Mahābhārata · Adhyāya 3.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.167.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरवन्दत धनंजयः ॥ ३.१६७.१ ॥
Entonces, cuando la noche había pasado y amaneció, Dhanañjaya, junto con todos sus hermanos, se postró ante Dharmarāja Yudhiṣṭhira.
3.167.2
एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिःखनः ।
बभूव तुमुलः शब्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम् ॥ ३.१६७.२ ॥
En ese mismo momento, un estruendo tumultuoso de todos los instrumentos resonó en el cielo, proveniente de los habitantes del cielo.
3.167.3
रथनेमिखनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत ।
पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः ॥ ३.१६७.३ ॥
Oh Bhārata, se oyó por todas partes el estruendo de las ruedas de los carros y el sonido de las campanas, y los gritos separados de las bestias salvajes y de las aves.
3.167.4
रवोन्मुखास्ते ददृशुः प्रीयमाणाः कुरूद्वह ।
मरुद्भिरन्वितं शक्रमापतन्तं विहायसा ॥ ३.१६७.४ ॥
Volviendo sus rostros hacia aquel sonido, miraron con alegría: Indra, acompañado por los Marutas, descendía por el cielo.
3.167.5
ते समन्तादनुययुर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्देवराजमरिंदमम् ॥ ३.१६७.५ ॥
Los gandharvas y las apsaras, en vehículos celestiales radiantes como el sol, seguían por todos lados a Indra, rey de los dioses, domador de enemigos.
3.167.6
ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
मेघनादिनमारुह्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ३.१६७.६ ॥
Entonces él, subiendo al carro uncido con corceles fulvos, adornado de oro y que retumbaba como una nube, resplandeció con suprema gloria.
3.167.7
पार्थानभ्याजपामाशु देवराजः पुरंदरः ।
आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै ॥ ३.१६७.७ ॥
El rey de los dioses, Purandara, se acercó rápidamente a los hijos de Pṛthā; y Sahasrākṣa Indra, habiendo llegado, descendió de su carro.
3.167.8
तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत् ॥ ३.१६७.८ ॥
Al ver a aquel de alma grande, Yudhiṣṭhira, rey del dharma, glorioso y acompañado de sus hermanos, se acercó al rey de los dioses.
3.167.9
पूजयामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः ।
यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.१६७.९ ॥
Entonces él, generoso en dones, veneró como convenía, según la regla, al de alma sin límites, con el rito prescrito.
3.167.10
धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम् ।
भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः ॥ ३.१६७.१० ॥
Y el radiante Dhanaṃjaya, postrándose ante Purandara, se mantuvo de pie humildemente junto al rey de los dioses, inclinado como un sirviente.
3.167.11
आघ्राय तं महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धनंजयभिप्रेक्ष्यविनीतं स्थितमन्तिके ॥ ३.१६७.११ ॥
Habiéndolo abrazado, Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, de gran brillo, contempló a Dhanaṃjaya, que estaba de pie humildemente cerca...
3.167.12
जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तमकल्मषम् ।
हर्षेण महताऽऽविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात्।
बभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन् ॥ ३.१६७.१२ ॥
Al ver la forma del rey de los dioses, de cabellos enmarañados, dotada de austeridad e inmaculada, y lleno de gran alegría al ver a Phalguna, Yudhiṣṭhira quedó sumamente complacido y siguió honrando al rey de los dioses.
3.167.13
तं तथाऽदीनमनसं राजानं हर्संप्लुतम् ।
उवाच वचनं धीमान्धर्मराजं पुरंदरः ॥ ३.१६७.१३ ॥
Al rey, de ánimo imperturbable y rebosante de alegría, el sabio Purandara [Indra] dirigió estas palabras al rey de la justicia, Dharmarāja.
3.167.14
त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव ।
स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१६७.१४ ॥
Tú, oh rey, oh Pāṇḍava, gobernarás esta tierra. Oh hijo de Kuntī, alcanza el bienestar y vuelve al ermitaño Kāmyaka.
3.167.15
अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन ।
सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन्।
कृतप्रियश्चास्मि धनंजयेन ।
जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः ॥ ३.१६७.१५ ॥
Oh rey, el Pāṇḍava ha obtenido de mí todas las armas con devoción. Estoy complacido con Dhanaṃjaya; a este no pueden vencerlo los tres mundos.
3.167.16
एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ ३.१६७.१६ ॥
Habiendo dicho esto, Indra de mil ojos, complacido, partió hacia el cielo, alabado por los grandes sabios, dejando a Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī.
3.167.17
धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् ।
शक्रेण य इदं विद्वानधीयीत समाहितः ॥ ३.१६७.१७ ॥
El encuentro de los Pāṇḍavas, que habitan en la morada del señor de la riqueza, con Śakra [Indra]: quien sabio lo estudie con mente concentrada.
3.167.18
संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः ।
स जीवेद्धि निराबाधः सुसुखी शरदां शतम् ॥ ३.१६७.१८ ॥
Quien durante un año sea célibe, dueño de sí y firme en sus votos, vivirá ciertamente libre de aflicciones y muy feliz durante cien otoños.