മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.156.1
ततस्तानि महार्हाणि दिव्यानि भरतर्षभ ।
बहूनि बहुरूपाणि विरजांसि समाददे ॥ ३.१५६.१ ॥
അപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ ആ അമൂല്യവും ദിവ്യവും പലരൂപങ്ങളുള്ളതും നിർമ്മലവുമായ പലതും എടുത്തു.
3.156.2
ततो वायुर्महाञ्शीघ्रो नीचैः शर्करकर्षणः ।
प्रादुरासीद्वरस्पर्शः संग्राममभिचोदयन् ॥ ३.१५६.२ ॥
അപ്പോൾ വലുതും വേഗമുള്ളതുമായ ഒരു കാറ്റ് ഉയർന്നു; അത് താഴേക്കു വീശി ചരൽക്കല്ലുകൾ വലിച്ചു, സുഖകരമായ സ്പർശത്തോടെ, യുദ്ധത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
3.156.3
पपात महती चोल्का सनिर्घाता महाभया ।
निष्प्रभश्चाभवत्सूर्यंश्छन्नरश्मिस्तमोवृतः ॥ ३.१५६.३ ॥
വലിയ ഉൽക്ക ഇടിമുഴക്കത്തോടെ വീണു, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായി; സൂര്യൻ പ്രഭയറ്റവനായി, രശ്മികൾ മറഞ്ഞു, ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
3.156.4
निर्घातश्चाभवद्भीमो भीमे विक्रममास्थिते ।
चचाल पृथिवी चापि पांसुवर्षं पपात च ॥ ३.१५६.४ ॥
ഭീമൻ തന്റെ വിക്രമം പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഇടിമുഴക്കം ഭയങ്കരമായി; ഭൂമി വിറച്ചു, പൊടിമഴ പെയ്തു.
3.156.5
सलोहिता दिशश्चासन्खरवाचो मृगद्विजाः ।
तमोवृतमभूत्सर्वं न प्राज्ञायत किंचन। ॥ ३.१५६.५ ॥
ദിശകൾ രക്തവർണമായി; മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും കർക്കശമായ സ്വരത്തിൽ ശബ്ദിച്ചു; എല്ലാം ഇരുട്ടിൽ മൂടി, ഒന്നും തിരിച്ചറിയാനായില്ല.
3.156.6
अन्ये च बहवो भीमा उत्पातास्तत्र जज्ञिरे ।
तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः।
उवाच वदतां श्रेष्ठः कोऽस्मानभिभविष्यति ॥ ३.१५६.६ ॥
അവിടെ മറ്റനേകം ഭയങ്കര ഉത്പാതങ്ങളും ഉണ്ടായി. ആ അദ്ഭുതം കണ്ട്, ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ, സംസാരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, പറഞ്ഞു: "ആരാണ് നമ്മെ തോൽപ്പിക്കുക?"
3.156.7
सज्जीभवत भद्रं वः पाण्डवा युद्धदुर्मदाः ।
यथा रूपाणि पश्यामि सुव्यक्तो नः पराक्रमः ॥ ३.१५६.७ ॥
പാണ്ഡവരേ, നിങ്ങൾക്ക് ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ. യുദ്ധോത്സാഹത്താൽ ഉന്മത്തരായ നിങ്ങൾ തയ്യാറാകുവിൻ; ഈ ദുശ്ശകുനങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നു, നമ്മുടെ പരാക്രമം വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടും.
3.156.8
एवमुक्त्वा ततो राजा वीक्षांचक्रे समन्ततः ।
अपश्यमानो भीमं तु धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१५६.८ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം രാജാവ് ചുറ്റും നോക്കി; എന്നാൽ ഭീമനെ കാണാതെ ധർമപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ (തിരഞ്ഞു).
3.156.9
ततः कृष्णां यमौ चापि समीपस्थानरिंदमः ।
पप्रच्छ भ्रातरं भीमं भीमकर्माणमाहवे ॥ ३.१५६.९ ॥
അപ്പോൾ ശത്രുനിഗ്രഹിയായവൻ സമീപത്തുനിന്ന കൃഷ്ണയോടും ഇരട്ടകളോടും ചോദിച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കര കർമ്മം ചെയ്യുന്ന സഹോദരൻ ഭീമനെക്കുറിച്ച്.
3.156.10
कच्चिन्न भीमः पाञ्चालि किंच कृत्यं चिकीर्षति ।
कृतवानपि वा वीर साहसं साहसप्रियः ॥ ३.१५६.१० ॥
പാഞ്ചാലീ, ഭീമൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞോ? വീരാ, അവൻ സാഹസപ്രിയനാണ്; വല്ല സാഹസകർമ്മവും ചെയ്തിരിക്കുമോ?
3.156.11
इमे ह्यकस्मादुत्पाता महासमरशंसिनः ।
दर्शयन्तो भयं तीव्रं प्रादुर्भूताः समन्ततः ॥ ३.१५६.११ ॥
ഈ ദുശ്ശകുനങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; മഹായുദ്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഇവ ചുറ്റും കഠിന ഭയം കാണിച്ച് ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.
3.156.12
तं तथावादिनं कृष्णा प्रत्युवाच मनस्विनी ।
प्रिया प्रियं चिकीर्षन्ती महिषी चारुहासिनी ॥ ३.१५६.१२ ॥
അങ്ങനെ സംസാരിച്ച അവനോട് മനസ്വിനിയായ കൃഷ്ണ മറുപടി പറഞ്ഞു — പ്രിയന് പ്രിയമായത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച, സുന്ദരമായി ചിരിക്കുന്ന പട്ടമഹിഷി.
3.156.13
यत्तत्सौगन्धिकं राजन्नाहृतं मातरिश्वना ।
तन्मया भीमसेनस्य प्रीतयाऽद्योपपादितम् ॥ ३.१५६.१३ ॥
ഹേ രാജാവേ, മാതരിശ്വാവ് (വായു) കൊണ്ടുവന്ന ആ സൗഗന്ധിക പുഷ്പം ഭീമസേനനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ഇന്ന് ഞാൻ സംഘടിപ്പിച്ചു.
3.156.14
अपि चोक्तो मया वीरो यदिपश्येर्बहून्यपि ।
तानि सर्वाणअयुपादाय शीघ्रमागम्यतामिति ॥ ३.१५६.१४ ॥
ആ വീരനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു: 'നീ പലതും കണ്ടാലും അവയെല്ലാം എടുത്ത് വേഗം തിരിച്ചുവരിക.'
3.156.15
स तु नूनं महाबाहुः प्रियार्थं मम पाण्डवः ।
प्रागुदीचीं दिशं राजंस्तान्याहर्तुमितो गतः ॥ ३.१५६.१५ ॥
ഹേ രാജാവേ, ആ മഹാബാഹുവായ പാണ്ഡവൻ എന്റെ പ്രിയത്തിനായി ആ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ ഇവിടെനിന്ന് വടക്കുകിഴക്കൻ ദിക്കിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.
3.156.16
उक्तस्त्वेवं तया राजा यमाविदमथाब्रवीत् ।
गच्छाम सहितास्तूर्णं येन यातो वृकोदरः ॥ ३.१५६.१६ ॥
അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാജാവ് (യുധിഷ്ഠിരൻ) ഇരട്ടകളോട് പറഞ്ഞു: 'നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരുമിച്ച് വേഗം വൃകോദരൻ (ഭീമൻ) പോയ വഴിയിലേക്ക് പോകാം.'
3.156.17
वहन्तु राक्षसा विप्रान्यथाश्रान्तान्यथाकृशान् ।
त्वमप्यमरसंकाश वह कृष्णां घटोत्कच ॥ ३.१५६.१७ ॥
രാക്ഷസന്മാർ ബ്രാഹ്മണരെ വഹിക്കട്ടെ, അവർ ക്ഷീണിതരും ക്ഷീണിച്ചവരും ആണല്ലോ; ഹേ ദേവതുല്യനായ ഘടോത്കചാ, നീയും കൃഷ്ണയെ (ദ്രൗപദിയെ) വഹിക്കുക.
3.156.18
व्यक्तं दूरमितो भीमः प्रविष्ट इतिमे मतिः ।
चिरं चतस्य कालोऽयं स च वायुसमो जवे ॥ ३.१५६.१८ ॥
ഭീമൻ ഇവിടെനിന്ന് വളരെ ദൂരെ പ്രവേശിച്ചുപോയി എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം; അവൻ പോയിട്ട് വളരെ നേരമായി, അവൻ വേഗത്തിൽ വായുവിന് തുല്യനാണ്.
3.156.19
तरस्वी वैनतेयस्य सदृशो भुवि लङ्घने ।
उत्पतेदपिचाकाशं निपतेच्चयथेच्छकम् ॥ ३.१५६.१९ ॥
അവൻ വേഗമുള്ളവൻ; ഭൂമിയിൽ ചാടുന്നതിൽ വിനതയുടെ പുത്രനായ ഗരുഡനു തുല്യൻ. അവൻ ആകാശത്തേക്ക് ഉയരാനും ഇഷ്ടംപോലെ താഴേക്ക് വീഴാനും കഴിവുള്ളവൻ.
3.156.20
तमन्वियाम भवतां प्रभावाद्रजनीचराः ।
पुरा स नापराध्नोति सिद्धानां ब्रह्मवादिनाम् ॥ ३.१५६.२० ॥
നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ നമുക്ക് അവനെ പിന്തുടരാം; രാത്രിസഞ്ചാരികളേ. മുൻപ് അവൻ സിദ്ധന്മാർക്കും ബ്രഹ്മവാദികൾക്കും അപരാധം ചെയ്തിരുന്നില്ല.
3.156.21
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेहैडिम्बप्रमुखास्तदा ।
उद्देशज्ञाः कुबेरस्य नलिन्या भरतर्षभ ॥ ३.१५६.२१ ॥
'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞ് അപ്പോൾ ഹിഡിംബൻ മുതലായവരെല്ലാം, കുബേരന്റെ നളിനിയുടെ സ്ഥലം അറിയുന്നവരായി, ഹേ ഭരതർഷഭാ.
3.156.22
आदाय पाण्डवांश्चैव तांश्च विप्राननेकशः ।
लोमशेनैव सहिताः प्रययुः प्रीतमानसाः ॥ ३.१५६.२२ ॥
പാണ്ഡവരെയും ആ അനേകം ബ്രാഹ്മണരെയും കൂട്ടി, ലോമശനോടൊപ്പം സന്തോഷമനസ്സോടെ അവർ യാത്രയായി.
3.156.23
ते सर्वे त्वरिता गत्वा ददृशुस्तत्र कानने ।
पद्मसौगन्धिकवतींनलिनीं सुमनोरमाम् ॥ ३.१५६.२३ ॥
അവരെല്ലാവരും വേഗം ചെന്ന്, ആ കാട്ടിൽ താമരയും സൗഗന്ധികവും നിറഞ്ഞ, അതിമനോഹരമായ നളിനിയെ കണ്ടു.
3.156.24
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ।
ददृशुर्निहतांश्चैव यक्षांश्च विपुलेक्षणान् ॥ ३.१५६.२४ ॥
ആ മഹാത്മാവായ ഭീമൻ അതിന്റെ കരയിൽ നിൽക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു; വലിയ കണ്ണുകളുള്ള, കൊല്ലപ്പെട്ട യക്ഷന്മാരെയും കണ്ടു.
3.156.25
भिन्नकायाक्षिबाहूरुन्संचूर्णितशिरोधरान् ।
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२५ ॥
ശരീരവും കണ്ണും ബാഹുക്കളും തുടകളും ഒടിഞ്ഞവരെയും കഴുത്തും തലയും തകർന്നവരെയും; ആ നദീതീരത്ത് നിന്നിരുന്ന മഹാത്മാവായ ഭീമനെയും അവർ കണ്ടു.
3.156.26
सक्रोधं स्तव्धनयनं संदष्टदशनच्छदम् ।
उद्यम्य च गदां दोर्भ्यां नदीतीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२६ ॥
കോപം നിറഞ്ഞ്, നിശ്ചലമായ കണ്ണുകളോടെ, പല്ലുകൊണ്ട് ചുണ്ട് കടിച്ച്, ഇരു കൈകളാലും ഗദ ഉയർത്തി, നദീതീരത്ത് നിൽക്കുന്നവനായി.
3.156.27
प्रजासंक्षेपसमये दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
तं दृष्ट्वा धर्मराजस्तु परिष्वज्याथ भारत ॥ ३.१५६.२७ ॥
ജീവികളുടെ സംഹാരകാലത്ത് ദണ്ഡം കയ്യിലേന്തിയ യമനെപ്പോലെ നിൽക്കുന്ന അവനെ കണ്ട് ധർമ്മരാജൻ, ഹേ ഭാരതാ, അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
3.156.28
उवाच श्लक्ष्णया वाचा कौन्तेय किमिदं कृतम् ।
साहसं वत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम्।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१५६.२८ ॥
മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു: "കൗന്തേയാ, ഇതെന്തു ചെയ്തു? ഇത് സാഹസമാണ്; നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; ഇത് ദേവന്മാർക്കും അപ്രിയമാണ്. എന്റെ പ്രിയം നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഇനി ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത്."
3.156.29
अनुशिष्य तु कौन्तेयं पद्मानि परिगृह्य च ।
तस्यामेव नलिन्यां तु विजह्ररमरोपमाः ॥ ३.१५६.२९ ॥
കൗന്തേയനെ ഉപദേശിച്ച് താമരകൾ എടുത്ത്, ആ താമരക്കുളത്തിൽ ദേവതുല്യരായി അവർ വിഹരിച്ചു.
3.156.30
एतस्मिन्नैव काले तु प्रगृहीतशिलायुधाः ।
प्रादुरासन्महाकायास्तस्योद्यानस्य रक्षिणः ॥ ३.१५६.३० ॥
ഇതേ സമയത്ത്, കല്ലുകളും ആയുധങ്ങളും കയ്യിലേന്തി, വലിയ ശരീരമുള്ള ആ ഉദ്യാനത്തിന്റെ കാവൽക്കാർ പ്രത്യക്ഷരായി.
3.156.31
ते दृष्ट्वाधर्मराजानं महर्षिं चापि लोमशम् ।
नकुलं सहदेवं च तथाऽन्यान्ब्राह्मणर्षभान् ॥ ३.१५६.३१ ॥
അവർ ധർമ്മരാജനെയും മഹർഷി ലോമശനെയും നകുലനെയും സഹദേവനെയും മറ്റ് ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണരെയും കണ്ടു.
3.156.32
विनयेन नताः सर्वेप्रणिपत्य च भारत ।
सान्त्विता धर्मराजेन प्रसेदुः क्षणदाचराः ॥ ३.१५६.३२ ॥
ഭാരതാ, എല്ലാവരും വിനയത്തോടെ വണങ്ങി നമസ്കരിച്ചു; ധർമ്മരാജന്റെ ആശ്വാസവാക്കുകളാൽ രാത്രിസഞ്ചാരികൾ ശാന്തരായി.
3.156.33
विदिताश्चकुबेरस्य तत्रते कुरुपुङ्गवाः ।
ऊषुर्नातिचिरं कालं रममाणाः कुरूद्वहाः।
प्रतीक्षमाणआ बीभत्सुं गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१५६.३३ ॥
കുബേരൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാർ, ഗന്ധമാദനത്തിന്റെ ചരിവുകളിൽ ബീഭത്സുവിനെ കാത്തിരുന്ന് സന്തോഷത്തോടെ അധികകാലം അവിടെ താമസിച്ചില്ല.