ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.167.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरवन्दत धनंजयः ॥ ३.१६७.१ ॥
ତାପରେ ରାତି ବିତି ପ୍ରଭାତ ହେଲେ, ଧନଞ୍ଜୟ ନିଜର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
3.167.2
एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिःखनः ।
बभूव तुमुलः शब्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम् ॥ ३.१६७.२ ॥
ସେହି ସମୟରେ ଆକାଶରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ବାଦ୍ୟର ତୁମୁଳ ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
3.167.3
रथनेमिखनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत ।
पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः ॥ ३.१६७.३ ॥
ହେ ଭାରତ, ରଥ-ଚକ୍ରର ଗର୍ଜନ ଓ ଘଣ୍ଟାଧ୍ୱନି, ଏବଂ ହିଂସ୍ର ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ପୃଥକ ପୃଥକ ଶବ୍ଦ ସର୍ବତ୍ର ଶୁଭିଲା।
3.167.4
रवोन्मुखास्ते ददृशुः प्रीयमाणाः कुरूद्वह ।
मरुद्भिरन्वितं शक्रमापतन्तं विहायसा ॥ ३.१६७.४ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ଶବ୍ଦ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଖିଲେ — ମରୁଦ୍ଗଣ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସୁଛନ୍ତି।
3.167.5
ते समन्तादनुययुर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्देवराजमरिंदमम् ॥ ३.१६७.५ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଶତ୍ରୁଦମନ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
3.167.6
ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
मेघनादिनमारुह्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ३.१६७.६ ॥
ତାପରେ ସେ ହରି ଘୋଡ଼ାରେ ଯୁକ୍ତ, ସୁନାରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦକାରୀ ରଥରେ ଚଢ଼ି ପରମ ତେଜରେ ଜଳି ଉଠିଲେ।
3.167.7
पार्थानभ्याजपामाशु देवराजः पुरंदरः ।
आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै ॥ ३.१६७.७ ॥
ଦେବରାଜ ପୁରନ୍ଦର ଶୀଘ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସି ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ।
3.167.8
तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत् ॥ ३.१६७.८ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ର ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପେ ଦେବରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
3.167.9
पूजयामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः ।
यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.१६७.९ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣା ଦେଉଥିବା ସେ ବିଧି ଅନୁସାରେ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ, ଅମିତାତ୍ମା ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଧିବିହିତ କର୍ମଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ।
3.167.10
धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम् ।
भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः ॥ ३.१६७.१० ॥
ତେଜସ୍ୱୀ ଧନଞ୍ଜୟ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଦାସ ପରି ନମ୍ର ହୋଇ ଦେବରାଜଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହେଲେ।
3.167.11
आघ्राय तं महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धनंजयभिप्रेक्ष्यविनीतं स्थितमन्तिके ॥ ३.१६७.११ ॥
ମହାତେଜା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ନିକଟରେ ବିନମ୍ର ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଖି...
3.167.12
जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तमकल्मषम् ।
हर्षेण महताऽऽविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात्।
बभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन् ॥ ३.१६७.१२ ॥
ଦେବରାଜଙ୍କ ଜଟାଧାରୀ, ତପଯୁକ୍ତ, ନିଷ୍କଳଙ୍କ ରୂପ ଦେଖି ଏବଂ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ମହାହର୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଓ ଦେବରାଜଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
3.167.13
तं तथाऽदीनमनसं राजानं हर्संप्लुतम् ।
उवाच वचनं धीमान्धर्मराजं पुरंदरः ॥ ३.१६७.१३ ॥
ସେହି ଅଚଞ୍ଚଳ ମନ ଥିବା, ହର୍ଷରେ ପ୍ଲାବିତ ରାଜାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁରନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ର ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଏହି ବଚନ କହିଲେ।
3.167.14
त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव ।
स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१६७.१४ ॥
ହେ ରାଜନ, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରିବ। ହେ କୌନ୍ତେୟ, କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରାପ୍ତ କର ଓ ପୁଣି କାମ୍ୟକ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଅ।
3.167.15
अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन ।
सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन्।
कृतप्रियश्चास्मि धनंजयेन ।
जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः ॥ ३.१६७.१५ ॥
ହେ ରାଜନ, ପାଣ୍ଡବ ମୋଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରଯତ୍ନ ସହିତ ପାଇଛନ୍ତି। ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି; ଏହାଙ୍କୁ ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଜିତି ପାରିବେ ନାହିଁ।
3.167.16
एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ ३.१६७.१६ ॥
ଏପରି କହି ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ର କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ହର୍ଷିତ ହୋଇ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
3.167.17
धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् ।
शक्रेण य इदं विद्वानधीयीत समाहितः ॥ ३.१६७.१७ ॥
ଧନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହରେ ବାସ କରୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ସମାଗମ, ଯାହା ବିଦ୍ୱାନ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
3.167.18
संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः ।
स जीवेद्धि निराबाधः सुसुखी शरदां शतम् ॥ ३.१६७.१८ ॥
ଏକ ବର୍ଷ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ସଂଯମୀ ଓ ଦୃଢ଼ବ୍ରତୀ ହୋଇ ଯେ ଏହା ପାଠ କରେ, ସେ ନିର୍ବାଧ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଖୀ ହୋଇ ଶହେ ଶରତ୍ ବଞ୍ଚିବ।