Mahābhārata · Adhyāya 3.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.110.1
ततः प्रायतः कौन्तेयः क्रमेण भरतर्षभ ।
नन्दामपरनन्दां च नद्यौ पापभयापहे ॥ ३.११०.१ ॥
Dann gelangte der beherrschte Sohn der Kuntī, Stier der Bharatas, nach und nach zu den beiden Flüssen Nandā und Aparanandā, die die Furcht vor der Sünde vertreiben.
3.110.2
पर्वतं स समासाद्य हेमकूटमनामयम् ।
अचिन्त्याबद्भुतान्भावाब्ददर्श सुवहून्नृपः ॥ ३.११०.२ ॥
Als er den Berg Hemakūṭa erreichte, der frei von Krankheit ist, sah der König viele wunderbare und unvorstellbare Erscheinungen.
3.110.3
वर्षो यत्राभावद्वओर उपलाश्च सहस्रशः ।
नाशक्रुवंस्तमारोढुं विपण्णमनसो जनाः ॥ ३.११०.३ ॥
Wo Regen fiel und Tausende Steine herabstürzten, konnten die verzagten Menschen nicht hinaufsteigen.
3.110.4
वायुर्नित्यं ववौ तत्र नित्यं देवश्च वर्षति ।
खाद्यायघोषश्च तथा श्रूयते न च दृश्यते ॥ ३.११०.४ ॥
Dort wehte stets der Wind und der Gott ließ stets Regen fallen; man hörte ein Geräusch des Essens, doch sah man nichts.
3.110.5
सायं प्रातश्च भगवान्दृश्यते हव्यवाहनः ।
मक्षिकाश्चादशंस्तत्र तपसः प्रतिघातिकाः ॥ ३.११०.५ ॥
Abends und morgens erschien dort der gesegnete Havyavāhana (Agni), und es gab Fliegen, Hindernisse für die Askese.
3.110.6
निर्वेदो जायते तत्र ग्रुहाणि स्मरते जनः ।
एवं बहुविधानभावानद्भुतान्वीक्ष्य पाण्डवः ।
लोमशं पुनरेवाथ पर्यपृच्छत्तदद्भुतम् ॥ ३.११०.६ ॥
Dort entsteht Überdruss bei den Menschen, und sie erinnern sich an ihre Häuser. Nachdem der Pāṇḍava so vielerlei wundersame Zustände gesehen hatte, fragte er Lomaśa erneut nach diesem Wunder.
3.110.7
यदेतद्भगवंश्चित्रं पर्वतेऽस्मिन्महौजसि ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महाद्युते ॥ ३.११०.७ ॥
O Gesegneter, erzähle mir ausführlich all dieses Wunder auf diesem mächtigen Berg, o Großstrahlender.
3.110.8
यथाश्रुतमिदं पूर्वमस्माभिरर्किर्शन ।
तदेकाग्रमना राजन्निबोध गदतो मम ॥ ३.११०.८ ॥
So wie wir es früher gehört haben, o Arkirśana, so erzähle ich es. O König, höre meine Worte mit gesammeltem Geist.
3.110.9
अस्मिन्नृपभकूटेऽभूदृपभो नाम तापसः ।
अनेकशतवर्षायुस्तपस्वी कोपनो भृशम् ॥ ३.११०.९ ॥
Auf diesem Nṛpabhakūṭa lebte ein Asket namens Ṛṣabha, der hunderte von Jahren lebte, streng asketisch und sehr jähzornig.
3.110.10
स वै संभाष्यमाणोऽन्यैः कोपाद्भिरिमुवाच ह ।
य इह व्याहरेत्कश्चिदुपलानुत्सृजेत वा ॥ ३.११०.१० ॥
Von anderen angesprochen, sprach er zornig: »Wer hier spricht oder Steine wirft...«
3.110.11
वातं चाहूय मा शब्दमित्युवाच स तापसः ।
व्याहरंश्चेह पुरुषो मेघशब्देन वार्यते ॥ ३.११०.११ ॥
Den Wind rufend, sprach jener Asket: »Mach kein Geräusch. Wer hier spricht, den soll der Donner der Wolken zurückhalten.«
3.110.12
एवमेतानि कर्माणि राजंस्तेन महर्षिणा ।
कृतानि कानिचित्क्रोधात्प्रतिषिद्धानि कानिचित् । ॥ ३.११०.१२ ॥
So, o König, vollbrachte jener große Weise diese Taten: einige aus Zorn, andere untersagte er.
3.110.13
नन्दां त्वभिगता देवाः पुरा राजन्निति श्रुतिः ।
अन्वपद्यन्त् सहसा पुरुषा देवदर्शिनः ॥ ३.११०.१३ ॥
O König, so überliefert es die Tradition: Einst nahten sich die Götter der Nandā, und Seher der Götter gelangten plötzlich dorthin.
3.110.14
तेनादर्शनमिच्छन्तो देवाः शक्रपुरोगमाः ।
दुर्गचक्रुरिमं देशं गिरिं प्रत्यूहरुपकम् ॥ ३.११०.१४ ॥
Deshalb machten die Götter unter Śakra, die unsichtbar bleiben wollten, diese Gegend unzugänglich und gestalteten diesen Berg als Hindernis.
3.110.15
तदाप्रभृति कौन्तेय नरा गिरिमिमं सदा ।
नाशक्रुवन्नभिद्रष्टुं कुत एवाधिरोहितुम् ॥ ३.११०.१५ ॥
Seit jener Zeit, o Sohn der Kuntī, vermochten Menschen diesen Berg nie auch nur zu sehen, geschweige denn zu besteigen.
3.110.16
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुमेप महागिरिः ।
आरोढुं वाऽपि कौन्तेय तस्मान्नियतवागभव ॥ ३.११०.१६ ॥
Dieser große Berg kann von dem nicht gesehen, geschweige denn bestiegen werden, der nicht Askese geübt hat. Darum, o Sohn der Kuntī, sei maßvoll in deiner Rede.
3.110.17
इह देवास्तदा सर्वे यज्ञानाजहुरुत्तमान् ।
तेषामेतानि लिङ्गानि दृश्यन्तेऽद्यापि भारत ॥ ३.११०.१७ ॥
Hier brachten damals alle Götter erhabene Opfer dar; o Nachfahre des Bharata, ihre Zeichen sind auch heute noch zu sehen.
3.110.18
कुशाकारेव दूर्वेयं संस्तीर्णेव च् भूरियम् ।
य़ूपप्रकारा बहवो वृक्षाश्चेमे विशांपते ॥ ३.११०.१८ ॥
Dieses Dūrvā-Gras gleicht dem Kuśa-Gras, und diese Erde scheint ausgebreitet; o Herr der Menschen, diese vielen Bäume gleichen Opferpfählen.
3.110.19
देवाश्च ऋषौयश्चैव वसन्त्यद्यापि भारत ।
त्तेषां सायं तथा प्रातर्दृश्यते हव्यवाहनः ॥ ३.११०.१९ ॥
O Bhārata, auch heute wohnen hier Götter und Weise, und für sie wird das Opferfeuer am Abend und am Morgen sichtbar.
3.110.20
इहाप्लतानां कौन्तेय सद्यः पाप्माऽभिहन्यते ।
कुरुश्रेष्ठाभिषेकं वै तस्माअत्कुरु सहानुजः ॥ ३.११०.२० ॥
O Sohn der Kuntī, hier wird die Sünde derer, die baden, sogleich getilgt. Darum, o Bester der Kurus, vollziehe hier die Waschung zusammen mit deinen jüngeren Brüdern.
3.110.21
ततो नन्दाप्लुताङ्गस्त्वं कौशिकीमभियास्यसि ।
विश्वामित्रेण यत्रोग्रं तपस्तप्तमनुत्तमम् ॥ ३.११०.२१ ॥
Dann wirst du, mit im Nandā gebadeten Gliedern, zur Kauśikī gehen, wo Viśvāmitra eine gewaltige und höchste Askese vollzog.
3.110.22
ततस्तत्र समाप्लुत्य गात्राणि सगणो नृपः ।
जगामकौशिकीं पुण्यां रम्यां शीतजलां शुभां ॥ ३.११०.२२ ॥
Dann, nachdem er dort gründlich gebadet hatte, zog der König mit seinem Gefolge zur heiligen, lieblichen, kühlwassrigen und glückbringenden Kauśikī.