మహాభారతం · అధ్యాయం 3.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.142.1
अन्तर्हितानि भूतानि रक्षांसि बलवन्ति च ।
अग्निना तपसा चैव शक्यं गन्तुं वृकोदर ॥ ३.१४२.१ ॥
ఓ వృకోదరా! దాగి ఉన్న ప్రాణులు, బలవంతులైన రాక్షసులు ఉన్నారు; అగ్ని, తపస్సుల ద్వారానే అక్కడికి వెళ్లడం సాధ్యం.
3.142.2
सन्निवर्तय कौन्तेय क्षुत्पिपासे बलाश्रयात् ।
ततो बलं च दाक्ष्यं च संश्रयस्व वृकोदर ॥ ३.१४२.२ ॥
ఓ కౌంతేయా! ఆకలి దప్పులను నీ బలాన్ని ఆశ్రయించి తిప్పికొట్టు; తరువాత ఓ వృకోదరా! బలాన్నీ నైపుణ్యాన్నీ ఆశ్రయించు.
3.142.3
ऋषेस्त्वया श्रुतं वाक्यं कैलासं पर्वतं प्रति ।
बुद्ध्या प्रपश्य कौन्तेय कथं कृष्णा गमिष्यति ॥ ३.१४२.३ ॥
ఓ కౌంతేయా! కైలాస పర్వతం గురించి ఋషి మాట నీవు విన్నావు; బుద్ధితో ఆలోచించు, కృష్ణ ఎలా వెళ్తుందో.
3.142.4
अथवा सहदेवेन धौम्येन च समं विभो ।
सूतैः पौरोगवैश्चैव सर्वैश्च परिचारकैः ॥ ३.१४२.४ ॥
లేదా ఓ విభూ! సహదేవుడితో, ధౌమ్యుడితో కలిసి, సారథులు, వంటవారు, సేవకులతో అందరితో (తిరిగి వెళ్ళు).
3.142.5
रथैरश्वैश्च ये चान्ये विप्राः क्लेशासहाः पथि ।
सर्वैस्त्वं सहितो भीम निवर्तस्वायतेक्षण ॥ ३.१४२.५ ॥
రథాలు, గుర్రాలతో, మార్గ కష్టాన్ని సహించలేని ఇతర బ్రాహ్మణులతో అందరితో కలిసి, ఓ భీమా! విశాల నేత్రుడా! తిరిగి వెళ్ళు.
3.142.6
त्रयो वयं गमिष्यामो लध्वाहारा यतव्रताः ।
अहं च नकुलश्चैव लोमशश्च महातपाः ॥ ३.१४२.६ ॥
మేము ముగ్గురం వెళ్తాము, తేలికపాటి ఆహారం తీసుకొని, వ్రతాల్లో దృఢంగా — నేను, నకులుడు, మహాతపస్వి లోమశుడు.
3.142.7
ममागमनमाकाङ्क्षन्ग्गाद्वारे समाहितः ।
वसेह द्रौपदीं रक्षन्यावदागमनं मम ॥ ३.१४२.७ ॥
నేను తిరిగి వచ్చే వరకు, గాద్వార వద్ద జాగ్రత్తగా ఉండి ద్రౌపదిని రక్షిస్తూ నిరీక్షించు.
3.142.8
राजपुत्री श्रमेणार्ता दुःखार्ता चैव भारत ।
व्रजत्येव हि कल्याणी श्वेतवाहदिदृक्षया ॥ ३.१४२.८ ॥
భారతా, రాజకుమారి అలసటతో బాధపడుతూ, దుఃఖంతో కుంగిపోతూ ఉంది; అయినా శ్వేతాశ్వుడిని (అర్జునుడిని) చూడాలన్న కోరికతో ఆ కల్యాణి నడుస్తూనే ఉంది.
3.142.9
तवचाप्यरतिस्तीव्रा वर्तते तमपश्यतः ।
गुडाकेशं महात्मानं संग्रामेष्वपलायिनम्।
किं पुनः सहदेवं च मां च कृष्णां च भारत ॥ ३.१४२.९ ॥
భారతా, యుద్ధాలలో ఎన్నడూ వెనుదిరగని మహాత్ముడైన గుడాకేశుడిని (అర్జునుడిని) చూడకపోవడం వల్ల నీకూ తీవ్రమైన అసహనం కలుగుతోంది. అలాంటప్పుడు సహదేవుడి గురించి, నా గురించి, కృష్ణ (ద్రౌపది) గురించి చెప్పేదేముంది!
3.142.10
द्विजाः कामं निवर्तन्तां सर्वे च परिचारकाः ।
सूताः पौरोगवाश्चैव यं च मन्येत नो भवान् ॥ ३.१४२.१० ॥
బ్రాహ్మణులు కోరుకుంటే తిరిగి వెళ్ళనివ్వండి; సేవకులందరూ, సారథులు, వంటవారు కూడా, మీరు మాకు తగినవారని భావించే వారందరూ వెళ్ళనివ్వండి.
3.142.11
न ह्यहं हातुमिच्छामि भवन्तमिह कर्हिचित् ।
शैलेऽस्मिन्राक्षसाकीर्णे दुर्गेषु विपमेषु च ॥ ३.१४२.११ ॥
రాక్షసులతో నిండిన ఈ పర్వతంపై, దుర్గమమైన విషమమైన ప్రదేశాలలో, నిన్ను ఎప్పుడూ ఇక్కడ విడిచిపెట్టాలని నేను కోరను.
3.142.12
इयं चापि महाभागा राजपुत्री पतिव्रता ।
त्वामृते पुरुषव्याघ्र नोत्सहेद्विनिवर्तितुम् ॥ ३.१४२.१२ ॥
మహాభాగ్యవతి, పతివ్రత అయిన ఈ రాజకుమారి కూడా, పురుషవ్యాఘ్రా, నీవు లేకుండా తిరిగి వెళ్ళే సాహసం చేయదు.
3.142.13
तथैवसहदेवोऽयं सततं त्वामनुव्रतः ।
न जातु विनिवर्तेत मतज्ञो ह्यहमस्य वै ॥ ३.१४२.१३ ॥
అలాగే ఈ సహదేవుడు కూడా ఎల్లప్పుడూ మీను అనుసరించువాడు. అతడు ఎప్పుడూ వెనుదిరగడు; అతడు మీ మనసును తెలిసినవాడు, నేను అతని మనసును తెలిసినవాడిని.
3.142.14
अपिचात्र महाराज सव्यसाचिदिदृक्षया ।
सर्वे लालसभूताः स्म तस्माद्यास्यामहे सह ॥ ३.१४२.१४ ॥
ఇంకా, మహారాజా, సవ్యసాచిని (అర్జునుని) చూడాలనే కోరికతో మేమందరం ఆతురతతో ఉన్నాము; కాబట్టి మేము కలిసి వెళ్తాము.
3.142.15
यद्यशक्यो रथैर्गन्तुं शैलोऽयं बहुकन्दरः ।
पद्भिरेव गमिष्यामो मा राजन्विमना भव ॥ ३.१४२.१५ ॥
అనేక గుహలతో నిండిన ఈ పర్వతాన్ని రథాలతో దాటడం సాధ్యం కాకపోతే, మనం కాలినడకనే వెళ్తాము. రాజా, విచారపడకు.
3.142.16
अहं वहिष्ये पाञ्चालीं यत्रयत्र न शक्ष्यति ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा राजन्विमना भव ॥ ३.१४२.१६ ॥
పాంచాలి (ద్రౌపది) నడవలేని చోట్లలో నేను ఆమెను మోసుకెళ్తాను. ఇదే నా సంకల్పం. రాజా, విచారపడకు.
3.142.17
सुकुमारौ तथा वीरौ माद्रीनन्दिकरावुभौ ।
दुर्गे संतारयिष्यामि यत्राशक्तौ भविष्यतः ॥ ३.१४२.१७ ॥
సుకుమారులైన వీరులు, మాద్రి ఆనందాన్నిచ్చే ఇద్దరు కుమారులను కూడా, వారు నడవలేని కఠిన మార్గంలో నేను దాటించి తీసుకువెళ్తాను.
3.142.18
एवं ते भाषमाणस्य बलं भीमाभिवर्धताम् ।
यत्त्वमुत्सहसे वोढुं पाञ्चालीं विपुलेऽध्वनि ॥ ३.१४२.१८ ॥
భీమా, ఇలా నువ్వు మాట్లాడుతున్న నీ బలం పెరుగుగాక. ఈ విశాలమైన దారిలో పాంచాలిని మోసుకెళ్లడానికి నువ్వు సాహసిస్తున్నావు.
3.142.19
यमजौ चापि भद्रं ते नैतदन्यत्र विद्यते ।
बलं तव यशश्चैवधर्मः कीर्तिश्च वर्धताम् ॥ ३.१४२.१९ ॥
ఇరువురు యమజులకూ శుభం కలుగుగాక. ఈ బలం, యశస్సు, ధర్మం, కీర్తి నీలోనే ఉన్నాయి, మరెక్కడా లేవు. ఇవి పెరుగుగాక.
3.142.20
यत्त्वमुत्सहसे नेतुं भ्रातरौ सह कृष्णया ।
मा ते ग्लानिर्महाबाहो मा च तेऽस्तु पराभवः ॥ ३.१४२.२० ॥
ఓ మహాబాహూ, సోదరులిద్దరినీ కృష్ణతో కలిసి తీసుకెళ్లాలని నీవు కోరుతున్నావు; దానివల్ల నీకు అలసట కలగకూడదు, పరాభవం కలగకూడదు.
3.142.21
ततः कृष्णाऽब्रवीद्वाक्यं प्रहसन्ती मनोरमा ।
गमिष्यामि न संताप कार्यो मां प्रति भारत ॥ ३.१४२.२१ ॥
అప్పుడు మనోహరమైన కృష్ణ నవ్వుతూ ఇలా పలికింది: "ఓ భారతా, నేను వెళ్తాను; నా గురించి బాధపడవద్దు."
3.142.22
तपसा शक्यते गन्तुं पर्वतो गन्धमादनः ।
तपसा चैव कौन्तेय सर्वे योक्ष्यामहे वयम् ॥ ३.१४२.२२ ॥
తపస్సు ద్వారానే గంధమాదన పర్వతానికి వెళ్ళగలం. ఓ కౌంతేయా, తపస్సుతోనే మనమంతా ప్రయత్నిస్తాము.
3.142.23
नकुलः सहदेवश्च भीमसेनश् पार्थिव ।
अहं च त्वं च कौन्तेय द्रक्ष्यामः श्वेतवाहनम् ॥ ३.१४२.२३ ॥
ఓ రాజా, నకులుడు, సహదేవుడు, భీమసేనుడు, నేను, నీవు, ఓ కౌంతేయా, మనమంతా శ్వేతవాహనుడిని (అర్జునుడిని) చూస్తాము.
3.142.24
एवं संभाषमाणास्ते सुबाहुविषयं महत् ।
ददृशुर्मुदिता राजन्प्रभूतगजवाजिमत् ॥ ३.१४२.२४ ॥
ఇలా సంభాషిస్తూ వారు సంతోషంగా, ఓ రాజా, ఏనుగులు గుర్రాలతో నిండిన సుబాహువు విస్తారమైన రాజ్యాన్ని చూశారు.
3.142.25
किराततङ्गणाकीर्णं पुलिन्दशतसंकुलम् ।
हिमवत्यमरैर्जुष्टं बह्वाश्चर्यसमाकुलम्।
सुबाहुश्चापि तान्दृष्ट्वा पूजयाप्रत्यगृह्णत ॥ ३.१४२.२५ ॥
కిరాతులు, తంగణులతో నిండి, వందలాది పులిందులతో కిటకిటలాడి, హిమవంతంపై దేవతలచే సేవింపబడి, అనేక ఆశ్చర్యాలతో నిండి ఉన్న (ఆ దేశం). సుబాహుడు కూడా వారిని చూసి గౌరవంతో స్వీకరించాడు.
3.142.26
विषयान्ते कुलिन्दानामीश्वरः प्रीतिपूर्वकम् ।
तत्र ते पूजितास्तेन सर्व एव सुखोपिताः ॥ ३.१४२.२६ ॥
కులిందుల దేశ సరిహద్దులో వారి అధిపతి ప్రేమపూర్వకంగా (స్వాగతించాడు). అక్కడ అతని చేత గౌరవింపబడి వారందరూ సుఖంగా నివసించారు.
3.142.27
प्रतस्थुर्विमले सूर्ये हिमवन्तं गिरिं प्रति ।
इन्द्रसेनमुखांश्चापि भृत्यान्पौरोगवांस्तथा ॥ ३.१४२.२७ ॥
నిర్మలమైన సూర్యుడు ఉదయించగా వారు హిమాలయ పర్వతం వైపు బయలుదేరారు; ఇంద్రసేనుడు ముఖ్యుడుగా గల సేవకులను, వంటవారిని కూడా (వెంట తీసుకొని).
3.142.28
सूदांश्च पारिबर्हांश्च द्रौपद्याः सर्वशो नृप ।
राज्ञः कुलिन्दाधिपतेः परिदाय महारथाः ॥ ३.१४२.२८ ॥
ఓ రాజా, ద్రౌపది వంటవారు, సామాను మోసే సేవకులు అందరినీ కులిందాధిపతి అయిన రాజు ఇచ్చాడు; ఆ మహారథులు.
3.142.29
पद्भिरेव महावीर्या ययुः कौरवनन्दनाः ।
ते शनैः प्राद्रवन्सर्वे कृष्णया सह पाण्डवाः।
तस्माद्देशात्सुसंहृष्टा द्रष्टुकामा धनंजयम् ॥ ३.१४२.२९ ॥
ఆ మహావీర్యులైన కౌరవ వంశానందులు పాదాలతోనే వెళ్ళారు. వారందరూ కృష్ణతో కలిసి నెమ్మదిగా ముందుకు సాగారు; ఆ దేశం నుండి అమితానందంతో, ధనంజయుడిని చూడాలనే కోరికతో.