Mahābhārata · Adhyāya 3.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.167.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरवन्दत धनंजयः ॥ ३.१६७.१ ॥
Als die Nacht vergangen und die Morgenröte angebrochen war, verneigte sich Dhanañjaya zusammen mit all seinen Brüdern vor Dharmarāja Yudhiṣṭhira.
3.167.2
एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिःखनः ।
बभूव तुमुलः शब्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम् ॥ ३.१६७.२ ॥
In eben diesem Augenblick erhob sich am Himmel ein tosender Klang aller Instrumente der Himmelsbewohner.
3.167.3
रथनेमिखनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत ।
पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः ॥ ३.१६७.३ ॥
O Bhārata, überall hörte man das Rollen der Wagenräder und den Klang der Glocken, dazu die einzelnen Rufe der wilden Tiere und der Vögel.
3.167.4
रवोन्मुखास्ते ददृशुः प्रीयमाणाः कुरूद्वह ।
मरुद्भिरन्वितं शक्रमापतन्तं विहायसा ॥ ३.१६७.४ ॥
Sie wandten ihre Gesichter jenem Klang zu und blickten erfreut: Indra, begleitet von den Marut, kam durch die Luft herabgestiegen.
3.167.5
ते समन्तादनुययुर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्देवराजमरिंदमम् ॥ ३.१६७.५ ॥
Gandharvas und Apsaras folgten in himmlischen Gefährten, strahlend wie die Sonne, von allen Seiten dem Indra, König der Götter, dem Bezwinger der Feinde.
3.167.6
ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
मेघनादिनमारुह्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ३.१६७.६ ॥
Dann bestieg er den mit falben Rossen bespannten, mit Gold geschmückten, donnernden Wagen wie eine Wolke und erstrahlte in höchster Pracht.
3.167.7
पार्थानभ्याजपामाशु देवराजः पुरंदरः ।
आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै ॥ ३.१६७.७ ॥
Purandara, der König der Götter, eilte rasch zu den Söhnen der Pṛthā; und Sahasrākṣa Indra, herbeigekommen, stieg von seinem Wagen herab.
3.167.8
तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत् ॥ ३.१६७.८ ॥
Als er den Großherzigen erblickte, trat Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, glanzvoll und von seinen Brüdern begleitet, vor den König der Götter.
3.167.9
पूजयामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः ।
यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.१६७.९ ॥
Darauf ehrte er, reich an Gaben, nach Vorschrift und wie es sich geziemte, den Unermesslichen mit dem vorgeschriebenen Ritus.
3.167.10
धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम् ।
भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः ॥ ३.१६७.१० ॥
Und der strahlende Dhanaṃjaya verneigte sich vor Purandara und stand demütig nahe dem König der Götter, tief gebeugt wie ein Diener.
3.167.11
आघ्राय तं महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धनंजयभिप्रेक्ष्यविनीतं स्थितमन्तिके ॥ ३.१६७.११ ॥
Nachdem er ihn umarmt hatte, blickte Yudhiṣṭhira, der Sohn der Kuntī, von großer Strahlkraft, auf Dhanaṃjaya, der demütig in der Nähe stand...
3.167.12
जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तमकल्मषम् ।
हर्षेण महताऽऽविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात्।
बभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन् ॥ ३.१६७.१२ ॥
Als er die verfilzthaarige, von Askese erfüllte, makellose Gestalt des Königs der Götter sah und vom Anblick Phalgunas von großer Freude erfüllt war, wurde Yudhiṣṭhira überaus erfreut und ehrte den König der Götter weiter.
3.167.13
तं तथाऽदीनमनसं राजानं हर्संप्लुतम् ।
उवाच वचनं धीमान्धर्मराजं पुरंदरः ॥ ३.१६७.१३ ॥
Zu dem König, dessen Sinn unerschüttert und von Freude erfüllt war, sprach der weise Purandara [Indra] diese Worte an Dharmarāja.
3.167.14
त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव ।
स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१६७.१४ ॥
Du, o König, o Pāṇḍava, wirst diese Erde regieren. O Sohn der Kuntī, erlange Wohlergehen und kehre wieder zur Einsiedelei Kāmyaka zurück.
3.167.15
अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन ।
सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन्।
कृतप्रियश्चास्मि धनंजयेन ।
जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः ॥ ३.१६७.१५ ॥
O König, der Pāṇḍava hat von mir alle Waffen mit Hingabe erhalten. Ich bin durch Dhanaṃjaya erfreut; diesen können auch die drei Welten nicht besiegen.
3.167.16
एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ ३.१६७.१६ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, zog Indra mit den tausend Augen, erfreut und von den großen Weisen gepriesen, in den Himmel, nachdem er Yudhiṣṭhira, den Sohn der Kuntī, verlassen hatte.
3.167.17
धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् ।
शक्रेण य इदं विद्वानधीयीत समाहितः ॥ ३.१६७.१७ ॥
Das Zusammentreffen der Pāṇḍavas, die im Haus des Herrn des Reichtums wohnen, mit Śakra [Indra]; wer weise ist, möge dies mit gesammeltem Geist studieren.
3.167.18
संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः ।
स जीवेद्धि निराबाधः सुसुखी शरदां शतम् ॥ ३.१६७.१८ ॥
Wer ein Jahr lang keusch, selbstbeherrscht und standhaft im Gelübde bleibt, der wird gewiss frei von Leid und sehr glücklich hundert Herbste leben.