Mahābhārata · Adhyāya 3.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.109.1
भगीरथवचः शुत्वा प्रियार्य च द्विचौकसाम् ।
एवमस्त्विति राजानं भगवान्प्रत्यभापत ॥ ३.१०९.१ ॥
Als er die Worte Bhagīrathas hörte, die lieb und edel waren, antwortete der Erhabene dem König: 'So sei es.'
3.109.2
धारयिष्ये महाभाग गगनात्मच्युतां शिवाम् ।
दिव्यां देवनदीं पुण्यां त्वत्कृते नृपसत्तम् । ॥ ३.१०९.२ ॥
O du Hochbegnadeter, deinetwegen werde ich den heilvollen, göttlichen, heiligen Götterfluss empfangen, der vom Himmel fällt, o Bester der Könige.
3.109.3
एवमुक्त्वा महाबाहो हिमवन्तुमुपागमत् ।
संवृतः पार्षदैर्घोरैर्नानाप्रहरणोधतैः । ॥ ३.१०९.३ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, o Starkarmiger, ging er zum Himālaya, umgeben von furchtbaren Gefolgsleuten, die verschiedene Waffen erhoben.
3.109.4
तत्र स्थित्वा नरश्रेष्ठं भगीरथमुवाच ह ।
प्रयाचस्व महाबाहो शैलराजसुतां नदीम् ॥ ३.१०९.४ ॥
Dort stehend sprach er zu Bhagīratha, dem besten der Menschen: 'O Starkarmiger, erbitte jenen Fluss, die Tochter des Bergkönigs.'
3.109.5
पितृणां पावनार्थ ते तामहं मनुजाधिप ।
पतमानां सरिच्छ्रेष्ठां धारयिष्ये त्रिविष्टपात् ॥ ३.१०९.५ ॥
O Herr der Menschen, zur Reinigung deiner Ahnen werde ich sie empfangen, den besten der Flüsse, der vom Himmel fällt.
3.109.6
एतच्छ्रुत्वा बचो राजा शर्वेण समुदाहृतम् ।
प्रयतः प्रणतो भूत्वा गङ्गं हि समचिन्तयत् ॥ ३.१०९.६ ॥
Als er diese Worte hörte, die Śarva gesprochen hatte, meditierte der König, ehrfürchtig und sich verneigend, über Gaṅgā.
3.109.7
ततः पुण्यजला रम्या राज्ञा समनुचिन्तिता ।
ईशानं च स्थितं दृष्ट्वा गगनात्सहसा च्युता ॥ ३.१०९.७ ॥
Da fiel Gaṅgā, mit reinem Wasser und lieblich, von dem König bedacht, als sie Īśāna (Śiva) stehen sah, plötzlich vom Himmel.
3.109.8
तां प्रच्युतामथो दृष्ट्वा देवाः सार्घ् महर्षिभिः ।
गन्धर्वोरगयक्षाश्व समाजग्मुर्दिदृक्षवः ॥ ३.१०९.८ ॥
Als sie gefallen war, sahen die Götter, mit Opfergaben und mit den großen Weisen, sowie die Gandharvas, Schlangen und Yakṣas, und kamen zusammen, begierig, sie zu sehen.
3.109.9
ततः पपात गगनाद्ग्ङ्गा हिमवतः सुता ।
समुद्वान्तमहावर्ता मीनग्राहसमाकुला ॥ ३.१०९.९ ॥
Da fiel vom Himmel Gaṅgā, die Tochter des Himālaya, wallend mit großen Strudeln und voll von Fischen und Krokodilen.
3.109.10
तां दधार हरो राजन्गङ्गां गगनमेखलाम् ।
ललाटदेशे पतितां मालां मुक्तामयीमिव । ॥ ३.१०९.१० ॥
O König, Hara (Śiva) fing jene Gaṅgā auf, vom Himmel umgürtet, die auf seine Stirn fiel wie eine Girlande aus Perlen.
3.109.11
सा बभूव विसर्पन्ती त्रिधा राजन्समुद्रगा ।
फेनपुञ्जाकुलजला हंसानामिव पङ्कयः ॥ ३.१०९.११ ॥
O König, sie strömte dahin, sich in drei teilend, dem Ozean entgegen, ihre Wasser von Schaumhaufen aufgewühlt, wie Reihen von Schwänen.
3.109.12
क्कचिदाभोगकुटिला प्रस्खलन्ती क्कचित्क्कचित् ।
सा फेनपटसंवीता मत्तेव प्रमदाऽव्रजत् ॥ ३.१०९.१२ ॥
In weiten Bögen sich windend, hier und da strauchelnd, in ein Gewand aus Schaum gehüllt, ging sie wie eine berauschte Frau.
3.109.13
क्कचित्सा तोयनिनदैर्नदन्ती नादमुत्तमम् ।
क्कचिदाकाशमावर्तैः संक्षिपन्तीव सर्वशः ॥ ३.१०९.१३ ॥
An einer Stelle brüllte sie mit höchstem Klang vom Tosen ihrer Wasser, an anderer schien sie mit ihren Strudeln den Himmel von allen Seiten zusammenzuziehen.
3.109.14
एवंप्रकारान्सुबहून्कुर्वती गगनाच्युता ।
पृथिवीतलमासाद्य भगीरथमथाब्रवीत् ॥ ३.१०९.१४ ॥
Viele solche Dinge vollbringend, vom Himmel gefallen, erreichte sie die Erdoberfläche und sprach dann zu Bhagīratha.
3.109.15
दर्शयस्व महाराज मार्ग केन व्रजाम्यहम् ।
त्वदर्थमवतीर्णास्मि पृथिवीं पृथिवीपते ॥ ३.१०९.१५ ॥
Zeige mir den Weg, großer König, auf dem ich gehen soll; um deinetwillen bin ich auf die Erde herabgestiegen, Herr der Erde.
3.109.16
एतच्छ्रुत्वा वचो राजा प्रातिष्टत भगीरथः ।
तत्र तानि शरीराणि सागराणां महात्मनाम् ।
प्लावनार्थं नरश्रेष्ठ पुण्येन सलिलेन च ॥ ३.१०९.१६ ॥
Als König Bhagīratha diese Worte gehört hatte, brach er auf; dort, um die Leiber jener großherzigen Söhne Sagaras mit heiligem Wasser zu waschen, o Bester der Männer (floss die Gaṅgā).
3.109.17
गंङ्गाया धारणं कृत्वा हरो लोकनमस्कृतः ।
कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम त्रिदशैः सह ॥ ३.१०९.१७ ॥
Nachdem er die Gaṅgā aufgenommen hatte, ging Hara (Śiva), von den Welten verehrt, mit den Göttern zum Kailāsa, dem besten der Berge.
3.109.18
समासाद्य समुद्रं च गङ्गया सहितो नृपः ।
पूरयामास वेगेन समुद्रं वरुणालयम् ॥ ३.१०९.१८ ॥
Am Ozean angekommen, füllte der König, begleitet von der Gaṅgā, mit Macht den Ozean, die Wohnstatt Varuṇas.
3.109.19
दुहितृत्वे च नृपतिर्गङ्गां समनुकल्पयत् ।
पितृणां चोदकं तत्र ददौ पूर्णमनोरथः ॥ ३.१०९.१९ ॥
Und der König betrachtete Gaṅgā als seine Tochter; dort gab er, dessen Wunsch erfüllt war, den Ahnen das Wasseropfer.
3.109.20
एतत्ते सर्वमाख्यातं गङ्ग त्रिपथगा यथा ।
पूरणार्थ समुद्रस्य पृथिवीमवतारिता ॥ ३.१०९.२० ॥
O Gaṅgā, dies alles wurde dir erzählt: wie die dreifach strömende Gaṅgā zur Erde herabgeführt wurde, um den Ozean zu füllen.
3.109.21
कालेयाश्च महाराज त्रिदशैर्विनिपातिताः ।
समुद्रश्च यथा पीतः कारणार्थ महात्मना ॥ ३.१०९.२१ ॥
Und, großer König, die Kāleyas wurden von den Göttern niedergeschlagen, und der Ozean wurde vom Großherzigen aus einem Grund getrunken.
3.109.22
वातापिश्च यथा नीतः क्षयं स ब्रह्महा प्रभो ।
अगस्त्येन महाराज यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१०९.२२ ॥
Und, o Herr, wie Vātāpi, der Brahmanenmörder, von Agastya in den Untergang geführt wurde — großer König, danach fragst du mich.