மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.167.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरवन्दत धनंजयः ॥ ३.१६७.१ ॥
பின்னர் இரவு கழிந்து விடியல் வந்தபோது, தனஞ்சயன் தன் சகோதரர்கள் அனைவருடனும் தர்மராஜனாகிய யுதிஷ்டிரரை வணங்கினான்.
3.167.2
एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिःखनः ।
बभूव तुमुलः शब्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम् ॥ ३.१६७.२ ॥
அதே நேரத்தில் வானில் தேவர்களின் அனைத்து இசைக்கருவிகளின் பேரொலி எழுந்தது.
3.167.3
रथनेमिखनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत ।
पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः ॥ ३.१६७.३ ॥
பாரதனே, தேர்ச்சக்கரங்களின் முழக்கமும் மணியோசையும், காட்டு மிருகங்கள் மற்றும் பறவைகளின் தனித்தனி ஒலிகளும் எங்கும் கேட்டன.
3.167.4
रवोन्मुखास्ते ददृशुः प्रीयमाणाः कुरूद्वह ।
मरुद्भिरन्वितं शक्रमापतन्तं विहायसा ॥ ३.१६७.४ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, ஒலியை நோக்கி முகம் திருப்பிய அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்தனர் — மருத்துகளுடன் கூடிய இந்திரன் ஆகாயத்திலிருந்து இறங்கி வருவதை.
3.167.5
ते समन्तादनुययुर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्देवराजमरिंदमम् ॥ ३.१६७.५ ॥
சூரியனைப் போல் ஒளிரும் விமானங்களில் வந்த கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் பகைவரை அடக்கும் தேவராஜன் இந்திரனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.167.6
ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
मेघनादिनमारुह्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ३.१६७.६ ॥
பின்னர் அவர் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மேகம்போல் முழங்கும் தேரில் ஏறி, உத்தம ஒளியுடன் ஜ்வலித்தார். அது பச்சைக் குதிரைகளால் பூட்டப்பட்டிருந்தது.
3.167.7
पार्थानभ्याजपामाशु देवराजः पुरंदरः ।
आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै ॥ ३.१६७.७ ॥
தேவராஜனான புரந்தரன் விரைவாக பாண்டவர்களை அணுகினான்; ஆயிரம் கண்களையுடைய இந்திரன் வந்து தன் தேரிலிருந்து இறங்கினான்.
3.167.8
तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत् ॥ ३.१६७.८ ॥
அந்த மஹாத்மாவைக் கண்டதும், தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரன் சகோதரர்களுடன் ஒளிமிக்கவனாக தேவராஜனிடம் சென்றான்.
3.167.9
पूजयामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः ।
यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.१६७.९ ॥
பின்னர் மிகுந்த தானம் செய்பவனான அவன், விதிப்படி, தகுதிக்கேற்ப, அளவற்ற ஆன்மாவுடையவனை விதிமுறைப்படி செய்யப்பட்ட சடங்கால் வழிபட்டான்.
3.167.10
धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम् ।
भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः ॥ ३.१६७.१० ॥
தேஜஸ்வியான தனஞ்சயன் புரந்தரனை வணங்கி, ஊழியனைப் போல் பணிந்து தேவராஜனின் அருகில் நின்றான்.
3.167.11
आघ्राय तं महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धनंजयभिप्रेक्ष्यविनीतं स्थितमन्तिके ॥ ३.१६७.११ ॥
மஹாதேஜஸ்வியான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் அவனை அரவணைத்து, அருகில் பணிவுடன் நின்ற தனஞ்சயனைப் பார்த்து...
3.167.12
जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तमकल्मषम् ।
हर्षेण महताऽऽविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात्।
बभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन् ॥ ३.१६७.१२ ॥
தேவராஜனின் ஜடாமுடி அணிந்த, தவத்துடன் கூடிய, களங்கமற்ற தோற்றத்தையும், பால்குனன் (அர்ஜுனன்) தரிசனத்தையும் கண்டு, மிகுந்த மகிழ்ச்சியால் நிரம்பிய யுதிஷ்டிரன் அளவற்ற மகிழ்வடைந்து தேவராஜனை வழிபட்டான்.
3.167.13
तं तथाऽदीनमनसं राजानं हर्संप्लुतम् ।
उवाच वचनं धीमान्धर्मराजं पुरंदरः ॥ ३.१६७.१३ ॥
அவ்வாறு அசையாத மனமுடைய, மகிழ்ச்சியில் மூழ்கிய அந்த அரசனிடம், அறிவுள்ள புரந்தரன் இந்திரன் தர்மராஜனிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
3.167.14
त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव ।
स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनराश्रमम् ॥ ३.१६७.१४ ॥
அரசே, பாண்டவனே, நீ இந்த பூமியை ஆளுவாய். குந்தியின் மகனே, நலம் பெறு; மீண்டும் காம்யக ஆசிரமத்திற்குச் செல்.
3.167.15
अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन ।
सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन्।
कृतप्रियश्चास्मि धनंजयेन ।
जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः ॥ ३.१६७.१५ ॥
அரசே, பாண்டவன் என்னிடமிருந்து எல்லா அஸ்திரங்களையும் முயற்சியுடன் பெற்றான். தனஞ்சயனால் நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்; இவனை மூன்று உலகங்களும் வெல்ல முடியாது.
3.167.16
एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ ३.१६७.१६ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, ஆயிரம் கண்களுடைய இந்திரன், குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் மகிழ்ச்சியுடன் பெரிய முனிவர்களால் புகழப்பட்டவாறு விண்ணுலகம் சென்றான்.
3.167.17
धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् ।
शक्रेण य इदं विद्वानधीयीत समाहितः ॥ ३.१६७.१७ ॥
செல்வத்தின் அதிபதியின் இல்லத்தில் வசிக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இந்திரனுக்கும் நடந்த சந்திப்பை, அறிந்த ஒருவன் ஒருமுகமாகக் கற்க வேண்டும்.
3.167.18
संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः ।
स जीवेद्धि निराबाधः सुसुखी शरदां शतम् ॥ ३.१६७.१८ ॥
ஓராண்டு பிரம்மச்சாரியாக, கட்டுப்பாடுடனும் உறுதியான விரதத்துடனும் இருப்பவன் நூறு ஆண்டுகள் துன்பமின்றி மகிழ்ச்சியாக வாழ்வான்.