Mahābhārata · Adhyāya 3.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.156.1
ततस्तानि महार्हाणि दिव्यानि भरतर्षभ ।
बहूनि बहुरूपाणि विरजांसि समाददे ॥ ३.१५६.१ ॥
Dann, o Stier der Bharatas, ergriff er jene sehr kostbaren, göttlichen, vielgestaltigen, makellosen, in großer Zahl.
3.156.2
ततो वायुर्महाञ्शीघ्रो नीचैः शर्करकर्षणः ।
प्रादुरासीद्वरस्पर्शः संग्राममभिचोदयन् ॥ ३.१५६.२ ॥
Dann erhob sich ein großer, schneller Wind, der tief wehte und Kies mit sich zog, von angenehmer Berührung, den Kampf antreibend.
3.156.3
पपात महती चोल्का सनिर्घाता महाभया ।
निष्प्रभश्चाभवत्सूर्यंश्छन्नरश्मिस्तमोवृतः ॥ ३.१५६.३ ॥
Ein großer Meteor fiel mit einem donnernden Krachen, äußerst schrecklich; und die Sonne wurde glanzlos, ihre Strahlen verborgen, von Dunkel umhüllt.
3.156.4
निर्घातश्चाभवद्भीमो भीमे विक्रममास्थिते ।
चचाल पृथिवी चापि पांसुवर्षं पपात च ॥ ३.१५६.४ ॥
Und der Donnerschlag wurde schrecklich, als Bhīma seine Tapferkeit zeigte; die Erde erbebte, und ein Staubregen fiel.
3.156.5
सलोहिता दिशश्चासन्खरवाचो मृगद्विजाः ।
तमोवृतमभूत्सर्वं न प्राज्ञायत किंचन। ॥ ३.१५६.५ ॥
Die Himmelsrichtungen wurden blutrot, und Tiere und Vögel schrien mit rauen Stimmen; alles war von Finsternis bedeckt, nichts war mehr zu erkennen.
3.156.6
अन्ये च बहवो भीमा उत्पातास्तत्र जज्ञिरे ।
तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः।
उवाच वदतां श्रेष्ठः कोऽस्मानभिभविष्यति ॥ ३.१५६.६ ॥
Und dort erhoben sich viele weitere schreckliche Vorzeichen. Als er dieses Wunder sah, sprach Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, der Beste der Redner: "Wer wird uns besiegen?"
3.156.7
सज्जीभवत भद्रं वः पाण्डवा युद्धदुर्मदाः ।
यथा रूपाणि पश्यामि सुव्यक्तो नः पराक्रमः ॥ ३.१५६.७ ॥
Pāṇḍavas, euch sei Heil! Rüstet euch, die ihr im Kampfesmut stolz seid; ich sehe die Gestalten dieser Omen, und unsere Tapferkeit wird sich deutlich zeigen.
3.156.8
एवमुक्त्वा ततो राजा वीक्षांचक्रे समन्ततः ।
अपश्यमानो भीमं तु धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१५६.८ ॥
So gesprochen, blickte der König nach allen Seiten; doch als er Bhīma nicht sah, suchte Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, weiter.
3.156.9
ततः कृष्णां यमौ चापि समीपस्थानरिंदमः ।
पप्रच्छ भ्रातरं भीमं भीमकर्माणमाहवे ॥ ३.१५६.९ ॥
Da fragte der Feindebezwinger Kṛṣṇā und die nahestehenden Zwillinge nach seinem Bruder Bhīma, dessen Taten im Kampf schrecklich waren.
3.156.10
कच्चिन्न भीमः पाञ्चालि किंच कृत्यं चिकीर्षति ।
कृतवानपि वा वीर साहसं साहसप्रियः ॥ ३.१५६.१० ॥
O Pāñcālī, hat Bhīma etwa eine Tat vor oder hat er sie bereits getan? O Held, er liebt das Wagnis – vielleicht hat er eine waghalsige Tat begangen.
3.156.11
इमे ह्यकस्मादुत्पाता महासमरशंसिनः ।
दर्शयन्तो भयं तीव्रं प्रादुर्भूताः समन्ततः ॥ ३.१५६.११ ॥
Diese Omen sind plötzlich erschienen, eine große Schlacht ankündigend und überall tiefen Schrecken zeigend.
3.156.12
तं तथावादिनं कृष्णा प्रत्युवाच मनस्विनी ।
प्रिया प्रियं चिकीर्षन्ती महिषी चारुहासिनी ॥ ३.१५६.१२ ॥
Dem, der so sprach, antwortete die edelgesinnte Kṛṣṇā — die Hauptgemahlin, die dem Geliebten Gutes tun wollte, mit lieblichem Lächeln.
3.156.13
यत्तत्सौगन्धिकं राजन्नाहृतं मातरिश्वना ।
तन्मया भीमसेनस्य प्रीतयाऽद्योपपादितम् ॥ ३.१५६.१३ ॥
O König, jene Saugandhika-Blume, die Mātariśvan gebracht hat, habe ich heute aus Zuneigung zu Bhīmasena beschafft.
3.156.14
अपि चोक्तो मया वीरो यदिपश्येर्बहून्यपि ।
तानि सर्वाणअयुपादाय शीघ्रमागम्यतामिति ॥ ३.१५६.१४ ॥
Und ich hatte jenem Helden gesagt: „Auch wenn du viele siehst, nimm alle und komm schnell zurück."
3.156.15
स तु नूनं महाबाहुः प्रियार्थं मम पाण्डवः ।
प्रागुदीचीं दिशं राजंस्तान्याहर्तुमितो गतः ॥ ३.१५६.१५ ॥
O König, jener Pāṇḍava mit den starken Armen ist gewiss von hier aus nach Nordosten gegangen, um jene Blumen für meine Freude zu holen.
3.156.16
उक्तस्त्वेवं तया राजा यमाविदमथाब्रवीत् ।
गच्छाम सहितास्तूर्णं येन यातो वृकोदरः ॥ ३.१५६.१६ ॥
Als sie so gesprochen hatte, sprach der König zu den Zwillingen: „Lasst uns gemeinsam schnell dorthin gehen, wohin Vṛkodara (Bhīma) gegangen ist."
3.156.17
वहन्तु राक्षसा विप्रान्यथाश्रान्तान्यथाकृशान् ।
त्वमप्यमरसंकाश वह कृष्णां घटोत्कच ॥ ३.१५६.१७ ॥
Mögen die Rākṣasas die Brahmanen tragen, da sie erschöpft und abgemagert sind; und du, o gottgleicher Ghaṭotkaca, trage Kṛṣṇā (Draupadī).
3.156.18
व्यक्तं दूरमितो भीमः प्रविष्ट इतिमे मतिः ।
चिरं चतस्य कालोऽयं स च वायुसमो जवे ॥ ३.१५६.१८ ॥
Ich denke, Bhīma ist offensichtlich weit von hier fortgegangen; lange ist es her, seit er ging, und an Schnelligkeit gleicht er dem Wind.
3.156.19
तरस्वी वैनतेयस्य सदृशो भुवि लङ्घने ।
उत्पतेदपिचाकाशं निपतेच्चयथेच्छकम् ॥ ३.१५६.१९ ॥
Jener Schnelle, dem Garuḍa, Sohn der Vinatā, im Sprung auf der Erde gleich, sprang sogar in den Himmel empor und fiel nach Belieben herab.
3.156.20
तमन्वियाम भवतां प्रभावाद्रजनीचराः ।
पुरा स नापराध्नोति सिद्धानां ब्रह्मवादिनाम् ॥ ३.१५६.२० ॥
Lasst uns ihm durch eure Macht folgen, ihr Nachtwandler; früher hatte er die vollendeten Weisen und die Verkünder des Brahman nicht beleidigt.
3.156.21
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेहैडिम्बप्रमुखास्तदा ।
उद्देशज्ञाः कुबेरस्य नलिन्या भरतर्षभ ॥ ३.१५६.२१ ॥
Nachdem sie gesagt hatten: »So sei es«, machten sich da alle unter Führung Hiḍimbas auf, die den Ort des Sees Kuberas kannten, o Stier der Bharatas.
3.156.22
आदाय पाण्डवांश्चैव तांश्च विप्राननेकशः ।
लोमशेनैव सहिताः प्रययुः प्रीतमानसाः ॥ ३.१५६.२२ ॥
Die Pāṇḍavas und jene vielen Brahmanen mit sich nehmend, zogen sie, von Lomaśa begleitet, mit frohem Herzen los.
3.156.23
ते सर्वे त्वरिता गत्वा ददृशुस्तत्र कानने ।
पद्मसौगन्धिकवतींनलिनीं सुमनोरमाम् ॥ ३.१५६.२३ ॥
Alle eilten dorthin und sahen in jenem Wald den See Nalinī, reich an Lotos und duftenden Seerosen, überaus anmutig.
3.156.24
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ।
ददृशुर्निहतांश्चैव यक्षांश्च विपुलेक्षणान् ॥ ३.१५६.२४ ॥
Und sie sahen den großherzigen Bhīma am Ufer stehen und die erschlagenen großäugigen Yakṣas.
3.156.25
भिन्नकायाक्षिबाहूरुन्संचूर्णितशिरोधरान् ।
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२५ ॥
Sie sahen die Yakṣas mit zerbrochenen Körpern, Augen, Armen und Schenkeln, mit zerschmetterten Nacken und Köpfen, und sie sahen den großherzigen Bhīma, der am Ufer jenes Flusses stand.
3.156.26
सक्रोधं स्तव्धनयनं संदष्टदशनच्छदम् ।
उद्यम्य च गदां दोर्भ्यां नदीतीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२६ ॥
Voller Zorn, mit starren Augen und von den Zähnen zerbissenen Lippen, stand er am Flussufer, die Keule mit beiden Armen erhoben.
3.156.27
प्रजासंक्षेपसमये दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
तं दृष्ट्वा धर्मराजस्तु परिष्वज्याथ भारत ॥ ३.१५६.२७ ॥
Als er ihn wie den Tod selbst sah, mit dem Stab in der Hand zur Zeit der Auflösung der Geschöpfe, umarmte ihn der König des Dharma, o Bhārata.
3.156.28
उवाच श्लक्ष्णया वाचा कौन्तेय किमिदं कृतम् ।
साहसं वत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम्।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१५६.२८ ॥
Er sprach mit sanften Worten: "Sohn der Kuntī, was hast du da getan? Das ist eine verwegene Tat – möge dir Glück beschieden sein –, und sie ist selbst den Göttern zuwider. Wenn du mein Wohlgefallen wünschst, tu so etwas nicht wieder."
3.156.29
अनुशिष्य तु कौन्तेयं पद्मानि परिगृह्य च ।
तस्यामेव नलिन्यां तु विजह्ररमरोपमाः ॥ ३.१५६.२९ ॥
Nachdem sie den Sohn der Kuntī belehrt hatten und Lotusblüten genommen hatten, vergnügten sie sich in eben jenem Lotusteich, Unsterblichen gleich.
3.156.30
एतस्मिन्नैव काले तु प्रगृहीतशिलायुधाः ।
प्रादुरासन्महाकायास्तस्योद्यानस्य रक्षिणः ॥ ३.१५६.३० ॥
In eben diesem Augenblick erschienen die Wächter jenes Parks, von gewaltiger Gestalt, mit Steinen und Waffen in den Händen.
3.156.31
ते दृष्ट्वाधर्मराजानं महर्षिं चापि लोमशम् ।
नकुलं सहदेवं च तथाऽन्यान्ब्राह्मणर्षभान् ॥ ३.१५६.३१ ॥
Als sie den König des Dharma, den großen Weisen Lomaśa, Nakula, Sahadeva und die anderen Stiere unter den Brahmanen sahen,
3.156.32
विनयेन नताः सर्वेप्रणिपत्य च भारत ।
सान्त्विता धर्मराजेन प्रसेदुः क्षणदाचराः ॥ ३.१५६.३२ ॥
O Bhārata, alle neigten sich demütig und warfen sich nieder; von dem König des Dharma getröstet, wurden die Nachtwandler besänftigt.
3.156.33
विदिताश्चकुबेरस्य तत्रते कुरुपुङ्गवाः ।
ऊषुर्नातिचिरं कालं रममाणाः कुरूद्वहाः।
प्रतीक्षमाणआ बीभत्सुं गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१५६.३३ ॥
Von Kubera erkannt, verweilten jene Stiere der Kuru dort, sich erfreuend und auf Bībhatsu wartend an den Hängen des Gandhamādana, nicht allzu lange.