మహాభారతం · అధ్యాయం 3.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.106.1
एतच्छ्रुत्वान्तरिक्षाच्च स राजा राजसत्तमः ।
यथोक्तं तच्चराकाथ श्रद्दधद्भरतर्षभ ॥ ३.१०६.१ ॥
ఆకాశం నుండి ఇది విని, ఆ రాజు, రాజులలో ఉత్తముడు, చెప్పినట్లే, చరాచరాలన్నింటినీ విశ్వసిస్తూ, ఓ భరతశ్రేష్ఠా.
3.106.2
एकैकशस्ततः कृत्वा बीजं बीजं नराधिपः ।
घृतपूर्णेषु कुम्भेषु तान्भागान्विदधे ततः ॥ ३.१०६.२ ॥
అప్పుడు ఒక్కొక్కటిగా, బీజం బీజంగా, నరాధిపుడు నెయ్యి నిండిన కుండలలో ఆ భాగాలను ఉంచాడు.
3.106.3
धात्रीश्चैकैकशः प्रादात्पुत्ररक्षणतत्परः ।
ततः कालेन महता समुत्तस्थुर्महाबलाः ॥ ३.१०६.३ ॥
కుమారులను రక్షించడంలో నిమగ్నుడైన అతడు ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క ధాత్రిని ఇచ్చాడు. తరువాత చాలా కాలానికి మహాబలవంతులు ఉద్భవించారు.
3.106.4
षष्टिः पुत्रसहस्रणि तस्याप्रतिमतेजसः ।
रुद्रप्रसादाद्राजर्षेः समजायन्त पार्थिव ॥ ३.१०६.४ ॥
ఆ అసమాన తేజస్వి రాజర్షికి అరవై వేల మంది కుమారులు, ఓ రాజా, రుద్రుని అనుగ్రహం వల్ల జన్మించారు.
3.106.5
ते घोराः क्रूरकर्माण आकाशपरिसर्पिणः ।
बहुत्वाच्चावजानन्तः सर्वाल्लोँकान्सहामरान् ॥ ३.१०६.५ ॥
వారు భయంకరులు, క్రూరకర్మలు చేసేవారు, ఆకాశంలో సంచరించేవారు. వారి సంఖ్య అధికమగుటచే, అన్ని లోకాలను దేవతలతో సహా అవమానించేవారు.
3.106.6
त्रिदशांश्चाप्यबाधन्त तथा गन्धर्वराक्षसान् ।
सर्वाणि चैव भूतानि शूरा समरशालिनः ॥ ३.१०६.६ ॥
త్రిదశులను కూడా, అలాగే గంధర్వులు, రాక్షసులను కూడా వారు బాధించారు. శూరులు, యుద్ధగర్వులైన వారు సమస్త ప్రాణులను కూడా బాధించారు.
3.106.7
वध्यमानास्तदा लोकाः सागरैर्मन्दबुद्धिभिः ।
ब्रह्माणं शरणं जग्मुः सहिताः सर्वदैवतैः ॥ ३.१०६.७ ॥
అప్పుడు మందబుద్ధులైన సాగరపుత్రులచే హింసింపబడిన లోకాలు, దేవతలందరితో కలిసి బ్రహ్మను శరణు వేడాయి.
3.106.8
तानुवाच महाभागः सर्वलोकपितामहः ।
गच्छध्वं त्रिदशाः सर्वे लोकैः सार्धं यथागतम् ॥ ३.१०६.८ ॥
సర్వలోకపితామహుడైన మహాభాగుడు వారితో ఇలా అన్నాడు: 'దేవతలారా, మీరంతా లోకాలతో కలిసి వచ్చిన విధంగానే తిరిగి వెళ్లండి.'
3.106.9
नातिदीर्घेण कालेन सागराणां क्षयो महान् ।
विष्यति महाघोरः स्वकृतैः कर्मभिः सुराः ॥ ३.१०६.९ ॥
'దేవతలారా, ఎంతో కాలం గడవకముందే, సాగరపుత్రులకు వారి స్వకర్మల ఫలంగా మహా భయంకర వినాశనం కలుగుతుంది.'
3.106.10
एवमुक्तास्तु ते देवा लोकाश् मनुजेश्वर ।
पितामहमनुज्ञाप्य विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.१०६.१० ॥
మానవేశ్వరా, ఇలా చెప్పబడిన ఆ దేవతలు, లోకాలు పితామహుని అనుమతి పొంది వచ్చిన విధంగానే తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
3.106.11
ततः काले बहुतिथे व्यतीते भरतर्षभ ।
दीक्षितः सगरो राजा हयमेधेन वीर्यवान् ॥ ३.१०६.११ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, చాలా కాలం గడిచిన తరువాత, పరాక్రమవంతుడైన రాజు సగరుడు అశ్వమేధ యాగ దీక్ష స్వీకరించాడు.
3.106.12
तस्याश्वो व्यचरद्भूमिं पुत्रैः सुपरिरक्षितः ।
सर्वैरेव महोत्साहैः स्वच्छन्दप्रचरो नृप ॥ ३.१०६.१२ ॥
అతని అశ్వం, అతని పుత్రులచే చక్కగా రక్షింపబడుతూ, భూమిపై సంచరించింది. ఓ రాజా, ఉత్సాహవంతులైన పుత్రులందరూ దానిని కాపాడుతూ ఉండగా అది స్వేచ్ఛగా తిరిగింది.
3.106.13
समुद्रं स समासाद्य निस्तोयं भीमदर्शनम् ।
रक्ष्यमाणः प्रयत्नेन तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.१०६.१३ ॥
నీరు లేనిదీ, భయంకరంగా కనిపించేదీ అయిన సముద్రాన్ని చేరి, జాగ్రత్తగా కాపాడబడుతూ, అక్కడే అదృశ్యమైపోయాడు.
3.106.14
ततस्ते सागरास्तात हृतं मत्वा हयोत्तमम् ।
आगम्य पितुराचख्युरदृश्यं तुरगं हृतम्।
तेनोक्ता दिक्षु सर्वासु पुत्रा मार्गत वाजिनम् ॥ ३.१०६.१४ ॥
అప్పుడు ఆ సాగర పుత్రులు ఉత్తమమైన గుర్రాన్ని దొంగిలించబడిందని భావించి, తండ్రి వద్దకు వచ్చి కనిపించకుండా గుర్రం దొంగిలించబడిందని తెలిపారు. ఆయన ఆదేశం ప్రకారం కుమారులు అన్ని దిశలలో గుర్రాన్ని వెతకండి.
3.106.15
ततस्ते पितुराज्ञाय दिक्षु सर्वासु तं हयम् ।
अमार्गन्त महाराज सर्वंच पृथिवीतलम् ॥ ३.१०६.१५ ॥
అప్పుడు వారు తండ్రి ఆజ్ఞను తెలుసుకుని, అన్ని దిశలలో ఆ గుర్రాన్ని వెతికారు. మహారాజా, భూతలమంతటినీ కూడా వారు వెతికారు.
3.106.16
ततस्ते सागराः सर्वे समुपेत्य परस्परम् ।
नाध्यगच्छन्त तुरगमश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१६ ॥
అప్పుడు ఆ సాగర పుత్రులందరూ ఒకచోట కలుసుకొని, గుర్రాన్ని గానీ, గుర్రాన్ని దొంగిలించినవాడిని గానీ కనుగొనలేకపోయారు.
3.106.17
आगम्य पितरं चोचुस्ततः प्राञ्जलयोऽग्रतः ॥ ३.१०६.१७ ॥
తరువాత వారు తండ్రి వద్దకు వచ్చి, చేతులు జోడించి ఆయన ముందు నిలబడి చెప్పారు.
3.106.18
ससमुद्रवनद्वीपा सनदीनदकन्दरा ।
सपर्वतवनोद्देशा निखिलेन मही नृप ॥ ३.१०६.१८ ॥
రాజా, సముద్రాలు, అడవులు, ద్వీపాలతో, నదులు, వాగులు, గుహలతో, పర్వతాలు, అరణ్య ప్రాంతాలతో కూడిన సమస్త భూమినీ (మేము వెతికాము).
3.106.19
अस्माभिर्विचिता राजञ्शासनात्तव पार्थिव ।
न चाश्वमधिगच्छामो नाश्वहर्तारमेव च ॥ ३.१०६.१९ ॥
రాజా, నీ ఆజ్ఞతో మేము వెదికాము, భూపాలా! గుర్రాన్ని కనుగొనలేదు, గుర్రాన్ని అపహరించిన వాడినీ కనుగొనలేదు.
3.106.20
श्रुत्वा तु वचनं तेषां स राजा क्रोधमूर्चितः ।
उवाच वचनं सर्वांस्तदा दैववशान्नृप ॥ ३.१०६.२० ॥
వారి మాటలు విని ఆ రాజు కోపంతో మూర్ఛిల్లి, అప్పుడు దైవవశంగా, రాజా, అందరితో ఇలా పలికాడు.
3.106.21
अनागमाय गच्छध्वं भूयो मार्गत वाजिनम् ।
याज्ञीयं तं विनाह्यश्वं नागन्तव्यं हि पुत्रकाः ॥ ३.१०६.२१ ॥
కుమారులారా, మళ్ళీ వెళ్లి ఆ గుర్రాన్ని వెదకండి. యజ్ఞార్హమైన ఆ గుర్రం లేకుండా తిరిగి రాకూడదు.
3.106.22
प्रतिगृह्य तु संदेशं पितुस्ते सगरात्मजाः ।
भूय एव महीं कृत्स्नां विचेतुमुपचक्रमुः ॥ ३.१०६.२२ ॥
తండ్రి సందేశాన్ని స్వీకరించి, ఆ సగరపుత్రులు మళ్ళీ సమస్త భూమిని వెదకడం ప్రారంభించారు.
3.106.23
अथापश्यन्त ते वीराः पृथिवीमवदारिताम् ।
समुद्रे पृथिवीपाल पदं मार्गं च वाजिनः ॥ ३.१०६.२३ ॥
అప్పుడు ఆ వీరులు భూమి చీలి ఉండడం చూశారు; భూపాలా, సముద్రంలో గుర్రపు అడుగుజాడను, మార్గాన్ని చూశారు.
3.106.24
समासाद्य बिलं तच्चाप्यखनन्सगरात्मजाः ।
कुद्दालैर्मुसलैश्चैव समुद्रं यत्नमास्थिताः ॥ ३.१०६.२४ ॥
ఆ బిలాన్ని చేరి, సగరపుత్రులు గడ్డపారలతో, రోకళ్ళతో సముద్రాన్ని తవ్వడానికి పూనుకుని ప్రయత్నించారు.
3.106.25
स खन्यमानः सहितैः सागरैर्वरुणालयः ।
अगच्छत्परमामार्तिं दीर्यमाणः समन्ततः ॥ ३.१०६.२५ ॥
సగరుని పుత్రులచే కలిసి తవ్వబడుతూ, వరుణుని నివాసమైన సముద్రం అన్ని వైపులా చీలిపోతూ అత్యంత వేదనను పొందింది.
3.106.26
असुरोरगरक्षांसि सत्वानि विविधानि च ।
आर्तनादमकुर्वन्त वध्यमानानि सागरैः ॥ ३.१०६.२६ ॥
అసురులు, నాగులు, రాక్షసులు మరియు వివిధ జీవులు సగరుని పుత్రులచే కొట్టబడుతూ ఆర్తనాదం చేశాయి.
3.106.27
छिन्नशीर्षा विदेहाश्च भिन्नजान्वस्थिमस्तकाः ।
प्राणिनः समदृश्यन्त शतशोथ सहस्रशः ॥ ३.१०६.२७ ॥
తలలు తెగిపోయిన, శరీరాలు వేరైన, మోకాళ్ళు, ఎముకలు, తలలు విరిగిన ప్రాణులు వందల వేలుగా కనిపించాయి.
3.106.28
एवं हि खनतां तेषां समुद्रं वरुणालयम् ।
व्यतीतः सुमहान्कालो न चाश्वः समदृश्यत ॥ ३.१०६.२८ ॥
ఈ విధంగా వరుణుని నివాసమైన సముద్రాన్ని తవ్వుతుండగా వారికి చాలా కాలం గడిచింది, కానీ గుర్రం కనిపించలేదు.
3.106.29
ततः पूर्वोत्तरे देशे समुद्रस्य महीपते ।
विदार्य पातालमथ संक्रुद्धाः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.२९ ॥
అప్పుడు, ఓ రాజా, సముద్రపు ఈశాన్య ప్రాంతంలో పాతాళాన్ని చీల్చి, కోపోద్రిక్తులైన సగరుని పుత్రులు...
3.106.30
अपश्यन्त हयं यत्र विचरन्तं महीतले ।
कपिलं च महात्मानं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ ३.१०६.३० ॥
అక్కడ భూమిపై సంచరిస్తున్న గుర్రాన్ని, అనుపమ తేజోరాశియైన మహాత్ముడు కపిలుడిని వారు చూశారు.
3.106.31
तेजसा दीप्यमानं तु ज्वालाभिरिव पावकम् ।
दृष्ट्वा हि विस्मिताः सर्वे बभूवुः सगरात्मजाः ॥ ३.१०६.३१ ॥
జ్వాలలతో ప్రకాశించే అగ్నిలా తేజస్సుతో వెలిగిపోతున్న ఆయనను చూసి సగరుని కుమారులందరూ విస్మయం చెందారు.