மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.156.1
ततस्तानि महार्हाणि दिव्यानि भरतर्षभ ।
बहूनि बहुरूपाणि विरजांसि समाददे ॥ ३.१५६.१ ॥
பின்னர், பரதர்களின் காளையே, அவர் அந்த மிகவும் விலைமதிப்புள்ள, தெய்வீகமான, பல வடிவங்களுடைய, களங்கமற்ற பலவற்றை எடுத்துக்கொண்டார்.
3.156.2
ततो वायुर्महाञ्शीघ्रो नीचैः शर्करकर्षणः ।
प्रादुरासीद्वरस्पर्शः संग्राममभिचोदयन् ॥ ३.१५६.२ ॥
பின்னர் ஒரு பெரிய, விரைவான காற்று தோன்றியது; அது கீழே வீசி சிறு கற்களை இழுத்தது, இனிய தொடுகை கொண்டு, போரைத் தூண்டியது.
3.156.3
पपात महती चोल्का सनिर्घाता महाभया ।
निष्प्रभश्चाभवत्सूर्यंश्छन्नरश्मिस्तमोवृतः ॥ ३.१५६.३ ॥
பெரிய எரிநட்சத்திரம் இடியோசையுடன் விழுந்தது, மிகவும் அச்சமூட்டுவதாக; சூரியன் ஒளியிழந்தான், கதிர்கள் மறைந்தன, இருளால் சூழப்பட்டான்.
3.156.4
निर्घातश्चाभवद्भीमो भीमे विक्रममास्थिते ।
चचाल पृथिवी चापि पांसुवर्षं पपात च ॥ ३.१५६.४ ॥
பீமன் தனது வீரத்தை வெளிப்படுத்தியபோது இடி முழக்கம் கொடூரமானது; பூமி நடுங்கியது, புழுதி மழை பொழிந்தது.
3.156.5
सलोहिता दिशश्चासन्खरवाचो मृगद्विजाः ।
तमोवृतमभूत्सर्वं न प्राज्ञायत किंचन। ॥ ३.१५६.५ ॥
திசைகள் குருதிச் சிவப்பாயின; மான்களும் பறவைகளும் கடுங்குரலில் ஒலித்தன; எல்லாம் இருளால் மூடப்பட்டன, எதுவும் தெரியவில்லை.
3.156.6
अन्ये च बहवो भीमा उत्पातास्तत्र जज्ञिरे ।
तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः।
उवाच वदतां श्रेष्ठः कोऽस्मानभिभविष्यति ॥ ३.१५६.६ ॥
அங்கு இன்னும் பல கொடிய முன்னறிகுறிகள் தோன்றின. அந்த அதிசயத்தைக் கண்ட தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன், பேச்சாளர்களில் சிறந்தவன், கூறினான்: "நம்மை யார் வெல்வார்?"
3.156.7
सज्जीभवत भद्रं वः पाण्डवा युद्धदुर्मदाः ।
यथा रूपाणि पश्यामि सुव्यक्तो नः पराक्रमः ॥ ३.१५६.७ ॥
பாண்டவர்களே, உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். போரில் ஆர்வம் கொண்ட நீங்கள் தயாராகுங்கள்; இந்த அறிகுறிகளின் வடிவை நான் காண்கிறேன், நமது வீரம் தெளிவாக வெளிப்படும்.
3.156.8
एवमुक्त्वा ततो राजा वीक्षांचक्रे समन्ततः ।
अपश्यमानो भीमं तु धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ३.१५६.८ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அரசன் நாற்புறமும் பார்த்தான்; ஆனால் பீமனைக் காணாமல் தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் (தேடினான்).
3.156.9
ततः कृष्णां यमौ चापि समीपस्थानरिंदमः ।
पप्रच्छ भ्रातरं भीमं भीमकर्माणमाहवे ॥ ३.१५६.९ ॥
பின்னர் பகைவரை அடக்குபவன் அருகில் நின்றிருந்த கிருஷ்ணையிடமும் இரட்டையர்களிடமும் கேட்டான்; போரில் பயங்கர செயல் புரியும் தம்பி பீமனைப் பற்றி.
3.156.10
कच्चिन्न भीमः पाञ्चालि किंच कृत्यं चिकीर्षति ।
कृतवानपि वा वीर साहसं साहसप्रियः ॥ ३.१५६.१० ॥
பாஞ்சாலியே, பீமன் ஏதேனும் செய்ய விரும்புகிறானா, அல்லது செய்து முடித்துவிட்டானா? வீரனே, அவன் துணிச்சலை விரும்புபவன்; ஒருவேளை ஏதேனும் துணிகரச் செயல் செய்திருப்பானோ?
3.156.11
इमे ह्यकस्मादुत्पाता महासमरशंसिनः ।
दर्शयन्तो भयं तीव्रं प्रादुर्भूताः समन्ततः ॥ ३.१५६.११ ॥
இந்த அறிகுறிகள் திடீரென்று தோன்றி, ஒரு பெரும் போரை அறிவிக்கின்றன; நாற்புறமும் கடும் அச்சத்தைக் காட்டியபடி அவை தோன்றியுள்ளன.
3.156.12
तं तथावादिनं कृष्णा प्रत्युवाच मनस्विनी ।
प्रिया प्रियं चिकीर्षन्ती महिषी चारुहासिनी ॥ ३.१५६.१२ ॥
இவ்வாறு பேசிய அவனுக்கு, மனஉறுதி கொண்ட கிருஷ்ணை பதில் சொன்னாள் — அன்புக்குரிய கணவனுக்கு இன்பம் செய்ய விரும்பிய, அழகிய புன்னகையுடைய பட்டத்து ராணி.
3.156.13
यत्तत्सौगन्धिकं राजन्नाहृतं मातरिश्वना ।
तन्मया भीमसेनस्य प्रीतयाऽद्योपपादितम् ॥ ३.१५६.१३ ॥
ஓ அரசே, மாதரிஸ்வன் (வாயு) கொண்டு வந்த அந்த சௌகந்திக மலரை, பீமசேனனின் மீதுள்ள அன்பினால் இன்று நான் பெற்றுக்கொண்டேன்.
3.156.14
अपि चोक्तो मया वीरो यदिपश्येर्बहून्यपि ।
तानि सर्वाणअयुपादाय शीघ्रमागम्यतामिति ॥ ३.१५६.१४ ॥
மேலும் அந்த வீரனிடம் நான் சொல்லியிருந்தேன்: 'பல மலர்களை நீ கண்டாலும், அவை அனைத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு விரைவில் திரும்பி வா.'
3.156.15
स तु नूनं महाबाहुः प्रियार्थं मम पाण्डवः ।
प्रागुदीचीं दिशं राजंस्तान्याहर्तुमितो गतः ॥ ३.१५६.१५ ॥
ஓ அரசே, அந்த மகாபாகு பாண்டவன் நிச்சயமாக எனக்கு விருப்பமானதைச் செய்வதற்காக, அம்மலர்களைக் கொண்டுவர இங்கிருந்து வடகிழக்குத் திசைக்குச் சென்றுள்ளான்.
3.156.16
उक्तस्त्वेवं तया राजा यमाविदमथाब्रवीत् ।
गच्छाम सहितास्तूर्णं येन यातो वृकोदरः ॥ ३.१५६.१६ ॥
அவள் இவ்வாறு சொன்னதும், அரசன் (யுதிஷ்டிரன்) இரட்டையர்களிடம் கூறினான்: 'நாம் அனைவரும் சேர்ந்து விரைவாக வ்ருகோதரன் (பீமன்) சென்ற இடம் நோக்கிச் செல்வோம்.'
3.156.17
वहन्तु राक्षसा विप्रान्यथाश्रान्तान्यथाकृशान् ।
त्वमप्यमरसंकाश वह कृष्णां घटोत्कच ॥ ३.१५६.१७ ॥
ராட்சசர்கள் அந்தணர்களைச் சுமக்கட்டும், அவர்கள் களைத்தும் மெலிந்தும் இருப்பதுபோல; தேவனுக்கு ஒப்பானவனே கடோத்கசா, நீயும் கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) சுமந்து செல்.
3.156.18
व्यक्तं दूरमितो भीमः प्रविष्ट इतिमे मतिः ।
चिरं चतस्य कालोऽयं स च वायुसमो जवे ॥ ३.१५६.१८ ॥
பீமன் இங்கிருந்து வெகு தூரம் சென்றுவிட்டான் என்று என் எண்ணம்; அவன் சென்று நீண்ட நேரமாகிவிட்டது, அவனோ வேகத்தில் காற்றுக்கு நிகரானவன்.
3.156.19
तरस्वी वैनतेयस्य सदृशो भुवि लङ्घने ।
उत्पतेदपिचाकाशं निपतेच्चयथेच्छकम् ॥ ३.१५६.१९ ॥
அவன் வேகமானவன்; பூமியில் பாய்வதில் வினதையின் மகனான கருடனுக்கு ஒப்பானவன். அவன் வானிலும் எழுவான், விரும்பியபடி கீழேயும் விழுவான்.
3.156.20
तमन्वियाम भवतां प्रभावाद्रजनीचराः ।
पुरा स नापराध्नोति सिद्धानां ब्रह्मवादिनाम् ॥ ३.१५६.२० ॥
உங்கள் வலிமையால் நாம் அவனைப் பின்தொடர்வோம்; இரவில் திரிபவர்களே. முன்பு அவன் சித்தர்களுக்கும் பிரம்மவாதிகளுக்கும் குற்றம் செய்ததில்லை.
3.156.21
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेहैडिम्बप्रमुखास्तदा ।
उद्देशज्ञाः कुबेरस्य नलिन्या भरतर्षभ ॥ ३.१५६.२१ ॥
'சரி' என்று சொல்லி, அப்போது ஹிடிம்பனைத் தலைவனாகக் கொண்ட அவர்கள் அனைவரும், குபேரனின் நளினியின் இருப்பிடத்தை அறிந்தவர்களாய், பரதகுலச் சிறந்தவனே.
3.156.22
आदाय पाण्डवांश्चैव तांश्च विप्राननेकशः ।
लोमशेनैव सहिताः प्रययुः प्रीतमानसाः ॥ ३.१५६.२२ ॥
பாண்டவர்களையும், அந்த அநேக அந்தணர்களையும் அழைத்துக்கொண்டு, லோமசருடனேயே மகிழ்ந்த மனத்துடன் அவர்கள் சென்றனர்.
3.156.23
ते सर्वे त्वरिता गत्वा ददृशुस्तत्र कानने ।
पद्मसौगन्धिकवतींनलिनीं सुमनोरमाम् ॥ ३.१५६.२३ ॥
அவர்கள் அனைவரும் விரைந்து சென்று, அந்தக் காட்டில் தாமரையும் செங்குவளையும் நிறைந்த, மிகவும் அழகிய நளினியைக் கண்டனர்.
3.156.24
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ।
ददृशुर्निहतांश्चैव यक्षांश्च विपुलेक्षणान् ॥ ३.१५६.२४ ॥
அந்த மகாத்மா பீமனை அதன் கரையில் நிற்கக் கண்டனர்; கொல்லப்பட்ட பெரிய கண்களையுடைய யக்ஷர்களையும் கண்டனர்.
3.156.25
भिन्नकायाक्षिबाहूरुन्संचूर्णितशिरोधरान् ।
तं च भीमं महात्मानं तस्यास्तीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२५ ॥
உடல், கண், கை, தொடை உடைந்தவர்களையும், கழுத்தும் தலையும் நசுக்கப்பட்டவர்களையும் கண்டனர்; அந்த ஆற்றின் கரையில் நின்றிருந்த மகாத்மா பீமனையும் கண்டனர்.
3.156.26
सक्रोधं स्तव्धनयनं संदष्टदशनच्छदम् ।
उद्यम्य च गदां दोर्भ्यां नदीतीरे व्यवस्थितम् ॥ ३.१५६.२६ ॥
கோபத்தால் நிறைந்து, நிலைத்த கண்களும் பற்களால் கடித்த உதடுமாய், இரு கைகளாலும் கதையை உயர்த்தி, நதிக்கரையில் நின்றிருந்தான்.
3.156.27
प्रजासंक्षेपसमये दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
तं दृष्ट्वा धर्मराजस्तु परिष्वज्याथ भारत ॥ ३.१५६.२७ ॥
உயிரினங்கள் அழியும் காலத்தில் தண்டத்தை கையில் ஏந்திய யமனைப் போன்ற அவனைக் கண்டு, தர்மராஜன் பரதனின் வழியே, அவனைத் தழுவிக்கொண்டான்.
3.156.28
उवाच श्लक्ष्णया वाचा कौन्तेय किमिदं कृतम् ।
साहसं वत भद्रं ते देवानामपि चाप्रियम्।
पुनरेवं न कर्तव्यं मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ३.१५६.२८ ॥
மென்மையான சொற்களில் அவன் சொன்னான்: "குந்தியின் மகனே, இதென்ன செய்தாய்? இது துணிச்சலான செயல்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; இது தேவர்களுக்கும் விருப்பமில்லாதது. என் விருப்பத்தை நீ விரும்பினால் இனி இப்படிச் செய்யாதே."
3.156.29
अनुशिष्य तु कौन्तेयं पद्मानि परिगृह्य च ।
तस्यामेव नलिन्यां तु विजह्ररमरोपमाः ॥ ३.१५६.२९ ॥
குந்தியின் மகனுக்கு அறிவுரை கூறி, தாமரைகளை எடுத்துக்கொண்டு, அதே தாமரைக் குளத்தில் தேவர்களைப் போல் விளையாடினர்.
3.156.30
एतस्मिन्नैव काले तु प्रगृहीतशिलायुधाः ।
प्रादुरासन्महाकायास्तस्योद्यानस्य रक्षिणः ॥ ३.१५६.३० ॥
அந்த நேரத்தில், கற்களையும் ஆயுதங்களையும் கையில் ஏந்தி, பெரிய உடலுடன், அந்த பூங்காவின் காவலர்கள் தோன்றினர்.
3.156.31
ते दृष्ट्वाधर्मराजानं महर्षिं चापि लोमशम् ।
नकुलं सहदेवं च तथाऽन्यान्ब्राह्मणर्षभान् ॥ ३.१५६.३१ ॥
அவர்கள் தர்மராஜரையும், மகரிஷி லோமசரையும், நகுலனையும், சகதேவனையும், மற்ற சிறந்த பிராமணர்களையும் கண்டனர்.
3.156.32
विनयेन नताः सर्वेप्रणिपत्य च भारत ।
सान्त्विता धर्मराजेन प्रसेदुः क्षणदाचराः ॥ ३.१५६.३२ ॥
பாரதனே, அனைவரும் பணிவுடன் வணங்கி வீழ்ந்தனர்; தர்மராஜரால் சாந்தப்படுத்தப்பட்டு இரவுஞ்சரர்கள் தெளிவடைந்தனர்.
3.156.33
विदिताश्चकुबेरस्य तत्रते कुरुपुङ्गवाः ।
ऊषुर्नातिचिरं कालं रममाणाः कुरूद्वहाः।
प्रतीक्षमाणआ बीभत्सुं गन्धमादनसानुषु ॥ ३.१५६.३३ ॥
குபேரரால் அறியப்பட்ட அவர்கள், கௌரவர்களில் சிறந்தோர், கந்தமாதனத்தின் சாரல்களில் பீபத்சுவை எதிர்பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் நீண்ட காலம் தங்கவில்லை.