Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.138

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

3.138.1

चङ्क्रम्यमाणः स तदा यवक्रीरकुतोभयः ।
जगाम माधवे मासि रैभ्याश्रमपदं प्रति ॥ ३.१३८.१ ॥

ସେତେବେଳେ ନିର୍ଭୟରେ ବୁଲୁଥିବା ଯବକ୍ରୀତ ବସନ୍ତ ମାସରେ ରୈଭ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।

3.138.2

स ददर्शाश्रमे रम्ये पुष्पतद्रुमभूषिते ।
विचरन्तीं स्नुषां तस्य किन्नरीमिव भारत ॥ ३.१३८.२ ॥

ସେହି ରମଣୀୟ ଆଶ୍ରମରେ, ପୁଷ୍ପବୃକ୍ଷରେ ସଜ୍ଜିତ ସ୍ଥାନରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରବଧୂକୁ କିନ୍ନରୀ ପରି ବୁଲୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ହେ ଭାରତ।

3.138.3

यवक्रीस्तामुवाचेदमुपतिष्ठस्व मामिनि ।
निर्लज्जो लज्जया युक्तां कामेन हृतचेतनः ॥ ३.१३८.३ ॥

ଯବକ୍ରୀତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋର ସେବା କର।' ଲଜ୍ଜାଯୁକ୍ତ ତାଙ୍କୁ, କାମରେ ଚେତନା ହରଣ ହୋଇଥିବା ନିର୍ଲଜ୍ଜ ସେ ଏହା କହିଲେ।

3.138.4

सा तस्य शीलमाज्ञाय तस्माच्छापाच्च बिभ्यती ।
तेजस्वितां च रैभ्यस् तथेत्युक्त्वा जगाम ह ॥ ३.१३८.४ ॥

ତାଙ୍କ ଆଚରଣ ଜାଣି, ସେହି ଶାପ ଓ ରୈଭ୍ୟଙ୍କ ତେଜରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, 'ଏମିତି ହେଉ' କହି ସେ ଚାଲିଗଲେ।

3.138.5

तत एकान्तमानीय लज्जयामास भारत ।
आजगाम तदा रैभ्यः स्वमाश्रममरिंदम ॥ ३.१३८.५ ॥

ତାପରେ ତାଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତକୁ ନେଇ, ହେ ଭାରତ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କଲେ। ସେତେବେଳେ ରୈଭ୍ୟ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ।

3.138.6

रुदतीं च स्नुषां दृष्ट्वा भार्यामार्ता परावसोः ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा पर्यपृच्छद्युधिष्ठिर ॥ ३.१३८.६ ॥

ପରାବସୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ, କାନ୍ଦୁଥିବା ପୁତ୍ରବଧୂଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, କୋମଳ ବାଣୀରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ପଚାରିଲେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।

3.138.7

सा तस्मै सर्वमाचष्ट यवक्रीभाषितं शुभा ।
प्रत्युक्तं च यवक्रीतं प्रेक्षापूर्वं तथाऽऽत्मना ॥ ३.१३८.७ ॥

ସେଇ ଶୁଭା ନାରୀ ଯବକ୍ରୀତଙ୍କ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଏବଂ ଯବକ୍ରୀତ ବିଚାରିକରି ନିଜେ ଯେଉଁ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ ତାହା ମଧ୍ୟ କହିଲେ।

3.138.8

शृण्वानस्यैव रैभ्यस्य यवक्रेस्तद्विचेष्टनम् ।
दहन्निव तदा चेतः क्रोधः समभवन्महान् ॥ ३.१३८.८ ॥

ରୈଭ୍ୟ ଶୁଣୁଥିବା ସମୟରେ ଯବକ୍ରୀଙ୍କର ସେହି ଛଟପଟାଣି ଦେଖି ତାଙ୍କ ମନ ଯେପରି ଜଳିବାକୁ ଲାଗିଲା; ସେତେବେଳେ ମହାକ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।

3.138.9

स तदा मन्युनाऽऽविष्टस्तपस्वी कोपनो भृशम् ।
अवलुप्य जटामेकां जुहावाग्नौ सुसंस्कृते ॥ ३.१३८.९ ॥

ସେତେବେଳେ କ୍ରୋଧରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବିଷ୍ଟ ସେହି ତପସ୍ୱୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୁପିତ ହୋଇ ନିଜର ଗୋଟିଏ ଜଟା କାଟି ସୁସଂସ୍କୃତ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଲେ।

3.138.10

ततः समभवन्नारी तस्या रूपेण संमिता ।
अवलुप्यापरां चापि जुहावाग्नौ जटां पुनः ॥ ३.१३८.१० ॥

ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ରୂପ ସହିତ ସମାନ ଗୋଟିଏ ନାରୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ପରେ ସେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଜଟା କାଟି ପୁନର୍ବାର ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଲେ।

3.138.11

ततः समभवद्रक्षो दीप्तास्यं घोरदर्शनम् ।
अब्रूतां तौ तदा रैभ्यं किं कार्यं करवामहे ॥ ३.१३८.११ ॥

ସେତେବେଳେ ଦୀପ୍ତ ମୁଖ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦର୍ଶନବିଶିଷ୍ଟ ଗୋଟିଏ ରାକ୍ଷସ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ରୈଭ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଆମେ କି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବୁ?"

3.138.12

तावब्रवीदृषिः क्रुद्धो यवक्रीर्वध्यतामिति ।
जग्मतृस्तौ तथेत्युक्त्वा यवक्रीतजिघांसया ॥ ३.१३८.१२ ॥

କ୍ରୁଦ୍ଧ ଋଷି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଯବକ୍ରୀତଙ୍କୁ ବଧ କରାଯାଉ।" "ସେହିପରି ହେଉ" ବୋଲି କହି ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଯବକ୍ରୀତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲିଗଲେ।

3.138.13

ततस्तं समुपास्थाय कृत्या सृष्टा महात्मना ।
कमण्डलुं जहारास्य मोहयित्वा तु भारत ॥ ३.१३८.१३ ॥

ତା'ପରେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟ କୃତ୍ୟା ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି ତାଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁ ନେଇଗଲା, ହେ ଭାରତ।

3.138.14

उच्छिष्टं तु यवक्रीतमपकृष्टकमण्डलुम् ।
तत उद्यतशूलः स राक्षसः समुपाद्रवत् ॥ ३.१३८.१४ ॥

ତା'ପରେ କମଣ୍ଡଳୁ ହରାଇଥିବା ଅଶୁଚି ଯବକ୍ରୀତ ଆଡ଼କୁ ଶୂଳ ଉଠାଇ ସେ ରାକ୍ଷସ ଧାଇଁ ଆସିଲା।

3.138.15

तमाद्रवन्तं संप्रेक्ष्य शूलहस्तं जिघांसया ।
यवक्रीः सहसोत्थाय प्राद्रवद्यत्रवै सरः ॥ ३.१३८.१५ ॥

ଶୂଳ ହାତରେ ନେଇ ମାରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଯବକ୍ରୀ ସହସା ଉଠି ଯେଉଁଠି ସରୋବର ଥିଲା ସେଆଡ଼କୁ ପଳାଇଲେ।

3.138.16

जलहीनं सरो दृष्ट्वा यवक्रीस्त्वरितः पुनः ।
जगाम सरितः सर्वास्ताश्चाप्यासन्विशोषिताः ॥ ३.१३८.१६ ॥

ସରୋବରକୁ ଜଳଶୂନ୍ୟ ଦେଖି ଯବକ୍ରୀ ପୁଣି ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ; ସମସ୍ତ ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଶୁଖି ଯାଇଥିଲା।

3.138.17

स काल्यमानो घोरेण शूलहस्तेन रक्षसा ।
अग्निहोत्रे पितुर्भीतः सहसा प्रविवेश ह ॥ ३.१३८.१७ ॥

ସେହି ଭୟଙ୍କର ଶୂଳଧାରୀ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଭୀତ ଯବକ୍ରୀ ସହସା ପିତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

3.138.18

स वै प्रविशमानस्तु शुद्रेणान्धेन रक्षिणा ।
निगृहीतो बलाद्द्वारि सोऽवातिष्ठत पार्थिव ॥ ३.१३८.१८ ॥

କିନ୍ତୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ବେଳେ, ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ୱାରରେ ଥିବା ଜଣେ ଅନ୍ଧ ଶୂଦ୍ର ପ୍ରହରୀ ତାଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଧରିଲା; ସେ ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ।

3.138.19

निगृहीतं तु शूद्रेण यवक्रीतं स राक्षसः ।
ताडयामास शूलेन स भिन्नहृदयोऽपतत् ॥ ३.१३८.१९ ॥

ଶୂଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡ଼ିଥିବା ଯବକ୍ରୀତଙ୍କୁ ସେହି ରାକ୍ଷସ ଶୂଳରେ ଆଘାତ କଲା; ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ପଡ଼ିଗଲେ।

3.138.20

यवक्रीतं स हत्वा तु राक्षसो रैभ्यमागमत् ।
अनुज्ञातस्तु रैभ्येण तया नार्या सहावसत् ॥ ३.१३८.२० ॥

ଯବକ୍ରୀତଙ୍କୁ ମାରି ସେ ରାକ୍ଷସ ରୈଭ୍ୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲା; ରୈଭ୍ୟଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ରହିଲା।