Mahābhārata · Adhyāya 3.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.106.1
एतच्छ्रुत्वान्तरिक्षाच्च स राजा राजसत्तमः ।
यथोक्तं तच्चराकाथ श्रद्दधद्भरतर्षभ ॥ ३.१०६.१ ॥
Als dieser König dies vom Himmel gehört hatte, der beste der Könige, glaubte er, wie es gesagt worden war, an alles Bewegliche und Unbewegliche, o Stier der Bharatas.
3.106.2
एकैकशस्ततः कृत्वा बीजं बीजं नराधिपः ।
घृतपूर्णेषु कुम्भेषु तान्भागान्विदधे ततः ॥ ३.१०६.२ ॥
Dann, eines nach dem anderen, Samen für Samen, legte der Herr der Menschen diese Anteile in mit Ghee gefüllte Krüge.
3.106.3
धात्रीश्चैकैकशः प्रादात्पुत्ररक्षणतत्परः ।
ततः कालेन महता समुत्तस्थुर्महाबलाः ॥ ३.१०६.३ ॥
Und eifrig darauf bedacht, die Söhne zu schützen, gab er jedem eine Amme. Dann, nach langer Zeit, erhoben sich die Mächtigen.
3.106.4
षष्टिः पुत्रसहस्रणि तस्याप्रतिमतेजसः ।
रुद्रप्रसादाद्राजर्षेः समजायन्त पार्थिव ॥ ३.१०६.४ ॥
Sechzigtausend Söhne jenes königlichen Weisen von unvergleichlicher Strahlkraft wurden geboren, o König, durch die Gnade Rudras.
3.106.5
ते घोराः क्रूरकर्माण आकाशपरिसर्पिणः ।
बहुत्वाच्चावजानन्तः सर्वाल्लोँकान्सहामरान् ॥ ३.१०६.५ ॥
Sie waren schrecklich, von grausamen Taten, sich durch den Himmel bewegend; wegen ihrer Zahl verachteten sie alle Welten samt den Unsterblichen.
3.106.6
त्रिदशांश्चाप्यबाधन्त तथा गन्धर्वराक्षसान् ।
सर्वाणि चैव भूतानि शूरा समरशालिनः ॥ ३.१०६.६ ॥
Sie bedrängten auch die Dreißig Götter, ebenso die Gandharven und Rakshasas, und alle Wesen; Helden, stolz auf den Kampf.
3.106.7
वध्यमानास्तदा लोकाः सागरैर्मन्दबुद्धिभिः ।
ब्रह्माणं शरणं जग्मुः सहिताः सर्वदैवतैः ॥ ३.१०६.७ ॥
Da suchten die Welten, von den törichten Söhnen Sāgaras bedrängt, zusammen mit allen Göttern Zuflucht bei Brahmā.
3.106.8
तानुवाच महाभागः सर्वलोकपितामहः ।
गच्छध्वं त्रिदशाः सर्वे लोकैः सार्धं यथागतम् ॥ ३.१०६.८ ॥
Der hochgesegnete Urahn aller Welten sprach zu ihnen: »Kehrt zurück, ihr Götter, zusammen mit den Welten, so wie ihr gekommen seid.«
3.106.9
नातिदीर्घेण कालेन सागराणां क्षयो महान् ।
विष्यति महाघोरः स्वकृतैः कर्मभिः सुराः ॥ ३.१०६.९ ॥
»Nicht nach langer Zeit, ihr Götter, wird den Söhnen Sāgaras ein großer und schrecklicher Untergang kommen, durch ihre eigenen Taten.«
3.106.10
एवमुक्तास्तु ते देवा लोकाश् मनुजेश्वर ।
पितामहमनुज्ञाप्य विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.१०६.१० ॥
So angesprochen, o Herr der Menschen, verabschiedeten sich jene Götter und Welten vom Urahn und zogen davon, wie sie gekommen waren.
3.106.11
ततः काले बहुतिथे व्यतीते भरतर्षभ ।
दीक्षितः सगरो राजा हयमेधेन वीर्यवान् ॥ ३.१०६.११ ॥
Da, o Stier der Bharatas, nachdem viele Tage vergangen waren, wurde der mächtige König Sagara für das Pferdeopfer geweiht.
3.106.12
तस्याश्वो व्यचरद्भूमिं पुत्रैः सुपरिरक्षितः ।
सर्वैरेव महोत्साहैः स्वच्छन्दप्रचरो नृप ॥ ३.१०६.१२ ॥
Sein Pferd durchstreifte die Erde, wohl bewacht von seinen Söhnen, die alle von großem Eifer erfüllt waren; o König, es wanderte frei nach eigenem Willen.
3.106.13
समुद्रं स समासाद्य निस्तोयं भीमदर्शनम् ।
रक्ष्यमाणः प्रयत्नेन तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१०६.१३ ॥
Als er das wasserlose, furchterregend anzusehende Meer erreichte, verschwand er dort, obwohl er mit großer Sorgfalt bewacht wurde.
3.106.14
ततस्ते सागरास्तात हृतं मत्वा हयोत्तमम् ।
आगम्य पितुराचख्युरदृश्यं तुरगं हृतम्।
तेनोक्ता दिक्षु सर्वासु पुत्रा मार्गत वाजिनम् ॥ ३.१०६.१४ ॥
Da kamen die Söhne Sagaras, in der Meinung, das vorzügliche Pferd sei gestohlen worden, zu ihrem Vater und berichteten, das Pferd sei unsichtbar geraubt worden. Von ihm angewiesen, suchten die Söhne das Pferd in allen Richtungen.
3.106.15
ततस्ते पितुराज्ञाय दिक्षु सर्वासु तं हयम् ।
अमार्गन्त महाराज सर्वंच पृथिवीतलम् ॥ ३.१०६.१५ ॥
Da suchten sie, als sie den Befehl ihres Vaters vernommen hatten, das Pferd in allen Richtungen. Großer König, sie durchsuchten die ganze Oberfläche der Erde.
3.106.16
ततस्ते सागराः सर्वे समुपेत्य परस्परम् ।
नाध्यगच्छन्त तुरगमश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१६ ॥
Da trafen sich alle Söhne Sagaras untereinander, doch sie fanden weder das Pferd noch den Dieb des Pferdes.
3.106.17
आगम्य पितरं चोचुस्ततः प्राञ्जलयोऽग्रतः ॥ ३.१०६.१७ ॥
Sie kehrten zu ihrem Vater zurück, standen mit gefalteten Händen vor ihm und sprachen.
3.106.18
ससमुद्रवनद्वीपा सनदीनदकन्दरा ।
सपर्वतवनोद्देशा निखिलेन मही नृप ॥ ३.१०६.१८ ॥
O König, die ganze Erde mit ihren Meeren, Wäldern und Inseln, ihren Flüssen, Bächen und Höhlen, ihren Bergen und bewaldeten Gegenden haben wir durchsucht.
3.106.19
अस्माभिर्विचिता राजञ्शासनात्तव पार्थिव ।
न चाश्वमधिगच्छामो नाश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१९ ॥
O König, auf deinen Befehl haben wir gesucht, o Herrscher der Erde; wir fanden weder das Pferd noch den Pferdedieb.
3.106.20
श्रुत्वा तु वचनं तेषां स राजा क्रोधमूर्चितः ।
उवाच वचनं सर्वांस्तदा दैववशान्नृप ॥ ३.१०६.२० ॥
Als der König ihre Worte hörte, von Zorn überwältigt, sprach er da, unter der Macht des Schicksals, o König, diese Worte zu allen.
3.106.21
अनागमाय गच्छध्वं भूयो मार्गत वाजिनम् ।
याज्ञीयं तं विनाह्यश्वं नागन्तव्यं हि पुत्रकाः ॥ ३.१०६.२१ ॥
Geht, Söhne, und sucht das Pferd noch einmal; kehrt nicht ohne jenes zum Opfer bestimmte Pferd zurück.
3.106.22
प्रतिगृह्य तु संदेशं पितुस्ते सगरात्मजाः ।
भूय एव महीं कृत्स्नां विचेतुमुपचक्रमुः ॥ ३.१०६.२२ ॥
Nachdem die Söhne Sagaras die Botschaft ihres Vaters empfangen hatten, machten sie sich wieder daran, die ganze Erde abzusuchen.
3.106.23
अथापश्यन्त ते वीराः पृथिवीमवदारिताम् ।
समुद्रे पृथिवीपाल पदं मार्गं च वाजिनः ॥ ३.१०६.२३ ॥
Da sahen jene Helden die Erde aufgerissen; o Beschützer der Erde, im Meer sahen sie die Fußspur und die Spur des Pferdes.
3.106.24
समासाद्य बिलं तच्चाप्यखनन्सगरात्मजाः ।
कुद्दालैर्मुसलैश्चैव समुद्रं यत्नमास्थिताः ॥ ३.१०६.२४ ॥
Als sie jene Höhlung erreichten, begannen die Söhne Sagaras, mit Spaten und Stößeln das Meer auszugraben, sich mühend.
3.106.25
स खन्यमानः सहितैः सागरैर्वरुणालयः ।
अगच्छत्परमामार्तिं दीर्यमाणः समन्ततः ॥ ३.१०६.२५ ॥
Von den Söhnen Sagaras gemeinsam ausgegraben, zerrissen von allen Seiten, geriet das Meer, die Wohnstatt Varuṇas, in höchste Qual.
3.106.26
असुरोरगरक्षांसि सत्वानि विविधानि च ।
आर्तनादमकुर्वन्त वध्यमानानि सागरैः ॥ ३.१०६.२६ ॥
Asuras, Schlangen, Rākṣasas und verschiedene Wesen, von den Söhnen Sagaras geschlagen, stießen Klagelaute des Schmerzes aus.
3.106.27
छिन्नशीर्षा विदेहाश्च भिन्नजान्वस्थिमस्तकाः ।
प्राणिनः समदृश्यन्त शतशोथ सहस्रशः ॥ ३.१०६.२७ ॥
Wesen mit abgetrennten Köpfen, getrennten Körpern, zerbrochenen Knien, Knochen und Schädeln erschienen zu Hunderten und Tausenden.
3.106.28
एवं हि खनतां तेषां समुद्रं वरुणालयम् ।
व्यतीतः सुमहान्कालो न चाश्वः समदृश्यत ॥ ३.१०६.२८ ॥
So verging viel Zeit, während sie das Meer, die Wohnstatt Varuṇas, gruben; das Pferd war nicht zu sehen.
3.106.29
ततः पूर्वोत्तरे देशे समुद्रस्य महीपते ।
विदार्य पातालमथ संक्रुद्धाः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.२९ ॥
Dann, o Herr der Erde, im nordöstlichen Bereich des Meeres, spalteten die erzürnten Söhne Sagaras die Unterwelt...
3.106.30
अपश्यन्त हयं यत्र विचरन्तं महीतले ।
कपिलं च महात्मानं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ ३.१०६.३० ॥
Dort sahen sie das Pferd auf der Erde umherstreifen und den großherzigen Kapila, eine Masse unvergleichlichen Glanzes.
3.106.31
तेजसा दीप्यमानं तु ज्वालाभिरिव पावकम् ।
दृष्ट्वा हि विस्मिताः सर्वे बभूवुः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.३१ ॥
Als sie ihn leuchten sahen mit Glanz wie das Feuer mit seinen Flammen, da staunten alle Söhne Sagaras.