ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.109.1
भगीरथवचः शुत्वा प्रियार्य च द्विचौकसाम् ।
एवमस्त्विति राजानं भगवान्प्रत्यभापत ॥ ३.१०९.१ ॥
ಭಗೀರಥನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವು ಪ್ರಿಯವೂ ಆರ್ಯವೂ ಆಗಿದ್ದವು; ಭಗವಂತನು ರಾಜನಿಗೆ, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದನು.
3.109.2
धारयिष्ये महाभाग गगनात्मच्युतां शिवाम् ।
दिव्यां देवनदीं पुण्यां त्वत्कृते नृपसत्तम् । ॥ ३.१०९.२ ॥
ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿಯುವ ಆ ಶುಭಕರ, ದಿವ್ಯ, ಪುಣ್ಯ ದೇವನದಿಯನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಧರಿಸುವೆನು, ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.109.3
एवमुक्त्वा महाबाहो हिमवन्तुमुपागमत् ।
संवृतः पार्षदैर्घोरैर्नानाप्रहरणोधतैः । ॥ ३.१०९.३ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಹಿಮವಂತದ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ನಾನಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಭಯಂಕರ ಪಾರ್ಷದರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು.
3.109.4
तत्र स्थित्वा नरश्रेष्ठं भगीरथमुवाच ह ।
प्रयाचस्व महाबाहो शैलराजसुतां नदीम् ॥ ३.१०९.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವನು ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಗೀರಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಆ ನದಿಯನ್ನು ಬೇಡು.'
3.109.5
पितृणां पावनार्थ ते तामहं मनुजाधिप ।
पतमानां सरिच्छ्रेष्ठां धारयिष्ये त्रिविष्टपात् ॥ ३.१०९.५ ॥
ಮನುಜಾಧಿಪನೇ, ನಿನ್ನ ಪಿತೃಗಳ ಪಾವನಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಇಳಿಯುವ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಅವಳನ್ನು ನಾನು ಧರಿಸುವೆನು.
3.109.6
एतच्छ्रुत्वा बचो राजा शर्वेण समुदाहृतम् ।
प्रयतः प्रणतो भूत्वा गङ्गं हि समचिन्तयत् ॥ ३.१०९.६ ॥
ಶರ್ವನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
3.109.7
ततः पुण्यजला रम्या राज्ञा समनुचिन्तिता ।
ईशानं च स्थितं दृष्ट्वा गगनात्सहसा च्युता ॥ ३.१०९.७ ॥
ಆಗ ರಾಜನಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಪವಿತ್ರ ಜಲದ ರಮಣೀಯೆ ಗಂಗೆ, ಈಶಾನನನ್ನು (ಶಿವನನ್ನು) ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆಕಾಶದಿಂದ ಸಹಸಾ ಬಿದ್ದಳು.
3.109.8
तां प्रच्युतामथो दृष्ट्वा देवाः सार्घ् महर्षिभिः ।
गन्धर्वोरगयक्षाश्व समाजग्मुर्दिदृक्षवः ॥ ३.१०९.८ ॥
ಆಕೆ ಬಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡು, ದೇವತೆಗಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಡನೆ ಅರ್ಘ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಗಂಧರ್ವರು, ಉರಗರು, ಯಕ್ಷರು ದರ್ಶನದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಒಟ್ಟಾದರು.
3.109.9
ततः पपात गगनाद्ग्ङ्गा हिमवतः सुता ।
समुद्वान्तमहावर्ता मीनग्राहसमाकुला ॥ ३.१०९.९ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಿಂದ ಹಿಮವತ್ತಿನ ಮಗಳಾದ ಗಂಗೆ ಬಿದ್ದಳು; ಮಹಾ ಸುಳಿಗಳನ್ನು ಉಕ್ಕಿಸುತ್ತ, ಮೀನು ಮೊಸಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಳು.
3.109.10
तां दधार हरो राजन्गङ्गां गगनमेखलाम् ।
ललाटदेशे पतितां मालां मुक्तामयीमिव । ॥ ३.१०९.१० ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಹರನು (ಶಿವನು) ಆ ಆಕಾಶಮೇಖಲೆಯಾದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಮುತ್ತಿನ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಆಕೆ ಇದ್ದಳು.
3.109.11
सा बभूव विसर्पन्ती त्रिधा राजन्समुद्रगा ।
फेनपुञ्जाकुलजला हंसानामिव पङ्कयः ॥ ३.१०९.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಆಕೆ ಮೂರು ಧಾರೆಗಳಾಗಿ ಹರಿದು ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಸಾಗಿದಳು; ನೊರೆಯ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ಕಲಕಿದ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ, ಹಂಸಗಳ ಸಾಲುಗಳಂತೆ.
3.109.12
क्कचिदाभोगकुटिला प्रस्खलन्ती क्कचित्क्कचित् ।
सा फेनपटसंवीता मत्तेव प्रमदाऽव्रजत् ॥ ३.१०९.१२ ॥
ಕೆಲವೆಡೆ ವಿಸ್ತಾರ ತಿರುವುಗಳಿಂದ ಬಳುಕಿ, ಕೆಲವೆಡೆ ಎಡವುತ್ತ, ನೊರೆಯ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಮತ್ತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಆಕೆ ಸಾಗಿದಳು.
3.109.13
क्कचित्सा तोयनिनदैर्नदन्ती नादमुत्तमम् ।
क्कचिदाकाशमावर्तैः संक्षिपन्तीव सर्वशः ॥ ३.१०९.१३ ॥
ಕೆಲವೆಡೆ ನೀರಿನ ಘರ್ಜನೆಯಿಂದ ಅವಳು ಉತ್ತಮ ನಾದದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿದಳು; ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಸುಳಿಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಕುಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ತೋರಿದಳು.
3.109.14
एवंप्रकारान्सुबहून्कुर्वती गगनाच्युता ।
पृथिवीतलमासाद्य भगीरथमथाब्रवीत् ॥ ३.१०९.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದ ಅವಳು ಭೂತಲವನ್ನು ತಲುಪಿ ಭಗೀರಥನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
3.109.15
दर्शयस्व महाराज मार्ग केन व्रजाम्यहम् ।
त्वदर्थमवतीर्णास्मि पृथिवीं पृथिवीपते ॥ ३.१०९.१५ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಾನು ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸು; ನಿನಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಭೂಪತಿಯೇ.
3.109.16
एतच्छ्रुत्वा वचो राजा प्रातिष्टत भगीरथः ।
तत्र तानि शरीराणि सागराणां महात्मनाम् ।
प्लावनार्थं नरश्रेष्ठ पुण्येन सलिलेन च ॥ ३.१०९.१६ ॥
ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜ ಭಗೀರಥನು ಹೊರಟನು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಸಾಗರರ ಆ ದೇಹಗಳನ್ನು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ತೊಳೆಯಲು (ಗಂಗೆ ಹರಿದಳು).
3.109.17
गंङ्गाया धारणं कृत्वा हरो लोकनमस्कृतः ।
कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम त्रिदशैः सह ॥ ३.१०९.१७ ॥
ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಂತರ, ಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹರ (ಶಿವ) ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
3.109.18
समासाद्य समुद्रं च गङ्गया सहितो नृपः ।
पूरयामास वेगेन समुद्रं वरुणालयम् ॥ ३.१०९.१८ ॥
ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ರಾಜನು ಗಂಗೆಯೊಂದಿಗೆ ವೇಗದಿಂದ ವರುಣನ ನಿವಾಸವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದನು.
3.109.19
दुहितृत्वे च नृपतिर्गङ्गां समनुकल्पयत् ।
पितृणां चोदकं तत्र ददौ पूर्णमनोरथः ॥ ३.१०९.१९ ॥
ರಾಜನು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಮಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ, ಈಡೇರಿದ ಮನೋರಥದವನಾಗಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಜಲತರ್ಪಣೆ ನೀಡಿದನು.
3.109.20
एतत्ते सर्वमाख्यातं गङ्ग त्रिपथगा यथा ।
पूरणार्थ समुद्रस्य पृथिवीमवतारिता ॥ ३.१०९.२० ॥
ಗಂಗೇ, ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಗಂಗೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತುಂಬಲು ಭೂಮಿಗೆ ಹೇಗೆ ಇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು ಎಂಬುದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
3.109.21
कालेयाश्च महाराज त्रिदशैर्विनिपातिताः ।
समुद्रश्च यथा पीतः कारणार्थ महात्मना ॥ ३.१०९.२१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕಾಲೇಯರು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟರು; ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕುಡಿದನು ಎಂಬುದೂ.
3.109.22
वातापिश्च यथा नीतः क्षयं स ब्रह्महा प्रभो ।
अगस्त्येन महाराज यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१०९.२२ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ವಾತಾಪಿಯನ್ನು ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಗೆ ನಾಶಪಡಿಸಿದನು — ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಅದನ್ನೇ.