Mahābhārata · Adhyāya 3.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.156.1
ततस्तानि महार्हाणि दिव्यानि भरतर्षभ ।
बहूनि बहुरूपाणि विरजांसि समाददे ॥ ३.१५६.१ ॥
Entonces, oh toro de los Bharatas, tomó aquellos preciosísimos, divinos, de muchas formas, inmaculados, en gran número.
3.156.2
ततो वायुर्महाञ्शीघ्रो नीचैः शर्करकर्षणः ।
प्रादुरासीद्वरस्पर्शः संग्राममभिचोदयन् ॥ ३.१५६.२ ॥
Entonces surgió un viento grande y veloz, que soplaba bajo arrastrando grava, de tacto agradable, incitando a la batalla.
3.156.3
पपात महती चोल्का सनिर्घाता महाभया ।
निष्प्रभश्चाभवत्सूर्यंश्छन्नरश्मिस्तमोवृतः ॥ ३.१५६.३ ॥
Cayó un gran meteoro con un estruendo de trueno, muy temible; y el sol quedó sin brillo, con sus rayos ocultos, envuelto en tinieblas.
3.156.4
निर्घातश्चाभवद्भीमो भीमे विक्रममास्थिते ।
चचाल पृथिवी चापि पांसुवर्षं पपात च ॥ ३.१५६.४ ॥
Y el estruendo se volvió terrible cuando Bhīma mostró su valor; la tierra tembló y cayó una lluvia de polvo.
3.156.5
सलोहिता दिशश्चासन्खरवाचो मृगद्विजाः ।
तमोवृतमभूत्सर्वं न प्राज्ञायत किंचन। ॥ ३.१५६.५ ॥
Las direcciones se tornaron rojo sangre, y las bestias y las aves gritaban con voces ásperas; todo quedó cubierto de tinieblas, nada podía distinguirse.
3.156.6
अन्ये च बहवो भीमा उत्पातास्तत्र जज्ञिरे ।
तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः।
उवाच वदतां श्रेष्ठः कोऽस्मानभिभविष्यति ॥ ३.१५६.६ ॥
Y surgieron allí muchos otros terribles presagios. Al ver aquella maravilla, Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, el mejor de los oradores, dijo: "¿Quién nos vencerá?"
3.156.7
सज्जीभवत भद्रं वः पाण्डवा युद्धदुर्मदाः ।
यथा रूपाणि पश्यामि सुव्यक्तो नः पराक्रमः ॥ ३.१५६.७ ॥
¡Pāṇḍavas, que os vaya bien! Preparaos, vosotros que estáis orgullosos y ansiosos de batalla; veo las formas de estos presagios, y nuestro valor se mostrará claramente.
3.156.8
एवमुक्त्वा ततो राजा वीक्षांचक्रे समन्ततः ।
अपश्यमानो भीमं तु धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१५६.८ ॥
Tras decir esto, el rey miró en todas direcciones; pero al no ver a Bhīma, Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, (siguió buscando).
3.156.9
ततः कृष्णां यमौ चापि समीपस्थानरिंदमः ।
पप्रच्छ भ्रातरं भीमं भीमकर्माणमाहवे ॥ ३.१५६.९ ॥
Entonces el domador de enemigos preguntó a Kṛṣṇā y a los gemelos que estaban cerca por su hermano Bhīma, de terribles hazañas en la batalla.
3.156.10
कच्चिन्न भीमः पाञ्चालि किंच कृत्यं चिकीर्षति ।
कृतवानपि वा वीर साहसं साहसप्रियः ॥ ३.१५६.१० ॥
Oh Pāñcālī, ¿acaso Bhīma pretende algún acto, o ya lo ha realizado? Oh héroe, él ama la audacia; quizá ha cometido algún acto temerario.
3.156.11
इमे ह्यकस्मादुत्पाता महासमरशंसिनः ।
दर्शयन्तो भयं तीव्रं प्रादुर्भूताः समन्ततः ॥ ३.१५६.११ ॥
Estos presagios han aparecido de repente, anunciando una gran batalla y mostrando un terror intenso por todas partes.
3.156.12
तं तथावादिनं कृष्णा प्रत्युवाच मनस्विनी ।
प्रिया प्रियं चिकीर्षन्ती महिषी चारुहासिनी ॥ ३.१५६.१२ ॥
A él, que así hablaba, le respondió la magnánima Kṛṣṇā — la reina principal, deseosa de hacer lo que es grato a su amado, de hermosa sonrisa.
3.156.13
यत्तत्सौगन्धिकं राजन्नाहृतं मातरिश्वना ।
तन्मया भीमसेनस्य प्रीतयाऽद्योपपादितम् ॥ ३.१५६.१३ ॥
Oh rey, aquella flor saugandhika que trajo Mātariśvan, la he conseguido hoy por afecto hacia Bhīmasena.
3.156.14
अपि चोक्तो मया वीरो यदिपश्येर्बहून्यपि ।
तानि सर्वाणअयुपादाय शीघ्रमागम्यतामिति ॥ ३.१५६.१४ ॥
Y le había dicho a aquel héroe: 'Aunque veas muchas, tómalas todas y vuelve pronto.'
3.156.15
स तु नूनं महाबाहुः प्रियार्थं मम पाण्डवः ।
प्रागुदीचीं दिशं राजंस्तान्याहर्तुमितो गतः ॥ ३.१५६.१५ ॥
Oh rey, aquel Pāṇḍava de poderosos brazos ha ido de aquí hacia el nordeste para traer aquellas flores por mi placer.
3.156.16
उक्तस्त्वेवं तया राजा यमाविदमथाब्रवीत् ।
गच्छाम सहितास्तूर्णं येन यातो वृकोदरः ॥ ३.१५६.१६ ॥
Cuando ella habló así, el rey dijo a los gemelos: 'Vayamos juntos enseguida adonde ha ido Vṛkodara (Bhīma).'
3.156.17
वहन्तु राक्षसा विप्रान्यथाश्रान्तान्यथाकृशान् ।
त्वमप्यमरसंकाश वह कृष्णां घटोत्कच ॥ ३.१५६.१७ ॥
Que los rākṣasas lleven a los brahmanes, pues están cansados y demacrados; y tú también, oh Ghaṭotkaca semejante a un dios, lleva a Kṛṣṇā (Draupadī).
3.156.18
व्यक्तं दूरमितो भीमः प्रविष्ट इतिमे मतिः ।
चिरं चतस्य कालोऽयं स च वायुसमो जवे ॥ ३.१५६.१८ ॥
Mi opinión es que Bhīma ha entrado ya muy lejos de aquí; ha pasado mucho tiempo desde que se fue, y en velocidad es igual al viento.
3.156.19
तरस्वी वैनतेयस्य सदृशो भुवि लङ्घने ।
उत्पतेदपिचाकाशं निपतेच्चयथेच्छकम् ॥ ३.१५६.१९ ॥
Aquel veloz, igual que Garuḍa, hijo de Vinatā, en el salto sobre la tierra, saltaba incluso al cielo y caía a voluntad.
3.156.20
तमन्वियाम भवतां प्रभावाद्रजनीचराः ।
पुरा स नापराध्नोति सिद्धानां ब्रह्मवादिनाम् ॥ ३.१५६.२० ॥
Sigámoslo por vuestro poder, oh errantes nocturnos; antes él no ofendía a los sabios perfectos ni a los expositores del Brahman.
3.156.21
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेहैडिम्बप्रमुखास्तदा ।
उद्देशज्ञाः कुबेरस्य नलिन्या भरतर्षभ ॥ ३.१५६.२१ ॥
Diciendo «Así sea», entonces todos ellos encabezados por Hiḍimba, conocedores del lugar de la laguna de Kubera, oh toro de los Bharatas.
3.156.22
आदाय पाण्डवांश्चैव तांश्च विप्राननेकशः ।
लोमशेनैव सहिताः प्रययुः प्रीतमानसाः ॥ ३.१५६.२२ ॥
Llevando a los Pāṇḍavas y a aquellos muchos brahmanes, acompañados por Lomaśa, partieron con el ánimo alegre.
3.156.23
ते सर्वे त्वरिता गत्वा ददृशुस्तत्र कानने ।
पद्मसौगन्धिकवतींनलिनीं सुमनोरमाम् ॥ ३.१५६.२३ ॥
Todos ellos, apresurándose, vieron en aquel bosque la laguna Nalinī, llena de loto y de nenúfares fragantes, muy encantadora.
3.156.24
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ।
ददृशुर्निहतांश्चैव यक्षांश्च विपुलेक्षणान् ॥ ३.१५६.२४ ॥
Y vieron al magnánimo Bhīma de pie en su orilla, y a los yakṣas de grandes ojos yacer muertos.
3.156.25
भिन्नकायाक्षिबाहूरुन्संचूर्णितशिरोधरान् ।
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२५ ॥
Vieron a los yakṣas con cuerpos, ojos, brazos y muslos rotos, y cuellos y cabezas aplastados, y vieron al magnánimo Bhīma de pie en la orilla de aquel río.
3.156.26
सक्रोधं स्तव्धनयनं संदष्टदशनच्छदम् ।
उद्यम्य च गदां दोर्भ्यां नदीतीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२६ ॥
Lleno de cólera, con los ojos fijos y los labios mordidos por los dientes, estaba de pie en la orilla del río con la maza alzada con ambos brazos.
3.156.27
प्रजासंक्षेपसमये दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
तं दृष्ट्वा धर्मराजस्तु परिष्वज्याथ भारत ॥ ३.१५६.२७ ॥
Al verlo como la Muerte misma con el bastón en la mano en el tiempo de la destrucción de las criaturas, el rey del dharma lo abrazó, oh Bhārata.
3.156.28
उवाच श्लक्ष्णया वाचा कौन्तेय किमिदं कृतम् ।
साहसं वत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम्।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१५६.२८ ॥
Dijo con palabras suaves: «Hijo de Kuntī, ¿qué has hecho? Es una acción temeraria; que la fortuna te acompañe; es desagradable incluso para los dioses. Si deseas mi complacencia, no vuelvas a hacer tal cosa».
3.156.29
अनुशिष्य तु कौन्तेयं पद्मानि परिगृह्य च ।
तस्यामेव नलिन्यां तु विजह्ररमरोपमाः ॥ ३.१५६.२९ ॥
Tras aconsejar al hijo de Kuntī, y tomando lotos, se entregaron al placer en aquel mismo estanque de lotos, como inmortales.
3.156.30
एतस्मिन्नैव काले तु प्रगृहीतशिलायुधाः ।
प्रादुरासन्महाकायास्तस्योद्यानस्य रक्षिणः ॥ ३.१५६.३० ॥
En este mismo momento aparecieron los guardianes de aquel parque, de cuerpos enormes, empuñando piedras y armas.
3.156.31
ते दृष्ट्वाधर्मराजानं महर्षिं चापि लोमशम् ।
नकुलं सहदेवं च तथाऽन्यान्ब्राह्मणर्षभान् ॥ ३.१५६.३१ ॥
Al ver al rey del dharma, al gran sabio Lomaśa, a Nakula, a Sahadeva y a los otros toros entre los brahmanes,
3.156.32
विनयेन नताः सर्वेप्रणिपत्य च भारत ।
सान्त्विता धर्मराजेन प्रसेदुः क्षणदाचराः ॥ ३.१५६.३२ ॥
Oh Bhārata, todos se inclinaron con humildad y se postraron; consolados por el rey del dharma, los errantes nocturnos se apaciguaron.
3.156.33
विदिताश्चकुबेरस्य तत्रते कुरुपुङ्गवाः ।
ऊषुर्नातिचिरं कालं रममाणाः कुरूद्वहाः।
प्रतीक्षमाणआ बीभत्सुं गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१५६.३३ ॥
Reconocidos por Kubera, aquellos toros de los Kurus, disfrutando allí y aguardando a Bībhatsu en las laderas de Gandhamādana, no permanecieron allí mucho tiempo.