ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.127.1
मान्धाता राजशार्दूलस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ।
कथं जातो महाब्रह्मन्यौवनाश्वो नृपोत्तमः ॥ ३.१२७.१ ॥
ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ମାନ୍ଧାତା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ହେ ମହାବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଯୌବନାଶ୍ୱରୁ ସେ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ?
3.127.2
कथं चैनां परां ख्यातिं प्राप्तवानमितद्युतिः ।
यस्य लोकास्त्रयो वश्या विष्णोरिव महात्मनः ॥ ३.१२७.२ ॥
ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ସେ ଏହି ପରମ ଖ୍ୟାତି କିପରି ପାଇଲେ? ମହାତ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ଯାହାଙ୍କ ବଶରେ ତିନି ଲୋକ ଥିଲେ, ସେ କିପରି?
3.127.3
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं चरितं तस्य धीमतः ।
सत्यकीर्तेर्हि मान्धातुः कथ्यमानं त्वयाऽनघ ॥ ३.१२७.३ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି ଥିବା ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମାନ୍ଧାତାଙ୍କର ଏହି ଚରିତ ତୁମ ମୁଖରୁ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.127.4
यथा मान्धातृशब्दश्च तस्य शक्रसमद्युते ।
जन्म चाप्रतिवीर्यस् कुशलो ह्यसि भाषितुम् ॥ ३.१२७.४ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ, ମାନ୍ଧାତା ନାମ କିପରି ହେଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ କିପରି ହେଲା ତାହା କହିବାରେ ଆପଣ ନିପୁଣ, ହେ ଅତୁଳ ପରାକ୍ରମୀ।
3.127.5
शृणुष्वावहितो राजन्राज्ञस्तस्य महात्मनः ।
यथा मान्धातृशब्दो वै लोकेषु परिगीयते ॥ ३.१२७.५ ॥
ହେ ରାଜା, ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କ କଥା ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣ; ଯେପରି ମାନ୍ଧାତା ନାମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗାଇ ହୁଏ।
3.127.6
इक्ष्वाकुवंशप्रभवो युवनाश्वो महीपतिः ।
सोऽयजत्पृथिवीपालः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ ३.१२७.६ ॥
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ ଯୌବନାଶ୍ୱ, ପୃଥିବୀପାଳକ ରାଜା, ଅଧିକ ଦକ୍ଷିଣାଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜନ କଲେ।
3.127.7
अश्वमेधसहस्रं च प्राप्य धर्मभृतांवरः ।
अन्यैश्च क्रतुभिर्मुख्यैरयजत्स्वाप्तदक्षिणैः ॥ ३.१२७.७ ॥
ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଧର୍ମଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଯଜ୍ଞମାନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଯଜନ କଲେ, ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ।
3.127.8
अनपत्यस्तु राजर्षिः स महात्मा महाव्रतः ।
मन्त्रिष्वाधाय तद्राज्यं वनित्यो बभूव ह।
शास्त्रदृष्टेन विधिना संयोज्यात्मानमात्मवान् ॥ ३.१२७.८ ॥
କିନ୍ତୁ ସନ୍ତାନହୀନ ସେ ରାଜର୍ଷି, ମହାତ୍ମା, ମହାବ୍ରତୀ, ରାଜ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରି ବନବାସୀ ହେଲେ। ଶାସ୍ତ୍ରବିହିତ ବିଧିରେ, ଆତ୍ମସଂଯମୀ ହୋଇ ସେ ନିଜକୁ ନିଯୋଜିତ କଲେ।
3.127.9
स कदाचिन्नृपो राजन्नुपवासेन दुःखितः ।
पिपासाशुष्कहृदयः प्रविवेशाश्रमं भृगोः ॥ ३.१२७.९ ॥
ଗୋଟିଏ ଦିନ ସେ ରାଜା, ହେ ରାଜନ୍, ଉପବାସରେ ଦୁଃଖୀ ହୋଇ, ତୃଷ୍ଣାରେ ଶୁଷ୍କ ହୃଦୟ ସହିତ ଭୃଗୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.127.10
तामेव रात्रिं राजेन्द्र महात्मा भृगुनन्दनः ।
इष्टिं चकार सौद्युम्नेर्महर्षिः पुत्रकारणात् ॥ ३.१२७.१० ॥
ସେହି ରାତ୍ରିରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ମହାତ୍ମା ଭୃଗୁନନ୍ଦନ ମହର୍ଷି ପୁତ୍ରପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ସୌଦ୍ୟୁମ୍ନିଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଇଷ୍ଟି କଲେ।
3.127.11
संभृतो मन्त्रपूतेन वारिणा कलशो महान् ।
तत्रातिष्ठत राजेन्द्र पूर्वमेव समाहितः ॥ ३.१२७.११ ॥
ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବଡ଼ କଳସ ସେଠାରେ ଥିଲା, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ଏକାଗ୍ରତାରେ ରଖାଯାଇଥିଲା।
3.127.12
यत्प्राश्य प्रसवेत्तस्य पत्नी शक्रसमं सुतम् ।
तद्वारि विहितं राजन्यस्मिन्नासीत्सुसंस्कृतम्।
तं न्यस्य वेद्यां कलशं सुषुपुस्ते महर्षयः ॥ ३.१२७.१२ ॥
ଯାହା ପିଇଲେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଇନ୍ଦ୍ରସମାନ ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କରିବେ, ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ବିହିତ ଜଳ ତାହାରେ ସୁସଂସ୍କୃତ ଥିଲା। ସେହି କଳସକୁ ବେଦୀରେ ରଖି ସେ ମହର୍ଷିମାନେ ଶୟନ କଲେ।
3.127.13
रात्रिजागरणाच्छ्रान्तान्सौद्युम्निः समतीत्य तान् ।
शुष्ककण्ठः पिपासार्तः पानीयार्थी भृशं नृपः।
तं प्रविश्याश्रमं शान्तः पानीयं सोऽभ्ययाचत ॥ ३.१२७.१३ ॥
ରାତିଜାଗରଣରେ କ୍ଳାନ୍ତ ସେହି ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶୁଷ୍କ କଣ୍ଠ ଓ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ସୌଦ୍ୟୁମ୍ନି ରାଜା, ଜଳ ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ଶାନ୍ତ ଆଶ୍ରମରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜଳ ଯାଚିଲେ।
3.127.14
तस्य श्रान्तस्य शुष्केण कण्ठेन क्रोशतस्तदा ।
नाश्रौषीत्कश्चन तदा शकुनेरिव वाशतः ॥ ३.१२७.१४ ॥
ଶୁଷ୍କ କଣ୍ଠରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ସେହି କ୍ଳାନ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଡାକ ସେତେବେଳେ କେହି ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ, ପକ୍ଷୀର ଡାକ ପରି।
3.127.15
ततस्तं कलशं दृष्ट्वा जलपूर्णं स पार्थिवः ।
अभ्यद्रवत वेगेन पीत्वा चाम्भो व्यवासृजत् ॥ ३.१२७.१५ ॥
ତା'ପରେ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି କଳସକୁ ଦେଖି ସେ ରାଜା ବେଗରେ ଏଆଡ଼େ ଧାଇଁଲେ, ଜଳ ପାନ କରି ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
3.127.16
स पीत्वा शीतलं तोयं पिपासार्तो महीपतिः ।
निर्वाणमगमद्धीमान्सुसुखी चाभवत्तदा ॥ ३.१२७.१६ ॥
ଶୀତଳ ଜଳ ପାନ କରି ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ଓ ସେତେବେଳେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଖୀ ହେଲେ।
3.127.17
ततस्ते प्रत्यबुध्यन्त मुनयः सतपोधनाः ।
निस्तोयं तं च कलशं ददृशुः सर्व एव ते ॥ ३.१२७.१७ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ତପୋଧନ ମୁନିମାନେ ଜାଗିଲେ; ସମସ୍ତେ ଜଳଶୂନ୍ୟ ସେହି କଳସକୁ ଦେଖିଲେ।
3.127.18
कस्य कर्मेदमिति ते पर्यपृच्छन्समागताः ।
युवनाश्वो ममेत्येवं सत्यं समभिपद्यत ॥ ३.१२७.१८ ॥
'ଏହା କାହାର କର୍ମ?' ଏହିପରି ପଚାରିଲେ ସମବେତ ମୁନିମାନେ; ଯୁବନାଶ୍ୱ କହିଲେ, 'ଏହା ମୋର'; ଏହିପରି ସତ୍ୟ ସ୍ୱୀକୃତ ହେଲା।
3.127.19
न युक्तमिति तं प्राह भगवान्भार्गवस्तदा ।
सुतार्थं स्थापिता ह्यापस्तपसा चैव संभृताः ॥ ३.१२७.१९ ॥
ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଭାର୍ଗବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏହା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପୁତ୍ର ପାଇଁ ହିଁ ଏହି ଜଳ ରଖାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତପସ୍ୟାରୁ ହିଁ ତାହା ସଂଗୃହୀତ ହୋଇଥିଲା।'
3.127.20
मया ह्यत्राहितं ब्रह्म तप आस्थाय दारुणम् ।
पुत्रार्थं तव राजर्षे महाबलपराक्रम ॥ ३.१२७.२० ॥
ହେ ରାଜର୍ଷି, ମହାବଳ ପରାକ୍ରମୀ, ତୁମ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ମୁଁ ହିଁ କଠୋର ତପସ୍ୟା କରି ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମତେଜ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲି।
3.127.21
महाबलो महावीर्यस्तपोबलसमन्वितः ।
यः शक्रमपि वीर्येण गमयेद्यमसादनम् ॥ ३.१२७.२१ ॥
ସେ ମହାବଳ, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ତପୋବଳରେ ଯୁକ୍ତ ହେବ; ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇ ପାରିବ।
3.127.22
अनेन विधिना राजन्मयैतदुपपादितम् ।
अब्भक्षणं त्वया राजन्न युक्तं कृतमद्य वै ॥ ३.१२७.२२ ॥
ଏହି ବିଧିରେ, ହେ ରାଜନ, ମୁଁ ଏହା ସଜାଇଥିଲି। କିନ୍ତୁ ହେ ରାଜନ, ତୁମେ ଆଜି ଜଳ ପାନ କରି ଉଚିତ କାମ କରିନାହଁ।
3.127.23
न त्वद्य शक्यमस्माभिरेतत्कर्तुमतोऽनय्था ।
नूनं दैवकृतं ह्येतद्यदेवं कृतवानसि ॥ ३.१२७.२३ ॥
କିନ୍ତୁ ଏବେ ଆମେ ଏହା କରିପାରିବୁ ନାହିଁ; ଅନ୍ୟଥା ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ। ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ଦୈବକୃତ, ଯାହା ତୁମେ ଏପରି କରିଛ।
3.127.24
पिपासितेन याः पीता विधिमन्त्रपुरस्कृताः ।
आपस्त्वया महाराज मत्तपोवीर्यसंभृताः ॥ ३.१२७.२४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତୃଷାରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଜଳ ପାନ କଲ — ବିଧି ଓ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏବଂ ମୋ ତପସ୍ୟାର ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ସଂଗୃହୀତ।
3.127.25
ताभ्यस्त्वमात्मना पुत्रमीदृशं जनयिष्यसि ।
विधास्यामो वयं तत्र तवेष्टिं परमाद्भुताम् ॥ ३.१२७.२५ ॥
ତୁମେ ନିଜେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଏପରି ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମାଇବ। ସେଠାରେ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ପରମ ଅଦ୍ଭୁତ ଯଜ୍ଞ କରିବୁ।
3.127.26
यथा शक्रसमं पुत्रं जनयिष्यसि वीर्यवान् ।
न च प्राणैर्महाराज वियोगस्ते भविष्यति ॥ ३.१२७.२६ ॥
ହେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମାଇବ। ହେ ମହାରାଜ, ତୁମ ପ୍ରାଣ ସହିତ ତୁମର ବିୟୋଗ ହେବ ନାହିଁ।
3.127.27
मा खिदस्त्वं हि राजेनद्र दैवं हि बलवत्तरम् ।
गर्भधारणजं वाऽपि न खेदं समवाप्स्यसि ॥ ३.१२७.२७ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁଃଖ କର ନାହିଁ; କାରଣ ଦୈବ ଅତିଶୟ ବଳବାନ। ଗର୍ଭଧାରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଖେଦ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଇବ ନାହିଁ।
3.127.28
ततो वर्षशते पूर्णे तस्य राज्ञो महात्मनः ।
वामं पार्श्वं विनिर्भिद्य सुतः सूर्य इव स्थितः ॥ ३.१२७.२८ ॥
ତା'ପରେ ଶହେ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେହି ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱ ଚିରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ପୁତ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
3.127.29
निश्चक्राम महातेजा न च तं मृत्युराविशत् ।
युवनाश्वं नरपतिं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१२७.२९ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ସେ ବାହାରି ଆସିଲେ; ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲା ନାହିଁ। ନରପତି ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ପରି ହେଲା।
3.127.30
ततः शक्रो महातेजास्तं दिदृक्षुरुपागमत् ।
ततो देवा महेन्द्रं तमपृच्छन्धास्यतीति किम् ॥ ३.१२७.३० ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଆସିଲେ। ତା'ପରେ ଦେବତାମାନେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଏ କ'ଣ ପିଇବ?"
3.127.31
प्रदेशिनीं ततोऽस्यास्ये शक्रः समभिसंदधे ।
मामयं धास्यतीत्येवं भाषिते चैव वज्रिणा।
मांधातेति च नामास्य चक्रुः सेन्द्रा दिवौकसः ॥ ३.१२७.३१ ॥
ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାର ମୁଖରେ ନିଜ ତର୍ଜନୀ ରଖିଲେ। ବଜ୍ରଧାରୀ କହିଲେ, "ଏ ମୋତେ ପିଇବ", ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନେ ତାର ନାମ "ମାନ୍ଧାତା" ରଖିଲେ।
3.127.32
प्रदेशिनीं शक्रदत्तामाखाद्य स शिशुस्तदा ।
अवर्धत महातेजाः किष्कून्राजंस्त्र्योदश ॥ ३.१२७.३२ ॥
ଶକ୍ରଦତ୍ତ ସେହି ତର୍ଜନୀ ଚୁଷି ସେ ମହାତେଜା ଶିଶୁ, ହେ ରାଜନ, ତେର କିଷ୍କୁ ପରିମାଣ ବଢ଼ିଗଲା।
3.127.33
वेदास्तं सधनुर्वेदा दिव्यान्स्त्राणि चेश्वरम् ।
उपतस्थुर्महाराजं ध्यातमात्राणि सर्वशः ॥ ३.१२७.३३ ॥
ବେଦ, ଧନୁର୍ବେଦ ସହିତ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରସବୁ, ଧ୍ୟାନ କରିବାମାତ୍ରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସେ ମହାରାଜ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
3.127.34
धनुराजगवं नाम शराः शृङ्गोद्भवाश्च ये ।
अभेद्यं कवचं चैव सद्यस्तमुपशिश्रियुः ॥ ३.१२७.३४ ॥
ଆଜଗବ ନାମକ ଧନୁ, ଶୃଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶରସବୁ ଓ ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ, ଏସବୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ।
3.127.35
सोऽभिषिक्तो भगवता स्वयं शक्रेण भारत ।
धर्मेण व्यजयल्लोकांस्त्रीन्विष्णुरिव विक्रमैः ॥ ३.१२७.३५ ॥
ଭଗବାନ ଶକ୍ର ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। ହେ ଭାରତ, ବିଷ୍ଣୁ ପରାକ୍ରମରେ ଯେପରି ଜିନ୍ତି, ସେପରି ସେ ଧର୍ମରେ ତିନି ଲୋକ ଜିତିଲେ।
3.127.36
तस्याप्रतिहतं चक्रं प्रावर्तत महात्मनः ।
रत्नानि चैव राजर्षिं स्वयमेवोपतस्थिरे ॥ ३.१२७.३६ ॥
ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଅପ୍ରତିହତ ଚକ୍ର ଘୂରିବାକୁ ଲାଗିଲା, ଏବଂ ରତ୍ନସବୁ ନିଜେ ସେହି ରାଜର୍ଷି ପାଖକୁ ଆସିଗଲେ।
3.127.37
तस्येयं वसुसंपूर्णा वसुधा वसुधाधिप ।
तेनेष्टं विविधैर्यज्ञैर्बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ॥ ३.१२७.३७ ॥
ହେ ପୃଥିବୀପତି, ଧନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ଥିଲା। ସେ ବହୁବିଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
3.127.38
चितचैत्यो महातेजा धर्मान्प्राप्य च पुष्कलान् ।
शक्रस्यार्धासनं राजँल्लब्धवानमितद्युतिः ॥ ३.१२७.३८ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଚିତ୍ରଚୈତ୍ୟ ପ୍ରଚୁର ଧର୍ମଫଳ ପାଇ, ହେ ରାଜନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅର୍ଧାସନ ଲାଭ କଲେ; ସେ ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ।
3.127.39
एकाह्ना पृथिवी तेन धर्मनित्येन धीमता ।
विजिता शासनादेव सरत्नाकरपत्तना ॥ ३.१२७.३९ ॥
ସର୍ବଦା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଏକ ଦିନରେ, କେବଳ ଆଜ୍ଞାରେ, ରତ୍ନାକର ଓ ବନ୍ଦର ସହିତ ପୃଥିବୀ ଜୟ କଲେ।
3.127.40
तस्य चैत्यैर्महाराज क्रतूनां दक्षिणावताम् ।
चतुरन्ता मही व्याप्ता नासीत्किंचिदनावृतम् ॥ ३.१२७.४० ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞସ୍ତମ୍ଭ ଓ ଦକ୍ଷିଣାଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଚାରି ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତ ପୃଥିବୀରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଅନାବୃତ ନଥିଲା।
3.127.41
तेन पद्मसहस्राणि गवां दश महात्मना ।
ब्राह्मणेभ्यो महाराज दत्तानीति प्रचक्षते ॥ ३.१२७.४१ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମା, ହେ ମହାରାଜ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦଶ ହଜାର ପଦ୍ମ ଓ ଗାଈ ଦାନ କରିଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
3.127.42
तेन द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां महात्मना ।
वृष्टं सस्यविवृद्ध्यर्थं मिषतो वज्रपाणिनः ॥ ३.१२७.४२ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମା ବାର ବର୍ଷର ଅନାବୃଷ୍ଟିରେ, ଶସ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ବଜ୍ରପାଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଚାହିଁ ଥିବା ବେଳେ ବର୍ଷା କରାଇଲେ।
3.127.43
तेन सोमकुलोत्पन्नो गान्धाराधिपतिर्महान् ।
शर्जन्निव महामेघः प्रमथ्य निहतः शरैः ॥ ३.१२७.४३ ॥
ସୋମକୁଳରେ ଜାତ, ଗାନ୍ଧାରର ମହାନ ଅଧିପତିକୁ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ମହାମେଘ ପରି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ସେ ବାଣରେ ବଧ କଲେ।
3.127.44
प्रजाश्चतुर्विधास्तेन त्राता राजन्कृतात्मना ।
तेनात्मतपसा लोकास्तापिताश्चातितेजसा ॥ ३.१२७.४४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସଂଯତାତ୍ମା ସେ ଚାରି ପ୍ରକାର ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ତାଙ୍କ ଆତ୍ମତପସ୍ୟା ଓ ଅତିତେଜରେ ଲୋକସବୁ ତପ୍ତ ହେଲେ।
3.127.45
तस्यैतद्देवयजनं स्थानमादित्यवर्चसः ।
यस्य पुण्यतमे देशे कुरुक्षेत्रेस्य मध्यतः ॥ ३.१२७.४५ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟତେଜ ଥିବା ତାଙ୍କର ଏହି ଦେବଯଜ୍ଞସ୍ଥାନ; କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ଅତି ପବିତ୍ର ପ୍ରଦେଶରେ ଏହା ଅଛି।
3.127.46
तथा त्वमपि राजेन्द्र मान्धातेव महीपतिः ।
धर्मं कृत्वा महीं रक्ष स्वर्गलोकं गमिष्यसि ॥ ३.१२७.४६ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମାନ୍ଧାତାଙ୍କ ପରି ମହୀପତି; ଧର୍ମ କରି ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କଲେ ସ୍ବର୍ଗଲୋକକୁ ଯିବ।
3.127.47
एतत्ते सर्वमाख्यातं मान्धातुश्चरितं महत् ।
जन्म चाग्र्यं महीपाल यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१२७.४७ ॥
ହେ ମହୀପାଳ, ତୁମେ ମୋତେ ପଚାରିଥିବା ମାନ୍ଧାତାଙ୍କ ମହାନ ଚରିତ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ — ଏ ସବୁ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି।
3.127.48
एवमुक्तः स कौन्तेयो लोमशेन महर्षिणा ।
पप्रच्छानन्तरं भूयः सोमकं प्रति भारत ॥ ३.१२७.४८ ॥
ମହର୍ଷି ଲୋମଶ ଏପରି କହିବାରୁ, କୌନ୍ତେୟ, ହେ ଭାରତ, ପରେ ପୁଣି ସୋମକ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।