மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.109.1
भगीरथवचः शुत्वा प्रियार्य च द्विचौकसाम् ।
एवमस्त्विति राजानं भगवान्प्रत्यभापत ॥ ३.१०९.१ ॥
பகீரதனின் சொற்களைக் கேட்டு, அவை இனியவையும் உயர்ந்தவையுமாக இருக்க, பகவான் அரசனுக்குப் பதிலாக, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றார்.
3.109.2
धारयिष्ये महाभाग गगनात्मच्युतां शिवाम् ।
दिव्यां देवनदीं पुण्यां त्वत्कृते नृपसत्तम् । ॥ ३.१०९.२ ॥
மகாபாகனே, வானிலிருந்து விழும் அந்தச் சிவமான, தெய்வீகமான, புனிதமான தேவநதியை உனக்காக நான் தாங்குவேன், அரசர்களில் சிறந்தவனே.
3.109.3
एवमुक्त्वा महाबाहो हिमवन्तुमुपागमत् ।
संवृतः पार्षदैर्घोरैर्नानाप्रहरणोधतैः । ॥ ३.१०९.३ ॥
மகாபாகுவே, இவ்வாறு கூறிவிட்டு அவர் இமயமலைக்குச் சென்றார்; பல்வேறு ஆயுதங்களை ஏந்திய பயங்கரமான பார்ஷதர்களால் சூழப்பட்டவராக.
3.109.4
तत्र स्थित्वा नरश्रेष्ठं भगीरथमुवाच ह ।
प्रयाचस्व महाबाहो शैलराजसुतां नदीम् ॥ ३.१०९.४ ॥
அங்கே நின்று அவர் நரர்களில் சிறந்தவனான பகீரதனிடம் கூறினார்: 'மகாபாகுவே, மலைகளின் அரசனின் மகளான அந்த நதியை வேண்டிப்பெறு.'
3.109.5
पितृणां पावनार्थ ते तामहं मनुजाधिप ।
पतमानां सरिच्छ्रेष्ठां धारयिष्ये त्रिविष्टपात् ॥ ३.१०९.५ ॥
மனிதர்களின் அதிபதியே, உன் முன்னோர்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் பொருட்டு, சொர்க்கத்திலிருந்து விழும் நதிகளில் சிறந்த அவளை நான் தாங்குவேன்.
3.109.6
एतच्छ्रुत्वा बचो राजा शर्वेण समुदाहृतम् ।
प्रयतः प्रणतो भूत्वा गङ्गं हि समचिन्तयत् ॥ ३.१०९.६ ॥
சர்வனால் கூறப்பட்ட இச்சொற்களைக் கேட்டு, அரசன் பணிவுடனும் வணக்கத்துடனும் கங்கையை உள்ளத்தில் நினைத்தான்.
3.109.7
ततः पुण्यजला रम्या राज्ञा समनुचिन्तिता ।
ईशानं च स्थितं दृष्ट्वा गगनात्सहसा च्युता ॥ ३.१०९.७ ॥
அப்போது அரசனால் தியானிக்கப்பட்ட, தூய நீருடைய அழகிய கங்கை, ஈசானன் (சிவன்) நிற்பதைக் கண்டு திடீரென ஆகாயத்திலிருந்து விழுந்தாள்.
3.109.8
तां प्रच्युतामथो दृष्ट्वा देवाः सार्घ् महर्षिभिः ।
गन्धर्वोरगयक्षाश्व समाजग्मुर्दिदृक्षवः ॥ ३.१०९.८ ॥
அவள் விழுந்ததைக் கண்டு, தேவர்கள் மகரிஷிகளுடன் அர்க்கியத்துடன், கந்தர்வர், உரகர், யக்ஷர்களும் காண விரும்பி ஒன்றுகூடினர்.
3.109.9
ततः पपात गगनाद्ग्ङ्गा हिमवतः सुता ।
समुद्वान्तमहावर्ता मीनग्राहसमाकुला ॥ ३.१०९.९ ॥
அப்போது ஆகாயத்திலிருந்து இமயத்தின் மகளாகிய கங்கை விழுந்தாள்; பெரும் சுழல்கள் பொங்கி எழுந்தன, மீன்களும் முதலைகளும் நிறைந்திருந்தன.
3.109.10
तां दधार हरो राजन्गङ्गां गगनमेखलाम् ।
ललाटदेशे पतितां मालां मुक्तामयीमिव । ॥ ३.१०९.१० ॥
ஓ அரசே! ஹரன் (சிவன்) அந்த ஆகாய மேகலையான கங்கையைத் தாங்கினார்; நெற்றியில் விழுந்த முத்து மாலை போல அவள் இருந்தாள்.
3.109.11
सा बभूव विसर्पन्ती त्रिधा राजन्समुद्रगा ।
फेनपुञ्जाकुलजला हंसानामिव पङ्कयः ॥ ३.१०९.११ ॥
ஓ அரசே! அவள் மூன்று பிரிவுகளாகப் பரவிக் கடலை நோக்கிச் சென்றாள்; நுரைக் குவியல்களால் கலங்கிய நீருடன் அன்ன வரிசைகள் போல இருந்தாள்.
3.109.12
क्कचिदाभोगकुटिला प्रस्खलन्ती क्कचित्क्कचित् ।
सा फेनपटसंवीता मत्तेव प्रमदाऽव्रजत् ॥ ३.१०९.१२ ॥
சில இடங்களில் அகன்ற வளைவுகளால் வளைந்து, இடையிடையே தடுமாறி, நுரைத் துணியால் போர்த்தப்பட்டவளாக, மதுவெறி கொண்ட பெண்ணைப் போல அவள் சென்றாள்.
3.109.13
क्कचित्सा तोयनिनदैर्नदन्ती नादमुत्तमम् ।
क्कचिदाकाशमावर्तैः संक्षिपन्तीव सर्वशः ॥ ३.१०९.१३ ॥
சில இடங்களில் நீரின் முழக்கத்தால் அவள் உயர்ந்த ஒலியுடன் முழங்கினாள்; வேறு இடங்களில் சுழல்களால் வானத்தையே எல்லா பக்கங்களிலும் சுருக்குவது போல் இருந்தாள்.
3.109.14
एवंप्रकारान्सुबहून्कुर्वती गगनाच्युता ।
पृथिवीतलमासाद्य भगीरथमथाब्रवीत् ॥ ३.१०९.१४ ॥
இவ்வாறு பல வடிவங்களைக் காட்டியபடி, வானத்திலிருந்து விழுந்த அவள் பூமியின் பரப்பை அடைந்து பின்னர் பகீரதனிடம் சொன்னாள்.
3.109.15
दर्शयस्व महाराज मार्ग केन व्रजाम्यहम् ।
त्वदर्थमवतीर्णास्मि पृथिवीं पृथिवीपते ॥ ३.१०९.१५ ॥
மகாராஜாவே, எந்த வழியில் நான் செல்வதென்று பாதையைக் காட்டுங்கள்; உமக்காகவே நான் பூமியில் இறங்கினேன், பூமிக்கு அதிபதியே.
3.109.16
एतच्छ्रुत्वा वचो राजा प्रातिष्टत भगीरथः ।
तत्र तानि शरीराणि सागराणां महात्मनाम् ।
प्लावनार्थं नरश्रेष्ठ पुण्येन सलिलेन च ॥ ३.१०९.१६ ॥
இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு அரசன் பகீரதன் புறப்பட்டான். அங்கே மகாத்மாவான சாகரர்களின் அந்த உடல்களை, நரசிரேஷ்டனே, புனிதமான நீரால் கழுவுவதற்காக (கங்கை பாய்ந்தாள்).
3.109.17
गंङ्गाया धारणं कृत्वा हरो लोकनमस्कृतः ।
कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम त्रिदशैः सह ॥ ३.१०९.१७ ॥
கங்கையைத் தாங்கிய பின், உலகங்களால் வணங்கப்பட்ட ஹரன் (சிவன்) தேவர்களுடன் மலைகளில் சிறந்த கைலாசத்திற்குச் சென்றார்.
3.109.18
समासाद्य समुद्रं च गङ्गया सहितो नृपः ।
पूरयामास वेगेन समुद्रं वरुणालयम् ॥ ३.१०९.१८ ॥
கடலை அடைந்து, அரசன் கங்கையுடன் சேர்ந்து வேகமாக வருணனின் இருப்பிடமான கடலை நிரப்பினான்.
3.109.19
दुहितृत्वे च नृपतिर्गङ्गां समनुकल्पयत् ।
पितृणां चोदकं तत्र ददौ पूर्णमनोरथः ॥ ३.१०९.१९ ॥
அரசன் கங்கையைத் தன் மகளாகக் கருதினான்; அங்கு, நிறைவேறிய விருப்பத்துடன், அவன் மூதாதையருக்கு நீர்க்கடன் அளித்தான்.
3.109.20
एतत्ते सर्वमाख्यातं गङ्ग त्रिपथगा यथा ।
पूरणार्थ समुद्रस्य पृथिवीमवतारिता ॥ ३.१०९.२० ॥
கங்கையே, மூன்று வழிகளில் செல்பவளான கங்கை கடலை நிரப்புவதற்காக பூமிக்கு எவ்வாறு இறக்கப்பட்டாள் என்பது இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன.
3.109.21
कालेयाश्च महाराज त्रिदशैर्विनिपातिताः ।
समुद्रश्च यथा पीतः कारणार्थ महात्मना ॥ ३.१०९.२१ ॥
மகாராஜனே, கால்கேயர்கள் தேவர்களால் வீழ்த்தப்பட்டனர்; மேலும் ஒரு நோக்கத்திற்காக மகாத்மா கடலை எவ்வாறு குடித்தார் என்பதும் (சொல்லப்பட்டது).
3.109.22
वातापिश्च यथा नीतः क्षयं स ब्रह्महा प्रभो ।
अगस्त्येन महाराज यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१०९.२२ ॥
ஐயனே, பிரமஹத்தி செய்த வாதாபி அகஸ்தியரால் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டான் என்பது — மகாராஜனே, நீ என்னிடம் கேட்கும் அது.