மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.166.1
ततः कदाचिद्धरिसंप्रयुक्तं ।
महेन्द्रवाहं सहसोपयातम्।
विद्युत्प्रभं प्रेक्ष्य महारथानां ।
हर्षोऽर्जुनं चिन्तयतां बभूव ॥ ३.१६६.१ ॥
பின்பு ஒரு சமயம், குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட, இந்திரனின் வாகனம் திடீரென வருவதைக் கண்டு, மின்னலைப் போன்ற ஒளியுடைய அதைக் கண்டு, அர்ஜுனனைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த மகாரதர்களுக்கு மகிழ்ச்சி உண்டானது.
3.166.2
स दीप्यमानः सहसाऽन्तरिक्षं ।
प्रकाशयन्मातलिसंगृहीतः।
बभौ महोल्केव घनान्तरस्था ।
शिखेव चाग्नेर्ज्वलिता विधूमा ॥ ३.१६६.२ ॥
அவன் ஒளிர்ந்து திடீரென ஆகாயத்தை ஒளிரச் செய்தபடி, மாதலியால் பிடிக்கப்பட்டு, மேகங்களின் நடுவில் நிற்கும் பெரிய விண்கல்லைப் போலவும், புகையற்ற நெருப்பின் சுடரைப் போலவும் பிரகாசித்தான்.
3.166.3
तमास्थितः संददृशे किरीटी ।
स्रग्वी नवान्याभरणानि बिभ्रत्।
धनंजयो वज्रधरप्रभावः ।
श्रिया ज्वलन्पर्वतमाजगाम् ॥ ३.१६६.३ ॥
அதன்மேல் அமர்ந்த, கிரீடம் அணிந்த, மாலை அணிந்த, புதிய ஆபரணங்களை அணிந்த, வஜ்ரதாரியின் வலிமை கொண்ட தனஞ்சயன் காணப்பட்டான்; ஒளியால் ஜ்வலித்து அவன் மலையை அடைந்தான்.
3.166.4
स शैलमासाद्य किरीटमाली ।
महेन्द्रवाहादवरुह्य तस्मात्।
धौम्यस्य पादावभिवाद्य पूर्व-
मजातशत्रोस्तदनन्तरं च ॥ ३.१६६.४ ॥
அவன் மலையை அடைந்து, கிரீடமும் மாலையும் அணிந்தவனாய், இந்திரனின் வாகனத்திலிருந்து இறங்கி, முதலில் தௌம்யரின் பாதங்களை வணங்கி, பிறகு அஜாதசத்ருவின் (யுதிஷ்டிரரின்) பாதங்களையும் வணங்கினான்.
3.166.5
वृकोदरस्यापि च वन्द्य पादौ ।
माद्रीसुताभ्यामभिवादितश्च।
समेत्य कृष्णां परिसान्त्व्य चैनां ।
प्रह्वोऽभवद्भ्रातुरुपह्वरे सः ॥ ३.१६६.५ ॥
வணங்கத்தக்க வ்ருகோதரனின் (பீமனின்) பாதங்களையும் வணங்கினான்; மாத்ரியின் இரு மைந்தர்களாலும் வணங்கப்பட்டான்; கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) சந்தித்து அவளுக்கு ஆறுதல் கூறி, தனிமையான இடத்தில் சகோதரனிடம் பணிவுடன் வணங்கி நின்றான்.
3.166.6
बभूव तेषां परमः प्रहर्ष-
स्तेनाप्रमेयेण समेत्य तत्र।
स चापि तान्प्रेक्ष्य किरीटमाली ।
ननन्द राजानमभिप्रशंसन् ॥ ३.१६६.६ ॥
அங்கே அந்த அளவிடற்கரியவனைச் சந்தித்து அவர்கள் அனைவருக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டானது. கிரீடமாலியும் அவர்களைக் கண்டு அரசனைப் புகழ்ந்து மகிழ்ந்தான்.
3.166.7
यमास्थितः सप्त जघान पूगान् ।
दितेः सुतानां नमुचेर्निहन्ता।
तमिन्द्रवाहं समुपेत्य पार्थाः ।
प्रदक्षिणं चक्रुरदीनसत्वाः ॥ ३.१६६.७ ॥
எதன் மேல் ஏறி ஏழு கூட்டங்களையும், திதியின் புதல்வர்களையும், நமுசியையும் அழித்தவனின் வாகனத்தை அணுகி, வீரமிக்க பார்த்தர்கள் வலம் வந்தனர்.
3.166.8
ते मातलेश्चक्रुरतीव हृष्टाः ।
सत्कारमग्र्यं सुरराजतुल्यम्।
सर्वं यथावच्च दिवौकसङ्घं ।
पप्रच्युरेनं कुरुराजपुत्राः ॥ ३.१६६.८ ॥
அவர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் மாதலிக்கு தேவேந்திரனுக்கு ஒப்பான சிறந்த மரியாதையைச் செய்தனர்; குருராஜனின் புதல்வர்கள் தேவர்களின் கூட்டங்களைப் பற்றி முறையாக அவனிடம் கேட்டனர்.
3.166.9
तानप्यसौ मातलिरभ्यनन्द-
त्पितेव पुत्राननुशिष्य पार्थान्।
ययौ रथेनाप्रतिमप्रभेण ।
पुनः सकाशं त्रिदिवेश्वरस्य ॥ ३.१६६.९ ॥
அவனும் அவர்களைத் தந்தை புதல்வர்களை வாழ்த்துவது போல் வாழ்த்தினான்; பார்த்தர்களுக்கு உபதேசித்த பின் ஒப்பற்ற ஒளியுள்ள தேரில் முத்திவனாகிய இந்திரனிடம் மீண்டும் சென்றான்.
3.166.10
गते तु तस्मिन्वरदेववाहे ।
शक्रात्मजः सर्वरिपुप्रमाथी।
साक्षात्सहस्राक्ष इव प्रतीतः ।
श्रीमान्स्वदेहादवमुच्य जिष्णुः ॥ ३.१६६.१० ॥
அந்த உயர்ந்த தேவ வாகனம் சென்றபின், சக்ரனின் மகனும், எல்லா எதிரிகளையும் அழிப்பவனுமான அந்த ஸ்ரீமான் ஜிஷ்ணு, நேரில் ஆயிரம் கண்ணுடைய இந்திரனைப் போலத் தோன்றி, தன் உடலிலிருந்து கவசத்தைக் கழற்றினான்.
3.166.11
शक्रेण दत्तानिददौ महात्मा ।
महाधनान्युत्तमरूपवन्ति।
दिवाकराभाणि विभूषणानि ।
प्रीतः प्रियायै सुतसोममात्रे ॥ ३.१६६.११ ॥
இந்திரன் கொடுத்த, சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அழகிய மிகப் பெரிய செல்வங்களையும் அணிகலன்களையும் அந்த மகாத்மா மகிழ்ச்சியுடன் சோமனின் மகனின் தாயாகிய தம் அன்பு மனைவிக்குக் கொடுத்தார்.
3.166.12
ततऋः स तेषां कुरुपुङ्गवानां ।
तेषां च सूर्याग्निसमप्रभाणाम्।
विप्रर्षभाणामुपविश्य मध्ये ।
सर्वं यथावत्कथयांबभूव ॥ ३.१६६.१२ ॥
பின்னர் அவர் அந்தக் குரு வீரர்களுக்கும் சூரியனும் அக்கினியும் போன்ற ஒளியுடைய அந்த அந்தணச் சிறந்தோருக்கும் நடுவில் அமர்ந்து எல்லாவற்றையும் உள்ளபடியே சொல்லத் தொடங்கினார்.
3.166.13
एवं मयाऽस्त्राण्युपशिक्षितानि ।
शक्राच्च वायोश्च शिवाच्च साक्षात्।
तथैव शीलेन समाधिना च ।
प्रीताः सुरा मे सहिताः सहेन्द्राः ॥ ३.१६६.१३ ॥
இவ்வாறு நான் இந்திரனிடமிருந்தும், வாயுவிடமிருந்தும், சிவனிடமிருந்தும் நேரடியாக அஸ்திரங்களைக் கற்றேன்; அதுபோலவே, என் நல்லொழுக்கத்தாலும் தியானத்தாலும் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் அனைவரும் எனக்கு மகிழ்ந்தனர்.
3.166.14
संक्षेपतो वै स विशुद्धकर्मा ।
तेभ्यः समाख्याय दिवःप्रवेशम्।
माद्रीसुताभ्यां सहितः किरीटी ।
सुष्वाप तामावसतिं प्रतीतः ॥ ३.१६६.१४ ॥
சுருக்கமாக அவர்களுக்கு விசுத்த கர்மங்கள் கொண்ட அவர் தம் சொர்க்கப் பிரவேசத்தைச் சொன்னார்; பின்னர் கிரீடியான அவர் மாத்ரியின் இரு மகன்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த வாசஸ்தலத்தில் உறங்கினார்.