మహాభారతం · అధ్యాయం 3.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.110.1
ततः प्रायतः कौन्तेयः क्रमेण भरतर्षभ ।
नन्दामपरनन्दां च नद्यौ पापभयापहे ॥ ३.११०.१ ॥
అప్పుడు నియమబద్ధుడైన కుంతీపుత్రుడు, భరతశ్రేష్ఠుడా, క్రమంగా పాప భయాన్ని తొలగించే నందా, అపరనందా అనే ఆ రెండు నదులను చేరుకున్నాడు.
3.110.2
पर्वतं स समासाद्य हेमकूटमनामयम् ।
अचिन्त्याबद्भुतान्भावाब्ददर्श सुवहून्नृपः ॥ ३.११०.२ ॥
ఆ రాజు హేమకూట పర్వతాన్ని చేరి, అక్కడ రోగరహితమైన, ఊహకందని, అద్భుతమైన అనేక దృశ్యాలను చూశాడు.
3.110.3
वर्षो यत्राभावद्वओर उपलाश्च सहस्रशः ।
नाशक्रुवंस्तमारोढुं विपण्णमनसो जनाः ॥ ३.११०.३ ॥
అక్కడ వర్షం కురిసింది, వేలాది రాళ్లు పడ్డాయి; నిరాశ చెందిన మనసులతో ప్రజలు దానిపై ఎక్కలేకపోయారు.
3.110.4
वायुर्नित्यं ववौ तत्र नित्यं देवश्च वर्षति ।
खाद्यायघोषश्च तथा श्रूयते न च दृश्यते ॥ ३.११०.४ ॥
అక్కడ గాలి ఎల్లప్పుడూ వీచింది, దేవుడు ఎల్లప్పుడూ వర్షం కురిపించాడు; తినే శబ్దం వినిపించింది, కానీ కనిపించలేదు.
3.110.5
सायं प्रातश्च भगवान्दृश्यते हव्यवाहनः ।
मक्षिकाश्चादशंस्तत्र तपसः प्रतिघातिकाः ॥ ३.११०.५ ॥
సాయంత్రం, ఉదయం అక్కడ భగవంతుడైన హవ్యవాహనుడు (అగ్ని) కనిపించాడు; అక్కడ తపస్సుకు అడ్డంకులు కలిగించే ఈగలు కూడా ఉన్నాయి.
3.110.6
निर्वेदो जायते तत्र ग्रुहाणि स्मरते जनः ।
एवं बहुविधानभावानद्भुतान्वीक्ष्य पाण्डवः ।
लोमशं पुनरेवाथ पर्यपृच्छत्तदद्भुतम् ॥ ३.११०.६ ॥
అక్కడ మనిషికి విరక్తి కలుగుతుంది, అతడు తన ఇళ్లను స్మరిస్తాడు. ఇలా అనేక రకాల అద్భుత స్థితులను చూసి పాండవుడు ఆ అద్భుతం గురించి లోమశుడిని మళ్లీ అడిగాడు.
3.110.7
यदेतद्भगवंश्चित्रं पर्वतेऽस्मिन्महौजसि ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महाद्युते ॥ ३.११०.७ ॥
భగవాన్, ఈ మహాతేజస్సు గల పర్వతంపై ఉన్న ఈ అద్భుతమంతటినీ నాకు విస్తారంగా చెప్పుము, మహాద్యుతీ.
3.110.8
यथाश्रुतमिदं पूर्वमस्माभिरर्किर्शन ।
तदेकाग्रमना राजन्निबोध गदतो मम ॥ ३.११०.८ ॥
అర్కిర్శనా, ఇది మేము ముందు విన్నట్లే చెబుతున్నాను. రాజా, ఏకాగ్ర మనస్సుతో నేను చెప్పేది వినుము.
3.110.9
अस्मिन्नृपभकूटेऽभूदृपभो नाम तापसः ।
अनेकशतवर्षायुस्तपस्वी कोपनो भृशम् ॥ ३.११०.९ ॥
ఈ నృపభకూటంపై ఋషభుడు అనే పేరు గల ఒక తాపసి ఉండేవాడు. అతడు అనేక వందల సంవత్సరాలు జీవించిన తపస్వి, అత్యంత కోపస్వభావి.
3.110.10
स वै संभाष्यमाणोऽन्यैः कोपाद्भिरिमुवाच ह ।
य इह व्याहरेत्कश्चिदुपलानुत्सृजेत वा ॥ ३.११०.१० ॥
ఇతరులు మాట్లాడగా అతడు కోపంతో ఇలా పలికెను: 'ఇక్కడ ఎవరైనా మాట్లాడినా, రాళ్ళు విసిరినా...'
3.110.11
वातं चाहूय मा शब्दमित्युवाच स तापसः ।
व्याहरंश्चेह पुरुषो मेघशब्देन वार्यते ॥ ३.११०.११ ॥
వాయువును పిలిచి ఆ తాపసి ఇలా అన్నాడు: 'శబ్దం చేయవద్దు. ఇక్కడ మాట్లాడే మనిషిని మేఘగర్జనతో అడ్డగిస్తారు.'
3.110.12
एवमेतानि कर्माणि राजंस्तेन महर्षिणा ।
कृतानि कानिचित्क्रोधात्प्रतिषिद्धानि कानिचित् । ॥ ३.११०.१२ ॥
రాజా, ఈ విధంగా ఆ మహర్షి ఈ కార్యాలను చేశాడు—కొన్ని కోపంతో చేశాడు, కొన్నింటిని నిషేధించాడు.
3.110.13
नन्दां त्वभिगता देवाः पुरा राजन्निति श्रुतिः ।
अन्वपद्यन्त् सहसा पुरुषा देवदर्शिनः ॥ ३.११०.१३ ॥
రాజా, పూర్వం దేవతలు నందను సమీపించారని శ్రుతి చెబుతుంది. దేవదర్శులైన పురుషులు అకస్మాత్తుగా అక్కడికి చేరుకున్నారు.
3.110.14
तेनादर्शनमिच्छन्तो देवाः शक्रपुरोगमाः ।
दुर्गचक्रुरिमं देशं गिरिं प्रत्यूहरुपकम् ॥ ३.११०.१४ ॥
అందుచేత అదృశ్యంగా ఉండాలని కోరిన ఇంద్రుడు ముందుండగా దేవతలు ఈ ప్రాంతాన్ని దుర్గమంగా చేశారు; ఈ పర్వతాన్ని అడ్డంకి రూపంగా మార్చారు.
3.110.15
तदाप्रभृति कौन्तेय नरा गिरिमिमं सदा ।
नाशक्रुवन्नभिद्रष्टुं कुत एवाधिरोहितुम् ॥ ३.११०.१५ ॥
కౌంతేయా, అప్పటినుండి మానవులు ఈ పర్వతాన్ని ఎప్పుడూ చూడలేకపోయారు; ఇక ఎక్కడం ఎలా సాధ్యమవుతుంది.
3.110.16
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुमेप महागिरिः ।
आरोढुं वाऽपि कौन्तेय तस्मान्नियतवागभव ॥ ३.११०.१६ ॥
తపస్సు చేయనివాడు ఈ మహాపర్వతాన్ని చూడలేడు, ఎక్కలేడు. కాబట్టి, కౌంతేయా, వాక్కును నియమించుకునేవాడవు కమ్ము.
3.110.17
इह देवास्तदा सर्वे यज्ञानाजहुरुत्तमान् ।
तेषामेतानि लिङ्गानि दृश्यन्तेऽद्यापि भारत ॥ ३.११०.१७ ॥
అప్పుడు ఇక్కడ దేవతలంతా ఉత్తమ యజ్ఞాలు చేశారు. భారతా, వారి ఈ చిహ్నాలు ఈనాటికీ కనిపిస్తున్నాయి.
3.110.18
कुशाकारेव दूर्वेयं संस्तीर्णेव च् भूरियम् ।
य़ूपप्रकारा बहवो वृक्षाश्चेमे विशांपते ॥ ३.११०.१८ ॥
ఈ దూర్వ కుశగడ్డి ఆకారంలో ఉంది; ఈ భూమి పరచినట్లుగా ఉంది. విశాంపతీ, ఈ అనేక వృక్షాలు యూప స్తంభాల వలె ఉన్నాయి.
3.110.19
देवाश्च ऋषौयश्चैव वसन्त्यद्यापि भारत ।
त्तेषां सायं तथा प्रातर्दृश्यते हव्यवाहनः ॥ ३.११०.१९ ॥
ఓ భారతా! ఈ రోజుకీ ఇక్కడ దేవతలు, ఋషులు నివసిస్తున్నారు. వారి కోసం సాయంకాలంలోనూ ఉదయంలోనూ హవ్యవాహనుడైన అగ్ని కనిపిస్తాడు.
3.110.20
इहाप्लतानां कौन्तेय सद्यः पाप्माऽभिहन्यते ।
कुरुश्रेष्ठाभिषेकं वै तस्माअत्कुरु सहानुजः ॥ ३.११०.२० ॥
ఓ కుంతీపుత్రా! ఇక్కడ స్నానం చేసేవారి పాపం వెంటనే నశిస్తుంది. కాబట్టి ఓ కురుశ్రేష్ఠా, నీ తమ్ములతో కలిసి ఇక్కడ స్నానం చేయు.
3.110.21
ततो नन्दाप्लुताङ्गस्त्वं कौशिकीमभियास्यसि ।
विश्वामित्रेण यत्रोग्रं तपस्तप्तमनुत्तमम् ॥ ३.११०.२१ ॥
అప్పుడు నందలో స్నానం చేసిన అంగాలతో నీవు కౌశికీ నదికి వెళ్తావు, అక్కడ విశ్వామిత్రుడు ఉగ్రమైన, అత్యుత్తమమైన తపస్సు చేశాడు.
3.110.22
ततस्तत्र समाप्लुत्य गात्राणि सगणो नृपः ।
जगामकौशिकीं पुण्यां रम्यां शीतजलां शुभां ॥ ३.११०.२२ ॥
అప్పుడు అక్కడ బాగా స్నానం చేసి, రాజు తన పరివారంతో పవిత్రమైన, రమణీయమైన, చల్లని నీరున్న శుభమైన కౌశికీ నదికి వెళ్ళాడు.