Mahābhārata · Adhyāya 3.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.142.1
अन्तर्हितानि भूतानि रक्षांसि बलवन्ति च ।
अग्निना तपसा चैव शक्यं गन्तुं वृकोदर ॥ ३.१४२.१ ॥
O Vṛkodara, dort gibt es verborgene Wesen und mächtige Rākṣasas; man kann nur durch die Kraft von Feuer und Askese dorthin gelangen.
3.142.2
सन्निवर्तय कौन्तेय क्षुत्पिपासे बलाश्रयात् ।
ततो बलं च दाक्ष्यं च संश्रयस्व वृकोदर ॥ ३.१४२.२ ॥
O Sohn der Kuntī, weise Hunger und Durst durch die Kraft zurück, auf die du dich stützt; dann, o Vṛkodara, suche Zuflucht bei Stärke und Geschick.
3.142.3
ऋषेस्त्वया श्रुतं वाक्यं कैलासं पर्वतं प्रति ।
बुद्ध्या प्रपश्य कौन्तेय कथं कृष्णा गमिष्यति ॥ ३.१४२.३ ॥
O Sohn der Kuntī, du hast die Worte des Weisen über den Berg Kailāsa gehört; bedenke mit deinem Verstand, wie Kṛṣṇā gehen wird.
3.142.4
अथवा सहदेवेन धौम्येन च समं विभो ।
सूतैः पौरोगवैश्चैव सर्वैश्च परिचारकैः ॥ ३.१४२.४ ॥
Oder, o Mächtiger, kehre zusammen mit Sahadeva und Dhaumya zurück, samt den Wagenlenkern, den Köchen und allen Dienern.
3.142.5
रथैरश्वैश्च ये चान्ये विप्राः क्लेशासहाः पथि ।
सर्वैस्त्वं सहितो भीम निवर्तस्वायतेक्षण ॥ ३.१४२.५ ॥
Zusammen mit den Wagen und Pferden und den anderen Brahmanen, die die Mühsal des Weges nicht ertragen können, mit allen zusammen kehre zurück, o Bhīma, o Langäugiger.
3.142.6
त्रयो वयं गमिष्यामो लध्वाहारा यतव्रताः ।
अहं च नकुलश्चैव लोमशश्च महातपाः ॥ ३.१४२.६ ॥
Wir drei werden gehen, mit leichter Nahrung, fest in unseren Gelübden: ich, Nakula und der große Asket Lomaśa.
3.142.7
ममागमनमाकाङ्क्षन्ग्गाद्वारे समाहितः ।
वसेह द्रौपदीं रक्षन्यावदागमनं मम ॥ ३.१४२.७ ॥
Mich erwartend, aufmerksam am Gādvāra-Pass, bleib und beschütze Draupadī, bis ich zurückkehre.
3.142.8
राजपुत्री श्रमेणार्ता दुःखार्ता चैव भारत ।
व्रजत्येव हि कल्याणी श्वेतवाहदिदृक्षया ॥ ३.१४२.८ ॥
O Bhārata, die Prinzessin ist von Erschöpfung gequält und von Kummer bedrückt, doch die Verehrungswürdige geht weiter aus Verlangen, den mit den weißen Pferden zu sehen.
3.142.9
तवचाप्यरतिस्तीव्रा वर्तते तमपश्यतः ।
गुडाकेशं महात्मानं संग्रामेष्वपलायिनम्।
किं पुनः सहदेवं च मां च कृष्णां च भारत ॥ ३.१४२.९ ॥
O Bhārata, auch du leidest heftig darunter, ihn nicht zu sehen, den großen Guḍākeśa, der im Kampf nie floh. Wie viel mehr dann Sahadeva, mich und Kṛṣṇā, o Bhārata!
3.142.10
द्विजाः कामं निवर्तन्तां सर्वे च परिचारकाः ।
सूताः पौरोगवाश्चैव यं च मन्येत नो भवान् ॥ ३.१४२.१० ॥
Mögen die Brahmanen zurückkehren, wenn sie es wünschen, und alle Diener zurückkehren, die Wagenlenker und Köche ebenso, und wen du für uns für angemessen hältst.
3.142.11
न ह्यहं हातुमिच्छामि भवन्तमिह कर्हिचित् ।
शैलेऽस्मिन्राक्षसाकीर्णे दुर्गेषु विपमेषु च ॥ ३.१४२.११ ॥
Auf diesem von Rākṣasas erfüllten Berg, an unwegsamen und rauen Orten, will ich dich hier keinesfalls zurücklassen.
3.142.12
इयं चापि महाभागा राजपुत्री पतिव्रता ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र नोत्सहेद्विनिवर्तितुम् ॥ ३.१४२.१२ ॥
Diese hochgesegnete, ihrem Gatten treue Prinzessin würde ohne dich nicht wagen umzukehren, o Tiger unter den Menschen.
3.142.13
तथैवसहदेवोऽयं सततं त्वामनुव्रतः ।
न जातु विनिवर्तेत मतज्ञो ह्यहमस्य वै ॥ ३.१४२.१३ ॥
Ebenso folgt dieser Sahadeva dir stets. Er wird niemals umkehren, denn er kennt deinen Sinn, und ich kenne seinen Sinn.
3.142.14
अपिचात्र महाराज सव्यसाचिदिदृक्षया ।
सर्वे लालसभूताः स्म तस्माद्यास्यामहे सह ॥ ३.१४२.१४ ॥
Außerdem, großer König, sehnen wir uns alle danach, Savyasācin zu sehen; darum werden wir gemeinsam gehen.
3.142.15
यद्यशक्यो रथैर्गन्तुं शैलोऽयं बहुकन्दरः ।
पद्भिरेव गमिष्यामो मा राजन्विमना भव ॥ ३.१४२.१५ ॥
Wenn dieser an vielen Höhlen reiche Berg mit Wagen nicht zu überqueren ist, werden wir zu Fuß gehen. Sei nicht niedergeschlagen, o König.
3.142.16
अहं वहिष्ये पाञ्चालीं यत्रयत्र न शक्ष्यति ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा राजन्विमना भव ॥ ३.१४२.१६ ॥
Wo immer Pāñcālī nicht gehen kann, dort werde ich sie tragen. So ist mein Entschluss. Sei nicht niedergeschlagen, o König.
3.142.17
सुकुमारौ तथा वीरौ माद्रीनन्दिकरावुभौ ।
दुर्गे संतारयिष्यामि यत्राशक्तौ भविष्यतः ॥ ३.१४२.१७ ॥
Auch die beiden zarten Helden, die Söhne Mādrīs, die Freude bringen: Wo sie nicht können, auf diesem schwierigen Weg werde ich sie hinübertragen.
3.142.18
एवं ते भाषमाणस्य बलं भीमाभिवर्धताम् ।
यत्त्वमुत्सहसे वोढुं पाञ्चालीं विपुलेऽध्वनि ॥ ३.१४२.१८ ॥
O Bhīma, möge deine Kraft wachsen, während du so sprichst—du, der du bereit bist, Pāñcālī auf diesem weiten Weg zu tragen.
3.142.19
यमजौ चापि भद्रं ते नैतदन्यत्र विद्यते ।
बलं तव यशश्चैवधर्मः कीर्तिश्च वर्धताम् ॥ ३.१४२.१९ ॥
Auch den Zwillingen möge Glück zuteilwerden. Diese Stärke, dieser Ruhm, dieser Dharma und dieser Ruhm finden sich nur bei dir, nirgends sonst. Mögen sie wachsen.
3.142.20
यत्त्वमुत्सहसे नेतुं भ्रातरौ सह कृष्णया ।
मा ते ग्लानिर्महाबाहो मा च तेऽस्तु पराभवः ॥ ३.१४२.२० ॥
O Starkarmiger, da du die beiden Brüder zusammen mit Kṛṣṇā führen willst, möge dich keine Ermattung treffen und keine Niederlage.
3.142.21
ततः कृष्णाऽब्रवीद्वाक्यं प्रहसन्ती मनोरमा ।
गमिष्यामि न संताप कार्यो मां प्रति भारत ॥ ३.१४२.२१ ॥
Da sprach Kṛṣṇā, reizend und lächelnd, diese Worte: "Ich werde gehen, o Bhārata; sorge dich nicht um mich."
3.142.22
तपसा शक्यते गन्तुं पर्वतो गन्धमादनः ।
तपसा चैव कौन्तेय सर्वे योक्ष्यामहे वयम् ॥ ३.१४२.२२ ॥
Nur durch Askese ist der Berg Gandhamādana erreichbar. Und durch Askese, o Sohn der Kuntī, werden wir alle uns bemühen.
3.142.23
नकुलः सहदेवश्च भीमसेनश् पार्थिव ।
अहं च त्वं च कौन्तेय द्रक्ष्यामः श्वेतवाहनम् ॥ ३.१४२.२३ ॥
O König, Nakula und Sahadeva und Bhīmasena, ich und du, o Sohn der Kuntī, wir alle werden Śvetavāhana (Arjuna) sehen.
3.142.24
एवं संभाषमाणास्ते सुबाहुविषयं महत् ।
ददृशुर्मुदिता राजन्प्रभूतगजवाजिमत् ॥ ३.१४२.२४ ॥
So sich unterhaltend, erblickten sie froh, o König, das weite Reich Subāhus, reich an Elefanten und Pferden.
3.142.25
किराततङ्गणाकीर्णं पुलिन्दशतसंकुलम् ।
हिमवत्यमरैर्जुष्टं बह्वाश्चर्यसमाकुलम्।
सुबाहुश्चापि तान्दृष्ट्वा पूजयाप्रत्यगृह्णत ॥ ३.१४२.२५ ॥
Voller Kirāta- und Taṅgaṇa-Völker, wimmelnd von hunderten Pulindas, von den Göttern auf dem Himavat aufgesucht, voller vieler Wunder. Auch Subāhu empfing sie, als er sie sah, mit Ehren.
3.142.26
विषयान्ते कुलिन्दानामीश्वरः प्रीतिपूर्वकम् ।
तत्र ते पूजितास्तेन सर्व एव सुखोपिताः ॥ ३.१४२.२६ ॥
An der Grenze des Kulinda-Landes empfing sie der Herr jenes Landes voller Zuneigung. Dort, von ihm geehrt, wohnten alle bequem.
3.142.27
प्रतस्थुर्विमले सूर्ये हिमवन्तं गिरिं प्रति ।
इन्द्रसेनमुखांश्चापि भृत्यान्पौरोगवांस्तथा ॥ ३.१४२.२७ ॥
Als die Sonne klar schien, brachen sie zum Berg Himavat auf, und nahmen auch die Diener unter Indrasena sowie die Köche und Hausleute mit.
3.142.28
सूदांश्च पारिबर्हांश्च द्रौपद्याः सर्वशो नृप ।
राज्ञः कुलिन्दाधिपतेः परिदाय महारथाः ॥ ३.१४२.२८ ॥
O König, die Köche und Gepäckträger Draupadīs, alle, waren vom König, dem Herrn der Kulindas, übergeben worden; so zogen die großen Wagenkämpfer davon.
3.142.29
पद्भिरेव महावीर्या ययुः कौरवनन्दनाः ।
ते शनैः प्राद्रवन्सर्वे कृष्णया सह पाण्डवाः।
तस्माद्देशात्सुसंहृष्टा द्रष्टुकामा धनंजयम् ॥ ३.१४२.२९ ॥
Nur zu Fuß zogen die Pāṇḍavas, Freude des Kuru-Geschlechts und von großer Kraft. Alle zusammen mit Kṛṣṇā schritten langsam voran, hoch erfreut über jenes Land, verlangend, Dhanaṃjaya zu sehen.