மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.142.1
अन्तर्हितानि भूतानि रक्षांसि बलवन्ति च ।
अग्निना तपसा चैव शक्यं गन्तुं वृकोदर ॥ ३.१४२.१ ॥
ஓ வ்ருகோதரா! மறைந்திருக்கும் உயிரினங்களும் வலிமையான அரக்கர்களும் உள்ளனர்; நெருப்பாலும் தவத்தாலும் மட்டுமே அங்கு செல்ல முடியும்.
3.142.2
सन्निवर्तय कौन्तेय क्षुत्पिपासे बलाश्रयात् ।
ततो बलं च दाक्ष्यं च संश्रयस्व वृकोदर ॥ ३.१४२.२ ॥
ஓ குந்தியின் மகனே! பசியையும் தாகத்தையும் உன் வலிமையின் துணையால் திருப்பு; பின்னர் ஓ வ்ருகோதரா! வலிமையையும் திறமையையும் சார்ந்து கொள்.
3.142.3
ऋषेस्त्वया श्रुतं वाक्यं कैलासं पर्वतं प्रति ।
बुद्ध्या प्रपश्य कौन्तेय कथं कृष्णा गमिष्यति ॥ ३.१४२.३ ॥
ஓ குந்தியின் மகனே! கைலாச மலையைக் குறித்து முனிவரின் சொல்லை நீ கேட்டிருக்கிறாய்; அறிவால் ஆராய்ந்து பார், கிருஷ்ணை எவ்வாறு செல்வாள்?
3.142.4
अथवा सहदेवेन धौम्येन च समं विभो ।
सूतैः पौरोगवैश्चैव सर्वैश्च परिचारकैः ॥ ३.१४२.४ ॥
அல்லது ஓ வல்லவனே! சகதேவனுடனும் தௌம்யனுடனும், தேரோட்டிகள், சமையற்காரர்கள் மற்றும் எல்லா பணியாளர்களுடனும் சேர்ந்து (திரும்பு).
3.142.5
रथैरश्वैश्च ये चान्ये विप्राः क्लेशासहाः पथि ।
सर्वैस्त्वं सहितो भीम निवर्तस्वायतेक्षण ॥ ३.१४२.५ ॥
தேர்கள், குதிரைகளுடனும், மற்றும் பாதையின் துன்பத்தைத் தாங்க முடியாத பிற அந்தணர்களுடனும், எல்லோருடனும் சேர்ந்து, ஓ பீமா! நீண்ட கண்களை உடையவனே! திரும்பிப்போ.
3.142.6
त्रयो वयं गमिष्यामो लध्वाहारा यतव्रताः ।
अहं च नकुलश्चैव लोमशश्च महातपाः ॥ ३.१४२.६ ॥
நாங்கள் மூவர் செல்வோம்; எளிய உணவை உண்டு, விரதத்தில் உறுதியுடன் — நானும், நகுலனும், மகா தவசியான லோமசரும்.
3.142.7
ममागमनमाकाङ्क्षन्ग्गाद्वारे समाहितः ।
वसेह द्रौपदीं रक्षन्यावदागमनं मम ॥ ३.१४२.७ ॥
நான் திரும்பி வரும் வரை காத்திருப்பதை விரும்பி, கவனமாக கத்வார் கணவாயில் இருந்து திரௌபதியைக் காத்துக்கொண்டு தங்கியிரு.
3.142.8
राजपुत्री श्रमेणार्ता दुःखार्ता चैव भारत ।
व्रजत्येव हि कल्याणी श्वेतवाहदिदृक्षया ॥ ३.१४२.८ ॥
பாரதா, அரசகுமாரி களைப்பால் வருந்தியும் துயரால் வாடியும் இருக்கிறாள்; ஆயினும் வெண்குதிரையுடையவனை (அர்ஜுனனை) காணும் ஆசையால் அந்த மங்கலமானவள் நடந்துகொண்டே இருக்கிறாள்.
3.142.9
तवचाप्यरतिस्तीव्रा वर्तते तमपश्यतः ।
गुडाकेशं महात्मानं संग्रामेष्वपलायिनम्।
किं पुनः सहदेवं च मां च कृष्णां च भारत ॥ ३.१४२.९ ॥
பாரதா, அவனைக் காணாததால் உமக்கும் கடுமையான அமைதியின்மை உண்டாகிறது — போர்களில் ஒருபோதும் புறமுதுகிடாத மகாத்மாவான குடாகேசனை. அப்படியிருக்க, சகதேவனும் என்னையும் கிருஷ்ணையையும் பற்றி என்ன சொல்வது!
3.142.10
द्विजाः कामं निवर्तन्तां सर्वे च परिचारकाः ।
सूताः पौरोगवाश्चैव यं च मन्येत नो भवान् ॥ ३.१४२.१० ॥
அந்தணர்கள் விரும்பினால் திரும்பிப் போகட்டும்; பணியாளர்கள் அனைவரும், தேரோட்டிகளும், சமையல்காரர்களும் கூட, உங்களுக்கு நாங்கள் பொருத்தமாகக் கருதுபவர்களும் திரும்பட்டும்.
3.142.11
न ह्यहं हातुमिच्छामि भवन्तमिह कर्हिचित् ।
शैलेऽस्मिन्राक्षसाकीर्णे दुर्गेषु विपमेषु च ॥ ३.१४२.११ ॥
இந்த அரக்கர்கள் நிறைந்த மலையில், கடக்க முடியாத, கரடுமுரடான இடங்களில், உங்களை எப்போதும் இங்கே கைவிட நான் விரும்பவில்லை.
3.142.12
इयं चापि महाभागा राजपुत्री पतिव्रता ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र नोत्सहेद्विनिवर्तितुम् ॥ ३.१४२.१२ ॥
மகாபாக்கியவதியும் கணவனுக்கு உண்மையான அரசகுமாரியுமான இவளும், புருஷவியாக்ரரே, நீர் இல்லாமல் திரும்பிப் போகத் துணியமாட்டாள்.
3.142.13
तथैवसहदेवोऽयं सततं त्वामनुव्रतः ।
न जातु विनिवर्तेत मतज्ञो ह्यहमस्य वै ॥ ३.१४२.१३ ॥
அதேபோல் இந்த சஹதேவனும் எப்போதும் உம்மைப் பின்தொடர்பவன். அவன் ஒருபோதும் திரும்ப மாட்டான்; அவன் உம் மனதை அறிந்தவன், நான் அவனுடைய மனதை அறிவேன்.
3.142.14
अपिचात्र महाराज सव्यसाचिदिदृक्षया ।
सर्वे लालसभूताः स्म तस्माद्यास्यामहे सह ॥ ३.१४२.१४ ॥
மேலும், மகாராஜனே, சவ்யசாசினை (அர்ஜுனனை) காணும் ஆவலால் நாங்கள் அனைவரும் ஏங்குகிறோம்; ஆகவே நாம் அனைவரும் ஒன்றாகச் செல்வோம்.
3.142.15
यद्यशक्यो रथैर्गन्तुं शैलोऽयं बहुकन्दरः ।
पद्भिरेव गमिष्यामो मा राजन्विमना भव ॥ ३.१४२.१५ ॥
பல குகைகள் நிறைந்த இம்மலையை தேர்களால் கடக்க இயலாவிட்டால், நாம் கால்நடையாகவே செல்வோம். அரசே, மனம் சோர்வடைய வேண்டாம்.
3.142.16
अहं वहिष्ये पाञ्चालीं यत्रयत्र न शक्ष्यति ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा राजन्विमना भव ॥ ३.१४२.१६ ॥
பாஞ்சாலி (திரௌபதி) நடக்க இயலாத இடங்களிலெல்லாம் நான் அவளைச் சுமந்து செல்வேன். இதுவே என் எண்ணம். அரசே, மனம் சோர்வடைய வேண்டாம்.
3.142.17
सुकुमारौ तथा वीरौ माद्रीनन्दिकरावुभौ ।
दुर्गे संतारयिष्यामि यत्राशक्तौ भविष्यतः ॥ ३.१४२.१७ ॥
மென்மையான வீரர்களாகிய மாத்ரியின் இன்ப மைந்தர்கள் இருவரையும், அவர்கள் இயலாத கடினமான வழிகளில் நான் கடத்திச் செல்வேன்.
3.142.18
एवं ते भाषमाणस्य बलं भीमाभिवर्धताम् ।
यत्त्वमुत्सहसे वोढुं पाञ्चालीं विपुलेऽध्वनि ॥ ३.१४२.१८ ॥
பீமா, இவ்வாறு நீ பேசும் உன் வலிமை பெருகட்டும். நீ பாஞ்சாலியை இந்த நீண்ட வழியில் சுமந்து செல்ல துணிகிறாய்.
3.142.19
यमजौ चापि भद्रं ते नैतदन्यत्र विद्यते ।
बलं तव यशश्चैवधर्मः कीर्तिश्च वर्धताम् ॥ ३.१४२.१९ ॥
இரட்டையர்களுக்கும் நன்மை உண்டாகட்டும். இந்த வலிமை, புகழ், தர்மம், கீர்த்தி ஆகியவை உன்னிடமே உள்ளன; வேறெங்கும் இவை இல்லை. இவை வளரட்டும்.
3.142.20
यत्त्वमुत्सहसे नेतुं भ्रातरौ सह कृष्णया ।
मा ते ग्लानिर्महाबाहो मा च तेऽस्तु पराभवः ॥ ३.१४२.२० ॥
மஹாபாஹுவே, இரு சகோதரர்களையும் கிருஷ்ணையையும் உடன் அழைத்துச் செல்ல நீ விரும்புகிறாய்; அதனால் உனக்கு சோர்வும் தோல்வியும் உண்டாகாமல் இருக்கட்டும்.
3.142.21
ततः कृष्णाऽब्रवीद्वाक्यं प्रहसन्ती मनोरमा ।
गमिष्यामि न संताप कार्यो मां प्रति भारत ॥ ३.१४२.२१ ॥
அப்போது மனோரமையான கிருஷ்ணை சிரித்துக்கொண்டு கூறினாள்: "ஓ பாரதா, நான் செல்வேன்; என்னைப் பற்றி கவலைப்படாதே."
3.142.22
तपसा शक्यते गन्तुं पर्वतो गन्धमादनः ।
तपसा चैव कौन्तेय सर्वे योक्ष्यामहे वयम् ॥ ३.१४२.२२ ॥
தவத்தாலேயே கந்தமாதன மலைக்குச் செல்ல முடியும். ஓ கௌந்தேயா, தவத்தாலேயே நாம் அனைவரும் முயல்வோம்.
3.142.23
नकुलः सहदेवश्च भीमसेनश् पार्थिव ।
अहं च त्वं च कौन्तेय द्रक्ष्यामः श्वेतवाहनम् ॥ ३.१४२.२३ ॥
ஓ அரசே, நகுலனும் சகதேவனும் பீமசேனனும், நானும் நீயும், ஓ கௌந்தேயா, நாம் அனைவரும் சுவேதவாகனனைக் (அர்ஜுனனை) காண்போம்.
3.142.24
एवं संभाषमाणास्ते सुबाहुविषयं महत् ।
ददृशुर्मुदिता राजन्प्रभूतगजवाजिमत् ॥ ३.१४२.२४ ॥
இவ்வாறு உரையாடிக்கொண்டே அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், ஓ அரசே, யானைகளும் குதிரைகளும் நிறைந்த சுபாகுவின் பெரிய நாட்டைக் கண்டனர்.
3.142.25
किराततङ्गणाकीर्णं पुलिन्दशतसंकुलम् ।
हिमवत्यमरैर्जुष्टं बह्वाश्चर्यसमाकुलम्।
सुबाहुश्चापि तान्दृष्ट्वा पूजयाप्रत्यगृह्णत ॥ ३.१४२.२५ ॥
கிராத, தங்கண மக்களால் நிறைந்து, நூற்றுக்கணக்கான புலிந்தர்களால் நெருங்கி, இமயமலையில் தேவர்களால் சேவிக்கப்பட்டு, பல அதிசயங்களால் நிரம்பியிருந்தது. சுபாகு அவர்களைக் கண்டு மரியாதையுடன் ஏற்றுக்கொண்டான்.
3.142.26
विषयान्ते कुलिन्दानामीश्वरः प्रीतिपूर्वकम् ।
तत्र ते पूजितास्तेन सर्व एव सुखोपिताः ॥ ३.१४२.२६ ॥
குலிந்தர்களின் நாட்டு எல்லையில் அந்த அரசன் அன்புடன் (அவர்களை வரவேற்றான்). அங்கே அவனால் மதிக்கப்பட்டு அனைவரும் சுகமாகத் தங்கினர்.
3.142.27
प्रतस्थुर्विमले सूर्ये हिमवन्तं गिरिं प्रति ।
इन्द्रसेनमुखांश्चापि भृत्यान्पौरोगवांस्तथा ॥ ३.१४२.२७ ॥
தெளிவான சூரியன் உதித்தபோது அவர்கள் இமயமலையை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்; இந்திரசேனனைத் தலைவனாகக் கொண்ட பணியாளர்களும், சமையற்காரர்களும் உடன் சென்றனர்.
3.142.28
सूदांश्च पारिबर्हांश्च द्रौपद्याः सर्वशो नृप ।
राज्ञः कुलिन्दाधिपतेः परिदाय महारथाः ॥ ३.१४२.२८ ॥
அரசனே, திரௌபதியின் சமையற்காரர்களும் பொருட்களைச் சுமக்கும் பணியாளர்களும் அனைவரும் குலிந்தாதிபதியான அரசனால் அளிக்கப்பட்டவர்கள்; இவ்வாறு மகாரதர்கள்.
3.142.29
पद्भिरेव महावीर्या ययुः कौरवनन्दनाः ।
ते शनैः प्राद्रवन्सर्वे कृष्णया सह पाण्डवाः।
तस्माद्देशात्सुसंहृष्टा द्रष्टुकामा धनंजयम् ॥ ३.१४२.२९ ॥
அந்த மகாவீரர்களான குருக்களின் மகிழ்ச்சியாகிய பாண்டவர்கள் நடந்தே சென்றனர். அவர்கள் அனைவரும் கிருஷ்ணையுடன் மெதுவாக முன்னேறினர்; அந்த நாட்டிலிருந்து மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், தனஞ்சயனைக் காணும் விருப்பத்தோடு.