મહાભારત · અધ્યાય 3.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.170.1
कृतास्त्रमतिविश्वस्तमथ मां हरिवाहनः ।
रसंस्पृश्य मूर्ध्नि पाणिब्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१७०.१ ॥
શસ્ત્રવિદ્યામાં કુશળ અને અતિ આશ્વસ્ત થયેલા મને ત્યારે હરિવાહન (ઇન્દ્ર)એ બંને હાથે મારું મસ્તક સ્પર્શીને આ વચન કહ્યું.
3.170.2
न त्वमद्य युधा जेतुं शक्यः सुरगणैरपि ।
किं पुनर्मानुषे लोके मानुषैरकृतात्मभिः ॥ ३.१७०.२ ॥
આજે યુદ્ધમાં દેવગણો પણ તને જીતી શકે નહીં; તો મનુષ્યલોકમાં અસંસ્કારી મનવાળા મનુષ્યો શું કરે?
3.170.3
अप्रमेयोऽप्रधृष्यश्च युद्धेष्वप्रतिमस्तथा ।
अजेयस्त्वं हि सङ्ग्रामे सर्वैरपिसुरासुरैः ॥ ३.१७०.३ ॥
તું અપ્રમેય, અજેય અને યુદ્ધોમાં અદ્વિતીય છે; યુદ્ધમાં સર્વ સુર અને અસુરો વડે પણ તું અજેય છે.
3.170.4
अथाब्रवीत्पुनर्देवः संप्रहृष्टतनूरुहः ।
अस्त्रयुद्धे समो वीर न ते कश्चिद्भविष्यति ॥ ३.१७०.४ ॥
ત્યારે તે દેવે હર્ષથી રોમાંચિત થઈ ફરી કહ્યું: હે વીર, અસ્ત્રયુદ્ધમાં તારા સમાન કોઈ નહીં હોય.
3.170.5
अप्रमत्तः सदा दक्षः सत्यवादी जितेन्द्रियः ।
ब्रह्मण्यश्चास्त्रविच्चासि शूरश्चासि कुरूद्वह ॥ ३.१७०.५ ॥
તું હંમેશાં સાવધ, કુશળ, સત્યવાદી, જિતેન્દ્રિય છે; બ્રાહ્મણોનો ભક્ત, અસ્ત્રનો જ્ઞાતા અને શૂર પણ છે, હે કુરુશ્રેષ્ઠ.
3.170.6
अस्त्राणि समवाप्तानि त्वया दश च पञ्च च ।
पञ्चभिर्विधिभिः पार्थ विद्यते न त्वया समः ॥ ३.१७०.६ ॥
તેં પંદર અસ્ત્રો પાંચ વિધિઓથી મેળવ્યા છે; હે પાર્થ, તારા સમાન કોઈ નથી.
3.170.7
प्रयोगमुपसंहारमावृत्तिं च धनञ्जय ।
प्रायश्चित्तं च वेत्थ त्वं प्रतीघातं च सर्वशः ॥ ३.१७०.७ ॥
હે ધનંજય, તું અસ્ત્રોનો પ્રયોગ, ઉપસંહાર, આવૃત્તિ, પ્રાયશ્ચિત્ત અને પ્રતીઘાત સર્વથા જાણે છે.
3.170.8
तव गुर्वर्थकालोऽयं समुत्पन्नः परंतप ।
प्रतिजानीष्व तं कर्तुं ततो वेत्स्याम्यहं परम् ॥ ३.१७०.८ ॥
હે પરંતપ, તારા ગુરુના હિતનો સમય આવી ગયો છે; તે કરવાની પ્રતિજ્ઞા કર, પછી હું પરમ વિદ્યા જાણીશ.
3.170.9
ततोऽहमब्रवं राजन्देवराजमिदं वचः ।
विषह्यं यन्मया कर्तुं कृतमेव निबोध तत् ॥ ३.१७०.९ ॥
ત્યારે મેં દેવરાજને આ કહ્યું, હે રાજન: મારાથી જે કરી શકાય તેને પહેલેથી જ થયેલું સમજ.
3.170.10
ततो मामब्रवीद्राजन्प्रहसन्बलवृत्रहा ।
नाविपह्यं तवाद्यास्ति त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ ३.१७०.१० ॥
ત્યારે બલવૃત્રહંતા (ઇન્દ્ર) હસીને મને કહ્યું, હે રાજન: આજે તારા માટે ત્રણ લોકમાં કંઈ પણ અસહ્ય નથી.
3.170.11
निवातकवचा नाम दानवा मम शत्रवः ।
समुद्रकुक्षिमाश्रित्य दुर्गे प्रतिवसन्त्युत ॥ ३.१७०.११ ॥
નિવાતકવચ નામના દાનવો, જે મારા શત્રુ છે, સમુદ્રના ઉદરનો આશ્રય લઈ દુર્ગમાં વસે છે.
3.170.12
तिस्रः कोट्यः समाख्यातास्तुल्यरूपबलप्रभाः ।
तांस्तत्रजहि कौन्तेय गुर्वर्थस्ते भविष्यति ॥ ३.१७०.१२ ॥
ત્રણ કરોડ કહેવાયા છે; તેઓ રૂપ, બળ અને તેજમાં સમાન છે. હે કૌન્તેય, ત્યાં જ તેમનો વધ કર; તારા ગુરુનું કાર્ય સિદ્ધ થશે.
3.170.13
ततो मातलिसंयुक्तं मयूरसमरोमभिः ।
हयैरुपेतं प्रादान्मे रथं दिव्यं महाप्रभम् ॥ ३.१७०.१३ ॥
પછી માતલિ સાથેનો, મોરપીંછ જેવા રોમવાળા ઘોડાઓથી જોડાયેલો, મહાન પ્રભાવાળો દિવ્ય રથ તેમણે મને આપ્યો.
3.170.14
बबन्ध चैव मे मूर्ध्नि किरीटमिदमुत्तमम् ।
स्वरूपसदृशं चैव प्रादादङ्गविभूषणम् ॥ ३.१७०.१४ ॥
તેમણે મારા મસ્તક પર આ ઉત્તમ મુકુટ બાંધ્યો, અને મારા રૂપને અનુરૂપ અંગાભૂષણ પણ આપ્યું.
3.170.15
अभेद्यं कवचं चेदं स्पर्सरूपवदुत्तमम् ।
अजरां ज्यामिमां चापि गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ३.१७०.१५ ॥
આ અભેદ્ય અને સ્પર્શગમ્ય રૂપવાળું ઉત્તમ કવચ છે; અને આ અજર દોરી પણ તેમણે ગાંડીવ પર જોડી.
3.170.16
ततः प्रायामहं तेन स्यन्दनेन विराजता ।
येनाजयद्देवपतिर्बलिं वैरोचनिं पुरा ॥ ३.१७०.१६ ॥
પછી હું તે ઝળહળતા રથમાં પ્રસ્થાન કર્યું, જેના વડે પૂર્વે દેવપતિ (ઇન્દ્ર) વિરોચનપુત્ર બલિને જીત્યો હતો.
3.170.17
ततो देवाः सर्व एव तेन घोषेण बोधिताः ।
मन्वाना देवराजं मां समाजग्मुर्विशांपते ॥ ३.१७०.१७ ॥
પછી તે અવાજથી જાગેલા સર્વ દેવો, મને દેવરાજ (ઇન્દ્ર) માનીને, હે વિશાંપતિ, મારી પાસે એકત્ર થયા.
3.170.18
दृष्ट्वा च मामपृच्छन्त किं करिष्यसि फल्गुन ।
तानब्रुवं यथाभूतमिदं कर्ताऽस्मि संयुगे ॥ ३.१७०.१८ ॥
મને જોઈને તેમણે પૂછ્યું, "હે ફાલ્ગુન, તું શું કરીશ?" ત્યારે મેં તેમને યથાર્થપણે કહ્યું કે યુદ્ધમાં હું આ કરીશ.
3.170.19
निवातकवचानां तु प्रस्थितं मां तधैपिणम् ।
निबोधत महाभागा शिवं चाशास्त मेऽनघाः ॥ ३.१७०.१९ ॥
નિવાતકવચો સામે પ્રયાણ કરતા મને ત્યારે ઇચ્છનારા, હે મહાભાગો, હે નિષ્પાપો, સાંભળો; તેમણે મારા કલ્યાણની કામના કરી.
3.170.20
ततो वाग्भिः प्रशस्ताभिस्त्रिदशाः पृथिवीपते ।
तुष्टुवुर्मां प्रसन्नास्ते यथा देवं पुरंदरम् ॥ ३.१७०.२० ॥
ત્યારે, હે પૃથ્વીપતિ, પ્રસન્ન થયેલા દેવતાઓએ પ્રશંસનીય વાણીથી મારી સ્તુતિ કરી, જેમ દેવ પુરંદરની કરાય છે.
3.170.21
रथेनानेन मघवा जितवाञ्शम्बरं युधि ।
नमुचिं बलवृत्रौ च प्रह्लादनरकावपि ॥ ३.१७०.२१ ॥
આ રથથી મઘવાન (ઇન્દ્રે) યુદ્ધમાં શંબરને જીત્યો; નમુચિ, બલ અને વૃત્રને, પ્રહ્લાદ અને નરકને પણ.
3.170.22
बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदान्यपि ।
रथेनानेन दैत्यानां जितवान्मघवा युधि ॥ ३.१७०.२२ ॥
આ રથથી મઘવાન (ઇન્દ્રે) યુદ્ધમાં દૈત્યોના અનેક હજારો, પ્રયુતો અને અર્બુદોને પણ જીત્યા.
3.170.23
न्वमप्यनेन कौन्तेय निबातकवचान्रणे ।
विजेता युधि विक्रम्य पुरेव मघवा वशी ॥ ३.१७०.२३ ॥
હે કૌન્તેય, તું પણ આનાથી યુદ્ધમાં નિવાતકવચોને પરાક્રમથી જીતીશ; પૂર્વે મઘવાન (ઇન્દ્ર) આત્મસંયમથી જીત્યો હતો તેમ.
3.170.24
अयंच शङ्खप्रवरो येन जेतासि दानवान् ।
अनेन विजिता लोका शक्रेणापि महात्मना ॥ ३.१७०.२४ ॥
આ શ્રેષ્ઠ શંખ પણ — જેનાથી તું દાનવોને જીતીશ; આનાથી જ મહાત્મા શક્રે (ઇન્દ્રે) લોકો જીત્યા હતા.
3.170.25
प्रदीयमानं देवैस्तं देवदत्तं जलोद्भवम् ।
प्रत्यगृह्णां जयायैनं स्तूयमानस्तदाऽमरैः ॥ ३.१७०.२५ ॥
દેવોએ આપેલો, જળમાંથી ઉત્પન્ન થયેલો તે દેવદત્ત શંખ મેં વિજય માટે સ્વીકાર્યો; ત્યારે અમરો દ્વારા સ્તુતિ પામતાં.
3.170.26
स शङ्खी कवची वाणी प्रगृहीतशरासनः ।
दानवालयमत्युग्रं प्रयातोस्मि युयुत्सया ॥ ३.१७०.२६ ॥
શંખ ધારણ કરી, કવચ પહેરી, બાણ સાથે, ધનુષ્ય હાથમાં લઈ, યુદ્ધની ઇચ્છાથી હું દાનવોના અતિ ઉગ્ર નિવાસ તરફ ગયો.