Mahābhārata · Adhyāya 3.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.110.1
ततः प्रायतः कौन्तेयः क्रमेण भरतर्षभ ।
नन्दामपरनन्दां च नद्यौ पापभयापहे ॥ ३.११०.१ ॥
Entonces el hijo de Kuntī, dominado en sí mismo, toro de los Bharatas, llegó en orden a los dos ríos Nandā y Aparanandā, que disipan el temor al pecado.
3.110.2
पर्वतं स समासाद्य हेमकूटमनामयम् ।
अचिन्त्याबद्भुतान्भावाब्ददर्श सुवहून्नृपः ॥ ३.११०.२ ॥
Al llegar a la montaña Hemakūṭa, libre de enfermedad, el rey vio muchas cosas maravillosas e inimaginables.
3.110.3
वर्षो यत्राभावद्वओर उपलाश्च सहस्रशः ।
नाशक्रुवंस्तमारोढुं विपण्णमनसो जनाः ॥ ३.११०.३ ॥
Donde había lluvia y miles de piedras, las personas de ánimo abatido no podían subirlo.
3.110.4
वायुर्नित्यं ववौ तत्र नित्यं देवश्च वर्षति ।
खाद्यायघोषश्च तथा श्रूयते न च दृश्यते ॥ ३.११०.४ ॥
Allí el viento soplaba siempre y el dios siempre llovía; se oía un sonido de comer, pero no se veía.
3.110.5
सायं प्रातश्च भगवान्दृश्यते हव्यवाहनः ।
मक्षिकाश्चादशंस्तत्र तपसः प्रतिघातिकाः ॥ ३.११०.५ ॥
Por la tarde y por la mañana allí se veía el bendito Havyavāhana (Agni), y había moscas, obstáculos para la austeridad.
3.110.6
निर्वेदो जायते तत्र ग्रुहाणि स्मरते जनः ।
एवं बहुविधानभावानद्भुतान्वीक्ष्य पाण्डवः ।
लोमशं पुनरेवाथ पर्यपृच्छत्तदद्भुतम् ॥ ३.११०.६ ॥
Allí surge el desaliento en las personas, que recuerdan sus hogares. Habiendo visto estas muchas maravillosas condiciones, el Pāṇḍava volvió a preguntar a Lomaśa sobre aquella maravilla.
3.110.7
यदेतद्भगवंश्चित्रं पर्वतेऽस्मिन्महौजसि ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महाद्युते ॥ ३.११०.७ ॥
Oh bienaventurado, cuéntame con detalle todas estas maravillas de esta montaña de gran poder, oh gran resplandeciente.
3.110.8
यथाश्रुतमिदं पूर्वमस्माभिरर्किर्शन ।
तदेकाग्रमना राजन्निबोध गदतो मम ॥ ३.११०.८ ॥
Tal como lo hemos oído antes, oh Arkirśana, así lo cuento. Oh rey, escucha mis palabras con mente concentrada.
3.110.9
अस्मिन्नृपभकूटेऽभूदृपभो नाम तापसः ।
अनेकशतवर्षायुस्तपस्वी कोपनो भृशम् ॥ ३.११०.९ ॥
En este Nṛpabhakūṭa hubo un asceta llamado Ṛṣabha, que vivió cientos de años, austero y muy colérico.
3.110.10
स वै संभाष्यमाणोऽन्यैः कोपाद्भिरिमुवाच ह ।
य इह व्याहरेत्कश्चिदुपलानुत्सृजेत वा ॥ ३.११०.१० ॥
Siendo hablado por otros, dijo con ira: 'Quien aquí hable o arroje piedras...'
3.110.11
वातं चाहूय मा शब्दमित्युवाच स तापसः ।
व्याहरंश्चेह पुरुषो मेघशब्देन वार्यते ॥ ३.११०.११ ॥
Llamando al viento, aquel asceta dijo: 'No hagas ruido. El hombre que hable aquí será contenido por el trueno de las nubes.'
3.110.12
एवमेतानि कर्माणि राजंस्तेन महर्षिणा ।
कृतानि कानिचित्क्रोधात्प्रतिषिद्धानि कानिचित् । ॥ ३.११०.१२ ॥
Así, oh rey, aquel gran sabio realizó estos actos: algunos hechos por ira, y otros prohibidos.
3.110.13
नन्दां त्वभिगता देवाः पुरा राजन्निति श्रुतिः ।
अन्वपद्यन्त् सहसा पुरुषा देवदर्शिनः ॥ ३.११०.१३ ॥
Oh rey, según la tradición oída, en tiempos antiguos los dioses se acercaron a Nandā; y hombres videntes de los dioses llegaron de repente.
3.110.14
तेनादर्शनमिच्छन्तो देवाः शक्रपुरोगमाः ।
दुर्गचक्रुरिमं देशं गिरिं प्रत्यूहरुपकम् ॥ ३.११०.१४ ॥
Por eso, los dioses encabezados por Śakra, deseosos de permanecer invisibles, hicieron inaccesible esta región, convirtiendo esta montaña en un obstáculo.
3.110.15
तदाप्रभृति कौन्तेय नरा गिरिमिमं सदा ।
नाशक्रुवन्नभिद्रष्टुं कुत एवाधिरोहितुम् ॥ ३.११०.१५ ॥
Desde entonces, oh hijo de Kuntī, los hombres nunca han podido ni siquiera ver esta montaña, mucho menos subirla.
3.110.16
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुमेप महागिरिः ।
आरोढुं वाऽपि कौन्तेय तस्मान्नियतवागभव ॥ ३.११०.१६ ॥
Esta gran montaña no puede ser vista, ni siquiera escalada, por quien no ha practicado austeridad. Por tanto, oh hijo de Kuntī, sé contenido en el habla.
3.110.17
इह देवास्तदा सर्वे यज्ञानाजहुरुत्तमान् ।
तेषामेतानि लिङ्गानि दृश्यन्तेऽद्यापि भारत ॥ ३.११०.१७ ॥
Aquí, entonces, todos los dioses realizaron excelentes sacrificios; oh descendiente de Bharata, sus señales aún se ven hoy.
3.110.18
कुशाकारेव दूर्वेयं संस्तीर्णेव च् भूरियम् ।
य़ूपप्रकारा बहवो वृक्षाश्चेमे विशांपते ॥ ३.११०.१८ ॥
Esta hierba dūrvā tiene la forma de la hierba kuśa, y esta tierra parece extendida; oh señor de los hombres, estos muchos árboles son como postes sacrificiales.
3.110.19
देवाश्च ऋषौयश्चैव वसन्त्यद्यापि भारत ।
त्तेषां सायं तथा प्रातर्दृश्यते हव्यवाहनः ॥ ३.११०.१९ ॥
Oh Bhārata, incluso hoy aquí moran dioses y sabios, y para ellos el fuego portador de las ofrendas se ve por la tarde y por la mañana.
3.110.20
इहाप्लतानां कौन्तेय सद्यः पाप्माऽभिहन्यते ।
कुरुश्रेष्ठाभिषेकं वै तस्माअत्कुरु सहानुजः ॥ ३.११०.२० ॥
Oh hijo de Kuntī, aquí el pecado de quienes se bañan es destruido de inmediato. Por tanto, oh mejor de los Kurus, haz tu ablución aquí junto con tus hermanos menores.
3.110.21
ततो नन्दाप्लुताङ्गस्त्वं कौशिकीमभियास्यसि ।
विश्वामित्रेण यत्रोग्रं तपस्तप्तमनुत्तमम् ॥ ३.११०.२१ ॥
Entonces, con tus miembros bañados en el Nandā, irás al Kauśikī, donde Viśvāmitra practicó una austeridad feroz y suprema.
3.110.22
ततस्तत्र समाप्लुत्य गात्राणि सगणो नृपः ।
जगामकौशिकीं पुण्यां रम्यां शीतजलां शुभां ॥ ३.११०.२२ ॥
Entonces, tras bañarse bien allí, el rey marchó con su séquito hacia el sagrado, agradable, fresco y auspicioso Kauśikī.