ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.156.1
ततस्तानि महार्हाणि दिव्यानि भरतर्षभ ।
बहूनि बहुरूपाणि विरजांसि समाददे ॥ ३.१५६.१ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ସେହି ମହାମୂଲ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ, ବହୁରୂପୀ, ନିର୍ମଳ ଅନେକ (ଅସ୍ତ୍ର) ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.156.2
ततो वायुर्महाञ्शीघ्रो नीचैः शर्करकर्षणः ।
प्रादुरासीद्वरस्पर्शः संग्राममभिचोदयन् ॥ ३.१५६.२ ॥
ତା'ପରେ ଏକ ମହାନ୍, ଶୀଘ୍ର ପବନ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ତାହା ତଳକୁ ବହି ପଥର ଟାଣୁଥିଲା, ସୁଖଦ ସ୍ପର୍ଶରେ, ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରେରିତ କରି।
3.156.3
पपात महती चोल्का सनिर्घाता महाभया ।
निष्प्रभश्चाभवत्सूर्यंश्छन्नरश्मिस्तमोवृतः ॥ ३.१५६.३ ॥
ଏକ ବୃହତ୍ ଉଲ୍କା ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ସହ ପଡ଼ିଲା, ଅତି ଭୟାନକ; ଆଉ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାହୀନ ହେଲା, କିରଣ ଢାଙ୍କି ହେଲା, ଅନ୍ଧାରରେ ଘେରିହେଲା।
3.156.4
निर्घातश्चाभवद्भीमो भीमे विक्रममास्थिते ।
चचाल पृथिवी चापि पांसुवर्षं पपात च ॥ ३.१५६.४ ॥
ଭୀମ ପରାକ୍ରମ ପ୍ରକାଶ କଲାବେଳେ ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ଭୟାନକ ହେଲା; ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଲା, ଧୂଳିବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା।
3.156.5
सलोहिता दिशश्चासन्खरवाचो मृगद्विजाः ।
तमोवृतमभूत्सर्वं न प्राज्ञायत किंचन। ॥ ३.१५६.५ ॥
ଦିଗସବୁ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ କର୍କଶ ସ୍ୱରରେ ଡାକିଲେ; ସବୁକିଛି ଅନ୍ଧାରରେ ଆବୃତ ହେଲା, କିଛି ଚିହ୍ନାଯାଇପାରିଲା ନାହିଁ।
3.156.6
अन्ये च बहवो भीमा उत्पातास्तत्र जज्ञिरे ।
तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः।
उवाच वदतां श्रेष्ठः कोऽस्मानभिभविष्यति ॥ ३.१५६.६ ॥
ସେଠାରେ ଆହୁରି ଅନେକ ଭୟାନକ ଉତ୍ପାତ ଘଟିଲା। ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କହିଲେ: "ଆମକୁ କିଏ ପରାଜିତ କରିବ?"
3.156.7
सज्जीभवत भद्रं वः पाण्डवा युद्धदुर्मदाः ।
यथा रूपाणि पश्यामि सुव्यक्तो नः पराक्रमः ॥ ३.१५६.७ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନେ, ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ଯୁଦ୍ଧୋତ୍ସାହରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ତୁମେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ; ଏହି ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକର ରୂପ ମୁଁ ଦେଖୁଛି, ଆମର ପରାକ୍ରମ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଇବ।
3.156.8
एवमुक्त्वा ततो राजा वीक्षांचक्रे समन्ततः ।
अपश्यमानो भीमं तु धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१५६.८ ॥
ଏହିପରି କହି ରାଜା ଚାରିଆଡ଼େ ଚାହିଁଲେ; କିନ୍ତୁ ଭୀମଙ୍କୁ ନ ଦେଖି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର (ଖୋଜିଲେ)।
3.156.9
ततः कृष्णां यमौ चापि समीपस्थानरिंदमः ।
पप्रच्छ भ्रातरं भीमं भीमकर्माणमाहवे ॥ ३.१५६.९ ॥
ତା'ପରେ ଶତ୍ରୁ-ଦମନକାରୀ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କୃଷ୍ଣା ଓ ଯମଜ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର କର୍ମ କରୁଥିବା ଭାଇ ଭୀମଙ୍କ ବିଷୟରେ।
3.156.10
कच्चिन्न भीमः पाञ्चालि किंच कृत्यं चिकीर्षति ।
कृतवानपि वा वीर साहसं साहसप्रियः ॥ ३.१५६.१० ॥
ହେ ପାଞ୍ଚାଳୀ, ଭୀମ କିଛି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି କି, ନା କରି ସାରିଲେଣି? ହେ ବୀର, ସେ ସାହସପ୍ରିୟ; ହୁଏତ କୌଣସି ସାହସିକ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି।
3.156.11
इमे ह्यकस्मादुत्पाता महासमरशंसिनः ।
दर्शयन्तो भयं तीव्रं प्रादुर्भूताः समन्ततः ॥ ३.१५६.११ ॥
ଏହି ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ହଠାତ୍ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାହା ମହାଯୁଦ୍ଧର ସଙ୍କେତ ଦିଏ; ଚାରିଆଡ଼େ ତୀବ୍ର ଭୟ ଦେଖାଇ ସେମାନେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
3.156.12
तं तथावादिनं कृष्णा प्रत्युवाच मनस्विनी ।
प्रिया प्रियं चिकीर्षन्ती महिषी चारुहासिनी ॥ ३.१५६.१२ ॥
ଏପରି କହୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ମନସ୍ୱିନୀ କୃଷ୍ଣା ଉତ୍ତର ଦେଲେ — ପ୍ରିୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ସୁନ୍ଦର ହସଥିବା ପଟରାଣୀ।
3.156.13
यत्तत्सौगन्धिकं राजन्नाहृतं मातरिश्वना ।
तन्मया भीमसेनस्य प्रीतयाऽद्योपपादितम् ॥ ३.१५६.१३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମାତରିଶ୍ୱା (ବାୟୁ) ଆଣିଥିବା ସେହି ସୌଗନ୍ଧିକ ପୁଷ୍ପ ଭୀମସେନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହବଶତଃ ଆଜି ମୁଁ ସଂଗ୍ରହ କରିଛି।
3.156.14
अपि चोक्तो मया वीरो यदिपश्येर्बहून्यपि ।
तानि सर्वाणअयुपादाय शीघ्रमागम्यतामिति ॥ ३.१५६.१४ ॥
ମୁଁ ସେହି ବୀରକୁ କହିଥିଲି: 'ତୁମେ ଅନେକ ପୁଷ୍ପ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସେସବୁ ନେଇ ଶୀଘ୍ର ଫେରିଆସ।'
3.156.15
स तु नूनं महाबाहुः प्रियार्थं मम पाण्डवः ।
प्रागुदीचीं दिशं राजंस्तान्याहर्तुमितो गतः ॥ ३.१५६.१५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ମହାବାହୁ ପାଣ୍ଡବ ମୋ ପ୍ରିୟ ପାଇଁ ସେହି ପୁଷ୍ପ ଆଣିବାକୁ ଏଠାରୁ ଈଶାନ ଦିଗକୁ ଯାଇଛନ୍ତି।
3.156.16
उक्तस्त्वेवं तया राजा यमाविदमथाब्रवीत् ।
गच्छाम सहितास्तूर्णं येन यातो वृकोदरः ॥ ३.१५६.१६ ॥
ସେ ଏପରି କହିବାରୁ ରାଜା (ଯୁଧିଷ୍ଠିର) ଯମଜ ଭାଇଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଆସ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଳି ଶୀଘ୍ର ସେଆଡ଼େ ଯାଉ ଯେଉଁଆଡ଼େ ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ଯାଇଛନ୍ତି।'
3.156.17
वहन्तु राक्षसा विप्रान्यथाश्रान्तान्यथाकृशान् ।
त्वमप्यमरसंकाश वह कृष्णां घटोत्कच ॥ ३.१५६.१७ ॥
ରାକ୍ଷସମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତୁ, ଯେହେତୁ ସେମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ କୃଶ; ହେ ଦେବତୁଲ୍ୟ ଘଟୋତ୍କଚ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣାକୁ (ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ) ବହନ କର।
3.156.18
व्यक्तं दूरमितो भीमः प्रविष्ट इतिमे मतिः ।
चिरं चतस्य कालोऽयं स च वायुसमो जवे ॥ ३.१५६.१८ ॥
ମୋର ଧାରଣା ଭୀମ ଏଠାରୁ ବହୁ ଦୂରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ସେ ଯାଇ ବହୁ ସମୟ ହୋଇଗଲାଣି, ଆଉ ସେ ବେଗରେ ବାୟୁ ସମାନ।
3.156.19
तरस्वी वैनतेयस्य सदृशो भुवि लङ्घने ।
उत्पतेदपिचाकाशं निपतेच्चयथेच्छकम् ॥ ३.१५६.१९ ॥
ସେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଥିଲେ; ଭୂମିରେ ଡେଇଁବାରେ ବିନତାପୁତ୍ର ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ସମାନ। ସେ ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିପାରନ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ତଳକୁ ପଡ଼ିପାରନ୍ତି।
3.156.20
तमन्वियाम भवतां प्रभावाद्रजनीचराः ।
पुरा स नापराध्नोति सिद्धानां ब्रह्मवादिनाम् ॥ ३.१५६.२० ॥
ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା; ହେ ରାତ୍ରିଚରଗଣ। ପୂର୍ବରୁ ସେ ସିଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପରାଧ କରି ନ ଥିଲେ।
3.156.21
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेहैडिम्बप्रमुखास्तदा ।
उद्देशज्ञाः कुबेरस्य नलिन्या भरतर्षभ ॥ ३.१५६.२१ ॥
'ଠିକ୍ ଅଛି' କହି ସେତେବେଳେ ହିଡିମ୍ବଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ, କୁବେରଙ୍କ ନଳିନୀର ସ୍ଥାନ ଜାଣି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.156.22
आदाय पाण्डवांश्चैव तांश्च विप्राननेकशः ।
लोमशेनैव सहिताः प्रययुः प्रीतमानसाः ॥ ३.१५६.२२ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସେହି ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନେଇ, ଲୋମଶଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ସେମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
3.156.23
ते सर्वे त्वरिता गत्वा ददृशुस्तत्र कानने ।
पद्मसौगन्धिकवतींनलिनीं सुमनोरमाम् ॥ ३.१५६.२३ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ସେହି ବନରେ ପଦ୍ମ ଓ ସୌଗନ୍ଧିକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅତି ମନୋରମ ନଳିନୀକୁ ଦେଖିଲେ।
3.156.24
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ।
ददृशुर्निहतांश्चैव यक्षांश्च विपुलेक्षणान् ॥ ३.१५६.२४ ॥
ସେମାନେ ସେହି ମହାତ୍ମା ଭୀମଙ୍କୁ ତାହାର କୂଳରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ନିହତ ବଡ଼ ଆଖିର ଯକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
3.156.25
भिन्नकायाक्षिबाहूरुन्संचूर्णितशिरोधरान् ।
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२५ ॥
ଶରୀର, ଆଖି, ବାହୁ ଓ ଊରୁ ଭଗ୍ନ ଏବଂ ଗଳା ଓ ମୁଣ୍ଡ ଚୂର୍ଣ୍ଣିତ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ସେ ନଦୀକୂଳରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମହାତ୍ମା ଭୀମଙ୍କୁ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ।
3.156.26
सक्रोधं स्तव्धनयनं संदष्टदशनच्छदम् ।
उद्यम्य च गदां दोर्भ्यां नदीतीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२६ ॥
କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ଥିର ନେତ୍ରଯୁକ୍ତ, ଦାନ୍ତରେ ଓଠ ଦବାଇ, ଦୁଇ ବାହୁରେ ଗଦା ଉଠାଇ ନଦୀକୂଳରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା।
3.156.27
प्रजासंक्षेपसमये दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
तं दृष्ट्वा धर्मराजस्तु परिष्वज्याथ भारत ॥ ३.१५६.२७ ॥
ପ୍ରଜାସଂହାର ସମୟରେ ଦଣ୍ଡ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଯମଙ୍କ ପରି ତାହାକୁ ଦେଖି, ହେ ଭାରତ, ଧର୍ମରାଜ ତାହାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
3.156.28
उवाच श्लक्ष्णया वाचा कौन्तेय किमिदं कृतम् ।
साहसं वत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम्।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१५६.२८ ॥
କୋମଳ ବାଣୀରେ କହିଲେ, "ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଏ କ'ଣ କଲ? ଏହା ସାହସ; ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅପ୍ରିୟ। ମୋର ପ୍ରିୟ ଚାହୁଁଥିଲେ ପୁଣି ଏପରି କରନାହିଁ।"
3.156.29
अनुशिष्य तु कौन्तेयं पद्मानि परिगृह्य च ।
तस्यामेव नलिन्यां तु विजह्ररमरोपमाः ॥ ३.१५६.२९ ॥
କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ପଦ୍ମ ନେଇ, ସେହି ପଦ୍ମ-ସରୋବରରେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ବିହାର କଲେ।
3.156.30
एतस्मिन्नैव काले तु प्रगृहीतशिलायुधाः ।
प्रादुरासन्महाकायास्तस्योद्यानस्य रक्षिणः ॥ ३.१५६.३० ॥
ଏହି ସମୟରେ, ପଥର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ବିଶାଳ ଶରୀରୀ ସେହି ଉଦ୍ୟାନର ରକ୍ଷକମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
3.156.31
ते दृष्ट्वाधर्मराजानं महर्षिं चापि लोमशम् ।
नकुलं सहदेवं च तथाऽन्यान्ब्राह्मणर्षभान् ॥ ३.१५६.३१ ॥
ସେମାନେ ଧର୍ମରାଜ, ମହର୍ଷି ଲୋମଶ, ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.156.32
विनयेन नताः सर्वेप्रणिपत्य च भारत ।
सान्त्विता धर्मराजेन प्रसेदुः क्षणदाचराः ॥ ३.१५६.३२ ॥
ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତେ ବିନୟରେ ନତ ହୋଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ; ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସାନ୍ତ୍ୱନାରେ ରାତ୍ରିଚରମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
3.156.33
विदिताश्चकुबेरस्य तत्रते कुरुपुङ्गवाः ।
ऊषुर्नातिचिरं कालं रममाणाः कुरूद्वहाः।
प्रतीक्षमाणआ बीभत्सुं गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१५६.३३ ॥
କୁବେରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ସେହି କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଗନ୍ଧମାଦନର ଢାଲରେ ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଆନନ୍ଦରେ ଅଧିକ ସମୟ ସେଠାରେ ରହିଲେ ନାହିଁ।