ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.110.1
ततः प्रायतः कौन्तेयः क्रमेण भरतर्षभ ।
नन्दामपरनन्दां च नद्यौ पापभयापहे ॥ ३.११०.१ ॥
ਫਿਰ ਸੰਜਮੀ ਕੁੰਤੀ-ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਭਰਤ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨੰਦਾ ਅਤੇ ਅਪਰਨੰਦਾ ਨਦੀਆਂ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
3.110.2
पर्वतं स समासाद्य हेमकूटमनामयम् ।
अचिन्त्याबद्भुतान्भावाब्ददर्श सुवहून्नृपः ॥ ३.११०.२ ॥
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੇਮਕੂਟ ਪਰਬਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਅਕਲਪਨੀਯ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖੇ।
3.110.3
वर्षो यत्राभावद्वओर उपलाश्च सहस्रशः ।
नाशक्रुवंस्तमारोढुं विपण्णमनसो जनाः ॥ ३.११०.३ ॥
ਉੱਥੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੱਥਰ ਵੀ ਡਿੱਗਦੇ ਸਨ; ਨਿਰਾਸ਼ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ।
3.110.4
वायुर्नित्यं ववौ तत्र नित्यं देवश्च वर्षति ।
खाद्यायघोषश्च तथा श्रूयते न च दृश्यते ॥ ३.११०.४ ॥
ਉੱਥੇ ਹਵਾ ਸਦਾ ਵਗਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਖਾਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਦਿੱਖਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
3.110.5
सायं प्रातश्च भगवान्दृश्यते हव्यवाहनः ।
मक्षिकाश्चादशंस्तत्र तपसः प्रतिघातिकाः ॥ ३.११०.५ ॥
ਸ਼ਾਮ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਉੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਹਵਯਵਾਹਨ (ਅਗਨੀ) ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਖੀਆਂ ਵੀ ਸਨ।
3.110.6
निर्वेदो जायते तत्र ग्रुहाणि स्मरते जनः ।
एवं बहुविधानभावानद्भुतान्वीक्ष्य पाण्डवः ।
लोमशं पुनरेवाथ पर्यपृच्छत्तदद्भुतम् ॥ ३.११०.६ ॥
ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੈਰਾਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਅਦਭੁਤ ਹਾਲਤਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਬਾਰੇ ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ।
3.110.7
यदेतद्भगवंश्चित्रं पर्वतेऽस्मिन्महौजसि ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महाद्युते ॥ ३.११०.७ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਜੋ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੀ.
3.110.8
यथाश्रुतमिदं पूर्वमस्माभिरर्किर्शन ।
तदेकाग्रमना राजन्निबोध गदतो मम ॥ ३.११०.८ ॥
ਹੇ ਅਰਕਿਰਸ਼ਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
3.110.9
अस्मिन्नृपभकूटेऽभूदृपभो नाम तापसः ।
अनेकशतवर्षायुस्तपस्वी कोपनो भृशम् ॥ ३.११०.९ ॥
ਇਸ ਨ੍ਰਿਪਭਕੂਟ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ਭ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਤਾਪਸ ਸੀ। ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਜੀਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇਖੋਰ ਸੀ।
3.110.10
स वै संभाष्यमाणोऽन्यैः कोपाद्भिरिमुवाच ह ।
य इह व्याहरेत्कश्चिदुपलानुत्सृजेत वा ॥ ३.११०.१० ॥
ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗੱਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ: 'ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੋਈ ਬੋਲੇਗਾ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟੇਗਾ...'
3.110.11
वातं चाहूय मा शब्दमित्युवाच स तापसः ।
व्याहरंश्चेह पुरुषो मेघशब्देन वार्यते ॥ ३.११०.११ ॥
ਹਵਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਉਸ ਤਾਪਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਆਵਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ। ਇੱਥੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਘ-ਗਰਜਨ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
3.110.12
एवमेतानि कर्माणि राजंस्तेन महर्षिणा ।
कृतानि कानिचित्क्रोधात्प्रतिषिद्धानि कानिचित् । ॥ ३.११०.१२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤੇ—ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ, ਕੁਝ ਵਰਜੇ।
3.110.13
नन्दां त्वभिगता देवाः पुरा राजन्निति श्रुतिः ।
अन्वपद्यन्त् सहसा पुरुषा देवदर्शिनः ॥ ३.११०.१३ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਨੰਦਾ ਕੋਲ ਗਏ ਸਨ। ਦੇਵਦਰਸ਼ੀ ਪੁਰਸ਼ ਅਚਾਨਕ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
3.110.14
तेनादर्शनमिच्छन्तो देवाः शक्रपुरोगमाः ।
दुर्गचक्रुरिमं देशं गिरिं प्रत्यूहरुपकम् ॥ ३.११०.१४ ॥
ਇਸ ਲਈ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਦੁਰਗਮ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।
3.110.15
तदाप्रभृति कौन्तेय नरा गिरिमिमं सदा ।
नाशक्रुवन्नभिद्रष्टुं कुत एवाधिरोहितुम् ॥ ३.११०.१५ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਵੇਖ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਚੜ੍ਹਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ।
3.110.16
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुमेप महागिरिः ।
आरोढुं वाऽपि कौन्तेय तस्मान्नियतवागभव ॥ ३.११०.१६ ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਬੋਲ ਉੱਤੇ ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾ।
3.110.17
इह देवास्तदा सर्वे यज्ञानाजहुरुत्तमान् ।
तेषामेतानि लिङ्गानि दृश्यन्तेऽद्यापि भारत ॥ ३.११०.१७ ॥
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉੱਤਮ ਯੱਗ ਕੀਤੇ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅੱਜ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
3.110.18
कुशाकारेव दूर्वेयं संस्तीर्णेव च् भूरियम् ।
य़ूपप्रकारा बहवो वृक्षाश्चेमे विशांपते ॥ ३.११०.१८ ॥
ਇਹ ਦੂਰਵਾ ਕੁਸ਼ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਮਾਨੋ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਯੂਪ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ।
3.110.19
देवाश्च ऋषौयश्चैव वसन्त्यद्यापि भारत ।
त्तेषां सायं तथा प्रातर्दृश्यते हव्यवाहनः ॥ ३.११०.१९ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ! ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਮ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਹਵਿਆਂ ਵਾਹਕ ਅਗਨੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
3.110.20
इहाप्लतानां कौन्तेय सद्यः पाप्माऽभिहन्यते ।
कुरुश्रेष्ठाभिषेकं वै तस्माअत्कुरु सहानुजः ॥ ३.११०.२० ॥
ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ! ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਕੁਰੂਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
3.110.21
ततो नन्दाप्लुताङ्गस्त्वं कौशिकीमभियास्यसि ।
विश्वामित्रेण यत्रोग्रं तपस्तप्तमनुत्तमम् ॥ ३.११०.२१ ॥
ਫਿਰ ਨੰਦਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੱਲ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਉਗਰ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
3.110.22
ततस्तत्र समाप्लुत्य गात्राणि सगणो नृपः ।
जगामकौशिकीं पुण्यां रम्यां शीतजलां शुभां ॥ ३.११०.२२ ॥
ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੰਦਰ, ਠੰਢੇ ਜਲ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁਭ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੱਲ ਗਿਆ।