ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.106.1
एतच्छ्रुत्वान्तरिक्षाच्च स राजा राजसत्तमः ।
यथोक्तं तच्चराकाथ श्रद्दधद्भरतर्षभ ॥ ३.१०६.१ ॥
ଆକାଶରୁ ଏହା ଶୁଣି ସେ ରାଜା, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେପରି କୁହାଯାଇଥିଲା ସେପରି, ଚରାଚର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.106.2
एकैकशस्ततः कृत्वा बीजं बीजं नराधिपः ।
घृतपूर्णेषु कुम्भेषु तान्भागान्विदधे ततः ॥ ३.१०६.२ ॥
ତାପରେ ଏକ ଏକ କରି, ବୀଜ ବୀଜ କରି, ନରାଧିପ ଘିଅ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭରେ ସେହି ଭାଗଗୁଡ଼ିକ ରଖିଲେ।
3.106.3
धात्रीश्चैकैकशः प्रादात्पुत्ररक्षणतत्परः ।
ततः कालेन महता समुत्तस्थुर्महाबलाः ॥ ३.१०६.३ ॥
ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ତତ୍ପର ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଜଣେ ଲେଖାଏଁ ଧାତ୍ରୀ ଦେଲେ। ତାପରେ ବହୁକାଳ ପରେ ମହାବଳୀମାନେ ଉଠିଲେ।
3.106.4
षष्टिः पुत्रसहस्रणि तस्याप्रतिमतेजसः ।
रुद्रप्रसादाद्राजर्षेः समजायन्त पार्थिव ॥ ३.१०६.४ ॥
ସେହି ଅପ୍ରତିମ ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜର୍ଷିଙ୍କର ଷାଠିଏ ହଜାର ପୁତ୍ର, ହେ ପାର୍ଥିବ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ଜନ୍ମିଲେ।
3.106.5
ते घोराः क्रूरकर्माण आकाशपरिसर्पिणः ।
बहुत्वाच्चावजानन्तः सर्वाल्लोँकान्सहामरान् ॥ ३.१०६.५ ॥
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର, କ୍ରୂରକର୍ମୀ, ଆକାଶରେ ବିଚରଣକାରୀ ଥିଲେ। ସଂଖ୍ୟାଧିକ୍ୟ ହେତୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅବଜ୍ଞା କରୁଥିଲେ।
3.106.6
त्रिदशांश्चाप्यबाधन्त तथा गन्धर्वराक्षसान् ।
सर्वाणि चैव भूतानि शूरा समरशालिनः ॥ ३.१०६.६ ॥
ସେମାନେ ତ୍ରିଦଶମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ିତ କଲେ, ସେହିପରି ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ଶୂର ଓ ଯୁଦ୍ଧାଭିମାନୀ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
3.106.7
वध्यमानास्तदा लोकाः सागरैर्मन्दबुद्धिभिः ।
ब्रह्माणं शरणं जग्मुः सहिताः सर्वदैवतैः ॥ ३.१०६.७ ॥
ସେତେବେଳେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ସାଗରପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣାପନ୍ନ ହେଲେ।
3.106.8
तानुवाच महाभागः सर्वलोकपितामहः ।
गच्छध्वं त्रिदशाः सर्वे लोकैः सार्धं यथागतम् ॥ ३.१०६.८ ॥
ସର୍ବଲୋକ ପିତାମହ ମହାଭାଗ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ଦେବଗଣ, ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେପରି ଆସିଥିଲ, ସେପରି ଫେରିଯାଅ।'
3.106.9
नातिदीर्घेण कालेन सागराणां क्षयो महान् ।
विष्यति महाघोरः स्वकृतैः कर्मभिः सुराः ॥ ३.१०६.९ ॥
'ହେ ଦେବଗଣ, ଅଧିକ ସମୟ ବିତିବା ପୂର୍ବରୁ ସାଗରପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ନିଜ କର୍ମଫଳରୁ ମହାଭୟଙ୍କର ବିନାଶ ଘଟିବ।'
3.106.10
एवमुक्तास्तु ते देवा लोकाश् मनुजेश्वर ।
पितामहमनुज्ञाप्य विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.१०६.१० ॥
ହେ ନରେଶ୍ୱର, ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ସେହି ଦେବତା ଓ ଲୋକମାନେ ପିତାମହଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ନେଇ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଫେରିଗଲେ।
3.106.11
ततः काले बहुतिथे व्यतीते भरतर्षभ ।
दीक्षितः सगरो राजा हयमेधेन वीर्यवान् ॥ ३.१०६.११ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବହୁ ଦିନ ବିତିଗଲା ପରେ ପରାକ୍ରମୀ ରାଜା ସଗର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.106.12
तस्याश्वो व्यचरद्भूमिं पुत्रैः सुपरिरक्षितः ।
सर्वैरेव महोत्साहैः स्वच्छन्दप्रचरो नृप ॥ ३.१०६.१२ ॥
ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମରୂପେ ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ବିଚରଣ କଲା। ହେ ନୃପ, ସମସ୍ତ ମହୋତ୍ସାହୀ ପୁତ୍ର ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାହା ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିଲା।
3.106.13
समुद्रं स समासाद्य निस्तोयं भीमदर्शनम् ।
रक्ष्यमाणः प्रयत्नेन तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१०६.१३ ॥
ଜଳଶୂନ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯତ୍ନରେ ରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ସେ ସେଠାରେ ହିଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
3.106.14
ततस्ते सागरास्तात हृतं मत्वा हयोत्तमम् ।
आगम्य पितुराचख्युरदृश्यं तुरगं हृतम्।
तेनोक्ता दिक्षु सर्वासु पुत्रा मार्गत वाजिनम् ॥ ३.१०६.१४ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ସାଗରପୁତ୍ରମାନେ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱ ଚୋରି ହୋଇଛି ବୋଲି ଭାବି, ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ଅଶ୍ୱ ଚୋରି ହୋଇଛି ବୋଲି ଜଣାଇଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଦେଶିତ ହୋଇ, ହେ ପୁତ୍ରଗଣ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଶ୍ୱକୁ ଖୋଜ।
3.106.15
ततस्ते पितुराज्ञाय दिक्षु सर्वासु तं हयम् ।
अमार्गन्त महाराज सर्वंच पृथिवीतलम् ॥ ३.१०६.१५ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଜାଣି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସେହି ଅଶ୍ୱକୁ ଖୋଜିଲେ। ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀପୃଷ୍ଠ ମଧ୍ୟ ଖୋଜିଲେ।
3.106.16
ततस्ते सागराः सर्वे समुपेत्य परस्परम् ।
नाध्यगच्छन्त तुरगमश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१६ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ସାଗରପୁତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପର ସହିତ ମିଳିତ ହେଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅଶ୍ୱ କିମ୍ବା ଅଶ୍ୱ ଚୋରକୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ।
3.106.17
आगम्य पितरं चोचुस्ततः प्राञ्जलयोऽग्रतः ॥ ३.१०६.१७ ॥
ତା'ପରେ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, ହାତ ଯୋଡ଼ି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ସେମାନେ କହିଲେ।
3.106.18
ससमुद्रवनद्वीपा सनदीनदकन्दरा ।
सपर्वतवनोद्देशा निखिलेन मही नृप ॥ ३.१०६.१८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସମୁଦ୍ର, ବନ ଓ ଦ୍ୱୀପ ସହିତ, ନଦୀ, ଝରଣା ଓ ଗୁମ୍ଫା ସହିତ, ପର୍ବତ ଓ ବନାଞ୍ଚଳ ସହିତ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ (ଆମେ ଖୋଜିଲୁ)।
3.106.19
अस्माभिर्विचिता राजञ्शासनात्तव पार्थिव ।
न चाश्वमधिगच्छामो नाश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଆମେ ଖୋଜିଲୁ, ହେ ପାର୍ଥିବ! ଘୋଡା ମିଳିଲା ନାହିଁ, ଘୋଡା ଚୋରିକରିଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
3.106.20
श्रुत्वा तु वचनं तेषां स राजा क्रोधमूर्चितः ।
उवाच वचनं सर्वांस्तदा दैववशान्नृप ॥ ३.१०६.२० ॥
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେ ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଛିତ ହେଲେ; ତାପରେ ଦୈବବଶରେ, ହେ ନୃପ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
3.106.21
अनागमाय गच्छध्वं भूयो मार्गत वाजिनम् ।
याज्ञीयं तं विनाह्यश्वं नागन्तव्यं हि पुत्रकाः ॥ ३.१०६.२१ ॥
ହେ ପୁତ୍ରଗଣ, ପୁନର୍ବାର ଯାଅ ଏବଂ ସେ ଘୋଡାକୁ ଖୋଜ। ଯଜ୍ଞୀୟ ସେ ଘୋଡା ବିନା ଫେରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.106.22
प्रतिगृह्य तु संदेशं पितुस्ते सगरात्मजाः ।
भूय एव महीं कृत्स्नां विचेतुमुपचक्रमुः ॥ ३.१०६.२२ ॥
ପିତାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଗ୍ରହଣ କରି ସେ ସଗରପୁତ୍ରମାନେ ପୁନର୍ବାର ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଖୋଜିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
3.106.23
अथापश्यन्त ते वीराः पृथिवीमवदारिताम् ।
समुद्रे पृथिवीपाल पदं मार्गं च वाजिनः ॥ ३.१०६.२३ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ବୀରମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଫାଟିଥିବା ଦେଖିଲେ; ହେ ପୃଥିବୀପାଳ, ସମୁଦ୍ରରେ ଘୋଡାର ପାଦଚିହ୍ନ ଓ ପଥ ଦେଖିଲେ।
3.106.24
समासाद्य बिलं तच्चाप्यखनन्सगरात्मजाः ।
कुद्दालैर्मुसलैश्चैव समुद्रं यत्नमास्थिताः ॥ ३.१०६.२४ ॥
ସେହି ଗର୍ତ୍ତ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ସଗରପୁତ୍ରମାନେ କୋଦାଳ ଓ ମୁଷଳ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ର ଖୋଳିବାକୁ ଯତ୍ନ କଲେ।
3.106.25
स खन्यमानः सहितैः सागरैर्वरुणालयः ।
अगच्छत्परमामार्तिं दीर्यमाणः समन्ततः ॥ ३.१०६.२५ ॥
ସଗରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ର ଖୋଳାଯାଉଥିବା ବରୁଣାଳୟ ସମୁଦ୍ର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଅତ୍ୟଧିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇଲା।
3.106.26
असुरोरगरक्षांसि सत्वानि विविधानि च ।
आर्तनादमकुर्वन्त वध्यमानानि सागरैः ॥ ३.१०६.२६ ॥
ଅସୁର, ଉରଗ, ରାକ୍ଷସ ଓ ନାନା ପ୍ରକାର ପ୍ରାଣୀ ସଗରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହୋଇ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କଲେ।
3.106.27
छिन्नशीर्षा विदेहाश्च भिन्नजान्वस्थिमस्तकाः ।
प्राणिनः समदृश्यन्त शतशोथ सहस्रशः ॥ ३.१०६.२७ ॥
ଛିନ୍ନ ମସ୍ତକ, ଦେହଛଡ଼ା, ଭଗ୍ନ ଆଣ୍ଠୁ, ହାଡ଼ ଓ ମୁଣ୍ଡଖୋପଡ଼ି ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ଦେଖାଗଲେ।
3.106.28
एवं हि खनतां तेषां समुद्रं वरुणालयम् ।
व्यतीतः सुमहान्कालो न चाश्वः समदृश्यत ॥ ३.१०६.२८ ॥
ଏହିପରି ବରୁଣାଳୟ ସମୁଦ୍ର ଖୋଳୁଥିବାବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ବହୁତ ସମୟ ବିତିଗଲା, କିନ୍ତୁ ଘୋଡ଼ା ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ।
3.106.29
ततः पूर्वोत्तरे देशे समुद्रस्य महीपते ।
विदार्य पातालमथ संक्रुद्धाः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.२९ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ମହୀପତି, ସମୁଦ୍ରର ଈଶାନ-ଉତ୍ତର ଅଞ୍ଚଳରେ ପାତାଳ ବିଦାରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ସଗରପୁତ୍ରମାନେ...
3.106.30
अपश्यन्त हयं यत्र विचरन्तं महीतले ।
कपिलं च महात्मानं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ ३.१०६.३० ॥
ସେଠାରେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବୁଲୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଅନୁପମ ତେଜରାଶି ମହାତ୍ମା କପିଳଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.106.31
तेजसा दीप्यमानं तु ज्वालाभिरिव पावकम् ।
दृष्ट्वा हि विस्मिताः सर्वे बभूवुः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.३१ ॥
ଜ୍ୱାଳାରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସଗରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।