મહાભારત · અધ્યાય 3.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.167.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरवन्दत धनंजयः ॥ ३.१६७.१ ॥
પછી રાત વીતી અને સવાર થતાં, ધનંજયે બધા ભાઈઓ સાથે ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરને પ્રણામ કર્યા.
3.167.2
एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिःखनः ।
बभूव तुमुलः शब्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम् ॥ ३.१६७.२ ॥
તે જ સમયે આકાશમાં દેવોનાં બધાં વાદ્યોનો તુમુલ નાદ ગૂંજી ઊઠ્યો.
3.167.3
रथनेमिखनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत ।
पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः ॥ ३.१६७.३ ॥
હે ભારત, રથનાં પૈડાંની ગર્જના અને ઘંટનો અવાજ, તેમજ જંગલી પશુઓ અને પક્ષીઓના જુદા જુદા અવાજો ચારેબાજુ સંભળાયા.
3.167.4
रवोन्मुखास्ते ददृशुः प्रीयमाणाः कुरूद्वह ।
मरुद्भिरन्वितं शक्रमापतन्तं विहायसा ॥ ३.१६७.४ ॥
હે કુરુશ્રેષ્ઠ, તે અવાજ તરફ મુખ ફેરવીને તેઓ આનંદથી જોવા લાગ્યા — મરુદ્ગણો સાથે ઇન્દ્ર આકાશમાંથી ઊતરી રહ્યા હતા.
3.167.5
ते समन्तादनुययुर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्देवराजमरिंदमम् ॥ ३.१६७.५ ॥
સૂર્ય સમાન તેજસ્વી વિમાનોમાં ગંધર્વો અને અપ્સરાઓ શત્રુદમન દેવરાજ ઇન્દ્રની ચારે બાજુથી પાછળ ચાલ્યા.
3.167.6
ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
मेघनादिनमारुह्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ३.१६७.६ ॥
પછી તે હરિ અશ્વોથી જોડાયેલા, સુવર્ણથી શણગારેલા, મેઘગર્જના જેવા નાદવાળા રથ પર ચઢીને પરમ તેજથી ઝળહળી ઊઠ્યા.
3.167.7
पार्थानभ्याजपामाशु देवराजः पुरंदरः ।
आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै ॥ ३.१६७.७ ॥
દેવરાજ પુરંદર ઝડપથી પાંડવો પાસે ગયા; સહસ્રાક્ષ ઇન્દ્ર આવીને રથમાંથી ઊતર્યા.
3.167.8
तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत् ॥ ३.१६७.८ ॥
તે મહાત્માને જોતાં જ ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિર ભાઈઓ સાથે તેજસ્વી રીતે દેવરાજ પાસે આવ્યા.
3.167.9
पूजयामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः ।
यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.१६७.९ ॥
પછી અતિ દક્ષિણા આપનારા તેમણે વિધિપૂર્વક, યથાયોગ્ય રીતે, અમિતાત્મા દેવને વિધિવિહિત કર્મથી પૂજા કરી.
3.167.10
धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम् ।
भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः ॥ ३.१६७.१० ॥
તેજસ્વી ધનંજયે પુરંદરને પ્રણામ કરીને સેવકની જેમ નમ્રતાથી દેવરાજની પાસે ઊભા રહ્યા.
3.167.11
आघ्राय तं महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धनंजयभिप्रेक्ष्यविनीतं स्थितमन्तिके ॥ ३.१६७.११ ॥
મહાતેજસ્વી કુંતીપુત્ર યુધિષ્ઠિરે તેમને આલિંગન આપ્યું અને નજીક નમ્રતાથી ઊભેલા ધનંજયને જોઈને...
3.167.12
जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तमकल्मषम् ।
हर्षेण महताऽऽविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात्।
बभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन् ॥ ३.१६७.१२ ॥
દેવરાજનું જટાધારી, તપોયુક્ત, નિષ્કલંક રૂપ જોઈને અને ફાલ્ગુન (અર્જુન)ના દર્શનથી મહાન હર્ષથી ભરાઈને યુધિષ્ઠિર અત્યંત પ્રસન્ન થયા અને દેવરાજની પૂજા કરી.
3.167.13
तं तथाऽदीनमनसं राजानं हर्संप्लुतम् ।
उवाच वचनं धीमान्धर्मराजं पुरंदरः ॥ ३.१६७.१३ ॥
તે અવિચલ મનવાળા, હર્ષથી ભરેલા રાજાને બુદ્ધિમાન પુરંદર ઇન્દ્રે ધર્મરાજને આ વચનો કહ્યાં.
3.167.14
त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव ।
स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१६७.१४ ॥
હે રાજન, હે પાંડવ, તું આ પૃથ્વી પર શાસન કરીશ. હે કૌંતેય, કલ્યાણ પામ અને ફરી કામ્યક આશ્રમે જા.
3.167.15
अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन ।
सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन्।
कृतप्रियश्चास्मि धनंजयेन ।
जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः ॥ ३.१६७.१५ ॥
હે રાજન, પાંડવે મારી પાસેથી બધાં અસ્ત્રો પ્રયત્નપૂર્વક મેળવ્યાં છે. ધનંજયથી હું પ્રસન્ન થયો છું; આને ત્રણેય લોક પણ જીતી શકશે નહીં.
3.167.16
एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ ३.१६७.१६ ॥
એમ કહીને સહસ્રાક્ષ ઇન્દ્ર કુંતીપુત્ર યુધિષ્ઠિર પાસેથી વિદાય લઈ આનંદિત થઈ મહર્ષિઓ દ્વારા સ્તુતિ પામતા સ્વર્ગે ગયા.
3.167.17
धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् ।
शक्रेण य इदं विद्वानधीयीत समाहितः ॥ ३.१६७.१७ ॥
ધનેશ્વરના ઘરમાં રહેતા પાંડવોનો ઇન્દ્ર સાથેનો સમાગમ જે વિદ્વાન એકાગ્ર ચિત્તે ભણે.
3.167.18
संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः ।
स जीवेद्धि निराबाधः सुसुखी शरदां शतम् ॥ ३.१६७.१८ ॥
એક વર્ષ બ્રહ્મચારી, સંયમી અને દૃઢવ્રતી રહી જે આ ભણે, તે પીડા વિના અત્યંત સુખી થઈ સો શરદ ઋતુ જીવે.