॥
'ദേവന്മാരേ, വളരെക്കാലം കഴിയുന്നതിനുമുമ്പ്, സാഗരപുത്രന്മാർക്ക് അവരുടെ സ്വന്തം കർമ്മഫലമായി മഹാഭയങ്കരമായ നാശം സംഭവിക്കും.'
3.106.10
एवमुक्तास्तु ते देवा लोकाश् मनुजेश्वर ।
पितामहमनुज्ञाप्य विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.१०६.१० ॥
മനുജേശ്വരാ, ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ആ ദേവന്മാരും ലോകങ്ങളും പിതാമഹനോട് അനുവാദം വാങ്ങി വന്നവഴിയേ മടങ്ങിപ്പോയി.
3.106.11
ततः काले बहुतिथे व्यतीते भरतर्षभ ।
दीक्षितः सगरो राजा हयमेधेन वीर्यवान् ॥ ३.१०६.११ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വളരെ നാളുകൾ കഴിഞ്ഞശേഷം, വീര്യവാനായ സഗരരാജാവ് അശ്വമേധയജ്ഞത്തിന് ദീക്ഷിതനായി.
3.106.12
तस्याश्वो व्यचरद्भूमिं पुत्रैः सुपरिरक्षितः ।
सर्वैरेव महोत्साहैः स्वच्छन्दप्रचरो नृप ॥ ३.१०६.१२ ॥
അവന്റെ കുതിര, പുത്രന്മാരാൽ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു. നൃപാ, മഹോത്സാഹികളായ എല്ലാ പുത്രന്മാരും അതിനെ കാത്തുകൊണ്ടിരിക്കെ അത് സ്വേച്ഛയാൽ സഞ്ചരിച്ചു.
3.106.13
समुद्रं स समासाद्य निस्तोयं भीमदर्शनम् ।
रक्ष्यमाणः प्रयत्नेन तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१०६.१३ ॥
ജലമില്ലാത്തതും ഭയങ്കരമായി കാണപ്പെടുന്നതുമായ സമുദ്രത്തിൽ എത്തി, ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അവൻ അവിടെത്തന്നെ മറഞ്ഞുപോയി.
3.106.14
ततस्ते सागरास्तात हृतं मत्वा हयोत्तमम् ।
आगम्य पितुराचख्युरदृश्यं तुरगं हृतम्।
तेनोक्ता दिक्षु सर्वासु पुत्रा मार्गत वाजिनम् ॥ ३.१०६.१४ ॥
അപ്പോൾ ആ സാഗരപുത്രർ ശ്രേഷ്ഠമായ കുതിരയെ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതി, പിതാവിന്റെ അടുത്തെത്തി കുതിര അദൃശ്യമായി മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിയിച്ചു. അദ്ദേഹത്താൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട പുത്രന്മാരേ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും കുതിരയെ അന്വേഷിക്കുവിൻ.
3.106.15
ततस्ते पितुराज्ञाय दिक्षु सर्वासु तं हयम् ।
अमार्गन्त महाराज सर्वंच पृथिवीतलम् ॥ ३.१०६.१५ ॥
അപ്പോൾ അവർ പിതാവിന്റെ ആജ്ഞ അറിഞ്ഞ്, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ആ കുതിരയെ അന്വേഷിച്ചു. മഹാരാജാവേ, ഭൂതലം മുഴുവനും അവർ അന്വേഷിച്ചു.
3.106.16
ततस्ते सागराः सर्वे समुपेत्य परस्परम् ।
नाध्यगच्छन्त तुरगमश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१६ ॥
അപ്പോൾ ആ സാഗരപുത്രരെല്ലാം തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടി; എന്നാൽ കുതിരയെയോ കുതിരയെ മോഷ്ടിച്ചവനെയോ അവർ കണ്ടെത്തിയില്ല.
3.106.17
आगम्य पितरं चोचुस्ततः प्राञ्जलयोऽग्रतः ॥ ३.१०६.१७ ॥
പിന്നീട് അവർ പിതാവിന്റെ അടുത്തെത്തി, കൈകൂപ്പി അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു.
3.106.18
ससमुद्रवनद्वीपा सनदीनदकन्दरा ।
सपर्वतवनोद्देशा निखिलेन मही नृप ॥ ३.१०६.१८ ॥
രാജാവേ, സമുദ്രങ്ങളും വനങ്ങളും ദ്വീപുകളും, നദികളും അരുവികളും ഗുഹകളും, പർവതങ്ങളും വനപ്രദേശങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ ഭൂമി മുഴുവനും (ഞങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു).
3.106.19
अस्माभिर्विचिता राजञ्शासनात्तव पार्थिव ।
न चाश्वमधिगच्छामो नाश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१९ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഞങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു, ഭൂപതേ! കുതിരയെയും കണ്ടെത്തിയില്ല, കുതിരയെ മോഷ്ടിച്ചവനെയും കണ്ടെത്തിയില്ല.
3.106.20
श्रुत्वा तु वचनं तेषां स राजा क्रोधमूर्चितः ।
उवाच वचनं सर्वांस्तदा दैववशान्नृप ॥ ३.१०६.२० ॥
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ രാജാവ് കോപത്താൽ മൂർച്ഛിതനായി; അപ്പോൾ ദൈവവശത്താൽ, നൃപാ, അവൻ എല്ലാവരോടും ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
3.106.21
अनागमाय गच्छध्वं भूयो मार्गत वाजिनम् ।
याज्ञीयं तं विनाह्यश्वं नागन्तव्यं हि पुत्रकाः ॥ ३.१०६.२१ ॥
മക്കളേ, വീണ്ടും പോയി ആ കുതിരയെ അന്വേഷിക്കൂ. യാഗത്തിനുള്ള ആ കുതിരയില്ലാതെ തിരിച്ചുവരരുത്.
3.106.22
प्रतिगृह्य तु संदेशं पितुस्ते सगरात्मजाः ।
भूय एव महीं कृत्स्नां विचेतुमुपचक्रमुः ॥ ३.१०६.२२ ॥
പിതാവിന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ച് സഗരന്റെ പുത്രന്മാർ വീണ്ടും സമസ്ത ഭൂമിയും അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.
3.106.23
अथापश्यन्त ते वीराः पृथिवीमवदारिताम् ।
समुद्रे पृथिवीपाल पदं मार्गं च वाजिनः ॥ ३.१०६.२३ ॥
അപ്പോൾ ആ വീരന്മാർ ഭൂമി പിളർന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ടു; ഭൂപാലാ, സമുദ്രത്തിൽ കുതിരയുടെ കാൽപ്പാടും വഴിയും കണ്ടു.
3.106.24
समासाद्य बिलं तच्चाप्यखनन्सगरात्मजाः ।
कुद्दालैर्मुसलैश्चैव समुद्रं यत्नमास्थिताः ॥ ३.१०६.२४ ॥
ആ ഗുഹയിൽ എത്തി, സഗരപുത്രന്മാർ മൺവെട്ടികളും ഉലക്കകളും കൊണ്ട് സമുദ്രം കുഴിക്കാൻ ശ്രമത്തോടെ തുടങ്ങി.
3.106.25
स खन्यमानः सहितैः सागरैर्वरुणालयः ।
अगच्छत्परमामार्तिं दीर्यमाणः समन्ततः ॥ ३.१०६.२५ ॥
സഗരപുത്രന്മാർ ഒന്നിച്ചു കുഴിക്കുമ്പോൾ വരുണന്റെ ആലയമായ സമുദ്രം എല്ലാ ഭാഗത്തും പിളർന്ന് അതിരറ്റ വേദന അനുഭവിച്ചു.
3.106.26
असुरोरगरक्षांसि सत्वानि विविधानि च ।
आर्तनादमकुर्वन्त वध्यमानानि सागरैः ॥ ३.१०६.२६ ॥
അസുരന്മാരും ഉരഗങ്ങളും രാക്ഷസന്മാരും വിവിധ ജീവികളും സഗരപുത്രന്മാരാൽ അടിക്കപ്പെട്ട് ആർത്തനാദം മുഴക്കി.
3.106.27
छिन्नशीर्षा विदेहाश्च भिन्नजान्वस्थिमस्तकाः ।
प्राणिनः समदृश्यन्त शतशोथ सहस्रशः ॥ ३.१०६.२७ ॥
തലയറ്റവയും ശരീരം വേർപെട്ടവയും മുട്ടും അസ്ഥിയും തലയോടും തകർന്നവയുമായ ജീവികൾ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും കാണപ്പെട്ടു.
3.106.28
एवं हि खनतां तेषां समुद्रं वरुणालयम् ।
व्यतीतः सुमहान्कालो न चाश्वः समदृश्यत ॥ ३.१०६.२८ ॥
ഇങ്ങനെ വരുണാലയമായ സമുദ്രം കുഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവർക്ക് വളരെ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞു; കുതിരയെ കണ്ടില്ല.
3.106.29
ततः पूर्वोत्तरे देशे समुद्रस्य महीपते ।
विदार्य पातालमथ संक्रुद्धाः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.२९ ॥
അനന്തരം, ഭൂപതേ, സമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്കൻ ദേശത്ത് പാതാളം പിളർന്ന്, കോപിച്ച സഗരപുത്രന്മാർ...
3.106.30
अपश्यन्त हयं यत्र विचरन्तं महीतले ।
कपिलं च महात्मानं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ ३.१०६.३० ॥
അവിടെ ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുതിരയെയും, അതുല്യതേജസ്സിന്റെ രാശിയായ മഹാത്മാവായ കപിലനെയും അവർ കണ്ടു.
3.106.31
तेजसा दीप्यमानं तु ज्वालाभिरिव पावकम् ।
दृष्ट्वा हि विस्मिताः सर्वे बभूवुः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.३१ ॥
ജ്വാലകളാൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ തേജസ്സിനാൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനെ കണ്ട് സഗരപുത്രന്മാരെല്ലാം വിസ്മയിച്ചു.