ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.142.1
अन्तर्हितानि भूतानि रक्षांसि बलवन्ति च ।
अग्निना तपसा चैव शक्यं गन्तुं वृकोदर ॥ ३.१४२.१ ॥
ହେ ବୃକୋଦର! ସେଠାରେ ଲୁଚିଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଓ ବଳବାନ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଓ ତପସ୍ୟାର ବଳରେ ହିଁ ସେଠାକୁ ଯିବା ସମ୍ଭବ।
3.142.2
सन्निवर्तय कौन्तेय क्षुत्पिपासे बलाश्रयात् ।
ततो बलं च दाक्ष्यं च संश्रयस्व वृकोदर ॥ ३.१४२.२ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ! ବଳର ଆଶ୍ରୟରେ କ୍ଷୁଧା-ତୃଷ୍ଣାକୁ ଫେରାଅ; ତା'ପରେ ହେ ବୃକୋଦର! ବଳ ଓ ଦକ୍ଷତାର ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।
3.142.3
ऋषेस्त्वया श्रुतं वाक्यं कैलासं पर्वतं प्रति ।
बुद्ध्या प्रपश्य कौन्तेय कथं कृष्णा गमिष्यति ॥ ३.१४२.३ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ! କୈଳାସ ପର୍ବତ ଦିଗରେ ଋଷିଙ୍କ ବାକ୍ୟ ତୁମେ ଶୁଣିଛ; ବୁଦ୍ଧିରେ ବିଚାର କର, କୃଷ୍ଣା କିପରି ଯିବେ।
3.142.4
अथवा सहदेवेन धौम्येन च समं विभो ।
सूतैः पौरोगवैश्चैव सर्वैश्च परिचारकैः ॥ ३.१४२.४ ॥
ଅଥବା ହେ ବିଭୋ! ସହଦେବ ଓ ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ସାରଥି, ରୋଷାଳିଆ ଓ ସବୁ ପରିଚାରକଙ୍କ ସହିତ (ଫେରିଯାଅ)।
3.142.5
रथैरश्वैश्च ये चान्ये विप्राः क्लेशासहाः पथि ।
सर्वैस्त्वं सहितो भीम निवर्तस्वायतेक्षण ॥ ३.१४२.५ ॥
ରଥ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଏବଂ ପଥର କ୍ଲେଶ ସହି ନ ପାରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ହେ ଭୀମ! ହେ ବିଶାଳନୟନ! ଫେରିଯାଅ।
3.142.6
त्रयो वयं गमिष्यामो लध्वाहारा यतव्रताः ।
अहं च नकुलश्चैव लोमशश्च महातपाः ॥ ३.१४२.६ ॥
ଆମେ ତିନିଜଣ ଯିବା, ଲଘୁ ଆହାର ଗ୍ରହଣ କରି, ବ୍ରତରେ ଦୃଢ଼ ରହି — ମୁଁ, ନକୁଳ ଓ ମହାତପସ୍ୱୀ ଲୋମଶ।
3.142.7
ममागमनमाकाङ्क्षन्ग्गाद्वारे समाहितः ।
वसेह द्रौपदीं रक्षन्यावदागमनं मम ॥ ३.१४२.७ ॥
ମୋ ଆଗମନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି, ଗାଦ୍ୱାରରେ ସାବଧାନ ରହି, ମୁଁ ନ ଫେରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ରୁହ।
3.142.8
राजपुत्री श्रमेणार्ता दुःखार्ता चैव भारत ।
व्रजत्येव हि कल्याणी श्वेतवाहदिदृक्षया ॥ ३.१४२.८ ॥
ହେ ଭାରତ, ରାଜକୁମାରୀ ଶ୍ରମରେ ଓ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ; ତଥାପି ଶ୍ବେତାଶ୍ୱ (ଅର୍ଜୁନ) କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସେହି କଲ୍ୟାଣୀ ଚାଲିଛନ୍ତି।
3.142.9
तवचाप्यरतिस्तीव्रा वर्तते तमपश्यतः ।
गुडाकेशं महात्मानं संग्रामेष्वपलायिनम्।
किं पुनः सहदेवं च मां च कृष्णां च भारत ॥ ३.१४२.९ ॥
ହେ ଭାରତ, ଯୁଦ୍ଧରେ କେବେ ପଛକୁ ନ ଫେରୁଥିବା ମହାତ୍ମା ଗୁଡ଼ାକେଶ (ଅର୍ଜୁନ) ଙ୍କୁ ନ ଦେଖିବାରୁ ତୁମର ମଧ୍ୟ ତୀବ୍ର ଅସ୍ଥିରତା ଅଛି। ତେବେ ସହଦେବ, ମୋ ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ବିଷୟରେ କଅଣ କହିବି!
3.142.10
द्विजाः कामं निवर्तन्तां सर्वे च परिचारकाः ।
सूताः पौरोगवाश्चैव यं च मन्येत नो भवान् ॥ ३.१४२.१० ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଇଚ୍ଛା କଲେ ଫେରିଯାଆନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ସେବକ, ସାରଥି ଓ ରୋଷେୟାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଆପଣ ଆମ ପାଇଁ ଉଚିତ ମନେ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ଫେରନ୍ତୁ।
3.142.11
न ह्यहं हातुमिच्छामि भवन्तमिह कर्हिचित् ।
शैलेऽस्मिन्राक्षसाकीर्णे दुर्गेषु विपमेषु च ॥ ३.१४२.११ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ପର୍ବତରେ, ଦୁର୍ଗମ ଓ ବିଷମ ସ୍ଥାନରେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏଠାରେ କେବେ ବି ଛାଡ଼ିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ।
3.142.12
इयं चापि महाभागा राजपुत्री पतिव्रता ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र नोत्सहेद्विनिवर्तितुम् ॥ ३.१४२.१२ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଏହି ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ପତିବ୍ରତା ରାଜକୁମାରୀ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ବିନା ଫେରିବାକୁ ସାହସ କରିବେ ନାହିଁ।
3.142.13
तथैवसहदेवोऽयं सततं त्वामनुव्रतः ।
न जातु विनिवर्तेत मतज्ञो ह्यहमस्य वै ॥ ३.१४२.१३ ॥
ସେହିପରି ଏହି ସହଦେବ ମଧ୍ୟ ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କର ଅନୁଗାମୀ। ସେ କେବେ ବି ଫେରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଆପଣଙ୍କ ମନ ଜାଣେ, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମନ ଜାଣେ।
3.142.14
अपिचात्र महाराज सव्यसाचिदिदृक्षया ।
सर्वे लालसभूताः स्म तस्माद्यास्यामहे सह ॥ ३.१४२.१४ ॥
ଆହୁରି, ହେ ମହାରାଜ, ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ; ତେଣୁ ଆମେ ଏକାଠି ଯିବା।
3.142.15
यद्यशक्यो रथैर्गन्तुं शैलोऽयं बहुकन्दरः ।
पद्भिरेव गमिष्यामो मा राजन्विमना भव ॥ ३.१४२.१५ ॥
ବହୁ ଗୁମ୍ଫାଯୁକ୍ତ ଏହି ପର୍ବତ ଯଦି ରଥରେ ଅତିକ୍ରମ କରିହେବ ନାହିଁ, ତେବେ ଆମେ ପାଦରେ ହିଁ ଯିବା। ହେ ରାଜନ୍, ମନ ଦୁଃଖିତ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
3.142.16
अहं वहिष्ये पाञ्चालीं यत्रयत्र न शक्ष्यति ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा राजन्विमना भव ॥ ३.१४२.१६ ॥
ପାଞ୍ଚାଳୀ (ଦ୍ରୌପଦୀ) ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଚାଲି ପାରିବେ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସେଠାରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବହନ କରିନେବି। ଏହା ମୋର ସଂକଳ୍ପ। ହେ ରାଜନ୍, ମନ ଦୁଃଖିତ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
3.142.17
सुकुमारौ तथा वीरौ माद्रीनन्दिकरावुभौ ।
दुर्गे संतारयिष्यामि यत्राशक्तौ भविष्यतः ॥ ३.१४२.१७ ॥
ସୁକୁମାର ବୀର, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ—ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଅସମର୍ଥ ହେବେ, ସେହି କଠିନ ପଥରେ ମୁଁ ପାର କରାଇ ନେବି।
3.142.18
एवं ते भाषमाणस्य बलं भीमाभिवर्धताम् ।
यत्त्वमुत्सहसे वोढुं पाञ्चालीं विपुलेऽध्वनि ॥ ३.१४२.१८ ॥
ହେ ଭୀମ, ଏପରି କହୁଥିବା ତୁମର ବଳ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ଏହି ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ ପାଞ୍ଚାଳୀଙ୍କୁ ବହନ କରିବାକୁ ତୁମେ ସାହସ କରୁଛ।
3.142.19
यमजौ चापि भद्रं ते नैतदन्यत्र विद्यते ।
बलं तव यशश्चैवधर्मः कीर्तिश्च वर्धताम् ॥ ३.१४२.१९ ॥
ଯମଜ ଭାଇମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ଏହି ବଳ, ଯଶ, ଧର୍ମ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ତୁମ ଠାରେ ହିଁ ଅଛି, ଅନ୍ୟତ୍ର ନାହିଁ। ଏସବୁ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
3.142.20
यत्त्वमुत्सहसे नेतुं भ्रातरौ सह कृष्णया ।
मा ते ग्लानिर्महाबाहो मा च तेऽस्तु पराभवः ॥ ३.१४२.२० ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଦୁଇ ଭାଇ ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସହିତ ଆମକୁ ନେବାକୁ ତୁମେ ଉତ୍ସୁକ; ତାହାଦ୍ୱାରା ତୁମର କ୍ଲାନ୍ତି ବା ପରାଜୟ ନ ହେଉ।
3.142.21
ततः कृष्णाऽब्रवीद्वाक्यं प्रहसन्ती मनोरमा ।
गमिष्यामि न संताप कार्यो मां प्रति भारत ॥ ३.१४२.२१ ॥
ତେବେ ମନୋରମା କୃଷ୍ଣା ହସି କହିଲେ, "ହେ ଭାରତ, ମୁଁ ଯିବି; ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖ କର ନାହିଁ।"
3.142.22
तपसा शक्यते गन्तुं पर्वतो गन्धमादनः ।
तपसा चैव कौन्तेय सर्वे योक्ष्यामहे वयम् ॥ ३.१४२.२२ ॥
ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତକୁ ଯିବା ସମ୍ଭବ। ହେ କୌନ୍ତେୟ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ୟମ କରିବା।
3.142.23
नकुलः सहदेवश्च भीमसेनश् पार्थिव ।
अहं च त्वं च कौन्तेय द्रक्ष्यामः श्वेतवाहनम् ॥ ३.१४२.२३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ନକୁଳ, ସହଦେବ ଓ ଭୀମସେନ, ମୁଁ ଓ ତୁମେ, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ୱେତବାହନ (ଅର୍ଜୁନ) ଙ୍କୁ ଦେଖିବା।
3.142.24
एवं संभाषमाणास्ते सुबाहुविषयं महत् ।
ददृशुर्मुदिता राजन्प्रभूतगजवाजिमत् ॥ ३.१४२.२४ ॥
ଏପରି କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବାବେଳେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ୍, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁବାହୁଙ୍କ ବିଶାଳ ରାଜ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
3.142.25
किराततङ्गणाकीर्णं पुलिन्दशतसंकुलम् ।
हिमवत्यमरैर्जुष्टं बह्वाश्चर्यसमाकुलम्।
सुबाहुश्चापि तान्दृष्ट्वा पूजयाप्रत्यगृह्णत ॥ ३.१४२.२५ ॥
କିରାତ ଓ ତଙ୍ଗଣ ଜାତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶହ ଶହ ପୁଲିନ୍ଦରେ ସଂକୁଳ, ହିମାଳୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ବହୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ (ସେହି ଦେଶ)। ସୁବାହୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.142.26
विषयान्ते कुलिन्दानामीश्वरः प्रीतिपूर्वकम् ।
तत्र ते पूजितास्तेन सर्व एव सुखोपिताः ॥ ३.१४२.२६ ॥
କୁଲିନ୍ଦଙ୍କ ଦେଶର ସୀମାରେ ସେମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ପ୍ରୀତିପୂର୍ବକ (ସ୍ୱାଗତ କଲେ)। ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସମସ୍ତେ ସୁଖରେ ରହିଲେ।
3.142.27
प्रतस्थुर्विमले सूर्ये हिमवन्तं गिरिं प्रति ।
इन्द्रसेनमुखांश्चापि भृत्यान्पौरोगवांस्तथा ॥ ३.१४२.२७ ॥
ନିର୍ମଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ସେମାନେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଯାହାର ମୁଖ୍ୟ, ସେହି ଭୃତ୍ୟ ଓ ରନ୍ଧନକାରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ।
3.142.28
सूदांश्च पारिबर्हांश्च द्रौपद्याः सर्वशो नृप ।
राज्ञः कुलिन्दाधिपतेः परिदाय महारथाः ॥ ३.१४२.२८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସମସ୍ତ ରନ୍ଧନକାରୀ ଓ ସାମଗ୍ରୀ ବହନକାରୀ ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କୁ କୁଲିନ୍ଦାଧିପତି ରାଜା ଦେଇଥିଲେ; ସେହି ମହାରଥୀମାନେ।
3.142.29
पद्भिरेव महावीर्या ययुः कौरवनन्दनाः ।
ते शनैः प्राद्रवन्सर्वे कृष्णया सह पाण्डवाः।
तस्माद्देशात्सुसंहृष्टा द्रष्टुकामा धनंजयम् ॥ ३.१४२.२९ ॥
ସେହି ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ କୌରବ ବଂଶର ଆନନ୍ଦସ୍ୱରୂପ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପଦବ୍ରଜରେ ଗଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସହିତ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ; ସେହି ଦେଶରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ।