ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.167.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरवन्दत धनंजयः ॥ ३.१६७.१ ॥
ಆಗ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾದಾಗ, ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
3.167.2
एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिःखनः ।
बभूव तुमुलः शब्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम् ॥ ३.१६७.२ ॥
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಎಲ್ಲಾ ವಾದ್ಯಗಳ ತುಮುಲ ಧ್ವನಿ ಮೊಳಗಿತು.
3.167.3
रथनेमिखनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत ।
पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः ॥ ३.१६७.३ ॥
ಭಾರತ, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಘರ್ಜನೆ, ಗಂಟೆಗಳ ಶಬ್ದ, ಕಾಡುಮೃಗಗಳ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧ್ವನಿಗಳೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬಂದವು.
3.167.4
रवोन्मुखास्ते ददृशुः प्रीयमाणाः कुरूद्वह ।
मरुद्भिरन्वितं शक्रमापतन्तं विहायसा ॥ ३.१६७.४ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಶಬ್ದದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದ ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದರು — ಮರುತ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು.
3.167.5
ते समन्तादनुययुर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्देवराजमरिंदमम् ॥ ३.१६७.५ ॥
ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
3.167.6
ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
मेघनादिनमारुह्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ३.१६७.६ ॥
ಆಗ ಅವನು ಹರಿಗಳಿಂದ (ಕುದುರೆಗಳಿಂದ) ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯ ರಥವನ್ನೇರಿ ಪರಮ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಬೆಳಗಿದನು.
3.167.7
पार्थानभ्याजपामाशु देवराजः पुरंदरः ।
आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै ॥ ३.१६७.७ ॥
ದೇವರಾಜ ಪುರಂದರನು ಬೇಗನೆ ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು; ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಾದ ಇಂದ್ರನು ಬಂದು ರಥದಿಂದ ಇಳಿದನು.
3.167.8
तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत् ॥ ३.१६७.८ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ದೇವರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
3.167.9
पूजयामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः ।
यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.१६७.९ ॥
ಆಗ ಅಪಾರ ದಾನಶೀಲನಾದ ಅವನು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಅಮಿತಾತ್ಮನನ್ನು ವಿಧಿವಿಹಿತ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.
3.167.10
धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम् ।
भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः ॥ ३.१६७.१० ॥
ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಧನಂಜಯನು ಪುರಂದರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸೇವಕನಂತೆ ವಿನಯದಿಂದ ದೇವರಾಜನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.
3.167.11
आघ्राय तं महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धनंजयभिप्रेक्ष्यविनीतं स्थितमन्तिके ॥ ३.१६७.११ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದ ಧನಂಜಯನನ್ನು ನೋಡಿ...
3.167.12
जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तमकल्मषम् ।
हर्षेण महताऽऽविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात्।
बभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन् ॥ ३.१६७.१२ ॥
ದೇವರಾಜನ ಜಟಾಧಾರಿಯಾದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಫಲ್ಗುನನ (ಅರ್ಜುನನ) ದರ್ಶನದಿಂದ ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ದೇವರಾಜನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
3.167.13
तं तथाऽदीनमनसं राजानं हर्संप्लुतम् ।
उवाच वचनं धीमान्धर्मराजं पुरंदरः ॥ ३.१६७.१३ ॥
ಅಚಲ ಮನಸ್ಸಿನ, ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪುರಂದರ ಇಂದ್ರನು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.167.14
त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव ।
स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१६७.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವನೇ, ನೀನು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವೆ. ಓ ಕೌಂತೇಯನೇ, ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಹೊಂದು; ಮತ್ತೆ ಕಾಮ್ಯಕ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗು.
3.167.15
अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन ।
सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन्।
कृतप्रियश्चास्मि धनंजयेन ।
जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः ॥ ३.१६७.१५ ॥
ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವನು ನನ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪಡೆದನು. ಧನಂಜಯನಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಇವನನ್ನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಗೆಲ್ಲಲಾರವು.
3.167.16
एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ ३.१६७.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಾದ ಇಂದ್ರನು ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
3.167.17
धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् ।
शक्रेण य इदं विद्वानधीयीत समाहितः ॥ ३.१६७.१७ ॥
ಧನೇಶ್ವರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಪಾಂಡವರು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಈ ಸಮಾಗಮವನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.
3.167.18
संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः ।
स जीवेद्धि निराबाधः सुसुखी शरदां शतम् ॥ ३.१६७.१८ ॥
ಒಂದು ವರ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ, ನಿಯಮಬದ್ಧನಾಗಿ, ದೃಢವ್ರತದಿಂದ ಇದ್ದವನು ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ಬಾಧೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬಹಳ ಸುಖದಿಂದ ಬಾಳುವನು.