Mahābhārata · Adhyāya 3.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.166.1
ततः कदाचिद्धरिसंप्रयुक्तं ।
महेन्द्रवाहं सहसोपयातम्।
विद्युत्प्रभं प्रेक्ष्य महारथानां ।
हर्षोऽर्जुनं चिन्तयतां बभूव ॥ ३.१६६.१ ॥
Dann kam eines Tages plötzlich Mahendras mit Rossen bespanntes Gefährt heran; als sie es blitzgleich strahlend sahen, erwuchs den großen Kämpfern, die an Arjuna dachten, Freude.
3.166.2
स दीप्यमानः सहसाऽन्तरिक्षं ।
प्रकाशयन्मातलिसंगृहीतः।
बभौ महोल्केव घनान्तरस्था ।
शिखेव चाग्नेर्ज्वलिता विधूमा ॥ ३.१६६.२ ॥
Strahlend, plötzlich den Himmel erhellend, von Mātali gehalten, schien er wie ein großer Meteor inmitten der Wolken oder wie die rauchlose Flamme des Feuers.
3.166.3
तमास्थितः संददृशे किरीटी ।
स्रग्वी नवान्याभरणानि बिभ्रत्।
धनंजयो वज्रधरप्रभावः ।
श्रिया ज्वलन्पर्वतमाजगाम् ॥ ३.१६६.३ ॥
Darauf sitzend erschien der Gekrönte, mit Girlanden geschmückt, neue Schmuckstücke tragend, Dhanaṃjaya von der Macht des Donnerkeilträgers; im Glanz leuchtend kam er zum Berg.
3.166.4
स शैलमासाद्य किरीटमाली ।
महेन्द्रवाहादवरुह्य तस्मात्।
धौम्यस्य पादावभिवाद्य पूर्व-
मजातशत्रोस्तदनन्तरं च ॥ ३.१६६.४ ॥
Als er den Berg erreicht hatte, gekrönt und mit Girlanden geschmückt, stieg er von Indras Gefährt herab und grüßte zuerst die Füße Dhaumyas, dann die Füße Ajātaśatrus (Yudhiṣṭhiras).
3.166.5
वृकोदरस्यापि च वन्द्य पादौ ।
माद्रीसुताभ्यामभिवादितश्च।
समेत्य कृष्णां परिसान्त्व्य चैनां ।
प्रह्वोऽभवद्भ्रातुरुपह्वरे सः ॥ ३.१६६.५ ॥
Auch die verehrungswürdigen Füße Vṛkodaras (Bhīmas) grüßte er; er wurde von den beiden Söhnen Mādrīs begrüßt; nachdem er Kṛṣṇā (Draupadī) getroffen und getröstet hatte, verneigte er sich demütig vor seinem Bruder an einem abgelegenen Ort.
3.166.6
बभूव तेषां परमः प्रहर्ष-
स्तेनाप्रमेयेण समेत्य तत्र।
स चापि तान्प्रेक्ष्य किरीटमाली ।
ननन्द राजानमभिप्रशंसन् ॥ ३.१६६.६ ॥
Dort, nach dem Zusammentreffen mit jenem Unermesslichen, entstand bei ihnen allen höchste Freude. Auch Kirīṭamālī freute sich, als er sie sah, und pries den König.
3.166.7
यमास्थितः सप्त जघान पूगान् ।
दितेः सुतानां नमुचेर्निहन्ता।
तमिन्द्रवाहं समुपेत्य पार्थाः ।
प्रदक्षिणं चक्रुरदीनसत्वाः ॥ ३.१६६.७ ॥
Die Pṛthā-Söhne von unerschütterlichem Mut traten an Indras Gefährt heran, auf dem jener gestanden hatte, der die sieben Scharen, die Söhne Ditis und Namuci erschlug, und umschritten es rechts herum.
3.166.8
ते मातलेश्चक्रुरतीव हृष्टाः ।
सत्कारमग्र्यं सुरराजतुल्यम्।
सर्वं यथावच्च दिवौकसङ्घं ।
पप्रच्युरेनं कुरुराजपुत्राः ॥ ३.१६६.८ ॥
Hocherfreut erwiesen sie Mātali höchste Ehre, gleich der des Götterkönigs; und die Söhne des Kuru-Königs fragten ihn der Ordnung gemäß nach der ganzen Schar der Himmelsbewohner.
3.166.9
तानप्यसौ मातलिरभ्यनन्द-
त्पितेव पुत्राननुशिष्य पार्थान्।
ययौ रथेनाप्रतिमप्रभेण ।
पुनः सकाशं त्रिदिवेश्वरस्य ॥ ३.१६६.९ ॥
Auch er lobte sie, wie ein Vater seine Söhne lobt; und nachdem er die Pṛthā-Söhne belehrt hatte, kehrte er auf seinem Wagen von unvergleichlichem Glanz zum Herrn der drei Himmel zurück.
3.166.10
गते तु तस्मिन्वरदेववाहे ।
शक्रात्मजः सर्वरिपुप्रमाथी।
साक्षात्सहस्राक्ष इव प्रतीतः ।
श्रीमान्स्वदेहादवमुच्य जिष्णुः ॥ ३.१६६.१० ॥
Nachdem jenes vortreffliche göttliche Gefährt fortgefahren war, legte Jiṣṇu, Śakras Sohn, Bezwinger aller Feinde, strahlend und wahrhaftig dem Tausendäugigen gleichend, seinen Panzer von seinem Körper ab.
3.166.11
शक्रेण दत्तानिददौ महात्मा ।
महाधनान्युत्तमरूपवन्ति।
दिवाकराभाणि विभूषणानि ।
प्रीतः प्रियायै सुतसोममात्रे ॥ ३.१६६.११ ॥
Der Großmütige gab, erfreut, seiner Geliebten, der Mutter des Sohnes des Soma, die von Indra gegebenen kostbaren Reichtümer und schön geformten Schmuckstücke, die wie die Sonne leuchteten.
3.166.12
ततऋः स तेषां कुरुपुङ्गवानां ।
तेषां च सूर्याग्निसमप्रभाणाम्।
विप्रर्षभाणामुपविश्य मध्ये ।
सर्वं यथावत्कथयांबभूव ॥ ३.१६६.१२ ॥
Dann, mitten unter jenen Stieren der Kurus und jenen stierhaften Brahmanen, deren Glanz dem der Sonne und des Feuers gleichkam, sitzend, erzählte er alles genau so, wie es sich zugetragen hatte.
3.166.13
एवं मयाऽस्त्राण्युपशिक्षितानि ।
शक्राच्च वायोश्च शिवाच्च साक्षात्।
तथैव शीलेन समाधिना च ।
प्रीताः सुरा मे सहिताः सहेन्द्राः ॥ ३.१६६.१३ ॥
So lernte ich die Waffen unmittelbar von Indra, von Vāyu und von Śiva; und ebenso wurden die Götter mit Indra durch meinen guten Wandel und meine Sammlung mit mir zufrieden.
3.166.14
संक्षेपतो वै स विशुद्धकर्मा ।
तेभ्यः समाख्याय दिवःप्रवेशम्।
माद्रीसुताभ्यां सहितः किरीटी ।
सुष्वाप तामावसतिं प्रतीतः ॥ ३.१६६.१४ ॥
In Kürze erzählte er ihnen von seinem Eingang in den Himmel; dann schlief Kirīṭī, der Reinen Taten, zufrieden in jener Wohnstätte zusammen mit den beiden Söhnen der Mādrī.