Mahābhārata · Adhyāya 3.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.127.1
मान्धाता राजशार्दूलस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ।
कथं जातो महाब्रह्मन्यौवनाश्वो नृपोत्तमः ॥ ३.१२७.१ ॥
Māndhātṛ, tigre entre os reis, renomado nos três mundos — como nasceu de Yauvanāśva, o melhor dos reis, ó grande brâmane?
3.127.2
कथं चैनां परां ख्यातिं प्राप्तवानमितद्युतिः ।
यस्य लोकास्त्रयो वश्या विष्णोरिव महात्मनः ॥ ३.१२७.२ ॥
E como ele, de esplendor sem limites, alcançou esta fama suprema — aquele sob cujo domínio estavam os três mundos, como os do grande Viṣṇu?
3.127.3
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं चरितं तस्य धीमतः ।
सत्यकीर्तेर्हि मान्धातुः कथ्यमानं त्वयाऽनघ ॥ ३.१२७.३ ॥
Desejo ouvir esta história do sábio Māndhātṛ, de verdadeira fama, como tu a contas, ó sem mácula.
3.127.4
यथा मान्धातृशब्दश्च तस्य शक्रसमद्युते ।
जन्म चाप्रतिवीर्यस् कुशलो ह्यसि भाषितुम् ॥ ३.१२७.४ ॥
Ó igual a Indra em esplendor, és hábil em dizer como surgiu o nome Māndhātṛ e como ele nasceu, ó guerreiro de valor incomparável.
3.127.5
शृणुष्वावहितो राजन्राज्ञस्तस्य महात्मनः ।
यथा मान्धातृशब्दो वै लोकेषु परिगीयते ॥ ३.१२७.५ ॥
Ouve com atenção, ó rei, a história daquele rei de grande alma, pela qual o nome Māndhātṛ é cantado nos mundos.
3.127.6
इक्ष्वाकुवंशप्रभवो युवनाश्वो महीपतिः ।
सोऽयजत्पृथिवीपालः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ ३.१२७.६ ॥
Yuvanāśva, nascido da linhagem de Ikṣvāku, senhor da terra, celebrou sacrifícios com abundantes oferendas.
3.127.7
अश्वमेधसहस्रं च प्राप्य धर्मभृतांवरः ।
अन्यैश्च क्रतुभिर्मुख्यैरयजत्स्वाप्तदक्षिणैः ॥ ३.१२७.७ ॥
Tendo alcançado mil sacrifícios de cavalo, o melhor dos guardiões do dharma ofereceu também outros ritos principais, com abundantes honorários.
3.127.8
अनपत्यस्तु राजर्षिः स महात्मा महाव्रतः ।
मन्त्रिष्वाधाय तद्राज्यं वनित्यो बभूव ह।
शास्त्रदृष्टेन विधिना संयोज्यात्मानमात्मवान् ॥ ३.१२७.८ ॥
Mas aquele rei-sábio, sem descendência, de grande alma e de grandes votos, entregou seu reino aos ministros e tornou-se morador da floresta. Segundo o rito prescrito pelas escrituras, senhor de si, disciplinou-se.
3.127.9
स कदाचिन्नृपो राजन्नुपवासेन दुःखितः ।
पिपासाशुष्कहृदयः प्रविवेशाश्रमं भृगोः ॥ ३.१२७.९ ॥
Certa vez, ó rei, aquele monarca, aflito pelo jejum, com o coração ressequido pela sede, entrou no eremitério de Bhṛgu.
3.127.10
तामेव रात्रिं राजेन्द्र महात्मा भृगुनन्दनः ।
इष्टिं चकार सौद्युम्नेर्महर्षिः पुत्रकारणात् ॥ ३.१२७.१० ॥
Naquela mesma noite, ó senhor dos reis, o grande sábio, filho de Bhṛgu, de grande alma, realizou um rito de oferenda para o filho de Sudyumna, a fim de obter um filho.
3.127.11
संभृतो मन्त्रपूतेन वारिणा कलशो महान् ।
तत्रातिष्ठत राजेन्द्र पूर्वमेव समाहितः ॥ ३.१२७.११ ॥
Ali estava um grande vaso cheio de água purificada por mantras, ó senhor dos reis, colocado previamente com atenção.
3.127.12
यत्प्राश्य प्रसवेत्तस्य पत्नी शक्रसमं सुतम् ।
तद्वारि विहितं राजन्यस्मिन्नासीत्सुसंस्कृतम्।
तं न्यस्य वेद्यां कलशं सुषुपुस्ते महर्षयः ॥ ३.१२७.१२ ॥
Ao bebê-la, sua esposa daria à luz um filho igual a Indra. Aquela água prescrita estava bem preparada nele, ó rei. Tendo colocado aquele vaso sobre o altar, aqueles grandes sábios adormeceram.
3.127.13
रात्रिजागरणाच्छ्रान्तान्सौद्युम्निः समतीत्य तान् ।
शुष्ककण्ठः पिपासार्तः पानीयार्थी भृशं नृपः।
तं प्रविश्याश्रमं शान्तः पानीयं सोऽभ्ययाचत ॥ ३.१२७.१३ ॥
Tendo passado por aqueles sábios exaustos de uma noite em vigília, o rei, filho de Saudyumni, com a garganta seca e atormentado pela sede, ansiando por água, entrou no ashrama tranquilo e pediu água.
3.127.14
तस्य श्रान्तस्य शुष्केण कण्ठेन क्रोशतस्तदा ।
नाश्रौषीत्कश्चन तदा शकुनेरिव वाशतः ॥ ३.१२७.१४ ॥
Embora aquele rei exausto clamasse com a garganta seca, ninguém o ouviu então, como não se ouve o canto de um pássaro.
3.127.15
ततस्तं कलशं दृष्ट्वा जलपूर्णं स पार्थिवः ।
अभ्यद्रवत वेगेन पीत्वा चाम्भो व्यवासृजत् ॥ ३.१२७.१५ ॥
Então, ao ver aquele cântaro cheio de água, o rei correu rapidamente até ele, bebeu a água e o depositou.
3.127.16
स पीत्वा शीतलं तोयं पिपासार्तो महीपतिः ।
निर्वाणमगमद्धीमान्सुसुखी चाभवत्तदा ॥ ३.१२७.१६ ॥
Tendo bebido a água fresca, o sábio rei, atormentado pela sede, encontrou alívio e então ficou muito feliz.
3.127.17
ततस्ते प्रत्यबुध्यन्त मुनयः सतपोधनाः ।
निस्तोयं तं च कलशं ददृशुः सर्व एव ते ॥ ३.१२७.१७ ॥
Então aqueles sábios ricos em austeridade despertaram, e todos viram aquele cântaro agora sem água.
3.127.18
कस्य कर्मेदमिति ते पर्यपृच्छन्समागताः ।
युवनाश्वो ममेत्येवं सत्यं समभिपद्यत ॥ ३.१२७.१८ ॥
"De quem é esta obra?", perguntaram os sábios reunidos. Yuvanāśva disse: "É minha", e assim a verdade foi reconhecida.
3.127.19
न युक्तमिति तं प्राह भगवान्भार्गवस्तदा ।
सुतार्थं स्थापिता ह्यापस्तपसा चैव संभृताः ॥ ३.१२७.१९ ॥
Então o venerável Bhārgava lhe disse: 'Isto não é apropriado. Estas águas foram colocadas para se obter um filho, e foram reunidas pela austeridade.'
3.127.20
मया ह्यत्राहितं ब्रह्म तप आस्थाय दारुणम् ।
पुत्रार्थं तव राजर्षे महाबलपराक्रम ॥ ३.१२७.२० ॥
Fui eu quem aqui, tendo adotado austeridade severa, estabeleceu o poder sagrado por tua causa, ó sábio real, ó tu de grande força e valor, para um filho.
3.127.21
महाबलो महावीर्यस्तपोबलसमन्वितः ।
यः शक्रमपि वीर्येण गमयेद्यमसादनम् ॥ ३.१२७.२१ ॥
Será de grande força e grande valor, dotado do poder da austeridade, capaz de, com a sua valentia, enviar até Śakra (Indra) à morada de Yama.
3.127.22
अनेन विधिना राजन्मयैतदुपपादितम् ।
अब्भक्षणं त्वया राजन्न युक्तं कृतमद्य वै ॥ ३.१२७.२२ ॥
Por este rito, ó rei, eu havia realizado isto. Mas, ó rei, o teu beber água hoje não foi algo apropriado.
3.127.23
न त्वद्य शक्यमस्माभिरेतत्कर्तुमतोऽनय्था ।
नूनं दैवकृतं ह्येतद्यदेवं कृतवानसि ॥ ३.१२७.२३ ॥
Mas agora não podemos fazer isto de outra forma; não pode ser de outro modo. Certamente isto foi feito pelo destino, que tenhas feito isto.
3.127.24
पिपासितेन याः पीता विधिमन्त्रपुरस्कृताः ।
आपस्त्वया महाराज मत्तपोवीर्यसंभृताः ॥ ३.१२७.२४ ॥
As águas, ó grande rei, que bebeste na tua sede, preparadas com rito e mantra, reunidas pelo poder da minha austeridade.
3.127.25
ताभ्यस्त्वमात्मना पुत्रमीदृशं जनयिष्यसि ।
विधास्यामो वयं तत्र तवेष्टिं परमाद्भुताम् ॥ ३.१२७.२५ ॥
Tu mesmo gerarás dessas águas um filho assim; ali realizaremos para ti um sacrifício sumamente maravilhoso.
3.127.26
यथा शक्रसमं पुत्रं जनयिष्यसि वीर्यवान् ।
न च प्राणैर्महाराज वियोगस्ते भविष्यति ॥ ३.१२७.२६ ॥
Valoroso, gerarás um filho igual a Śakra; e, grande rei, não haverá separação de ti dos teus alentos vitais.
3.127.27
मा खिदस्त्वं हि राजेनद्र दैवं हि बलवत्तरम् ।
गर्भधारणजं वाऽपि न खेदं समवाप्स्यसि ॥ ३.१२७.२७ ॥
Não te aflijas, senhor dos reis, pois o destino é de fato mais forte; nem sofrerás aflição alguma nascida do ato de gestar.
3.127.28
ततो वर्षशते पूर्णे तस्य राज्ञो महात्मनः ।
वामं पार्श्वं विनिर्भिद्य सुतः सूर्य इव स्थितः ॥ ३.१२७.२८ ॥
Então, completados cem anos, o filho, rompendo o flanco esquerdo daquele rei magnânimo, ergueu-se como o sol.
3.127.29
निश्चक्राम महातेजा न च तं मृत्युराविशत् ।
युवनाश्वं नरपतिं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१२७.२९ ॥
O de grande esplendor saiu, e a morte não o tocou; para o rei Yuvanāśva aquilo tornou-se algo maravilhoso.
3.127.30
ततः शक्रो महातेजास्तं दिदृक्षुरुपागमत् ।
ततो देवा महेन्द्रं तमपृच्छन्धास्यतीति किम् ॥ ३.१२७.३० ॥
Então Indra, de grande esplendor, veio desejando vê-lo. Em seguida, os deuses perguntaram ao grande Indra: "O que ele beberá?"
3.127.31
प्रदेशिनीं ततोऽस्यास्ये शक्रः समभिसंदधे ।
मामयं धास्यतीत्येवं भाषिते चैव वज्रिणा।
मांधातेति च नामास्य चक्रुः सेन्द्रा दिवौकसः ॥ ३.१२७.३१ ॥
Então Indra colocou seu dedo indicador na boca dele. Quando o portador do raio disse: "Este me beberá", os habitantes do céu, com Indra, deram-lhe o nome de Māndhātā.
3.127.32
प्रदेशिनीं शक्रदत्तामाखाद्य स शिशुस्तदा ।
अवर्धत महातेजाः किष्कून्राजंस्त्र्योदश ॥ ३.१२७.३२ ॥
Ao chupar o dedo indicador dado por Śakra, aquela criança de grande esplendor, ó rei, cresceu até treze kiṣku.
3.127.33
वेदास्तं सधनुर्वेदा दिव्यान्स्त्राणि चेश्वरम् ।
उपतस्थुर्महाराजं ध्यातमात्राणि सर्वशः ॥ ३.१२७.३३ ॥
Os Vedas, junto com a ciência do arco, e as armas divinas, apenas por serem pensadas, todos vieram e se apresentaram diante daquele grande rei, o senhor.
3.127.34
धनुराजगवं नाम शराः शृङ्गोद्भवाश्च ये ।
अभेद्यं कवचं चैव सद्यस्तमुपशिश्रियुः ॥ ३.१२७.३४ ॥
O arco chamado Ājagava, as flechas nascidas de chifre e a armadura impenetrável recorreram imediatamente a ele.
3.127.35
सोऽभिषिक्तो भगवता स्वयं शक्रेण भारत ।
धर्मेण व्यजयल्लोकांस्त्रीन्विष्णुरिव विक्रमैः ॥ ३.१२७.३५ ॥
Ungido pelo venerável Śakra em pessoa, ele, ó Bhārata, conquistou os três mundos pelo dharma, como Viṣṇu os conquista com sua bravura.
3.127.36
तस्याप्रतिहतं चक्रं प्रावर्तत महात्मनः ।
रत्नानि चैव राजर्षिं स्वयमेवोपतस्थिरे ॥ ३.१२७.३६ ॥
A roda sem obstáculos daquele magnânimo começou a girar, e as joias, por vontade própria, vieram àquele sábio real.
3.127.37
तस्येयं वसुसंपूर्णा वसुधा वसुधाधिप ।
तेनेष्टं विविधैर्यज्ञैर्बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ॥ ३.१२७.३७ ॥
Ó senhor da terra, esta terra cheia de riquezas foi sua. Ele realizou muitos tipos de sacrifícios, com abundantes oferendas aos sacerdotes.
3.127.38
चितचैत्यो महातेजा धर्मान्प्राप्य च पुष्कलान् ।
शक्रस्यार्धासनं राजँल्लब्धवानमितद्युतिः ॥ ३.१२७.३८ ॥
Citracaitya, de grande esplendor, tendo obtido abundantes méritos, ó rei, alcançou metade do trono de Indra; era de brilho imensurável.
3.127.39
एकाह्ना पृथिवी तेन धर्मनित्येन धीमता ।
विजिता शासनादेव सरत्नाकरपत्तना ॥ ३.१२७.३९ ॥
Por aquele sábio, sempre firme no dharma, a terra com suas minas de joias e portos foi conquistada em um único dia, apenas por comando.
3.127.40
तस्य चैत्यैर्महाराज क्रतूनां दक्षिणावताम् ।
चतुरन्ता मही व्याप्ता नासीत्किंचिदनावृतम् ॥ ३.१२७.४० ॥
Ó grande rei, por seus postes de sacrifício e seus sacrifícios com abundantes oferendas, a terra estendida até suas quatro fronteiras ficou tão coberta que nada permaneceu descoberto.
3.127.41
तेन पद्मसहस्राणि गवां दश महात्मना ।
ब्राह्मणेभ्यो महाराज दत्तानीति प्रचक्षते ॥ ३.१२७.४१ ॥
Aquele de grande alma, ó grande rei, dizem que deu aos brâmanes dez mil padmas e vacas.
3.127.42
तेन द्वादशवार्षिक्यामनावृष्ट्यां महात्मना ।
वृष्टं सस्यविवृद्ध्यर्थं मिषतो वज्रपाणिनः ॥ ३.१२७.४२ ॥
Durante uma seca de doze anos, o de grande alma fez cair chuva para o crescimento das colheitas, enquanto Indra, o portador do raio, observava.
3.127.43
तेन सोमकुलोत्पन्नो गान्धाराधिपतिर्महान् ।
शर्जन्निव महामेघः प्रमथ्य निहतः शरैः ॥ ३.१२७.४३ ॥
Por ele, o grande senhor de Gandhāra, nascido na linhagem de Soma, foi esmagado como uma grande nuvem que ruge e morto com flechas.
3.127.44
प्रजाश्चतुर्विधास्तेन त्राता राजन्कृतात्मना ।
तेनात्मतपसा लोकास्तापिताश्चातितेजसा ॥ ३.१२७.४४ ॥
Ó rei, aquele de alma domada protegeu os quatro tipos de súditos; pela sua austeridade própria e esplendor excessivo os mundos foram aquecidos.
3.127.45
तस्यैतद्देवयजनं स्थानमादित्यवर्चसः ।
यस्य पुण्यतमे देशे कुरुक्षेत्रेस्य मध्यतः ॥ ३.१२७.४५ ॥
Este é o local de sacrifício aos deuses daquele de brilho solar; fica no centro de Kurukṣetra, na região mais sagrada.
3.127.46
तथा त्वमपि राजेन्द्र मान्धातेव महीपतिः ।
धर्मं कृत्वा महीं रक्ष स्वर्गलोकं गमिष्यसि ॥ ३.१२७.४६ ॥
Assim também tu, senhor dos reis, és senhor da terra como Māndhātṛ; pratica o dharma, protege a terra e irás ao mundo celestial.
3.127.47
एतत्ते सर्वमाख्यातं मान्धातुश्चरितं महत् ।
जन्म चाग्र्यं महीपाल यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ३.१२७.४७ ॥
Ó protetor da terra, tudo isto te foi contado: a grande conduta de Māndhātṛ e o seu nascimento mais excelente, sobre o que me perguntas.
3.127.48
एवमुक्तः स कौन्तेयो लोमशेन महर्षिणा ।
पप्रच्छानन्तरं भूयः सोमकं प्रति भारत ॥ ३.१२७.४८ ॥
Assim interpelado pelo grande sábio Lomaśa, o filho de Kuntī, ó Bhārata, perguntou em seguida novamente sobre Somaka.