ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.170.1
कृतास्त्रमतिविश्वस्तमथ मां हरिवाहनः ।
रसंस्पृश्य मूर्ध्नि पाणिब्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१७०.१ ॥
ಅಸ್ತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ವಸ್ತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಆಗ ಹರಿವಾಹನನು (ಇಂದ್ರನು) ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.170.2
न त्वमद्य युधा जेतुं शक्यः सुरगणैरपि ।
किं पुनर्मानुषे लोके मानुषैरकृतात्मभिः ॥ ३.१७०.२ ॥
ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾರರು; ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪರಿಷ್ಕೃತ ಮನಸ್ಸಿನ ಮನುಷ್ಯರು ಹೇಗೆ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲರು?
3.170.3
अप्रमेयोऽप्रधृष्यश्च युद्धेष्वप्रतिमस्तथा ।
अजेयस्त्वं हि सङ्ग्रामे सर्वैरपिसुरासुरैः ॥ ३.१७०.३ ॥
ನೀನು ಅಳೆಯಲಸಾಧ್ಯನು, ಎದುರಿಸಲಾಗದವನು; ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದವನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸುರ-ಅಸುರರಿಂದಲೂ ನೀನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವನು.
3.170.4
अथाब्रवीत्पुनर्देवः संप्रहृष्टतनूरुहः ।
अस्त्रयुद्धे समो वीर न ते कश्चिद्भविष्यति ॥ ३.१७०.४ ॥
ಆಗ ಆ ದೇವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: ವೀರನೇ, ಅಸ್ತ್ರಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನರಾದವರು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
3.170.5
अप्रमत्तः सदा दक्षः सत्यवादी जितेन्द्रियः ।
ब्रह्मण्यश्चास्त्रविच्चासि शूरश्चासि कुरूद्वह ॥ ३.१७०.५ ॥
ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯುಳ್ಳವನು, ನೈಪುಣ್ಯವುಳ್ಳವನು, ಸತ್ಯವಾದಿ, ಇಂದ್ರಿಯಜಿತನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ತಿಳಿದವನು, ಶೂರನೂ ಆಗಿರುವೆ; ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.170.6
अस्त्राणि समवाप्तानि त्वया दश च पञ्च च ।
पञ्चभिर्विधिभिः पार्थ विद्यते न त्वया समः ॥ ३.१७०.६ ॥
ನೀನು ಹದಿನೈದು ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಐದು ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಪಡೆದಿರುವೆ; ಓ ಪಾರ್ಥನೇ, ನಿನಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
3.170.7
प्रयोगमुपसंहारमावृत्तिं च धनञ्जय ।
प्रायश्चित्तं च वेत्थ त्वं प्रतीघातं च सर्वशः ॥ ३.१७०.७ ॥
ಧನಂಜಯ, ನೀನು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಯೋಗ, ಉಪಸಂಹಾರ, ಆವೃತ್ತಿ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಪ್ರತೀಘಾತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ.
3.170.8
तव गुर्वर्थकालोऽयं समुत्पन्नः परंतप ।
प्रतिजानीष्व तं कर्तुं ततो वेत्स्याम्यहं परम् ॥ ३.१७०.८ ॥
ಪರಂತಪ, ನಿನ್ನ ಗುರುವಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ; ಅದನ್ನು ಮಾಡುವೆನೆಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡು, ಆಗ ನಾನು ಪರಮವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.170.9
ततोऽहमब्रवं राजन्देवराजमिदं वचः ।
विषह्यं यन्मया कर्तुं कृतमेव निबोध तत् ॥ ३.१७०.९ ॥
ಆಗ ನಾನು ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ, ರಾಜನೇ: ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ತಿಳಿ.
3.170.10
ततो मामब्रवीद्राजन्प्रहसन्बलवृत्रहा ।
नाविपह्यं तवाद्यास्ति त्रिषु लोकेषु किंचन ॥ ३.१७०.१० ॥
ಆಗ ಬಲವೃತ್ರಹನು ನಗುತ್ತಾ ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು, ರಾಜನೇ: ಇಂದು ನಿನಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಅಸಹ್ಯವಲ್ಲ.
3.170.11
निवातकवचा नाम दानवा मम शत्रवः ।
समुद्रकुक्षिमाश्रित्य दुर्गे प्रतिवसन्त्युत ॥ ३.१७०.११ ॥
ನಿವಾತಕವಚ ಎಂಬ ದಾನವರು, ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳು, ಸಮುದ್ರದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
3.170.12
तिस्रः कोट्यः समाख्यातास्तुल्यरूपबलप्रभाः ।
तांस्तत्रजहि कौन्तेय गुर्वर्थस्ते भविष्यति ॥ ३.१७०.१२ ॥
ಮೂರು ಕೋಟಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅವರು ರೂಪ, ಬಲ, ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾನರು. ಕೌಂತೇಯ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ನಿನ್ನ ಗುರುವಿನ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದು.
3.170.13
ततो मातलिसंयुक्तं मयूरसमरोमभिः ।
हयैरुपेतं प्रादान्मे रथं दिव्यं महाप्रभम् ॥ ३.१७०.१३ ॥
ನಂತರ ಮಾತಲಿಯೊಡನೆ ಕೂಡಿದ, ನವಿಲಿನ ಗರಿಗಳಂತೆ ರೋಮಗಳುಳ್ಳ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಹಾ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನು ಅವರು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.
3.170.14
बबन्ध चैव मे मूर्ध्नि किरीटमिदमुत्तमम् ।
स्वरूपसदृशं चैव प्रादादङ्गविभूषणम् ॥ ३.१७०.१४ ॥
ಅವರು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಈ ಉತ್ತಮ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು; ನನ್ನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುವ ಅಂಗಾಭರಣವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟರು.
3.170.15
अभेद्यं कवचं चेदं स्पर्सरूपवदुत्तमम् ।
अजरां ज्यामिमां चापि गाण्डीवे समयोजयत् ॥ ३.१७०.१५ ॥
ಇದು ಭೇದಿಸಲಾಗದ, ಸ್ಪರ್ಶಗೋಚರ ರೂಪದ ಉತ್ತಮ ಕವಚ; ಈ ಜರೆಯಿಲ್ಲದ ಹೆದೆಯನ್ನೂ ಗಾಂಡೀವಕ್ಕೆ ಅವರು ಕಟ್ಟಿದರು.
3.170.16
ततः प्रायामहं तेन स्यन्दनेन विराजता ।
येनाजयद्देवपतिर्बलिं वैरोचनिं पुरा ॥ ३.१७०.१६ ॥
ನಂತರ ನಾನು ಆ ಹೊಳೆಯುವ ರಥದಲ್ಲಿ ಹೊರಟೆ; ಹಿಂದೆ ದೇವಪತಿ (ಇಂದ್ರ) ವಿರೋಚನನ ಮಗ ಬಲಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದ ರಥವದು.
3.170.17
ततो देवाः सर्व एव तेन घोषेण बोधिताः ।
मन्वाना देवराजं मां समाजग्मुर्विशांपते ॥ ३.१७०.१७ ॥
ಆಗ ಆ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ, ನನ್ನನ್ನು ದೇವರಾಜ (ಇಂದ್ರ) ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಓ ವಿಶಾಂಪತೇ, ನನ್ನ ಬಳಿ ಒಟ್ಟಾದರು.
3.170.18
दृष्ट्वा च मामपृच्छन्त किं करिष्यसि फल्गुन ।
तानब्रुवं यथाभूतमिदं कर्ताऽस्मि संयुगे ॥ ३.१७०.१८ ॥
ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು, "ಫಲ್ಗುನ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡುವೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು; ಆಗ ನಾನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
3.170.19
निवातकवचानां तु प्रस्थितं मां तधैपिणम् ।
निबोधत महाभागा शिवं चाशास्त मेऽनघाः ॥ ३.१७०.१९ ॥
ನಿವಾತಕವಚರ ವಿರುದ್ಧ ಹೊರಟ ನನ್ನನ್ನು ಆಗ ಬಯಸಿದವರಾಗಿ, ಓ ಮಹಾಭಾಗರೇ, ಓ ನಿಷ್ಪಾಪರೇ, ಕೇಳಿ; ಅವರು ನನಗೆ ಮಂಗಳವನ್ನು ಹಾರೈಸಿದರು.
3.170.20
ततो वाग्भिः प्रशस्ताभिस्त्रिदशाः पृथिवीपते ।
तुष्टुवुर्मां प्रसन्नास्ते यथा देवं पुरंदरम् ॥ ३.१७०.२० ॥
ನಂತರ, ಓ ಪೃಥ್ವೀಪತಿಯೇ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಪುರಂದರ ದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವಂತೆ.
3.170.21
रथेनानेन मघवा जितवाञ्शम्बरं युधि ।
नमुचिं बलवृत्रौ च प्रह्लादनरकावपि ॥ ३.१७०.२१ ॥
ಈ ರಥದಿಂದ ಮಘವ (ಇಂದ್ರ) ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಂಬರನನ್ನು ಗೆದ್ದನು; ನಮುಚಿ, ಬಲ ಮತ್ತು ವೃತ್ರರನ್ನು, ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಮತ್ತು ನರಕರನ್ನೂ ಸಹ.
3.170.22
बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदान्यपि ।
रथेनानेन दैत्यानां जितवान्मघवा युधि ॥ ३.१७०.२२ ॥
ಈ ರಥದಿಂದ ಮಘವ (ಇಂದ್ರ) ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರ ಅನೇಕ ಸಹಸ್ರ, ಪ್ರಯುತ ಮತ್ತು ಅರ್ಬುದಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
3.170.23
न्वमप्यनेन कौन्तेय निबातकवचान्रणे ।
विजेता युधि विक्रम्य पुरेव मघवा वशी ॥ ३.१७०.२३ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ, ನೀನೂ ಇದರಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ನಿವಾತಕವಚರನ್ನು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಗೆಲ್ಲುವೆ; ಹಿಂದೆ ಮಘವ (ಇಂದ್ರ) ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಗೆದ್ದಂತೆ.
3.170.24
अयंच शङ्खप्रवरो येन जेतासि दानवान् ।
अनेन विजिता लोका शक्रेणापि महात्मना ॥ ३.१७०.२४ ॥
ಈ ಉತ್ತಮ ಶಂಖವೂ — ಇದರಿಂದ ನೀನು ದಾನವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆ; ಇದರಿಂದಲೇ ಮಹಾತ್ಮ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
3.170.25
प्रदीयमानं देवैस्तं देवदत्तं जलोद्भवम् ।
प्रत्यगृह्णां जयायैनं स्तूयमानस्तदाऽमरैः ॥ ३.१७०.२५ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ, ಜಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ದೇವದತ್ತ ಶಂಖವನ್ನು ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ; ಆಗ ಅಮರರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ.
3.170.26
स शङ्खी कवची वाणी प्रगृहीतशरासनः ।
दानवालयमत्युग्रं प्रयातोस्मि युयुत्सया ॥ ३.१७०.२६ ॥
ಶಂಖವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕವಚವನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧದ ಆಸೆಯಿಂದ ದಾನವರ ಅತ್ಯುಗ್ರ ನೆಲೆಗೆ ನಾನು ಹೊರಟೆ.