ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.166.1
ततः कदाचिद्धरिसंप्रयुक्तं ।
महेन्द्रवाहं सहसोपयातम्।
विद्युत्प्रभं प्रेक्ष्य महारथानां ।
हर्षोऽर्जुनं चिन्तयतां बभूव ॥ ३.१६६.१ ॥
ನಂತರ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ, ಇಂದ್ರನ ವಾಹನವು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಮಿಂಚಿನ ಪ್ರಭೆಯ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅರ್ಜುನನ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಥರಿಗೆ ಹರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.166.2
स दीप्यमानः सहसाऽन्तरिक्षं ।
प्रकाशयन्मातलिसंगृहीतः।
बभौ महोल्केव घनान्तरस्था ।
शिखेव चाग्नेर्ज्वलिता विधूमा ॥ ३.१६६.२ ॥
ಅವನು ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಮಾತಲಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೇಘಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ, ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
3.166.3
तमास्थितः संददृशे किरीटी ।
स्रग्वी नवान्याभरणानि बिभ्रत्।
धनंजयो वज्रधरप्रभावः ।
श्रिया ज्वलन्पर्वतमाजगाम् ॥ ३.१६६.३ ॥
ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಕಿರೀಟಧಾರಿ, ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ, ಹೊಸ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ವಜ್ರಧರನ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ ಧನಂಜಯನು ಕಾಣಿಸಿದನು; ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಅವನು ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
3.166.4
स शैलमासाद्य किरीटमाली ।
महेन्द्रवाहादवरुह्य तस्मात्।
धौम्यस्य पादावभिवाद्य पूर्व-
मजातशत्रोस्तदनन्तरं च ॥ ३.१६६.४ ॥
ಅವನು ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಇಂದ್ರನ ವಾಹನದಿಂದ ಇಳಿದು, ಮೊದಲು ಧೌಮ್ಯರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಅಜಾತಶತ್ರುವಿನ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ) ಪಾದಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
3.166.5
वृकोदरस्यापि च वन्द्य पादौ ।
माद्रीसुताभ्यामभिवादितश्च।
समेत्य कृष्णां परिसान्त्व्य चैनां ।
प्रह्वोऽभवद्भ्रातुरुपह्वरे सः ॥ ३.१६६.५ ॥
ವಂದನೀಯನಾದ ವೃಕೋದರನ (ಭೀಮನ) ಪಾದಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಿಂದ ಅಭಿವಾದಿತನಾದನು; ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು (ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು) ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂತೈಸಿ, ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣನ ಮುಂದೆ ವಿನಯದಿಂದ ಬಾಗಿ ನಿಂತನು.
3.166.6
बभूव तेषां परमः प्रहर्ष-
स्तेनाप्रमेयेण समेत्य तत्र।
स चापि तान्प्रेक्ष्य किरीटमाली ।
ननन्द राजानमभिप्रशंसन् ॥ ३.१६६.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಅಪ್ರಮೇಯನನ್ನು ಕೂಡಿ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಮ ಹರ್ಷವಾಯಿತು. ಕಿರೀಟಮಾಲಿ ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಿಸಿದನು.
3.166.7
यमास्थितः सप्त जघान पूगान् ।
दितेः सुतानां नमुचेर्निहन्ता।
तमिन्द्रवाहं समुपेत्य पार्थाः ।
प्रदक्षिणं चक्रुरदीनसत्वाः ॥ ३.१६६.७ ॥
ಯಾವುದರ ಮೇಲೇರಿ ಏಳು ಗಣಗಳನ್ನು, ದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ನಮುಚಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನೋ ಆ ಇಂದ್ರವಾಹನವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಅದೀನಸತ್ತ್ವರಾದ ಪಾರ್ಥರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು.
3.166.8
ते मातलेश्चक्रुरतीव हृष्टाः ।
सत्कारमग्र्यं सुरराजतुल्यम्।
सर्वं यथावच्च दिवौकसङ्घं ।
पप्रच्युरेनं कुरुराजपुत्राः ॥ ३.१६६.८ ॥
ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತಲಿಗೆ ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು; ಕುರುರಾಜಪುತ್ರರು ದೇವಗಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
3.166.9
तानप्यसौ मातलिरभ्यनन्द-
त्पितेव पुत्राननुशिष्य पार्थान्।
ययौ रथेनाप्रतिमप्रभेण ।
पुनः सकाशं त्रिदिवेश्वरस्य ॥ ३.१६६.९ ॥
ಅವನು ಅವರನ್ನು ತಂದೆಯು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹರಸುವಂತೆ ಹರಸಿದನು; ಪಾರ್ಥರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ ಅಪ್ರತಿಮ ತೇಜಸ್ಸಿನ ರಥದಲ್ಲಿ ತ್ರಿದಿವೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋದನು.
3.166.10
गते तु तस्मिन्वरदेववाहे ।
शक्रात्मजः सर्वरिपुप्रमाथी।
साक्षात्सहस्राक्ष इव प्रतीतः ।
श्रीमान्स्वदेहादवमुच्य जिष्णुः ॥ ३.१६६.१० ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವವಾಹನ ಹೊರಟುಹೋದ ನಂತರ, ಶಕ್ರನ ಮಗನೂ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೂ ಆದ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಂತೆ ತೋರಿದ ಶ್ರೀಮಂತ ಜಿಷ್ಣು ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ (ಕವಚವನ್ನು) ಕಳಚಿದನು.
3.166.11
शक्रेण दत्तानिददौ महात्मा ।
महाधनान्युत्तमरूपवन्ति।
दिवाकराभाणि विभूषणानि ।
प्रीतः प्रियायै सुतसोममात्रे ॥ ३.१६६.११ ॥
ಇಂದ್ರನು ನೀಡಿದ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸೋಮಪುತ್ರನ ತಾಯಿಯಾದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ನೀಡಿದನು.
3.166.12
ततऋः स तेषां कुरुपुङ्गवानां ।
तेषां च सूर्याग्निसमप्रभाणाम्।
विप्रर्षभाणामुपविश्य मध्ये ।
सर्वं यथावत्कथयांबभूव ॥ ३.१६६.१२ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಕುರು ಶ್ರೇಷ್ಠರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ-ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠರ ನಡುವೆ ಕುಳಿತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
3.166.13
एवं मयाऽस्त्राण्युपशिक्षितानि ।
शक्राच्च वायोश्च शिवाच्च साक्षात्।
तथैव शीलेन समाधिना च ।
प्रीताः सुरा मे सहिताः सहेन्द्राः ॥ ३.१६६.१३ ॥
ಹೀಗೆ ನಾನು ಇಂದ್ರ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಶಿವನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿತೆನು; ಅಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಶೀಲ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತರಾದರು.
3.166.14
संक्षेपतो वै स विशुद्धकर्मा ।
तेभ्यः समाख्याय दिवःप्रवेशम्।
माद्रीसुताभ्यां सहितः किरीटी ।
सुष्वाप तामावसतिं प्रतीतः ॥ ३.१६६.१४ ॥
ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿ, ವಿಶುದ್ಧ ಕರ್ಮದ ಆ ಕಿರೀಟಿಯು ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರೊಡನೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ವಾಸದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದನು.