മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.110.1
ततः प्रायतः कौन्तेयः क्रमेण भरतर्षभ ।
नन्दामपरनन्दां च नद्यौ पापभयापहे ॥ ३.११०.१ ॥
അപ്പോൾ സംയമിയായ കുന്തീപുത്രൻ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പാപഭയം നീക്കുന്ന നന്ദ, അപരനന്ദ എന്നീ രണ്ടു നദികളിലേക്ക് ക്രമേണ എത്തി.
3.110.2
पर्वतं स समासाद्य हेमकूटमनामयम् ।
अचिन्त्याबद्भुतान्भावाब्ददर्श सुवहून्नृपः ॥ ३.११०.२ ॥
ആ രാജാവ് ഹേമകൂട പർവതത്തിൽ എത്തി, രോഗരഹിതവും ചിന്തിക്കാനാവാത്തതും അദ്ഭുതകരവുമായ പലതും കണ്ടു.
3.110.3
वर्षो यत्राभावद्वओर उपलाश्च सहस्रशः ।
नाशक्रुवंस्तमारोढुं विपण्णमनसो जनाः ॥ ३.११०.३ ॥
അവിടെ മഴ പെയ്തു, ആയിരക്കണക്കിന് കല്ലുകൾ വീണു; നിരാശമനസ്സുള്ള ജനങ്ങൾക്ക് അതിൽ കയറാനായില്ല.
3.110.4
वायुर्नित्यं ववौ तत्र नित्यं देवश्च वर्षति ।
खाद्यायघोषश्च तथा श्रूयते न च दृश्यते ॥ ३.११०.४ ॥
അവിടെ കാറ്റ് എപ്പോഴും വീശി, ദേവൻ എപ്പോഴും മഴ പെയ്യിച്ചു; ഭക്ഷിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു, പക്ഷേ കാണുന്നില്ല.
3.110.5
सायं प्रातश्च भगवान्दृश्यते हव्यवाहनः ।
मक्षिकाश्चादशंस्तत्र तपसः प्रतिघातिकाः ॥ ३.११०.५ ॥
വൈകുന്നേരവും പ്രഭാതത്തിലും അവിടെ ഭഗവാൻ ഹവ്യവാഹനൻ (അഗ്നി) കാണപ്പെട്ടു; തപസ്സിന് തടസ്സമാകുന്ന ഈച്ചകളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
3.110.6
निर्वेदो जायते तत्र ग्रुहाणि स्मरते जनः ।
एवं बहुविधानभावानद्भुतान्वीक्ष्य पाण्डवः ।
लोमशं पुनरेवाथ पर्यपृच्छत्तदद्भुतम् ॥ ३.११०.६ ॥
അവിടെ മനുഷ്യന് വൈരാഗ്യം ഉണ്ടാകുന്നു; അവൻ തന്റെ വീടുകളെ ഓർക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പലവിധ അദ്ഭുത അവസ്ഥകൾ കണ്ട പാണ്ഡവൻ ആ അദ്ഭുതത്തെക്കുറിച്ച് ലോമശനോട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
3.110.7
यदेतद्भगवंश्चित्रं पर्वतेऽस्मिन्महौजसि ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महाद्युते ॥ ३.११०.७ ॥
ഭഗവാനേ, ഈ മഹാതേജസ്സുള്ള പർവതത്തിലെ ഈ അത്ഭുതമെല്ലാം എനിക്കു വിസ്തരിച്ചു പറഞ്ഞുതരിക, മഹാദ്യുതേ.
3.110.8
यथाश्रुतमिदं पूर्वमस्माभिरर्किर्शन ।
तदेकाग्रमना राजन्निबोध गदतो मम ॥ ३.११०.८ ॥
അർകിർശനാ, ഇത് മുമ്പ് ഞങ്ങൾ കേട്ടതുപോലെ പറയുന്നു. രാജാവേ, ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക.
3.110.9
अस्मिन्नृपभकूटेऽभूदृपभो नाम तापसः ।
अनेकशतवर्षायुस्तपस्वी कोपनो भृशम् ॥ ३.११०.९ ॥
ഈ നൃപഭകൂടത്തിൽ ഋഷഭൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു താപസൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. നൂറുകണക്കിന് വർഷം ആയുസ്സുള്ള ആ തപസ്വി വളരെ കോപിഷ്ഠനായിരുന്നു.
3.110.10
स वै संभाष्यमाणोऽन्यैः कोपाद्भिरिमुवाच ह ।
य इह व्याहरेत्कश्चिदुपलानुत्सृजेत वा ॥ ३.११०.१० ॥
മറ്റുള്ളവർ സംസാരിച്ചപ്പോൾ അയാൾ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ ആരെങ്കിലും സംസാരിക്കുകയോ കല്ലുകൾ എറിയുകയോ ചെയ്താൽ...'
3.110.11
वातं चाहूय मा शब्दमित्युवाच स तापसः ।
व्याहरंश्चेह पुरुषो मेघशब्देन वार्यते ॥ ३.११०.११ ॥
വായുവിനെ വിളിച്ച് ആ താപസൻ പറഞ്ഞു: 'ശബ്ദമുണ്ടാക്കരുത്. ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ മേഘഗർജ്ജനം തടയും.'
3.110.12
एवमेतानि कर्माणि राजंस्तेन महर्षिणा ।
कृतानि कानिचित्क्रोधात्प्रतिषिद्धानि कानिचित् । ॥ ३.११०.१२ ॥
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ ആ മഹർഷി ഈ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു—ചിലത് കോപത്താൽ ചെയ്തു, ചിലത് വിലക്കി.
3.110.13
नन्दां त्वभिगता देवाः पुरा राजन्निति श्रुतिः ।
अन्वपद्यन्त् सहसा पुरुषा देवदर्शिनः ॥ ३.११०.१३ ॥
രാജാവേ, പണ്ട് ദേവന്മാർ നന്ദയെ സമീപിച്ചു എന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു. ദേവദർശികളായ പുരുഷന്മാർ പെട്ടെന്ന് അവിടെ എത്തി.
3.110.14
तेनादर्शनमिच्छन्तो देवाः शक्रपुरोगमाः ।
दुर्गचक्रुरिमं देशं गिरिं प्रत्यूहरुपकम् ॥ ३.११०.१४ ॥
അതിനാൽ മറഞ്ഞിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ദേവന്മാർ ഈ പ്രദേശത്തെ ദുർഗമമാക്കി; ഈ പർവതത്തെ ഒരു തടസ്സമാക്കി.
3.110.15
तदाप्रभृति कौन्तेय नरा गिरिमिमं सदा ।
नाशक्रुवन्नभिद्रष्टुं कुत एवाधिरोहितुम् ॥ ३.११०.१५ ॥
കൗന്തേയാ, അന്നുമുതൽ മനുഷ്യർക്ക് ഈ പർവതത്തെ കാണാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല; പിന്നെ കയറുന്നതെങ്ങനെ.
3.110.16
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुमेप महागिरिः ।
आरोढुं वाऽपि कौन्तेय तस्मान्नियतवागभव ॥ ३.११०.१६ ॥
തപസ്സ് ചെയ്യാത്തവന് ഈ മഹാപർവതത്തെ കാണാനോ കയറാനോ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, കൗന്തേയാ, വാക്കിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനാകുക.
3.110.17
इह देवास्तदा सर्वे यज्ञानाजहुरुत्तमान् ।
तेषामेतानि लिङ्गानि दृश्यन्तेऽद्यापि भारत ॥ ३.११०.१७ ॥
അന്ന് ഇവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ശ്രേഷ്ഠയജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി. ഭാരതാ, അവരുടെ ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ ഇന്നും കാണാം.
3.110.18
कुशाकारेव दूर्वेयं संस्तीर्णेव च् भूरियम् ।
य़ूपप्रकारा बहवो वृक्षाश्चेमे विशांपते ॥ ३.११०.१८ ॥
ഈ ദൂർവ കുശപ്പുല്ലിന്റെ രൂപത്തിലാണ്; ഈ ഭൂമി വിരിച്ചതുപോലെയാണ്. വിശാംപതേ, ഈ പല വൃക്ഷങ്ങളും യൂപസ്തംഭങ്ങൾ പോലെയാണ്.
3.110.19
देवाश्च ऋषौयश्चैव वसन्त्यद्यापि भारत ।
त्तेषां सायं तथा प्रातर्दृश्यते हव्यवाहनः ॥ ३.११०.१९ ॥
ഹേ ഭാരത! ഇന്നും ഇവിടെ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും വസിക്കുന്നു. അവർക്കായി സന്ധ്യയിലും പ്രഭാതത്തിലും ഹവ്യവാഹനനായ അഗ്നി ദൃശ്യനാകുന്നു.
3.110.20
इहाप्लतानां कौन्तेय सद्यः पाप्माऽभिहन्यते ।
कुरुश्रेष्ठाभिषेकं वै तस्माअत्कुरु सहानुजः ॥ ३.११०.२० ॥
ഹേ കൗന്തേയ! ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവരുടെ പാപം ഉടനടി നശിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠ, അനുജന്മാരോടൊപ്പം ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുക.
3.110.21
ततो नन्दाप्लुताङ्गस्त्वं कौशिकीमभियास्यसि ।
विश्वामित्रेण यत्रोग्रं तपस्तप्तमनुत्तमम् ॥ ३.११०.२१ ॥
പിന്നീട് നന്ദയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത അംഗങ്ങളോടെ നീ കൗശികിയിലേക്ക് പോകും; അവിടെ വിശ്വാമിത്രൻ കഠിനവും അത്യുത്തമവുമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
3.110.22
ततस्तत्र समाप्लुत्य गात्राणि सगणो नृपः ।
जगामकौशिकीं पुण्यां रम्यां शीतजलां शुभां ॥ ३.११०.२२ ॥
പിന്നെ അവിടെ നന്നായി സ്നാനം ചെയ്ത് രാജാവ് പരിവാരസമേതം പവിത്രവും മനോഹരവും തണുത്ത ജലമുള്ളതും ശുഭവുമായ കൗശികിയിലേക്ക് പോയി.